LAVİNİA VE EZEL
Ölüm çiçeği ve Ölüm meleğinin hikayesi...
Kitap şuan yazılma ve düzenleme aşamasındadır.
Bu kitapta yer alan yazı,fotoğraf ve sair içeriklerin bireysel kullanım dışında izin alınmadan kısmen ya da tamamen kopyalanması,çoğaltılması ve...
Kitabıma bir şans verdiğiniz için teşekkür ederim.
Bölüm şarkısı,Perdenin ardındakiler-Kendime
iyi okumalar...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Aylardan neydi?
Ağustos...
Ah her ağustos yeni bir başlangıç değil miydi zaten. Yeni umutlara, yeni hayallere, güzel günlere...Hayatımızda bir şeylerin değişeceğini göstermez miydi? Kötü bir temmuzun ardından içim de yeşeren bu ağustos umutları bana çok iyi gelecekti belki de.
Telefonum ekranına baktığımda ayın sekiziydi.
''8 Ağustos çok güzel bir gün değil mi sence de?''
Bende oluşan tebessümün daha büyüğü oluşmuştu onun yüzünde.
''Bence de güzel bir gün sonuçta artık kendi evimiz oluyor.'' dedi Ahu. Gözlerimi yatağımın yanındaki pencereye çevirdim. Gökyüzü yine bütün marifetini yeryüzüne mürekkep damlası gibi kenetlerken gülümsedim. Gözlerimi camdan çekip diğer tarafa döndüğümde ahu ayna karşısında üzerine giydiği tulumun son rutüşları ile ilgileniyordu. Giydiği tulumun ilk üç düğmesini açık bırakmıştı buda beyaz tenini daha çok ortaya çıkarmıştı.
'Lavinia kalkta giyin geç kalacağız emlakçı bekliyor' 'dedi homurdanarak ve odadan çıktı.
Kafamı görmese de olumlu anlamda salladım ve ellerimi birbirine dolanmış sarı saçlarımın arasından geçirdim bu yaptığım saçlarımı karıştırmaktan başka bir işe yaramadı. Yataktan ağır bir şekilde kalktım sarsak adımlarla banyoya girdim. Aynanın önüne geçip karmakarışık ve şişik yüzüme baktım az önceki ağustos umutlarım yavaş yavaş tekrar soluyordu. Artık benim yabancısı olduğum bir bedenin içindeydim kendimi tanıyamıyordum sahi ne olmuştu bana böyle eski beni özlüyordum, sonra parmak aralarının içinden bir sıvı akmaya başladı ve o soğuk sıvı beni kendime getirirken suyu yavaşça birkaç kez yüzüme vurdum. Yüzüm soğuk suyun etkisiyle hafif kızardığında gülümsedim. Oldukça rutubet kokan banyodan çıktım. Saç tarama işlemim sona erdiğinde kafamı yana yatırdım ve gözlerimi yavaşça kapatıp açtım mavi olan ama yavaşça kırmızı renge doğru yol alan gözlerime eyeliner çektim bir kazak ve aynı renk pantolon giydikten sonra ilk önce odadan sonrada evden çıktım. Bu evin ahuyla bir ay önce tek odasını kiralamıştık. Diğer odalarda da bizim gibi öğrenciler vardı hiçbiriyle samimi olmamıştım aynı evin sahibi sultan hanım gibi.
Dışarı çıktığımda ilk fark ettiğim yüzüme damlayan su taneleriydi. Benim için en güzel şeylerden biri ise yağmurdu bana göre gökyüzünden bize bir armağandı. Sevindiğinde ağlardı çünkü gökyüzü bulutlarına aşıktı ve onları görür görmez mutluluktan ağlıyorlardı, sırılsıklamdı ...
''
Otobüs durağına yürürken, aklımda annem vardı. Ben annemi 3 yıl önce kaybetmiştim ve o zamandan beri yaşamak benim için gittikçe kötüleşiyordu ama benim hala umudum vardı. Bazen küçük bir umut bile sizi hayatta tutabilirdi. O yüzden hiçbir zaman umudumu kaybetmeyecektim. Düşüncelerimi bölen ahunun sesiydi;
