Merhabalaaar! Evet uzun süre sonra sonunda gelebildim. Lütfen kusura bakmayın. Bazılarınız hikayeyi unutmuş olabilir çünkü bayağı uzun bir süre oldu. Ama yeni sezona başlıyoruz! İyi okumalar!!
"J-Jennifer,beni duyuyor musun? Yaşayacaksın Jennifer." Gözlerine odaklandığımda bir çok duygu vardı. Hüzün,acı,korku ve aşk...
"Z-Zayn." dediğimde ise daha da ağlamaya başladı.
"Seni seviyorum."
ZAYN'IN AĞIZINDAN
Şu anda hastane koridorunda dolaşmakla meşguldum. Bir yanım Jennifer için ağlarken bir yanım bunların nasıl gerçekleştiğini düşünüyordu. Şu an çok kötü durumdaydım ama umrumda değildi. Bir koridoru daha bitirirken doktorun ayak seslerini işittim. Hızlı adımlarla odaya yöneldim.
"O iyi mi?" Sesim olduğundan daha da çaresiz çıkmıştı. Fazlasıyla çaresiz.
"Şu an için kesin bir şey söylemek doğru olmaz. Yarın sabah her şey netleşecek." Bu duyduklarım karşısında afallamıştım. Durumu kötü değildi. Ama iyi de değildi.
"T-teşekkür ederim." diyerek başımı öne eğdim. Ve odaya bakan camdan Jennifer'ı izledim.
Benim saf,masum meleğim orada yatıyor. Ve durumu iyi değil. Ama kötü de değil diye geçirdim içimden. Tek yapabileceğim şey beklemekti.
Koridordan ayak seslerini duyunca hızlıca arkamı döndüm ve bingo! Michael ve Amy hazretleri!
Annesi hızlıca benim yanıma gelerek ağlamaktan kızarmış gözleri ile bağırmaya başladı,
"Her şey senin yüzünden oldu. Michael hepsi bu pislik herifin yüzünden!" Hastanede sesi yankılanıyordu.
"A-Amy sakin ol." Babası da aynı şekildeydi. Bana hayal kırıklığı ile bakıyordu. İçim burkulmuştu.
Annesi sakinleşmeye çalışarak oturdu. Ben ise camdan onu izliyordum. