✧༺1༻✧

680 64 73
                                        

uhh yayımlıyorum hadi bismillah ilk defa kitap yazıorum güzel olur ins diyecek bir sey bulamadım umarım begenirsiniz ve I believe in komahina supremacy 😼✌

✧༺🍀🍊༻✧

Hayatlarındaki ilk yaz tatiline başlamış olan iki küçük çocuk...Tesadüfen ikisi de yaz tatillerinin ilk gününü bir lunaparkta geçirmek istemişti. Tehlikeli oyuncaklara anneleri izin vermediği için onlar dışındaki buldukları bütün oyuncaklara bindiler. İlk yaz tatilleri eğlenceli başlamıştı.

Tüm gün gondol, dönmedolap, balerin...Buldukları her şeye sırayla binip bütün enerjilerini tükettikten sonra ikisi de günü kendilerini yormayacak ama aynı zamanda eğlenceli de olan atlıkarıncayla sonlandırmaya karar verdi.

Anlaşılan herkes aynı şekilde düşünmüş ki atların hepsi dolmuştu. Bu yüzden mecburen birlikte bir fincana bindiler.

İki çocuk birbirini incelemeye başladı. Sivri kahverengi saçlara, bir yeşil bir kırmızı göze sahip olan Hajime Hinata; Hajime'ninkine göre daha yumuşak görünen kırmızı-pembe arası bir tonda daha uzun saçları ve yeşil gözleri olan Nagito Komaeda.

İkisi de ortamdaki saçma sessizlikten sıkılmaya başlamıştı. Biri konuşma başlatmalıydı. Arkadaş olmalılardı, sonuçta ikisi de aynı yere binmişti değil mi? Ortamdaki tuhaf sessizliği bozan Nagito oldu.

"Hey, atlıkarıncalar çok hoş değil mi?"

Nagito'nun sorusuyla Hajime dikkatini ona verdi. Atlıkarıncalar ona göre de hoştu ama...Akşama kadar bindiği diğer aletlere göre ona pek de eğlenceli gelmemişti.

"Yani...Güzeller ama burada atlıkarıncadan daha eğlenceli ve heyecanlı olan birçok oyuncak var."

Hajime'nin, sorusunu cevaplaması Nagito'yu mutlu etmişti. İnsanların onunla ilgilenmesini seviyordu. Hafifçe gülerek konuşmaya devam etti.

"Haklısın, diğer oyuncaklar daha heyecanlı. Ama yine de benim favorim her zaman atlıkarınca."

Hajime şaşırmıştı. Şimdiye kadar tanıdığı bütün arkadaşları heyecanlı şeyleri atlıkarınca gibi sakin şeylere tercih etmişti. Peki bu çocuk neden atlıkarıncaları seviyordu?

"Anladım. Ben diğer oyuncakları sevme sebebimi söyledim. Peki sen neden atlıkarıncaları seviyorsun?"

Nagito Hajime'nin, başlattığı konuşmayla ilgilenmesine sevinmişti. Çünkü daha önce hiç böyle konularda konuşmamıştı. Çünkü daha önce hiç arkadaşı olmamıştı...

"Basit bir sebebim var. Atlıkarıncalarda güvende hissediyorum." Nagito gülerek cevapladı.

Nagito bu çocukla arkadaş olmak istedi. Onunla konuşurken mutlu olmuştu ve ikisinin de ortak sevdiği bir şey vardı: Lunapark.

Onlar konuşurken atlıkarıncanın süresi bitmişti. İnmek zorunda olduklarını fark eden Nagito üzülmüştü. Az önce kahkaha atarken şimdiyse yüzünü asmıştı. Onun üzüldüğünü gören Hajime de kötü hissetmişti. Bu çocuk, tanıdığı diğer arkadaşlarından farklıydı. Bu yüzden onun mutlu olmasını istedi. Arkadaşını tekrar neşelendirmek için konuşmaya başladı.

"Hey, üzülme. Evet bugün bitti, ama lunapark bir yere kaçmıyor değil mi? Haftaya yine gelip beraber oynayabiliriz."

Nagito, Hajime'nin söylediği şeye hem şaşırmış hem de sevinmişti. Hajime onunla tekrar oynamak istiyordu. Yani bu...Onun Nagito'yla arkadaş olmak istediği anlamına mı geliyordu?

"Olur. Bugün ilk arkadaşımı edindim ve çok eğlendim. Tekrar buluşalım."

Hajime, karşısındaki çocuğun ilk arkadaşım demesine şaşırmıştı. Hajime nasıl onun ilk arkadaşı olabilirdi ki? Sonuçta onlar ilkokul çocuğuydular. 6-7 yaşına kadar hiç arkadaşı olmamış olsa bile okula gittiğinde birileriyle tanışmış olması gerekir değil mi?

Nagito, söylediği şeyin Hajime'nin kafasını karıştırdığını fark etmişti. Yüzünde küçük bir gülümsemeyle durumu anlattı.

"Ailem tek çocukları olduğum için biraz fazla korumacı...Küçük yaştan itibaren başıma saçma sapan işler açmam sebebiyle beni olabildiğince göz önünde tutmak istiyorlar. Bu yüzden evde eğitim alıyorum. Yani evet, sen ilk arkadaşımsın."

Nagito arkadaşına ismini soracağı anda aklına gelen fikirle durdu. Aklına komik bir oyun gelmişti.

"Hey, baksana aklıma ne geldi. Bugün cumartesi değil mi? Yaz tatilinin ilk günü."

"Evet...?" Hajime merakla yeşil gözlü çocuğun ne söyleyeceğini bekliyordu.

"Hadi yaz tatilinin son gününe kadar her cumartesi buraya gelip oynamaya devam edelim. Hala isimlerimizi bilmiyoruz değil mi? Son güne kadar isimlerimizi öğrenmeye çalışalım. Son cumartesiye kadar bulamayan diğerine bir hediye alır! Nasıl fikir?"

Nagito'nun fikri Hajime'yi gerçekten şaşırtmıştı fakat hoşuna da gitmişti. İlk defa böyle biriyle tanışıyordu. Ne kadar ilginç olsa da beğendiği fikri kabul etti.

"Anlaştık."

carousel | komahinaWhere stories live. Discover now