ယြင္ရွန္း မနက္အေစာႀကီးထၿပီး လီရွင္းအတြက္ ဖက္ထုပ္ေလးေတြလုပ္ၿပီးေန႕လည္စာပို႔ေပးဖို႔ျပင္ဆင္ကာ
ထြက္လာသည္။ေအးတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဖက္ထုပ္ႏြးေႏြးေလးေပးဖို႔ ထည့္ထားတဲ့ဗူးေလးကိုပိုက္
ကာ တကၠစီဌားလိုက္တယ္။
သူ႕ရဲ႕ကားအေဟာင္းေလးက ကားဝပ္ေရွာ့ဆီကိုပို႔ထားတာ
ေၾကာင့္ ဘတ္စ္နဲ႕သာသြားရင္အခ်ိန္ကၾကန႔္ၾကာနိုင္တယ္။
ယြင္ရွန္းက ဖက္ထုပ္ဘူးေလးကို
သူ႕ရဲ႕အေႏြးထည္ထူထူေလးရဲ႕ေအာက္ထဲထည့္ကာ အေႏြးဓာတ္ေလး မေပ်ာက္ေအာင္ဂ႐ုတစိုက္ျဖင့္ယူလာသည္။
လီရွင္းရွိေနတဲ့ ရိုက္ကြင္းကိုေရာက္လာတာနဲ႕ လီရွင္းရဲ႕
မန္ေနဂ်ာနဲ႕ တည့္တည့္တိုးေတာ့သည္။
သူဘာမွေတာင္မေျပာရေသးခ်င္ ထိုမန္ေနဂ်ာက လိုက္ခဲ့ဖို႔
ေခၚေနတာေၾကာင့္ ယြင္ရွန္းအေနာက္ကေနလိုက္သြားသည္။
အထဲေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရိုက္ကူးေရးလုပ္ေနဆဲျဖစ္တဲ့
လီရွင္းကိုလွမ္းျမင္လိုက္ေတာ့ ယြင္ရွန္း ၿပဳံးသြားမိသည္။
ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ.မင္းသမီးကို သူ႕ရင္ခြင္ထဲထည့္ကာ ဖက္ၿပီး.. ၿပဳံးေနတဲ့ လီရွင္းရဲ႕ပုံစံက စိတ္တိုခ်င္စရာေကာင္းေနတယ္။
ဒါေပမဲ့လည္း ဒါက အလုပ္ေလဆိုတဲ့အေတြးျဖင့္သာယြင္ရွန္း ေလပူတစ္ခ်က္မႈတ္ထုတ္ရင္း သူ႕လက္ထဲက ဖက္ထုပ္ဘူးေလးကိုငုံ႕ၿပီးၾကည့္ေနသည္။
"ဒါက. အခုမစားရင္ ေအးသြားမွာ
ေအးသြားရင္ သိပ္အရသာရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ "
" လီရွင္းက ၾကာဦးမယ္ထင္တယ္။
နားခန္းမွာပဲ ဝင္ေစာင့္ေနမလား"
မန္ေနဂ်ာက ေျပာလာေတာ့ ယြင္ရွန္းေခါင္းညိတ္ကာ လိုက္သြားသည္။ အထဲေရာက္ေတာ့မွ ခုံေလးမွာဝင္ထိုင္ရင္းဟိုဟိုဒီဒီၾကည့္ေနသည္။ မန္ေနဂ်ာထြက္သြားေတာ့ ထိုအခန္း
ထဲမွာ သူတစ္ေယာက္တည္းပ်င္းပ်င္းနဲ႕က်န္ခဲ့ရသည္။
" လီရွင္း ျမန္ျမန္လာရင္ေကာင္းမွာကို"
အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေစာင့္ေနခဲ့ၿပီးမွလီရွင္းကအခန္းထဲဝင္လာသည္။
" ရွန္းေလး.. အၾကာႀကီးေစာင့္ေနလိုက္ရတာလား"
"အင္း.. နည္းနည္းေပါ့. "
လီရွင္း သူ႕ေကာင္ေလးေရွ႕မွာဝင္ထိုင္ကာ မ်က္ႏွာေလးကို
ၾကည့္ရင္း.. ၿပဳံး႐ႊင္ေနသည္။ ယြင္ရွန္း သူ႕အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာကိုလာတိုင္း. လီရွင္းမွာသေဘာက်လိဳ႕မဆုံးနိုင္။
" မွန္းစမ္း.. ဒီေန႕ကိုယ့္အတြက္ေန႕လယ္စာဘာေလးလဲ.. "
ယြင္ရွန္းလည္းသူပိုက္ထားတဲ့ ဘူးေလးကို စားပြဲေပၚတင္
ၿပီး.ေျပာလိုက္တယ္။
" ေရာ့. ႀကိဳက္မႀကိဳက္ေတာ့မသိဘူး
ဖက္ထုပ္လုပ္လာေပးတာ. "
" ကိုယ္က ရွန္းေလးလုပ္လာေပးတာ
ဘာမဆို အကုန္ႀကိဳက္တယ္။"
"ဒါေပမဲ့.. လီရွင္းကၾကာေနေတာ့ ဖက္ထုပ္ေတြကေအးကုန္ၿပီ.. "
"ရတယ္.ပူသြားေအာင္ မိုက္ခရိုေဝ့ဖ္ထဲထည့္လိုက္မယ္။"
" ဒီမွာ မိုက္ခရိုေဝ့ဖ္ရွိတာလား..
ကြၽန္ေတာ္က အဲ့တာကိုမသိပဲေအးကုန္မွာစိုးလို႔ အကၤ်ီေအာက္ထဲထည့္ၿပီး ပိုက္ထားမိတာ.ဒီလိုမွန္းသိရင္ ပိုက္ဆံမကုန္ေအာင္ဘတ္စ္ကားပဲစီးလာပါတယ္။ "
ဖက္ထုပ္ေလးကိုအပူေပးဖို႔လုပ္ေနတဲ့ လီရွင္းက သူ႕ေကာင္ေလးရဲ႕အေျပာေလးကို ခ်စ္လြန္းလို႔.မတ္တပ္ထရပ္ၿပီး.ကိုယ္ကိုကိုင္းကာ မ်က္ႏွာ
ေလးကိုကို ကိုင္လိုက္တယ္။
" ဘာလို႔..ခ်စ္ဖို႔္ေကာင္းေနရတာလဲကြာ
ရွန္းေလးရဲ႕အေႏြးဓာတ္ေလးရထားတဲ့ ဖက္ထုပ္ေလးကိုကိုယ္ ဒီအတိုင္းစားမယ္။ အပူေပးစရာေတာင္မလိုေတာ့ဘူး။ "
ပါးေလးႏွစ္ဖက္စလုံးကို နမ္းလိုက္ၿပီးမွ လီရွင္းျပန္ထိုင္ကာဘူးေလးကိုအဖုံးဖြင့္လိုက္တယ္။ အသင့္ပါလာတဲ့တူေလးနဲ႕
ဖက္ထုပ္ေလးတစ္ခုကိုယူကာ ပါးစပ္ထဲထည့္လိုက္သည္။
ယြင္ရွန္းမွာ ဖက္ထုပ္ကိုစားလိုက္ၿပီျဖစ္တဲ့လီရွင္းကိုေသခ်ာ
ၾကည့္ကာ အရသာမေကာင္းမွာကိုပဲစိုးရိမ္ေနသည္။ လီရွင္းကေတာ့ ေနာက္တစ္ခုကိုပါးစပ္ထဲထပ္ထည့္ၿပီးဝါးကာ လက္မေလးေထာင္ျပေနတယ္။
" ႀကိဳက္ရင္လည္းၿပီးတာပဲ "
စားေသာက္ေနတဲ့ လီရွင္းကိုထိုင္ၾကည့္ေနရင္း သူစိတ္ဆိုး
ေနတဲ့ ကိစၥကိုသတိရသြားေတာ့ ယြင္ရွန္းမ်က္ႏွာကိုတည္လိုက္တယ္။
" လီရွင္း.. ခင္ဗ်ားႀကီးက သ႐ုပ္ေဆာင္အရမ္းေတာ္တာေနာ္။
ေရာက္လာတုန္းကလွမ္းေတြ႕လိုက္တာ မသိရင္ အဲဒီမင္းသမီးနဲ႕တကယ္ခ်စ္ေနၾကသလိုပဲ။ "
ယြင္ရွန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာတည္ေလးနဲ႕ေျပာေနတဲ့စကားေၾကာင့္
လီရွင္းလက္ထဲကတူဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚျပဳတ္က်သြားသည္။
ၿပီးေတာ့မွ လီရွင္းတစ္ျဖည္းျဖည္းၿပဳံးလာၿပီး ထရပ္ကာတံခါးဆီကိုသြားေနသည္။
တံခါးေလာ့ကိုေသခ်ာခ်လိဳက္ၿပီး
တာနဲ႕ ယြင္ရွန္းေဘးနားမွာ ကပ္ၿပီးထိုင္လိုက္တယ္။
"အခု ရွန္းေလး. သဝန္တိုေနတာလား..
