Philotimo

0.1

Üniversiteye girmemden daha bir ay geçmesine rağmen bıkmıştım. Sanat bölümünde okuyordum ve bu bölüme sevdiğim için girmiştim. Ama malesef arkadaş edinememem sayesinde yalnız kalmıştım sınıfta.

Kafeteryaya kendime sadece su almak ya da bir içecek almak için gelmiştim. Ama kendimi buradakileri incelemekten alıkoyamamıştım..

Sıramı beklerken buradakilere baktım. Genelde birinci sınıflar buradaydı ve oturup dinlenmek istiyorlardı. Bu okulda fazlasıyla bölüm vardı ve hemen yanımdaki kişi tıp bile okuyor olabilirdi.

Suyumu aldıktan sonra kenarda bir duvara yaslandım çünkü hiç bir yerlere oturup milletin benden yer istemesiyle uğraşamazdım.

"AAAĞ"

Solumdan gelen bir kız sesiyle kafamı o yöne çevirdim. Bir çocuk kızın üzerine kahve dökmüştü. Muhtemelen birbirlerini görmediler ve çarpıştılar. Onlara yardım etmek için çantamdan mendil çıkartarak onların yanına gittim.

"Hey yardım etmemi ister misin?"

"Oh teşekkürler."

Mendili kıza verdim ve elindeki yarısı boş kahve bardağını alarak arkamdaki çöp kutusuna attım.

"Özür dilerim görmemişim.."

Tanımadığım diğer çocuk kızdan özür diliyordu ama kız ona bir kere bile olsun kulak vermiyordu. Verseydin bir kere ne olacaktı ki sanki? Sanki seni yedi.

"Çocuk seni yemedi bir özrünü kabul etseydin."

"Kendisinin hatası özrünü diledi benim kabul edip etmemem size kalmadı."

"Hadi ama yapma sadece bir kaza olmuş."

"Her gün kahve bidonuyla gezen kendisi ben sakarlığımı her zaman yapıyorum."

"Çünkü malsın."

"Aynen bölüm 2. si bir malım çok doğru."

"1. olamazsın o yüzden kapat çeneni."

"hey hey sakinleşin."

Araya girmemle ikisi birden bana bakmıştı. Aslında ürkmüştüm ama konuşacaktım.

"En azından affetsen?"

"Tamam pekala affedildin."

Kız üzerindeki bluzu temizlerken bana baktı. Teşekkür edermiş gibi bir bakış attı. 

"Mimiklerle konuşmayı bilmiyoruuum."

"Teşekkür ederim."

"Rica ederim isterseniz gelin bir yere oturalım. Tanışmak iyi gelebilir."

"Olur aslında. Zaten o bana sarılmıyor.."

"Kapat lan çeneni."

"Tmam apla"

Karşımdaki çocuk yanındaki kızla bayağı bir eğlenmeyi seviyordu çünkü ne zaman o konuşsa sözünü kesip onu sinir edebilecek bir durumda duruyordu.

Çocuk kız ve bana bir masayı gösterdi. İtiraz etmeden gösterdiği yere doğru gittik çocuk kızın sandalyesine oturmasına yardım etti ve yanağından öptü. Kız göz devirerek bana baktı. Galiba sevgili değillerdi.

"Bu arada ben Daniel."

"Bende Jiwoo."

Onların az önceki davranışına o kadar şaşırmıştım ki cevabını kesin bildiğim soruyu sordum mal gibi.

"Siz tanışmwk?"

"Aynı sınıfta ve aynı bölümdeyiz yani evet tanışıyoruz."

"Bölüm birinciliği için kavga ediyoruz."