BENdeki SEN

Bana Göre Sen Herşey!

Evet bir gün gece gözlerimi kapatsam gelir misin aklıma bir yolculuğa çıksak seninle baş başa, Hayal yerine gerçek mutluluk yaşasak oralarda ellerimiz bir kalbimiz bir olsa. Şüphesiz bir sevgi de bulsak oralarda sen bana bağlı kalsan bende sana bağlansam. Soğuk olsa günlerimiz kar taneleri kadar hepsi değişik hepsi bir olan bir sevgi olsa hayatımızda. Senin üşüdüğünü görsem ellerini ısıtsam başta sonra senin tekrar üşüdüğünü anladığımda kocaman sarılsam sana. Milyonlarca yıldız varken içinde sadece biri çobanyıldızı olurmuş. en parlak en güzeli çoban yıldızı benim hayatımda da milyonlarca kişi varken tek bir kişi ışıltı saçıyordu o kişi sendin bana göre. Herkes benim yanimda iken benim tek kalbime dokunan kisiydin senin olmadığın yer özlem senin olmadığın yer acıydı. Senin sesin hızlandıra biliyordu kalbimi senin gözlerin dinlerebiliyordu senin omzun du en güzel dinlenebilecek yer ve sendin benim için en önemlisi benim hayatımın tek fedaisi. Sen geldiğinde de öyle bir değişti ki hayat gülemeyen ben gülmeye başladım. Ağlayan ben sevinmeye, heran korkuyla yaşaynan ben sevmeye başladım. Senden sonra baslamış gibi hayata seninle ben ''Ben'' oldum. İyi günümde yanımda değil kötü günümde de yoldaş oldun. Mutluluğun bizden kacıp gelmeyeceğini sanarken mutluluğu sende unutmusum. Sobe oynamışız sanki ama artık yakaladım sendeki emaneti. Bir mavi gök yüzüne bakıyorum birde mavi denizlere ne de çok benziyorlar birbirlerine aynı biz gibi neden bunlar da böyle merak ettim açıkcası gece ikiside siyah oluyordu bunlar birbirlerini tamamlıyor aynı sen ve ben gibi;

Deniz şefafti benim kalbim gibi

Rengi yoktu hani,

Her rengi alabilirdi fakat o gökyüzünü seçti

Çünkü o hep yanındayken seçti denizi.

Kalpler de öyleydi,

Her zaman yanında olanı seçti,

Hava aydınlıkken yanında olanı değil

Gece olunca da onunla kalabileni,

Onun için deniz gökyüzünü seçti gece olduğunda da siyah olabilmeyi

Meğerse hep yanındayken secmis deniz gökyüzünü. Sessizlik olmadan kopmazdı ya fırtına, karanlık olmadan da doğmazdı güneş sende benim hayatıma öyle oldun anka kuşu misali küllerimden sen benim hayatıma yeniden doğdun. Senin küçük kalbin yüzündeki gülümseme benim hayatımın anlamı olmuş unutma. Gülmeyi ben acılarımızı saklamak için kullanılır sanarken sen bana bu hayatta gülünmek için çok neden olduğunu anlattın. En son küçükken yoldan karşıdan karşıya gecerken annemin elinden tutar kendimi en güvende o zaman hissederdim ama simdi de anladım şimdi senin ellerini aşkla tutarken yeniden yakaladım o duyguyu. Başkalarından kıskandım seni nedensizce benim gözümün görüp kalbimin hissettiklerini sende bir başkası görür diye ödüm kopdu dayanamadım trip olarak geri döndü belki de.

Seni göremediğim her dakika özledim. Kalbimde buruk bir acı oluştu. Atalarımızın dediği tek bir kelime kalbimi acıttı ''Kalpten uzak olan Gönülden de uzak olurmus.'' ama ben bu söze inanmak istemedim belki de. seni özlediğim her dakika daha çok bağlandım sana aklımda tek br isim gecerken seni özlediğimi anladım buda bidahaki buluşmamızda sarılmamın siddetini göaterdi. Aşkım benim bitanem bu kalp oyuncak değilmis ve seni seçmiş iyikinde seçmiş. Ama herşey herkezin istediği gibi gitmemiş...