ေနာက္တစ္ေခါက္ေလာက္ထပ္ေျပာေပးပါလားခုနကလိုေလး."
" ႐ူးေနလား ကြၽန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ဘူးျမန္ျမန္စား ျပန္ေတာ့မယ္။"
"ရွန္းေလးကလည္း.. ကိုယ္ၾကားခ်င္ေနလို႔ပါဆို. သဝန္တိုတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုအရမ္းခ်စ္လို႔ေပါ့ေနာ္.ေပ်ာ္လိုက္တာ."
ယြင္ရွန္းရဲ႕ လက္ေလးႏွစ္ဖက္စလုံးကိုစုၿပီးကိုင္ကာ
သူ႕ရင္ဘတ္ေပၚတင္ၿပီး လီရွင္းေျပာလိုက္တယ္။
" သိလား. ကိုယ္အရမ္းစိတ္မခ်ရဲေသးဘူး.ရွန္းေလး ခ်စ္ေနခဲ့တဲ့လူက ရွန္းေလးကိုကိုယ့္ဆီကေန ဆြဲထုတ္သြားမွာကိုေၾကာက္ေနတာ။
ဒီထက္ပိုေၾကာက္တာက အဲ့ဒီလူကို
ရွန္းေလး ခ်စ္ေနေသးမွာကိုပဲ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကို ေခ်ာင္ယြင္ရွန္းဆိုတဲ့ေကာင္ေလးသဝန္တိုလာမယ့္ေန႕ကို ေမွ်ာ္ေနခဲ့ရတာ။"
လီရွင္းရဲ႕ အခ်စ္က သူ႕အတြက္အရမ္းႀကီးမားေနတယ္လို႔
ယြင္ရွန္းခံစားေနမိတယ္။အမွန္တကယ္ဆို သူ႕လိုလူအတြက္လီရွင္းဆိုတဲ့ၿပီးျပည့္စုံတဲ့လူကမတန္မရာေတာင္ျဖစ္ေနေသးတယ္။
"အဲ့လိုမေျပာပါနဲ႕.. ကြၽန္ေတာ္က ဘာမို႔လို႔လဲ။ မတန္သလိုႀကီးျဖစ္ေနတယ္။
ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ လီရွင္းကိုခ်စ္ပါတယ္။ "
"ပထမဆုံးခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့လူကိုေတာ့ေမ့မွာမဟုတ္ေပမဲ့.ခင္ဗ်ားကို
သူ႕ထက္ပိုၿပီးခ်စ္မိသြားၿပီ။ အဲ့တာေၾကာင့္ဒီစကားေတြထပ္မေျပာပါနဲ႕
ကြၽန္ေတာ့္လိုလူက ဘယ္ေနရာကတန္ဖိုးရွိေနလို႔ ခင္ဗ်ားသေဘာက်တာလဲဆိုတာ နားမလည္ဘူး။ "
"မဟုတ္ဘူး.. ရွန္းေလးကိုယ့္ကိုၾကည့္
တန္ဖိုးဆိုတဲ့အရာက ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတ္မွတ္ရတာမ်ိဳးမဟုတ္
ဘူး။ ကိုယ့္ကိုၾကည့္တဲ့သူရဲ႕အျမင္ကေနမွဆုံးျဖတ္ရတာ။
အဲ့တာမွ တန္ဖိုးအမွန္ကိုသိရမွာေလ။
အခုရွန္းေလး သိခ်င္တယ္မလား.. ရွန္းေလးကဘယ္ေလာက္ထိတန္ဖိုးရွိလဲဆိုတာ."
ေခါင္းေလးညိတ္ကာ မ်က္လုံးဝိုင္းဝိုင္းေလးနဲ႕ၾကည့္ေနတဲ့
သူ႕ေကာင္ေလးကို မေျပာျပခင္.ဆံပင္ေလးေတြဖုံးေနတဲ့
နဖူးေလးကိုနမ္းလိုက္သည္။ နမ္းၿပီးေတာ့မွ.လီရွင္းဆက္ေျပာလိုက္တယ္။
" ရွန္းေလးက.ကိုယ့္ဘဝတစ္ခုလုံးထက္ပို တန္ဖိုးရွိတယ္။ ဘယ္အရာနဲ႕မဆိုယွဥ္လာတိုင္းနံပါတ္၁ေနရာေပးခ်င္တဲ့အထိ မင္းေလးကတန္ဖိုးႀကီးတယ္။ "
ယြင္ရွန္းမ်က္ရည္ေတြဝဲလာကာ လီရွင္းလည္ပင္းကိုအတင္းဖက္ထားၿပီးအဆက္မျပတ္
စကားေတြေျပာလာသည္။
" ခ်စ္တယ္.. ကြၽန္ေတာ္ လီရွင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္။
ကြၽန္ေတာ့္လို မိဘမဲ့တစ္ေကာင္ႂကြက္တစ္ေယာက္ကို။ခ်စ္ေပးလို႔ ေပ်ာ္တယ္။နံပါတ္၁ဆိုတဲ့ေနရာကိုေတာ့
ကြၽန္ေတာ့္ကိုမေပးပါနဲ႕. နံပါတ္၁ဆိုတဲ့ေနရာမွာ အန္တီရွိမယ္။နံပါတ္၂ ေနရာမွာအလုပ္ရွိရမယ္။
အဲ့တာေၾကာင့္နံပါတ္၃ေနရာေလးပဲကြၽန္ေတာ့္ကိုေပးပါ။ "
"ၿပီးေတာ့ လီရွင္းကိုလက္. လက္ထပ္ပါမယ္။ ခင္ဗ်ားကိုလက္မလႊတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး."
ငိုၿပီးေျပာေနတဲ့ယြင္ရွန္းကိုဖက္ထားရာကေနခြာကာမ်က္ရည္ေတြကိုလီရွင္းလက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕သုတ္ေပးေနသည္။
"ဘာလို႔ငိုေနရတာလဲ. ကိုယ့္ေကာင္ေလးရဲ႕ကေလးက်ေနတာပဲ. ႏွာေခ်းေတြပါထြက္ေနၿပီရွန္းေလးကကိုယ့္ကိုလက္မလႊတ္ခ်င္တာထက္ကိုယ္က ပိုေတာင္လက္မလႊတ္နိုင္ဘူး။ ဒီေလာက္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးကို မခ်စ္ပဲမွမေနနိုင္တာ။ "
ယြင္ရွန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကိုေမာ့ၿပီး ငိုထားလို႔နီရဲေနတဲ့ ႏွာေခါင္းေလးေတြ ပါးေလးေတြကို လီရွင္းထိၾကည့္ေနသည္။ ႏႈတ္ခမ္းထူထူလုံးလုံးေလးဆီမွာအၾကည့္ေတြရပ္သြား
ၿပီး အနားကိုတိုးသြားမိသည္။
လီရွင္းရဲ႕မ်က္ႏွာတေျဖးေျဖးနီးလာေတာ့ ယြင္ရွန္း မ်က္ႏွာကို
အျမန္လႊဲလိုက္တယ္။
"ခ.. ခဏေလး.. "
စားပြဲေပၚရွိ Tissue Box ထဲကေန တစ္႐ြက္ဆြဲယူၿပီး
သူ႕ႏွာရည္ေတြကိုသုတ္လိုက္သည္။ ေျပာင္စင္သြားၿပီဆိုမွ
လီရွင္းဘက္ကိုျပန္လွည့္ကာမ်က္လုံးမွိတ္ေပးထားလိုက္
တယ္။
" ရၿပီ. ကြၽန္ေတာ္ခြင့္ျပဳတယ္။"
ယြင္ရွန္းလုပ္ေနတဲ့ပုံစံေလးတိုင္းကသေဘာက်စရာေကာင္းလြန္းလို႔အသဲယားေနရတဲ့ လီရွင္းပင္ျဖစ္သည္။
××××××××××××××××
ညစာ အတူတူစားေသာက္ၿပီးလို႔ရိေပၚအတြက္ ပစၥည္းေတြကူသိမ္းေပးဖို႔လုပ္ေပမဲ့သိမ္းရမယ့္ပစၥည္းေတာင္သိပ္ၿပီးမရွိ။ ရိေပၚကအပ်င္းႀကီး
ၿပီး ေရာက္ကတည္းက ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲက အဝတ္စားေတြ
အကုန္ထုတ္မွမထုတ္ပဲ။ေရွာင္းက်န႔္အတြက္ကေတာ့ ဗီရိုထဲကအဝတ္စားေတြအိတ္ထဲျပန္ေခါက္ထည့္ရဦးမယ္။
ကုတင္ေဘးကၾကမ္းျပင္မွာအတ္ေတြအကုန္ပုံထားၿပီး သူပါထိုင္လိုက္တယ္။ မနက္ျဖန္အတြက္ကိုေတြးမေနခ်င္
