PROLOGUE

18 5 0
                                        

"THEAAAA!" sigaw ni ma'am ravia , aravia , ang kakambal ko. Agad akong nagtatakbo papunta sa kaniya kundi lagot na naman ako mamaya.

"Yes po ma'am?" hingal na sambit ko sapagkat ang layo ng itinakbo ko makalapit lang agad sa kakambal ko , este kay ma'am ravia.

"Ipaghanda mo ng makakain ang FIANCEE ko at paparating na daw siya!" ani niya at diniinan niya talaga ang salitang "fiancee" upang ipamukha sa akin na wala na talaga akong pag asa kay zach , my first love.

"Yes po ma'am , masusunod" i said and immediately run to kitchen para mapaghanda si zach–este sir zach ng paborito niyang pagkain.

Hindi ko namalayan na habang naghahanda ako ng pagkain ni sir , natulo na pala ang luha ko. Haha , life is unfair. I just wanna be happy , can't I?

Hanggang kailan ako magdudusa dito? Hanggang kailan ako magtitiis sa mga masasakit na salita at masasakit na tanawin? How far can I manage–sa kasalanang hindi naman ako ang gumawa?

THE TRUTH UNTOLD (Gonzon Series #1)Stories to obsess over. Discover now