Evime giden yolda tek başımaydım.Adımlarım yavaştı.Birisi arkamdan bana yakın yürüyordu.
Ölümün elleri tarafından nefesim kesildi.Kafama vurdu.Bu beden yere yalnız düştü.
Beni başka bir yere taşıdı.Neden buradayım?Bu insanları tanımıyorum.
Evi arıyorum.Bilsinler ki,bir arkadaşımla beraberim,hiçbir tehlike içinde değilim.
44 gün boyunca burada tutuldum.Asla gün yüzü göremeyeceğim.Lütfen beni umursamaz,öfkeli kalplerden kurtar.
Cesetler soğuk beton mezarlarda yatıyor...
Onlar beni uyandırdılar.Birkaç kesik ile bağırsağımda ağrı var.Bu oğlanlar düşüncesiz şeytanlar.Kan kaybediyorum, arzuladıkları şey korku.Hatıralar toz oldu.Ağladığımı hiçkimse duyamaz.
Bu tek odaya mezarıma düşen 1 ay diyorum.Beni nasıl öldürmeyi seçecekler?
Gözlerimin önünde bir ateş yanıyor,bedenim ölüyor.
Cehennem beni yavaşça içine çekecek.
44 gün boyunca burda tutuldum...