ေပမဲ့ တစ္ေနကုန္ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္လာတယ္။ခြဲရေတာ့မယ္ဆိုတာေတြးမိျပန္ေတာ့ ဝမ္းနည္းၿပီးမ်က္ရည္က်လာျပန္ေရာ။
စိတ္မပါလက္မပါနဲ႕ အဝတ္စားေတြကိုအိတ္ထဲထည့္ေနတုန္း
တံခါးဖြင့္ၿပီးဝင္လာတဲ့အသံကိုၾကားေတာ့ ေႏွးေကြးေနတဲ့
လက္ေတြက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲ အိတ္ထဲအဝတ္ေတြအကုန္ထည့္ၿပီး ဇစ္ပိတ္လိုက္တယ္။
ပါးေပၚမွာစိုစြတ္ေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ၿပီး ရိေပၚအေနာက္မွာရပ္ၾကည့္ေနတာကိုမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္တယ္။
" က်န႔္ေကာ... "
"ပစၥည္းေတြဘာယူဖို႔က်န္ေသးလဲ
ၾကည့္ဦး.က်န္ခဲ့တာေတြဘာေတြျဖစ္ေနမယ္။"
ရိေပၚတံခါးအဝနားကေနသူ႕ကိုေနာက္ေက်ာေပးၿပီးၾကမ္းျပင္မွာထိုင္ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န႔္ကို ရပ္ၾကည့္ၿပီး
ဝမ္းနည္းလာသည္။
ပါးနဲ႕သာေတြ႕ေပးၿပီးရင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အခက္အခဲ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ထင္ေနခဲ့တာ အခုေတာ့ေန႕ခ်င္းညခ်င္းႀကီးကိုခြဲၾကရေတာ့မွာ။
ေရွာင္းက်န႔္ေဘးနားကိုသြားကာ သူပါၾကမ္းျပင္ေပၚထိုင္ခ်ၿပီး
ေနာက္ေက်ာဘက္ကေနခါးေလးကိုဖက္ထားလိုက္တယ္။
ေက်ာျပင္ေသးေသးေလးဆီမွာ ရိေပၚသူ႕မ်က္ႏွာကိုအပ္ထား
ၿပီး.. အသက္ကိုျပင္းျပင္း႐ူေနတယ္။
" ဒီကိုယ္သင္းရနံ႕ေလးကို လြမ္းေနေတာ့မွာပဲ။က်န႔္ေကာ ကြၽန္ေတာ္တကယ္သြားရမွာလား"
ေရွာင္းက်န႔္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ၿပီး မ်က္ရည္က်ရျပန္တယ္။ မသြားနဲ႕လို႔ တားခ်င္တာေပါ့၊ ဒါေပမဲ့.. ရိေပၚက တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္ေနတာေၾကာင့္အေဖျဖစ္သူအတြက္ရွိေနေပးရဦးမယ္ေလ။
"အင္း.. သြား ။ ငါေစာင့္ေနမယ္"
"မနက္ က်န႔္ေကာကို ကြၽန္ေတာ္မသြားခင္စိတ္ခ်ရတဲ့ဒရိုင္ဘာနဲ႕ကားေပၚတင္ေပးလိုက္မယ္။"
"ဘာလို႔လဲ.. ငါမင္းနဲ႕ ေလဆိပ္အထိလိုက္ခ်င္တယ္။
မင္းသြားေတာ့မွ ငါျပန္မယ္ေလ။ "
မ်က္ႏွာေလးလွည့္လာၿပီး ေမးေနတဲ့ေရွာင္းက်န႔္က ငိုထားတာ
ေလးနည္းနည္းသိသာေနတာေၾကာင့္ မ်က္ေတာင္ေလး
မွာခိုေနတဲ့ မ်က္ရည္အႂကြင္းက်န္ေလးေတြကိုဖြဖြေလး သုတ္ေပးလိုက္တယ္။
"မရဘူး..က်န႔္ေကာျပန္တာကိုၾကည့္ၿပီးမွ ကြၽန္ေတာ္သြားမယ္။"
ေရွာင္းက်န႔္ သူ႕မ်က္ႏွာေပၚက ရိေပၚရဲ႕လက္ကို ဖယ္ၿပီးေျပာလိုက္တယ္။
"ငါလည္းမရဘူး.မင္းသြားတာကိုအရင္ၾကည့္ၿပီးမွျပန္မွာ.. "
" မရဘူး.. က်န႔္ေကာ ကြၽန္ေတာ့္စကားနားေထာင္"
"မင္းသာ ငါ့စကားနားေထာင္."
"မေထာင္ဘူး. ေကာကေျပာရဆိုရခက္လိုက္တာ။ "
" မင္းကပိုခက္တယ္ အ႐ူးေကာင္ရဲ႕"
ရိေပၚ စိတ္မရွည္ေတာ့တာနဲ႕ ေရွာင္းက်န႔္မ်က္ႏွာကိုလက္နဲ႕
ညွစ္ၿပီး ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။
" စိတ္တိုလာၿပီ
ကြၽန္ေတာ္နမ္းပစ္မွာေနာ္က်န႔္ေကာ. "
ရိေပၚရဲ႕လက္ေတြကိုရိုက္ကာေရွာင္းက်န႔္မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။
"မင္းပဲ စိတ္တိုတက္တယ္ထင္ေနလား။
ဖယ္.ငါတက္နင္းမိရင္အဆိုးမဆိုနဲ႕.. "
သူ႕ကိုေက်ာ္ခြၿပီး ကုတင္ေပၚတက္သြားကာ ေစာင္ႀကီးၿခဳံ
ထားလိုက္တဲ့ ေရွာင္းက်န႔္ကို ရိေပၚၾကည့္ၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။
"မသိဘူး ကြၽန္ေတာ္နိုင္တယ္။
မနက္က် ေကာအရင္သြားရမယ္။"
"ငါ့ကိုစကားလာမေျပာနဲ႕"
" ေျပာေတာ့ဘာျဖစ္လဲ.. "
ရိေပၚလည္းကုတင္ေပၚသူပါလိုက္တက္ၿပီး ေစာင္ေအာက္ကိုဝင္ကာေရွာင္းက်န႔္ကိုအေနာက္ကေန
ကပ္ကာဖက္ထားလိုက္တယ္။
" အသားမထိနဲ႕.. "
"ထိေတာ့ဘာျဖစ္လဲ.အဲ့လိုတားေနမွ ပိုေတာင္လုပ္ခ်င္လာတယ္။ ဒီဘက္လွည့္.. "
ေရွာင္းက်န႔္ ရဲ႕တစ္ဖက္ေစာင္းအိပ္ေနတဲ့ ကိုယ္ေလးကိုပက္လက္ေလးျဖစ္ေအာင္ရိေပၚဆြဲလွန္လိုက္
တယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္စလုံးကိုလည္းခ်ဳပ္ကိုင္ၿပီး သူကအေပၚကေန
ေနရာယူလိုက္သည္။
" စိတ္ဆိုးေျပမွာလား မေျပဘူးလားေျပာ။"
" ငါ့ဘာသာငါေျပခ်င္ေျပမယ္၊ မေျပခ်င္မေျပဘူးငါ့ကိစၥ..မင္းနဲ႕မဆိုင္"
သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ႏူးႏူးညံ့ညံ့ေလးအနမ္းေပးလာတဲ့
ရိေပၚေၾကာင့္ စိတ္ဆိုးခ်င္တာေတာင္ ေရွာင္းက်န႔္ဆက္ၿပီး
မဆိုးနိုင္ေတာ့ေပ။ သူကိုယ္တိုင္ပါ ရိေပၚရဲ႕အနမ္းေတြကိုျပန္တုံ႕ျပန္ၿပီး.. နက္ရိူင္းတဲ့အနမ္းေတြ
ဘက္ကိုကူးေျပာင္းလာသည္။
ၾကာရွည္လာတဲ့အနမ္းေတြအၿပီး
ေရွာင္းက်န႔္ဘက္ကေနအရင္ ရိေပၚရဲ႕ ၾကယ္သီးေတြကိုျဖဳတ္
ေနသည္။နမ္းေနတဲ့ရိေပၚပင္အံ့ဩရတဲ့အထိ ေရွာင္းက်န႔္ကစိတ္အားထက္သန္ေနသည္။
" က်န႔္ေကာ.. အရင္စတာေနာ္.
ကြၽန္ေတာ္မရပ္တန႔္နိုင္တဲ့အခါက်မွမတားနဲ႕."
