Sign up to join the largest storytelling community

Konstruktywna krytyka mile widziana, nie umiem rymować... ale chciałam bardzo spróbować ;^; Okładka to moje prywatne zdjęcie podrasowane przez niezastąpioną @_Lulu_pisze_ , upraszam państwa by nie kopiować

❝Utknęliśmy w tej beznadziei, została nam jedynie śmierć.❞ czyli niby myśli, niby rymy

Mój pierwszy tomik poezji Mile widziane uwagi=)

zbiór wierszy amatorskich Krótkie wierszyki, dotyczące w większości miłości i różnych etapów życia, jednak bardzo zróżnicowane. Niektóre rymowane, inne nie. Pisane w dużej mierze spontanicznie. Nie są jakieś super profesjonalne, tylko amatorskie.

„Imitacje" to tom poetycki, który podejmuje temat autentyczności w świecie pełnym pozorów i presji na dopasowanie. W centrum refleksji znajduje się napięcie między pragnieniem bycia sobą a koniecznością odtwarzania cudzych oczekiwań. Motyw imitacji przewija się w różnych kontekstach: relacji międzyludzkich, duchowości, doświadczeń codzienności i obserwacji kulturowych. Wiersze eksplorują kontrasty - między sacrum a profanum, ciszą a krzykiem, miłością a jej wypaczeniem - tworząc wielowarstwowy obraz współczesnego człowieka. Tom składa się z krótkich, intensywnych utworów prozatorsko-poetyckich, zorganizowanych w cykl, który prowadzi czytelnika od intymnych wyznań („Efekt Pigmaliona", „Zapach narcyza") przez refleksje religijne („Psalm 103", „Duc in altum"), aż po obserwacje społeczne i kulturowe („W imię pokoju", „Obrońca języka"). Każdy tekst jest datowany i osadzony w konkretnym miejscu, co nadaje całości charakter dziennika poetyckiego, dokumentującego drogę autorki ku odrzuceniu imitacji. Forma wierszy jest oszczędna, bliska zapisu głosu, notatki, modlitwy lub stenogramu. Powtórzenia, pauzy i krótkie wersy nie służą estetyzacji, lecz precyzyjnemu ustawianiu napięcia. Wiersze rezygnują z ozdobności na rzecz surowości i bezpośredniości. Tomik jest ukończony w około połowie - obecnie zawiera ponad 20 utworów, a planowana finalna liczba to ok. 40-50 tekstów. Prace nad kolejnymi wierszami trwają, a głównym celem jest pogłębienie motywu autentyczności i rozwinięcie wątków społeczno-kulturowych. To zupełnie nowa propozycja. Poezja stała się dla autorki naturalnym językiem, dzięki któremu może porzucać swoje maski, warstwa po warstwie.

nie wiem nie wiem nie wiem nie wiem nie wiem nie wiem nie wiem nie wiem to będzie ta jedna ważna rzecz, którą po sobie zostawię

Randomowa poezja. Tfu, pseudopoezja. Jakieś dziwne przemyślenia, niekoniecznie w formie "normalnych" wierszy. Zalecane czytanie bez oczekiwań. Dodam, iż początkowe będą trochę inne (pewnie gorsze), potem jest lepiej.

🥀 Romantyczny i melancholijny szept słów układających się w poezję, które siedziały w umyśle mym. 🥀

tłumaczenia na podstawie oryginalnych wierszy w języku angielskim

Różowy goździk symbolizuje wieczną pamięć o osobie nim obdarowaną. Pragnę podarować właśnie ten kwiat każdemu mojemu czytelnikowi - czy to Różowego Goździka, czy Niezapominajek, czy każdej innej mojej twórczości, która pewnie zagości na moim profilu. Chciałabym obiecać wam, że nigdy o was nie zapomnę, mając nadzieję, że wy także nie wyprzecie mnie ze swojej pamięci. Różowy Goździk jest zbiorem emocji, uczuć, przemyśleń, złotych myśli. To ulotna cześć mojej duszy - chwila natchnienia. Esencja. Przyjmijcie ode mnie różowego goździka.

Wiersze to sposób mówienia kiedy nikt nie chce słuchać. Dlatego właśnie zaczęłam pisać. Włożyłam w każdy wiersz część swojej duszy. Może ty odnajdziesz w nich cząstkę swojej? #1 wiersze (7.11.2023) #2 wiersze (3.07.2024)

Znacie to uczucie, kiedy was najdzie ochota napisać wiersz? Nie? No cóż, ja je znam, a w sumie i publikować to można, coby czytelnicy mogli poznać coś poza moją powieścią. Wiersze poważne, ale też i fraszki, także jeśli ktoś nie lubi poezji vide Norwid czy Słowacki to i tak zapraszam

A gdybyśmy nie mieli oczu? Kolor skóry przestaje istnieć. Nie ma kształtu cienia. Nie widzimy kto co nosi - i czy to modne fryzura, makijaż - nie mają znaczenia Skoro bluza już nas nie ukrywa czy myślenie w końcu by się liczyło? Mądrość - nowym standardem piękna? A może to barwa głosu zastąpiłaby wygląd w trendach? A może nawet w ciemnościach znaleźlibyśmy sposób by dyskryminować bez potrzeby widzenia?

/po sam horyzont smutku/ na szczyt przegranych łez/ wespnie się róż policzków. gdy zabrzmi srebrny gong

Magiczne poezje to zbiór moich najlepszych wierszy. Mam nadzieję, że spodoba wam się to co piszę.