Mahalle Yangın Yeri

1. bölüm

Merhaba söylemek istediğim birkaç şey var öncelikle bu benim ilk çalışmam ve amatörce olduğunu biliyorum. Bu konuda sizin tercihinize ihtiyacım var her türlü yorum ve eleştiri benim için iyi olur. Sanmıyorum ama eğer beğenirseniz lütfen vote vermeyi unutmayın. Şimdiden çok teşekkürler iyi okumalar.

Mahallenin dik yokuşunu çıkarken hep nefes nefese kalınıyordu. Bende şimdi aynı durumdaydım. Hızlı ve derin nefeslerime, adımlarım eşlik ediyordu. Uzaktan belli olan kırmızı ve beyaz fayanslarla çerçevelenmiş, Ali Amca'nın marketi yokuşun bittiğini müjdelerdi. Mahallemizde herkes birbirini tanır sever ve sayardı. Her yerde olduğu gibi bizim mahallede de yapılırdı dedikodu ama mahallenin deyimiyle bilgi aktarımı yapılırdı. Kimse kimseyi kırmazdı. Arada kavgalar olurdu tabi ki. Annem ile babam evlendiklerinden beri aynı mahallede ve aynı evde kalmış bende haliyle alışmıştım buraya.

Yokuşu bitirmiş, kırmızı ve beyaz fayansları ile mahalleyi canlandıran, marketin gri renkte kapısının kolunu tutarken kuruyan boğazımı yumuşatmak için yutkundum . İçecek kısmına yavaş ve bitik adımlarımla ilerledim. Olduğum yerde kana kana içmiştim suyu. Kasaya ali abinin yanına geri dönerken selam verdim başımla. Ali Abi'nin geleni gideni çok olur dükkan hiç boş olmazdı. Kiremit rengi üstünde delikleri bulunan tabureyi çekip altıma aldım. Tabureye oturunca derin nefesler ile kendime geldim.

"Nasılsın Ali Abi?" diye nefes nefese sormuştum, Ali Abi hemen bana dönmüş vermişti cevabını. Ali Abi 50'li yaşlarında saçları beyazlamış yanakları ise sıkılası olmuştu. Çok tonton bir dede adayı olacaktı." İyiyim kız iş güç. Asıl sen nasılsın Esma teyzen görmüyormuş uzun zamandır seni." Mahalledeki altın günlerini soruydu galiba. Her türlü konu döner en sonunda bekar olan insanlara birini bulurlardı."Biliyorsun okul falan var yetişemiyorum ama söz sizin evde toplanıldığı zaman geleceğim. Esma Teyzeme söylersin." Gülümsedi. Kafa salladı. Suyumu içip yerlerde beyaz duvarlarda kırmızı fayansların bulunduğu boğucu hissi veren marketten suyun parasını bırakarak evime doğru yol aldım.

Annem anaokulu ögretmeni ama işi bırakmıştı. Babam ise avukattı. İki kardeşiz. Kardeşim 15 yaşında okuduğunu sanıyor.

Eve girdiğimde hırkamı dolabın içine astım.Annem kitap okuyordu yanına gidip sol yanağına bir öpücük kondurdum odama çıkmadan elimi yüzümü yıkamak için lavaboya uğrayacaktım. Evimiz iki katlıydı ama çok büyük değildi krem tonunda hoş bir renk ile bu sene tekrar boyatmıştık. Rengin tonu açık olunca boğucu göstermiyordu evi. Yukarıdaki katta 4 oda vardı 4 oda arasına da koltuk takımı ve sehba koymuştuk. Bizim odalarımız hariç burası da krem rengindeydi. Ben açık gri isterken, Melek ise bebek mavisi renginde karar kılnıştı. Balkonumuz aşağıdaydı yukarıda da olmasını istedik ama ön tarafta merdiven, arka taraf da İpeklerin evi vardı. Yapılması için baya uğraşılması gerekiyordu. Bizde evin arka tarafına yani İpeklerin de arka bahçesine bakan yere komple boydan pencere yaptırmıştık buna Melek ile karar vermiştik.

Odama girdiğimde üstümü değiştirmiştim beyaz bir tişört ile bol gri bir eşofman giymiştim. Yatağa uzanıp kendime geldim. Azıcık telefonda gezindim. İpek bizim alt sokağımızda kalıyordu evlerimiz arka taraftan karşı karşıya kalıyordu bahçelerimiz aynıydı, aramızda az bir mesafe vardı. İpek benden bir yaş küçüktü ama iyi anlaşıyorduk. Camımı açıp biraz eğilerek "İpeek" diye seslendim. Odalarımızı karşılıklı yapabilmek için çok uğraşmıştık çünkü Melek ikna edilememişti. Babam onu halledince ben Meleğin odasına yerleşmiştim camdan konuşabilmek için. Tekrar İpeğe seslendiğimde duymadı. Telefonumu yatağın üstünden alıp aramaya başlamıştım.

Telefonu açar açmaz"Efendim canım?" diye sormuştu. "Bize gelsene işin yoksa?" Diye cevaplamıştım ki arkadan Nuran Teyzenin sesi konuşmamızı böldü sesi uzaktan geliyordu anlayamıyordum. Sonra birden İpek kahkaha atmaya başlarken anlamsızca telefona bakışıyordum. "Sen bize geliyormuşsun annemin kesin emri var."