" အင္း.. ငါမတားေတာ့ဘူး..
ငါလိုခ်င္တယ္.."
မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့အနမ္းေတြကိုျပန္စတင္ရင္း ေရွာင္းက်န႔္ဝတ္၊ထားတဲ့T shirtကို လွန္ကာေခါင္းကေနဆြဲ
ခြၽတ္လိုက္တယ္။ အေပၚပိုင္းဗလာက်င္းေလးျဖစ္သြားတာကို
ရိေပၚၾကည့္ေနရင္းနီညိုေရာင္ဖုသီးေလး၂ခုမွာအဆုံးသတ္သြားသည္။ ထိုဖုသီးေလးကိုနမ္းရင္း. လွ်ာနဲ႕လွ်က္ကာ
ယားေအာင္လုပ္ေပးေနသည္။ခဏအၾကာမွာသူ႕ေခါင္း
ကိုတြန္းလာတဲ့လက္ကေလးေတြအျပင္ညည္းသံ
ေလးပါထြက္လာသည္။
"အင္း.. အဲ့ေနရာႀကီးက.. ယား. ယားတယ္။ "
ရိေပၚ ထိုဖုသီးေလးႏွစ္ဖက္စလုံးကိုမွ်ေအာင္ စုပ္နမ္းၿပီး သြားေတြနဲ႕ဖြဖြေလးကိုက္ေနသည္။ သူေၾကာင့္နီရဲလာၿပီး
အရည္ေလးေတြ႐ြဲေနတဲ့ ဖုသီးေလးေတြက သိပ္ကို
ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။
"က်န႔္ေကာ.. အဆင္ေျပတာေသခ်ာတယ္ေနာ္.ေသခ်ာရင္ ကြၽန္ေတာ္စၿပီ "
ေရွာင္းက်န႔္ ဘာမွမေျပာပဲေခါင္းကိုသာညိတ္လိုက္တယ္။
ခြင့္ျပဳခ်က္ရတာနဲ႕ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕ေဘာင္းဘီကိုခြၽတ္ၿပီးေပါင္ႏွစ္ဖက္ၾကားထဲရိေပၚေနရာဝင္ယူလိုက္တယ္။ေပါင္ေလးႏွစ္ဖက္
ကိုကိုင္ကာ သူနဲ႕အနီးဆုံးအထိဆြဲကာကပ္ထားၿပီး အနမ္းေတြကိုျပန္စလိုက္တယ္။
ၿပီးမွ လည္တိုင္ေလးေတြ ညွပ္ရိုးေလးေတြဆီကိုဆင္းလာၿပီး
အမွတ္သားေလးေတြခ်န္ထားခဲ့သည္။
ရိေပၚရဲ႕လက္ဖဝါးခပ္ႀကီးႀကီးေတြက ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕ တင္ပါး
ကို ကိုင္ကာညွစ္ေနသည္။ ညွစ္ေနရင္း လက္ေခ်ာင္းေတြက
ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕အေပါက္ဝေနရာေလးကိုစမ္းေနသည္။
က်ပ္တည္းေနမယ္ဆိုတာသိသာေနတာေၾကာင့္ သူ႕လက္ကို
ပါးစပ္ထဲထည့္ငုံၿပီး သေရေတြ႐ြဲေနေအာင္စြတ္လိုက္တယ္။
ၿပီးမွအေပါက္ဝေနရာေလးဆီကိုျပန္သြားၿပီး လက္ခလယ္ေလး
တစ္ေခ်ာင္းသြင္းၾကည့္လိုက္တယ္။
" အင့္.."
လက္ထိပ္ေလးပဲဝင္ရေသးတယ္ အသံေလးကထြက္လာေတာ့ရိေပၚ စိတ္ပူသြားတယ္။
" နာလို႔လား. "
"နာလို႔မဟုတ္ဘူး.. တစ္မ်ိဴးႀကီးျဖစ္ေနလို႔တကယ္မနာဘူး။ "
အရင္တုန္းကလိုၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းမလုပ္ေတာ့တဲ့ရိေပၚ
ေၾကာင့္မနာေပမယ့္.. သူ႕ထဲတစ္ခုခုႀကီးက ေျဖးေျဖးခ်င္းဝင္ေနတဲ့အသိက. ပိုၿပီးေနလို႔မရျဖစ္ေစတယ္။
ရိေပၚဆီကေန ေနာက္ထပ္လက္တစ္ေခ်ာင္းပါ သူ႕ကိုယ္ထဲ
ဝင္လာေတာ့ ေရွာင္းက်န႔္ေျခေခ်ာင္းေလးေတြပင္ကုတ္ထား
မိသည္။ ဒီတစ္ခါနာလာၿပီျဖစ္ေတာ့ရိေပၚရဲ႕ေက်ာျပင္
ကိုေရွာင္းက်န႔္ဖက္တြယ္ထားမိသည္။
" အ့... နာလာၿပီ. ရိေပၚ"
"အင္း... နည္းနည္းေလာက္သည္းခံေပး
အတူမေနတာၾကာလို႔. အရမ္းခက္ေနတာ"
အဆင္ေျပေလာက္တဲ့အခါမွ ရိေပၚလက္ကိုထုတ္ၿပီး သူ႕ရဲ႕အရာကိုကိုင္ကာေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕အဝမွာျပန္ေတ့ထား
လိုက္တယ္။
"က်န႔္ေကာ..စိတ္ကိုနည္းနည္းေလွ်ာ့ထား.."
" အင္း.. အင္း... "
သူ႕အရာထိပ္ကေလးက ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕အေပါက္ဝထိပ္
ကေလးသာထည့္ရေသး ပူေႏြးၿပီးက်ပ္တည္းလြန္းတဲ့ခံစား
မူေၾကာင့္. နာေနမယ္ဆိုတာကိုသိေပမဲ့ရိေပၚ ဆက္ၿပီးသြင္းမိသည္။
ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကိုဟၿပီး သူ႕ကိုဖက္တြယ္ထားတဲ့ ေရွာင္းက်န႔္
ကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို
ရိေပၚခပ္ျပင္းျပင္းေလးစုပ္နမ္းရင္း လွ်ာကိုပါ ခံတြင္းထဲထည့္
လိုက္တယ္။
"အြန္း....အြန္း... "
ရိေပၚ သူ႕ရဲ႕လွ်ာကိုေရွာင္းက်န႔္ခံတြင္းထဲေမႊေႏွာက္ကာ နမ္းေနရင္းထည့္လက္အစအရာကိုတစ္ဆုံးထိေဆာင့္သြင္း
လိုက္တယ္။ ပူေႏြးၿပီး ႏႈးညံ့လြန္းတဲ့အတြင္းသားနံရံ
ေလးေတြကလက္နဲ႕ထက္
အဆေပါင္းအမ်ားႀကီးေကာင္းတယ္။
႐ုတ္တရက္ဆန္စြာ ေဆာင့္သြင္းလိုက္တာေၾကာင့္ေရွာင္းက်န႔္ မွာသူ႕ကိုနမ္းေနတဲ့ ရိေပၚကိုတြန္းကာ ေအာ္ညည္းမိ
သည္။
"အ့...ေျဖးေျဖး..အား..ရိေပၚ..
အရမ္းနာတယ္.. ခဏျပန္ထုတ္..အ့..ေပး."
" အင္း.. မရေတာ့ဘူးေလ ေကာရာ..
ခဏေလးသည္းခံ."
