Ben Kimim ?

Pilot Bölüm

Eğer bir başka gezegeni Dünya'ya dönüştürecek gücümüz varsa; o zaman Dünya'yı da eski Dünya haline getirmeye gücümüz var demektir."
Neil deGrasse Tyson

Mehmet : Tamam anne haftaya ordayım. Kapatıyorum
Neriman (Mehmet'in Annesi): olum olum.
Salih ( Mehmet'in Babası): Oluşunuzla konuşmanız bitti mi Neriman Hanım? Canın Oğluşunla.
Neriman: Bitti Salih Bey bitti.
Meryem: Baba-anne hadi içeri gelin Arda ve Ailesine ayıp oluyor ama. Off Baba
Salih(ağzına lokum atıyor): Bunu da evlendirekte kurtulsak
Neriman: Hadi Salih hadi.

Mehmet: Noldu Geç Kaldım mı ? Arif Hoca içerde mi ?
Zeynep: Maalesef
Mehmet: Desene yine patlayacak off
Zeynep: Sende gece içiyorsun o yellozla, sabahta patlayacak diye endişe ediyorsun.
Mehmet: Noldu sen kıskandın gibi (tebessümle)
Zeynep: Ne kıskanacam yaa seni düşündüğümden diyorum. Neyse ya sen hoca ya hesap ver.
Mehmet: Haklısın Sonra görüşürüz Zeynep Hocam.
( Tak tak tak )
Arif Hoca: Gir gir
Mehmet: Hocamm
Arif Hoca: Başlatma Hocana. nerdesin olum sen. yine o kızla mıydın? muck muck. (komik bı ifadeyle)
Mehmet (Güler ): ihhih
Arif Hoca: Bak Gülüyor bide terbiyesiz atıcağım en sonda fakülteden .
Mehmet: Hayır Hocam . Tamam tamam . Hem Size bi haberim var (tebessümle)
Arif Hoca: neymiş o haber ?
Mehmet: bu son yaptığımız fareler üzerindeki deney işe yaradı.
Arif Hoca: İşte bu
Mehmet: ama
Arif Hoca : ama ne?
Mehmet : fare Sizlere ömür, tozu fazla kaçırmışız hocam.
Arif Hoca: Öldü mü?
Mehmet : öldü
Arif Hoca: Vay anasını. Neyse zaten bu deney vaktimizi aldı epeyce. farklı deney ve gözlemlere geçicektim.
Mehmet: Bi de Hocam şey
Arif Hoca: Ney
Mehmet: izniz olursa ben bi süre zarfında eve gidebilir miyim
Arif Hoca: olmaz.

Fakülte ye biri girer
Zeynep : Geldi yine salak şey
Merve (Mehmet in Kız Arkadaşı ) : Ya canım, Mehmet Burda mı? arıyorum açmıyor.
Zeynep: Şuan içerde Arif Hocayla konuşuyor. Gelir Birazdan senin ki
Merve : Ben beklerken. Sende bana kahve yapta içelim. ( oturur sandalyede )
Zeynep( yürüyerek uzaklaşır ) : Sen Mehmet'e dua et. Yoksa saçını başını yolmuştum.
Merve( arkasından seslenerek ): canım unutma orta şekerli olsun.

Mehmet: Hocam hep erteledim. Bu deneyler yüzünden şimdi kız kardeşim evlenecek. Mutlu günün de yanında olmam gerek.
Arif Hoca: Bak oğlum şuan yaptığımız deneyden sonuç alamadık. En azından Einstein'ın izafiyet teorisindeki araştırmadan sonuç alalım. Hem sen değil miydin? ismimizi Tarih'e yazalım hocam diye. çalışmamızı yarıda mı bırakıcan.
Mehmet: Sadece bir hafta hocam, Sonra tekrar burdayım. Bir haftacık.
Arif Hoca: Ne diyeyim şimdi bilemedim ki. ihh tamam bir hafta müddet veriyorum sana sonra çalışmamızda kaldığımız yerden devam edeceğiz.
Mehmet: Sağolun Hocam. Size söz veriyorum, bir hafta sonra burdayım.
Ben çıkıyorum o zaman. Birine akşam yemeği sözüm var.
Arif Hoca: Ben tanıyorum o birini. Unutma Mehmet bir hafta.
Mehmet: Unutmam Bir hafta Hocam.
Arif hoca eşlik edip kapıyı açar ve Mehmet odadan çıkar.
Mehmet: Görüşürüz Zeynep Hoca.
Merve: Arif Hocam bay bay.
Arif Hoca: Ee kızım dersin bitiyse çıkalım.
Zeynep: Çıkalım baba seni bekliyordum.
Arif: Hadi

Mehmet araba sürer
Merve: Aşkım bildiğim bi restoran var. oraya gidelim. Zengin elit insanlar gidiyor. Bizde gidelim.
Mehmet: Tamam hayatım gidelim
adresi at bana.
Merve: Attım.
Mehmet: Bu ne hız. (gülümseyerek)

Zeynep: Baba
Arif Hoca: Buyur kızım
Zeynep: Sence Mehmet ve Merve nasıl bir çift?
Arif Hoca: kızım Mehmet'in yüzü güldüğü ne göre Mehmet mutlu, bizede onları mutlu görmek düşer.
Zeynep: Ne bilim baba sanki Mehmet'i kullanıyor gibi geliyor. Her yüzü gülene bu mutlu diyemeyiz .
Arif Hoca: Aman be kızım, bize ne?
Biz çalışmamız bakalım. Az kaldı şu düğümü de çözdük mü? çok güzel olucak.
Zeynep: Baba sen bu adamda ne buldun . Fakültede derece yapmış olabilir, zeki de olabilir . Ama ne bilim bu kızla iken biraz zor gibi çalışmanızın sonuç vermesi.
Arif Hoca: Öyle deme kızım. Bu çocukta o ışık var. O Bu fakültenin Albert Einstein'ı, Ben iyiyse Arthur Stanley Eddington'yım.
Zeynep (sırıtarak ): Einstein ve Eddington he.
Arif Hoca: Sen sırıt çalışmamız sonuç verdiğinde sırtıcak mısın? Bakalım.
Zeynep: Ya Baba sende var ya.
Arif Hoca: Neyse araba sürmeye bak.