RÜYA

1

Buraya başladığın saati ve tarihi yazar mısın?

İyi okumalar.

Yüzümü yalayıp saçlarımı savuran rüzgar nazikçe dokunuyor gibiydi. Sanki böyle canımın yanmasından çekinircesine... Almanya'dan buraya gelmeden önce yeni bir hayatın ne kadar zor olabileceğini düşündüm.

Tabi bir hayat ne kadar zor olabilir ki?

Her hayatın kendi zorluğu vardır. Ve ben bu zorlukları aşmakta güçlük çekiyordum. Ne annem bana yardımcı oluyor ne de arayıp hal hatır soruyordu. Benim için kılını kıpırdatmayan annem için ben niye endişeli oluyorum ki? Almanya da ben yokken başına bir şey gelse kendimi yer bitiririm ama aynı şeyi annem için söyleyemezdim.

Söyleyemem zaten...

Diğer annelere hakaret olur çünkü...

Babama gelince.

Babam getirmişti beni zaten Almanya'dan İstanbul'a. Ama ben bu şehrin kasvetli havası ve gri renkli hayatına alışamamıştım. Bana Almanya'yı anımsatıyordu. Aynı Almanya gibiydi sanki...

Gri ve kasvetli...

Hayatım gibi...

Benim gibi...

İstanbul bendi ya da ben Istanbuldum.

Oturduğum banktan kalktım ve babetlerimin önlerini sürmemeye özen göstererek yürümeye başladım. Çok geçmeden telefonum çaldığında elbisemin cebinden çıkardım ve fazla bekletmeden hemen açtım.

Ve de kimin aradığına bakmadan.

"Alo.."dedim boğuk çıkan sesimle.

"...."

"Alo kimsiniz? "

Yine cevap yok.

"Yanlış numara." deyip telefonu sinirle kapattım. Tekrar yürümeye devam ettiğim de telefonum bir kez daha çalmaya başlamıştı. Sinirle yine kimin aradığına bakmadan açtım telefonu.

"Ama kim olduğunuzu söyleyin lütfen. Bu böyle olmuyor bende insanım az insaf-"

"Kızım sen kime dedin onu? Ve neden bağırarak açıyorsun telefonumu?"

Ahh! Bir bu eksikti. Babamdı arayan. Umarım olayı anlatınca evde beni anlardı.

"Pardon baba kusura bakma ben bir an bakmadan açınca..."

"Neyse eve gelince öğrenirim ne olduğunu... Ben aslında akşam pizzayı neyli söyleyelim diye soracaktım. Bilirdim sana zorla brokoli yedirmeyi ama hadi dedim ilk gününü sevdiği yemekle yesin."

"Farketmez her çeşit olur."

"Tamam görüşürüz. "

"Görüşürüz. "

Telefonu kapatıp cebime koydum ve eve dönmek için otobüs durağına ilerlemeye başladım.

Evin kapısının önüne geldiğimde bir müddet öylece durdum. Tek katlı bu lüks ev bana yine Almanya'yı hatırlatıyor ve kötü hissettiriyordu. Kapının önünde durduğumda cebimden anahtarımı çıkardım ve kapının deliğine sokarak açtım.  İçeri girdiğimde beni ilk karşılayan evin sıcak havası olmuştu.

"Hoşgeldin kızım. "

Babama hoşbuldum dedikten sonra kapıyı kapattım ve mantomu askılığa astım.

"Pizzalar da az önce gelmişti. "

Baba iyi ki varsın.

"Tamam bende üstümü değiştirip geliyorum."

Odama girdiğimde kapıyı kapattım ve hemen elime ne geçerse üzerime giyip odadan çıktım.

Pizzanın o enfes kokusu burnuma dolarken hemen masadaki yerimi aldım ve pizzadan bir dilim alıp yemeye başladım.

"Arayan annen miydi?"

Önce anlamasamda sonra ne demek istediğini anladım.  Beni sinir edenin annem olduğunu sanıyordu.

"Hayır. "

"Kimdi o zaman?"

"Bilinmeyen numara. Bende hemen kapattım zaten önemli değil. "

Sen bilirsin dercesine kafasını sallayıp pizzasına döndü. Bence bu güzel anı hiçbir şey bozmamalıydı.

Yemek faslı bittiğinde ise mutfağı temizleyip salona geçtik. Biraz film izledikten sonra daha doğrusu şu.

Ben filmin ortalarına doğru esnemeye başladığım da babam beni yatmak için teşvik etti bende uzatmadan odama gittim.

Uykulu gözlerle yatağıma girdiğimde telefonuma gelen bildirim ile baş ucumdaki komodinin üzerinden telefonumu aldım ve kimin mesaj attığına baktım.

Bilinmeyen numaraydı bu.

55*****: Bugün için kusura bakma Rüya.

Sen beni nereden biliyorsun? Kimsin? Düşüncelerim beni alıp götürürken bir mesaj daha geldi.

55*****: Yıllar sonra seni görmek güzel.

Rüya : Kimsin? Anonim takılmayacaksın değil mi?

55*****: Hayır öyle bir amacım yok.

Rüya : İyi kimsin peki?

55*****: Kuzey ben.

55*****: Çocuktuk o zamanlar sen bu şehirden giderken.

55*****: Annen seni zorla götürmüştü Almanya'ya.

55*****: Sende benden ayrilmamak için annene yalvarmıştın.

55*****: Hatırladın mı?

Rüya : Hayır.

55*****: Sorun değil.

55*****: Durmayacağım.

55*****: Kendimi hatırlatacağım sana.

Gözlerim buğulu bir şekilde ekrana bakıyordum.

Kuzey gerçekten sen misin?

Sizce?

Rüya gerçekten o zaman ki Kuzeyi karşısında görünce hatırlayacak mı?

Yoksa Kuzey kendini hatırlatabilecek mi????

Lütfen yorumlara yaz...