ရိေပၚေျပာေနရင္း ခါးေအာက္ပိုင္းကို အဆက္မျပတ္လႈပ္ရွား
ၿပီးအသြင္းအထုတ္ကိုအေနေတာ္ေလာက္အရွိန္ျဖင့္ ေဆာင့္
ေနသည္။ သူတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ျပင္းျပင္းေဆာင့္မိတိုင္း
လႈပ္ခါေနတဲ့ ကိုယ္ေလးနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကိုတင္းတင္းကိုက္ထား
တဲ့ပုံတို႔က လွလြန္းတယ္။ မျဖဴမညိုအသားေရေလးမွာလည္း
သူေပးထားတဲ့ အနီေရာင္ေလးေတြက လိုက္ဖက္လြန္းေနတယ္။
ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕ေပါင္ေလးႏွစ္ဖက္ေအာက္ကိုလက္လွ်ိုကာ မၿပီး ရိေပၚသူ႕ပုခုံးေပၚတင္ထားလိုက္တယ္။ ထိုတင္ထားတဲ့
အတိုင္း. သူ႕ရဲ႕ဆီးခုံနဲ႕ ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕တင္ပါးေတြရိုက္မိသံ
ေတြဆူညံတဲ့အထိ ဆက္ဆံမိသည္။
အတန္ၾကာေအာင္ အသြင္းအထုတ္လုပ္ေနရင္း ေရွာင္းက်န႔္ကသူ႕လက္ေမာင္းကိုကုတ္ကာတစ္ခုခုေျပာဖို႔ျပင္ေနတာကိုရိေပၚျမင္ေတာ့အရွိန္ကိုနည္းနည္းေလွ်ာ့ေပးလိုက္တယ္။
" ရိေပၚ...ငါမင္းအလိုလိုက္ေပးတယ္ေနာ္။ မနက္ျဖန္.. အ့.. မင္းနဲ႕အတူေလဆိပ္ကိုလိုက္မယ္ေနာ္။
အ့... အား.. "
ဒီလိုအခ်ိန္မွာေတာင္မရမကေတာင္းဆိုေနေသးတဲ့ေရွာင္းက်န႔္ကို ရိေပၚမရယ္ပဲမေနနိင္။ ရင္ဘတ္ကဖုသီးေလး
ႏွစ္ဖက္စလုံးကိုလက္ညိုးနဲ႕ဝိုက္ကာေဆာ့ကစားရင္းခါးေအာက္ပိုင္းကိုလည္းမရပ္မနားေဆာင့္ရင္းေျပာလိုက္တယ္
"အဲ့တာဆို..ကြၽန္ေတာ့္ကိုဒီထက္ပိုၿပီးအလိုလိုက္ေပးဦး"
#အတံေလး
Unicode
ယွင်ရှန်း မနက်အစောကြီးထပြီး လီရှင်းအတွက် ဖက်ထုပ်လေးတွေလုပ်ပြီးနေ့လည်စာပို့ပေးဖို့ပြင်ဆင်ကာ
ထွက်လာသည်။အေးတဲ့အချိန်ဖြစ်တာကြောင့် ဖက်ထုပ်နွးနွေးလေးပေးဖို့ ထည့်ထားတဲ့ဗူးလေးကိုပိုက်
ကာ တက္ကစီဌားလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ကားအဟောင်းလေးက ကားဝပ်ရှော့ဆီကိုပို့ထားတာ
ကြောင့် ဘတ်စ်နဲ့သာသွားရင်အချိန်ကကြန့်ကြာနိုင်တယ်။
ယွင်ရှန်းက ဖက်ထုပ်ဘူးလေးကို
သူ့ရဲ့အနွေးထည်ထူထူလေးရဲ့အောက်ထဲထည့်ကာ အနွေးဓာတ်လေး မပျောက်အောင်ဂရုတစိုက်ဖြင့်ယူလာသည်။
လီရှင်းရှိနေတဲ့ ရိုက်ကွင်းကိုရောက်လာတာနဲ့ လီရှင်းရဲ့
မန်နေဂျာနဲ့ တည့်တည့်တိုးတော့သည်။
သူဘာမှတောင်မပြောရသေးချင် ထိုမန်နေဂျာက လိုက်ခဲ့ဖို့
ခေါ်နေတာကြောင့် ယွင်ရှန်းအနောက်ကနေလိုက်သွားသည်။
အထဲရောက်တဲ့အချိန်မှာ ရိုက်ကူးရေးလုပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့
လီရှင်းကိုလှမ်းမြင်လိုက်တော့ ယွင်ရှန်း ပြုံးသွားမိသည်။
ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ.မင်းသမီးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲထည့်ကာ ဖက်ပြီး.. ပြုံးနေတဲ့ လီရှင်းရဲ့ပုံစံက စိတ်တိုချင်စရာကောင်းနေတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း ဒါက အလုပ်လေဆိုတဲ့အတွေးဖြင့်သာယွင်ရှန်း လေပူတစ်ချက်မှုတ်ထုတ်ရင်း သူ့လက်ထဲက ဖက်ထုပ်ဘူးလေးကိုငုံ့ပြီးကြည့်နေသည်။
"ဒါက. အခုမစားရင် အေးသွားမှာ
အေးသွားရင် သိပ်အရသာရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ "
" လီရှင်းက ကြာဦးမယ်ထင်တယ်။
နားခန်းမှာပဲ ဝင်စောင့်နေမလား"
မန်နေဂျာက ပြောလာတော့ ယွင်ရှန်းခေါင်းညိတ်ကာ လိုက်သွားသည်။ အထဲရောက်တော့မှ ခုံလေးမှာဝင်ထိုင်ရင်းဟိုဟိုဒီဒီကြည့်နေသည်။ မန်နေဂျာထွက်သွားတော့ ထိုအခန်း
ထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်းပျင်းပျင်းနဲ့ကျန်ခဲ့ရသည်။
" လီရှင်း မြန်မြန်လာရင်ကောင်းမှာကို"
အချိန်တော်တော်ကြာစောင့်နေခဲ့ပြီးမှလီရှင်းကအခန်းထဲဝင်လာသည်။
" ရှန်းလေး.. အကြာကြီးစောင့်နေလိုက်ရတာလား"
"အင်း.. နည်းနည်းပေါ့. "
လီရှင်း သူ့ကောင်လေးရှေ့မှာဝင်ထိုင်ကာ မျက်နှာလေးကို
ကြည့်ရင်း.. ပြုံးရွှင်နေသည်။ ယွင်ရှန်း သူ့အလုပ်လုပ်နေတဲ့နေရာကိုလာတိုင်း. လီရှင်းမှာသဘောကျလို့မဆုံးနိုင်။
" မှန်းစမ်း.. ဒီနေ့ကိုယ့်အတွက်နေ့လယ်စာဘာလေးလဲ.. "
ယွင်ရှန်းလည်းသူပိုက်ထားတဲ့ ဘူးလေးကို စားပွဲပေါ်တင်
ပြီး.ပြောလိုက်တယ်။
" ရော့. ကြိုက်မကြိုက်တော့မသိဘူး
ဖက်ထုပ်လုပ်လာပေးတာ. "
" ကိုယ်က ရှန်းလေးလုပ်လာပေးတာ
ဘာမဆို အကုန်ကြိုက်တယ်။"
"ဒါပေမဲ့.. လီရှင်းကကြာနေတော့ ဖက်ထုပ်တွေကအေးကုန်ပြီ.. "
"ရတယ်.ပူသွားအောင် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ထဲထည့်လိုက်မယ်။"
" ဒီမှာ မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ရှိတာလား..
ကျွန်တော်က အဲ့တာကိုမသိပဲအေးကုန်မှာစိုးလို့ အင်္ကျီအောက်ထဲထည့်ပြီး ပိုက်ထားမိတာ.ဒီလိုမှန်းသိရင် ပိုက်ဆံမကုန်အောင်ဘတ်စ်ကားပဲစီးလာပါတယ်။ "
ဖက်ထုပ်လေးကိုအပူပေးဖို့လုပ်နေတဲ့ လီရှင်းက သူ့ကောင်လေးရဲ့အပြောလေးကို ချစ်လွန်းလို့.မတ်တပ်ထရပ်ပြီး.ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ မျက်နှာ
လေးကိုကို ကိုင်လိုက်တယ်။
" ဘာလို့..ချစ်ဖို့်ကောင်းနေရတာလဲကွာ
ရှန်းလေးရဲ့အနွေးဓာတ်လေးရထားတဲ့ ဖက်ထုပ်လေးကိုကိုယ် ဒီအတိုင်းစားမယ်။ အပူပေးစရာတောင်မလိုတော့ဘူး။ "
ပါးလေးနှစ်ဖက်စလုံးကို နမ်းလိုက်ပြီးမှ လီရှင်းပြန်ထိုင်ကာဘူးလေးကိုအဖုံးဖွင့်လိုက်တယ်။ အသင့်ပါလာတဲ့တူလေးနဲ့
ဖက်ထုပ်လေးတစ်ခုကိုယူကာ ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်သည်။
ယွင်ရှန်းမှာ ဖက်ထုပ်ကိုစားလိုက်ပြီဖြစ်တဲ့လီရှင်းကိုသေချာ
ကြည့်ကာ အရသာမကောင်းမှာကိုပဲစိုးရိမ်နေသည်။ လီရှင်းကတော့ နောက်တစ်ခုကိုပါးစပ်ထဲထပ်ထည့်ပြီးဝါးကာ လက်မလေးထောင်ပြနေတယ်။
" ကြိုက်ရင်လည်းပြီးတာပဲ "
စားသောက်နေတဲ့ လီရှင်းကိုထိုင်ကြည့်နေရင်း သူစိတ်ဆိုး
နေတဲ့ ကိစ္စကိုသတိရသွားတော့ ယွင်ရှန်းမျက်နှာကိုတည်လိုက်တယ်။
" လီရှင်း.. ခင်ဗျားကြီးက သရုပ်ဆောင်အရမ်းတော်တာနော်။
ရောက်လာတုန်းကလှမ်းတွေ့လိုက်တာ မသိရင် အဲဒီမင်းသမီးနဲ့တကယ်ချစ်နေကြသလိုပဲ။ "
ယွင်ရှန်းရဲ့ မျက်နှာတည်လေးနဲ့ပြောနေတဲ့စကားကြောင့်
လီရှင်းလက်ထဲကတူဟာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျသွားသည်။
ပြီးတော့မှ လီရှင်းတစ်ဖြည်းဖြည်းပြုံးလာပြီး ထရပ်ကာတံခါးဆီကိုသွားနေသည်။
တံခါးလော့ကိုသေချာချလိုက်ပြီး
တာနဲ့ ယွင်ရှန်းဘေးနားမှာ ကပ်ပြီးထိုင်လိုက်တယ်။
"အခု ရှန်းလေး. သဝန်တိုနေတာလား..
