15 yaşında bir kızdım.Her gün evimize yakın ormandan odun toplamaya çıkar,bazen evden çok uzaklaşırdım.Ah, o ormanı çox seviyordum,her şeyden önce mis gibi havası vardı.
Yıl 1997 18 şubat.Yine odun toplamaya ormana yola koyuldum.Ama bu defa işler farklı yürüdü,odunu toplayıp eve dönemedim.Orman yolunda biri karşımı kesti.Hızlı şekilde bana yaklaşıp ağzımı kapadı,odunlarım elimden düştü,sonrasını hatırlamıyorum.Gözümü açtığımda karanlık bir yerde ellerim ,ayaklarım bağlıydı.
Sabah oldu,yeni gün başladı,ama ben artık ormana odun toplamaya gidemiyordum.Sabaha kadar neden buradayım diye düşünmekten ,ağlamaktan halsizleşmiştim.
Işık kulübenin açık yerlerinden içerini aydınlatıyordu.Aman Allahım ,berbat bir yerdeydim.Gördüklerimden içim ürperdi .Yüzü tanınmayacak şekilde bir ceset vardı,bir kız cesedi.Bir gün sora ceset yerinde yoktu ,her halde götürüp bir yerlere gömmüştü.O an aklıma gelen tek şey ,"Benim de sonum böyle olacak qaliba."
O günün akşamı yanıma geldi ,dikkatlice bana bakıyordu.Elinde iki kutu sigara vardı.O sigarayla ne yapa bilirdi ki,diye düşündüm.Bir şeyler pilanladığı belliydi.Yaklaştıkça nefesim kesiliyor, hemen acı çekmeden ölseydim diye dua ediyordum.Bir sandalye çekip karşıma oturdu.Sigaradan bir tane yakıp ağzına attı ,dumanını içine çekip yüzüme üfledi.Başka bir şey yapamadığımdan yüzümü sağa çevirdim.Sonra sigarayı bedenime basmaya başladı.Sonra iki,sonra üç ,sonra dört ,bu şekilde hepsi bedenimde söndü.Bunu yaparken gözlerimin içine bakıyor,acı çekmemden zevk alıyordu. Gözlerim doluyor,yaşlar akıyordu, ama sesimi çıkaramıyordum,ağzımı bağlamıştı.Sesiz sessiz isyan ettim.Benim gözlerimden yaş süzülüyor,onun gözleri zevkten parlıyordu.Birinci kutudakı sigaraları yakıp yakıp bedenimde söndürdü.İkinci kutuya geçmeden çıkıp gitti.Üç defa bana bu şekilde azap vermekle bir hafta geçti.Ölmeyeyim diye arada su ,yemek veriyordu.Sonralardan ne yese bana da veriyordu.
İki hafta sonra ,akşam yeni bir kız getirdi.Oh, ona çok fena davrandı.Gözümün önünde kıza farklı farklı işkenceler vererek zevk alıyordu.Üç saat sonra kız daha fazla dayanamayıp öldü.O an kendimi şanslı hissetmiştim .Beni öldürmüyor ,bu kadar eziyet etmiyordu diye.Ama neden?
Bir ay geçmişti,çok pis bir halde o kulübedeydim.Kendimden iğreniyordum.Her yerim yara içindeydi.Kaçmaya çalışmıştım ,ama yakalanmıştım.Onunla yaşamaya razı olmalıydım.Bazen bana bakıp dalıp gidiyordu.Acaba ne düşünüyordu,bana nasıl bir acı çektirmeyimi ?Ya da başka bir şeymi?Kulübe çok korkunçtu .Ama insan her şeye alışıyor,kabulleniyordu.Buradan nasıl kurtula bilirdim,düşünmekten ,yol aramaktan yorulmuştum.Bir kaç defa denedim ,kaçamadım.
İki ay oluyordu nerdeyse. Bir köşede oturuyordum,arada ne yapıyor diye ona bakıyordum.Elindeki çomakla ateşi kurcalıyordu, ateşin ışığı yüzünü aydınlatmıştı.Yeşil gözlü ,kuvvetli görünüşlü biriydi.Ama hep üzgündü ,hüzünlü ifade vardı yüzünde ,güldüğünü bir defa bile görmedim.Bir tek birine işkence verirken gözlerinin içi gülüyordu.Ah, evet, bir defa güldüğünü görmüştüm.Sigara dumanını yüzüme üflerken hafif sırıtmıştı.Bir anlık elindeki çomağı durdurdu .Yüzüme bakmadan "Gidebilirsin"dedi.Sesini ilk defa o zaman duymuştum.Arkama bakmadan o karanlık mezardan koşarak uzaklaştım.
İnanılması zor ama o manyak bana aşık olmuştu, qaliba.Evet, kurtuldum,ama ruhen kurtulamadım.