နောက်တစ်ခေါက်လောက်ထပ်ပြောပေးပါလားခုနကလိုလေး."
" ရူးနေလား ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့ဘူးမြန်မြန်စား ပြန်တော့မယ်။"
"ရှန်းလေးကလည်း.. ကိုယ်ကြားချင်နေလို့ပါဆို. သဝန်တိုတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုအရမ်းချစ်လို့ပေါ့နော်.ပျော်လိုက်တာ."
ယွင်ရှန်းရဲ့ လက်လေးနှစ်ဖက်စလုံးကိုစုပြီးကိုင်ကာ
သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီး လီရှင်းပြောလိုက်တယ်။
" သိလား. ကိုယ်အရမ်းစိတ်မချရဲသေးဘူး.ရှန်းလေး ချစ်နေခဲ့တဲ့လူက ရှန်းလေးကိုကိုယ့်ဆီကနေ ဆွဲထုတ်သွားမှာကိုကြောက်နေတာ။
ဒီထက်ပိုကြောက်တာက အဲ့ဒီလူကို
ရှန်းလေး ချစ်နေသေးမှာကိုပဲ။ အဲ့တာကြောင့် ကိုယ့်ကို ချောင်ယွင်ရှန်းဆိုတဲ့ကောင်လေးသဝန်တိုလာမယ့်နေ့ကို မျှော်နေခဲ့ရတာ။"
လီရှင်းရဲ့ အချစ်က သူ့အတွက်အရမ်းကြီးမားနေတယ်လို့
ယွင်ရှန်းခံစားနေမိတယ်။အမှန်တကယ်ဆို သူ့လိုလူအတွက်လီရှင်းဆိုတဲ့ပြီးပြည့်စုံတဲ့လူကမတန်မရာတောင်ဖြစ်နေသေးတယ်။
"အဲ့လိုမပြောပါနဲ့.. ကျွန်တော်က ဘာမို့လို့လဲ။ မတန်သလိုကြီးဖြစ်နေတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော် လီရှင်းကိုချစ်ပါတယ်။ "
"ပထမဆုံးချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့လူကိုတော့မေ့မှာမဟုတ်ပေမဲ့.ခင်ဗျားကို
သူ့ထက်ပိုပြီးချစ်မိသွားပြီ။ အဲ့တာကြောင့်ဒီစကားတွေထပ်မပြောပါနဲ့
ကျွန်တော့်လိုလူက ဘယ်နေရာကတန်ဖိုးရှိနေလို့ ခင်ဗျားသဘောကျတာလဲဆိုတာ နားမလည်ဘူး။ "
"မဟုတ်ဘူး.. ရှန်းလေးကိုယ့်ကိုကြည့်
တန်ဖိုးဆိုတဲ့အရာက ကိုယ့်ကိုကိုယ်သတ်မှတ်ရတာမျိုးမဟုတ်
ဘူး။ ကိုယ့်ကိုကြည့်တဲ့သူရဲ့အမြင်ကနေမှဆုံးဖြတ်ရတာ။
အဲ့တာမှ တန်ဖိုးအမှန်ကိုသိရမှာလေ။
အခုရှန်းလေး သိချင်တယ်မလား.. ရှန်းလေးကဘယ်လောက်ထိတန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ."
ခေါင်းလေးညိတ်ကာ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ကြည့်နေတဲ့
သူ့ကောင်လေးကို မပြောပြခင်.ဆံပင်လေးတွေဖုံးနေတဲ့
နဖူးလေးကိုနမ်းလိုက်သည်။ နမ်းပြီးတော့မှ.လီရှင်းဆက်ပြောလိုက်တယ်။
" ရှန်းလေးက.ကိုယ့်ဘဝတစ်ခုလုံးထက်ပို တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဘယ်အရာနဲ့မဆိုယှဉ်လာတိုင်းနံပါတ်၁နေရာပေးချင်တဲ့အထိ မင်းလေးကတန်ဖိုးကြီးတယ်။ "
ယွင်ရှန်းမျက်ရည်တွေဝဲလာကာ လီရှင်းလည်ပင်းကိုအတင်းဖက်ထားပြီးအဆက်မပြတ်
စကားတွေပြောလာသည်။
" ချစ်တယ်.. ကျွန်တော် လီရှင်းကိုအရမ်းချစ်တယ်။
ကျွန်တော့်လို မိဘမဲ့တစ်ကောင်ကြွက်တစ်ယောက်ကို။ချစ်ပေးလို့ ပျော်တယ်။နံပါတ်၁ဆိုတဲ့နေရာကိုတော့
ကျွန်တော့်ကိုမပေးပါနဲ့. နံပါတ်၁ဆိုတဲ့နေရာမှာ အန်တီရှိမယ်။နံပါတ်၂ နေရာမှာအလုပ်ရှိရမယ်။
အဲ့တာကြောင့်နံပါတ်၃နေရာလေးပဲကျွန်တော့်ကိုပေးပါ။ "
"ပြီးတော့ လီရှင်းကိုလက်. လက်ထပ်ပါမယ်။ ခင်ဗျားကိုလက်မလွှတ်ချင်တော့ဘူး."
ငိုပြီးပြောနေတဲ့ယွင်ရှန်းကိုဖက်ထားရာကနေခွာကာမျက်ရည်တွေကိုလီရှင်းလက်ချောင်းတွေနဲ့သုတ်ပေးနေသည်။
"ဘာလို့ငိုနေရတာလဲ. ကိုယ့်ကောင်လေးရဲ့ကလေးကျနေတာပဲ. နှာချေးတွေပါထွက်နေပြီရှန်းလေးကကိုယ့်ကိုလက်မလွှတ်ချင်တာထက်ကိုယ်က ပိုတောင်လက်မလွှတ်နိုင်ဘူး။ ဒီလောက် ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးကို မချစ်ပဲမှမနေနိုင်တာ။ "
ယွင်ရှန်းရဲ့ မျက်နှာလေးကိုမော့ပြီး ငိုထားလို့နီရဲနေတဲ့ နှာခေါင်းလေးတွေ ပါးလေးတွေကို လီရှင်းထိကြည့်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းထူထူလုံးလုံးလေးဆီမှာအကြည့်တွေရပ်သွား
ပြီး အနားကိုတိုးသွားမိသည်။
လီရှင်းရဲ့မျက်နှာတဖြေးဖြေးနီးလာတော့ ယွင်ရှန်း မျက်နှာကို
အမြန်လွှဲလိုက်တယ်။
"ခ.. ခဏလေး.. "
စားပွဲပေါ်ရှိ Tissue Box ထဲကနေ တစ်ရွက်ဆွဲယူပြီး
သူ့နှာရည်တွေကိုသုတ်လိုက်သည်။ ပြောင်စင်သွားပြီဆိုမှ
လီရှင်းဘက်ကိုပြန်လှည့်ကာမျက်လုံးမှိတ်ပေးထားလိုက်
တယ်။
" ရပြီ. ကျွန်တော်ခွင့်ပြုတယ်။"
ယွင်ရှန်းလုပ်နေတဲ့ပုံစံလေးတိုင်းကသဘောကျစရာကောင်းလွန်းလို့အသဲယားနေရတဲ့ လီရှင်းပင်ဖြစ်သည်။
××××××××××××××××
ညစာ အတူတူစားသောက်ပြီးလို့ရိပေါ်အတွက် ပစ္စည်းတွေကူသိမ်းပေးဖို့လုပ်ပေမဲ့သိမ်းရမယ့်ပစ္စည်းတောင်သိပ်ပြီးမရှိ။ ရိပေါ်ကအပျင်းကြီး
ပြီး ရောက်ကတည်းက ခရီးဆောင်အိတ်ထဲက အဝတ်စားတွေ
အကုန်ထုတ်မှမထုတ်ပဲ။ရှောင်းကျန့်အတွက်ကတော့ ဗီရိုထဲကအဝတ်စားတွေအိတ်ထဲပြန်ခေါက်ထည့်ရဦးမယ်။
ကုတင်ဘေးကကြမ်းပြင်မှာအတ်တွေအကုန်ပုံထားပြီး သူပါထိုင်လိုက်တယ်။ မနက်ဖြန်အတွက်ကိုတွေးမနေချင်
ပေမဲ့ တစ်နေကုန်ခေါင်းထဲရောက်ရောက်လာတယ်။ခွဲရတော့မယ်ဆိုတာတွေးမိပြန်တော့ ဝမ်းနည်းပြီးမျက်ရည်ကျလာပြန်ရော။
စိတ်မပါလက်မပါနဲ့ အဝတ်စားတွေကိုအိတ်ထဲထည့်နေတုန်း
တံခါးဖွင့်ပြီးဝင်လာတဲ့အသံကိုကြားတော့ နှေးကွေးနေတဲ့
လက်တွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ အိတ်ထဲအဝတ်တွေအကုန်ထည့်ပြီး ဇစ်ပိတ်လိုက်တယ်။
ပါးပေါ်မှာစိုစွတ်နေတဲ့ မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပြီး ရိပေါ်အနောက်မှာရပ်ကြည့်နေတာကိုမသိချင်ယောင်ဆောင်လိုက်တယ်။
" ကျန့်ကော... "
"ပစ္စည်းတွေဘာယူဖို့ကျန်သေးလဲ
ကြည့်ဦး.ကျန်ခဲ့တာတွေဘာတွေဖြစ်နေမယ်။"
ရိပေါ်တံခါးအဝနားကနေသူ့ကိုနောက်ကျောပေးပြီးကြမ်းပြင်မှာထိုင်နေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ကို ရပ်ကြည့်ပြီး
ဝမ်းနည်းလာသည်။
ပါးနဲ့သာတွေ့ပေးပြီးရင် သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် အခက်အခဲ မရှိတော့ဘူးလို့ထင်နေခဲ့တာ အခုတော့နေ့ချင်းညချင်းကြီးကိုခွဲကြရတော့မှာ။
ရှောင်းကျန့်ဘေးနားကိုသွားကာ သူပါကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်ချပြီး
နောက်ကျောဘက်ကနေခါးလေးကိုဖက်ထားလိုက်တယ်။
ကျောပြင်သေးသေးလေးဆီမှာ ရိပေါ်သူ့မျက်နှာကိုအပ်ထား
ပြီး.. အသက်ကိုပြင်းပြင်းရူနေတယ်။
" ဒီကိုယ်သင်းရနံ့လေးကို လွမ်းနေတော့မှာပဲ။ကျန့်ကော ကျွန်တော်တကယ်သွားရမှာလား"
ရှောင်းကျန့် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြီး မျက်ရည်ကျရပြန်တယ်။ မသွားနဲ့လို့ တားချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့.. ရိပေါ်က တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်နေတာကြောင့်အဖေဖြစ်သူအတွက်ရှိနေပေးရဦးမယ်လေ။
"အင်း.. သွား ။ ငါစောင့်နေမယ်"
"မနက် ကျန့်ကောကို ကျွန်တော်မသွားခင်စိတ်ချရတဲ့ဒရိုင်ဘာနဲ့ကားပေါ်တင်ပေးလိုက်မယ်။"
"ဘာလို့လဲ.. ငါမင်းနဲ့ လေဆိပ်အထိလိုက်ချင်တယ်။
မင်းသွားတော့မှ ငါပြန်မယ်လေ။ "
မျက်နှာလေးလှည့်လာပြီး မေးနေတဲ့ရှောင်းကျန့်က ငိုထားတာ
လေးနည်းနည်းသိသာနေတာကြောင့် မျက်တောင်လေး
မှာခိုနေတဲ့ မျက်ရည်အကြွင်းကျန်လေးတွေကိုဖွဖွလေး သုတ်ပေးလိုက်တယ်။
"မရဘူး..ကျန့်ကောပြန်တာကိုကြည့်ပြီးမှ ကျွန်တော်သွားမယ်။"
ရှောင်းကျန့် သူ့မျက်နှာပေါ်က ရိပေါ်ရဲ့လက်ကို ဖယ်ပြီးပြောလိုက်တယ်။
"ငါလည်းမရဘူး.မင်းသွားတာကိုအရင်ကြည့်ပြီးမှပြန်မှာ.. "
" မရဘူး.. ကျန့်ကော ကျွန်တော့်စကားနားထောင်"
"မင်းသာ ငါ့စကားနားထောင်."
"မထောင်ဘူး. ကောကပြောရဆိုရခက်လိုက်တာ။ "
" မင်းကပိုခက်တယ် အရူးကောင်ရဲ့"
ရိပေါ် စိတ်မရှည်တော့တာနဲ့ ရှောင်းကျန့်မျက်နှာကိုလက်နဲ့
ညှစ်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
" စိတ်တိုလာပြီ
ကျွန်တော်နမ်းပစ်မှာနော်ကျန့်ကော. "
ရိပေါ်ရဲ့လက်တွေကိုရိုက်ကာရှောင်းကျန့်မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တယ်။
"မင်းပဲ စိတ်တိုတက်တယ်ထင်နေလား။
ဖယ်.ငါတက်နင်းမိရင်အဆိုးမဆိုနဲ့.. "
သူ့ကိုကျော်ခွပြီး ကုတင်ပေါ်တက်သွားကာ စောင်ကြီးခြုံ
ထားလိုက်တဲ့ ရှောင်းကျန့်ကို ရိပေါ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"မသိဘူး ကျွန်တော်နိုင်တယ်။
မနက်ကျ ကောအရင်သွားရမယ်။"
"ငါ့ကိုစကားလာမပြောနဲ့"
" ပြောတော့ဘာဖြစ်လဲ.. "
ရိပေါ်လည်းကုတင်ပေါ်သူပါလိုက်တက်ပြီး စောင်အောက်ကိုဝင်ကာရှောင်းကျန့်ကိုအနောက်ကနေ
ကပ်ကာဖက်ထားလိုက်တယ်။
" အသားမထိနဲ့.. "
"ထိတော့ဘာဖြစ်လဲ.အဲ့လိုတားနေမှ ပိုတောင်လုပ်ချင်လာတယ်။ ဒီဘက်လှည့်.. "
ရှောင်းကျန့် ရဲ့တစ်ဖက်စောင်းအိပ်နေတဲ့ ကိုယ်လေးကိုပက်လက်လေးဖြစ်အောင်ရိပေါ်ဆွဲလှန်လိုက်
တယ်။ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကိုလည်းချုပ်ကိုင်ပြီး သူကအပေါ်ကနေ
နေရာယူလိုက်သည်။
" စိတ်ဆိုးပြေမှာလား မပြေဘူးလားပြော။"
" ငါ့ဘာသာငါပြေချင်ပြေမယ်၊ မပြေချင်မပြေဘူးငါ့ကိစ္စ..မင်းနဲ့မဆိုင်"
သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို နူးနူးညံ့ညံ့လေးအနမ်းပေးလာတဲ့
ရိပေါ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးချင်တာတောင် ရှောင်းကျန့်ဆက်ပြီး
မဆိုးနိုင်တော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပါ ရိပေါ်ရဲ့အနမ်းတွေကိုပြန်တုံ့ပြန်ပြီး.. နက်ရိူင်းတဲ့အနမ်းတွေ
ဘက်ကိုကူးပြောင်းလာသည်။
ကြာရှည်လာတဲ့အနမ်းတွေအပြီး
ရှောင်းကျန့်ဘက်ကနေအရင် ရိပေါ်ရဲ့ ကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်
နေသည်။နမ်းနေတဲ့ရိပေါ်ပင်အံ့ဩရတဲ့အထိ ရှောင်းကျန့်ကစိတ်အားထက်သန်နေသည်။
" ကျန့်ကော.. အရင်စတာနော်.
ကျွန်တော်မရပ်တန့်နိုင်တဲ့အခါကျမှမတားနဲ့."
" အင်း.. ငါမတားတော့ဘူး..
ငါလိုချင်တယ်.."
မပြီးပြတ်သေးတဲ့အနမ်းတွေကိုပြန်စတင်ရင်း ရှောင်းကျန့်ဝတ်၊ထားတဲ့T shirtကို လှန်ကာခေါင်းကနေဆွဲ
ချွတ်လိုက်တယ်။ အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းလေးဖြစ်သွားတာကို
ရိပေါ်ကြည့်နေရင်းနီညိုရောင်ဖုသီးလေး၂ခုမှာအဆုံးသတ်သွားသည်။ ထိုဖုသီးလေးကိုနမ်းရင်း. လျှာနဲ့လျှက်ကာ
ယားအောင်လုပ်ပေးနေသည်။ခဏအကြာမှာသူ့ခေါင်း
ကိုတွန်းလာတဲ့လက်ကလေးတွေအပြင်ညည်းသံ
လေးပါထွက်လာသည်။
"အင်း.. အဲ့နေရာကြီးက.. ယား. ယားတယ်။ "
ရိပေါ် ထိုဖုသီးလေးနှစ်ဖက်စလုံးကိုမျှအောင် စုပ်နမ်းပြီး သွားတွေနဲ့ဖွဖွလေးကိုက်နေသည်။ သူကြောင့်နီရဲလာပြီး
အရည်လေးတွေရွဲနေတဲ့ ဖုသီးလေးတွေက သိပ်ကို
ချစ်စရာကောင်းတယ်။
"ကျန့်ကော.. အဆင်ပြေတာသေချာတယ်နော်.သေချာရင် ကျွန်တော်စပြီ "
ရှောင်းကျန့် ဘာမှမပြောပဲခေါင်းကိုသာညိတ်လိုက်တယ်။
ခွင့်ပြုချက်ရတာနဲ့ရှောင်းကျန့်ရဲ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်ပြီးပေါင်နှစ်ဖက်ကြားထဲရိပေါ်နေရာဝင်ယူလိုက်တယ်။ပေါင်လေးနှစ်ဖက်
ကိုကိုင်ကာ သူနဲ့အနီးဆုံးအထိဆွဲကာကပ်ထားပြီး အနမ်းတွေကိုပြန်စလိုက်တယ်။
ပြီးမှ လည်တိုင်လေးတွေ ညှပ်ရိုးလေးတွေဆီကိုဆင်းလာပြီး
အမှတ်သားလေးတွေချန်ထားခဲ့သည်။
ရိပေါ်ရဲ့လက်ဖဝါးခပ်ကြီးကြီးတွေက ရှောင်းကျန့်ရဲ့ တင်ပါး
ကို ကိုင်ကာညှစ်နေသည်။ ညှစ်နေရင်း လက်ချောင်းတွေက
ရှောင်းကျန့်ရဲ့အပေါက်ဝနေရာလေးကိုစမ်းနေသည်။
ကျပ်တည်းနေမယ်ဆိုတာသိသာနေတာကြောင့် သူ့လက်ကို
ပါးစပ်ထဲထည့်ငုံပြီး သရေတွေရွဲနေအောင်စွတ်လိုက်တယ်။
ပြီးမှအပေါက်ဝနေရာလေးဆီကိုပြန်သွားပြီး လက်ခလယ်လေး
တစ်ချောင်းသွင်းကြည့်လိုက်တယ်။
" အင့်.."
လက်ထိပ်လေးပဲဝင်ရသေးတယ် အသံလေးကထွက်လာတော့ရိပေါ် စိတ်ပူသွားတယ်။
" နာလို့လား. "
"နာလို့မဟုတ်ဘူး.. တစ်မျိူးကြီးဖြစ်နေလို့တကယ်မနာဘူး။ "
အရင်တုန်းကလိုကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းမလုပ်တော့တဲ့ရိပေါ်
ကြောင့်မနာပေမယ့်.. သူ့ထဲတစ်ခုခုကြီးက ဖြေးဖြေးချင်းဝင်နေတဲ့အသိက. ပိုပြီးနေလို့မရဖြစ်စေတယ်။
ရိပေါ်ဆီကနေ နောက်ထပ်လက်တစ်ချောင်းပါ သူ့ကိုယ်ထဲ
ဝင်လာတော့ ရှောင်းကျန့်ခြေချောင်းလေးတွေပင်ကုတ်ထား
မိသည်။ ဒီတစ်ခါနာလာပြီဖြစ်တော့ရိပေါ်ရဲ့ကျောပြင်
ကိုရှောင်းကျန့်ဖက်တွယ်ထားမိသည်။
" အ့... နာလာပြီ. ရိပေါ်"
"အင်း... နည်းနည်းလောက်သည်းခံပေး
အတူမနေတာကြာလို့. အရမ်းခက်နေတာ"
အဆင်ပြေလောက်တဲ့အခါမှ ရိပေါ်လက်ကိုထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့အရာကိုကိုင်ကာရှောင်းကျန့်ရဲ့အဝမှာပြန်တေ့ထား
လိုက်တယ်။
"ကျန့်ကော..စိတ်ကိုနည်းနည်းလျှော့ထား.."
" အင်း.. အင်း... "
သူ့အရာထိပ်ကလေးက ရှောင်းကျန့်ရဲ့အပေါက်ဝထိပ်
ကလေးသာထည့်ရသေး ပူနွေးပြီးကျပ်တည်းလွန်းတဲ့ခံစား
မူကြောင့်. နာနေမယ်ဆိုတာကိုသိပေမဲ့ရိပေါ် ဆက်ပြီးသွင်းမိသည်။
နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကိုဟပြီး သူ့ကိုဖက်တွယ်ထားတဲ့ ရှောင်းကျန့်
ကို မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ဖြစ်အောင် အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို
ရိပေါ်ခပ်ပြင်းပြင်းလေးစုပ်နမ်းရင်း လျှာကိုပါ ခံတွင်းထဲထည့်
လိုက်တယ်။
"အွန်း....အွန်း... "
ရိပေါ် သူ့ရဲ့လျှာကိုရှောင်းကျန့်ခံတွင်းထဲမွှေနှောက်ကာ နမ်းနေရင်းထည့်လက်အစအရာကိုတစ်ဆုံးထိဆောင့်သွင်း
လိုက်တယ်။ ပူနွေးပြီး နှုးညံ့လွန်းတဲ့အတွင်းသားနံရံ
လေးတွေကလက်နဲ့ထက်
အဆပေါင်းအများကြီးကောင်းတယ်။
ရုတ်တရက်ဆန်စွာ ဆောင့်သွင်းလိုက်တာကြောင့်ရှောင်းကျန့် မှာသူ့ကိုနမ်းနေတဲ့ ရိပေါ်ကိုတွန်းကာ အော်ညည်းမိ
သည်။
"အ့...ဖြေးဖြေး..အား..ရိပေါ်..
အရမ်းနာတယ်.. ခဏပြန်ထုတ်..အ့..ပေး."
" အင်း.. မရတော့ဘူးလေ ကောရာ..
ခဏလေးသည်းခံ."
ရိပေါ်ပြောနေရင်း ခါးအောက်ပိုင်းကို အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှား
ပြီးအသွင်းအထုတ်ကိုအနေတော်လောက်အရှိန်ဖြင့် ဆောင့်
နေသည်။ သူတစ်ချက်တစ်ချက်ပြင်းပြင်းဆောင့်မိတိုင်း
လှုပ်ခါနေတဲ့ ကိုယ်လေးနဲ့ နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်းကိုက်ထား
တဲ့ပုံတို့က လှလွန်းတယ်။ မဖြူမညိုအသားရေလေးမှာလည်း
သူပေးထားတဲ့ အနီရောင်လေးတွေက လိုက်ဖက်လွန်းနေတယ်။
ရှောင်းကျန့်ရဲ့ပေါင်လေးနှစ်ဖက်အောက်ကိုလက်လျှိုကာ မပြီး ရိပေါ်သူ့ပုခုံးပေါ်တင်ထားလိုက်တယ်။ ထိုတင်ထားတဲ့
အတိုင်း. သူ့ရဲ့ဆီးခုံနဲ့ ရှောင်းကျန့်ရဲ့တင်ပါးတွေရိုက်မိသံ
တွေဆူညံတဲ့အထိ ဆက်ဆံမိသည်။
အတန်ကြာအောင် အသွင်းအထုတ်လုပ်နေရင်း ရှောင်းကျန့်ကသူ့လက်မောင်းကိုကုတ်ကာတစ်ခုခုပြောဖို့ပြင်နေတာကိုရိပေါ်မြင်တော့အရှိန်ကိုနည်းနည်းလျှော့ပေးလိုက်တယ်။
" ရိပေါ်...ငါမင်းအလိုလိုက်ပေးတယ်နော်။ မနက်ဖြန်.. အ့.. မင်းနဲ့အတူလေဆိပ်ကိုလိုက်မယ်နော်။
အ့... အား.. "
ဒီလိုအချိန်မှာတောင်မရမကတောင်းဆိုနေသေးတဲ့ရှောင်းကျန့်ကို ရိပေါ်မရယ်ပဲမနေနိင်။ ရင်ဘတ်ကဖုသီးလေး
နှစ်ဖက်စလုံးကိုလက်ညိုးနဲ့ဝိုက်ကာဆော့ကစားရင်းခါးအောက်ပိုင်းကိုလည်းမရပ်မနားဆောင့်ရင်းပြောလိုက်တယ်
"အဲ့တာဆို..ကျွန်တော့်ကိုဒီထက်ပိုပြီးအလိုလိုက်ပေးဦး"
#အတံလေး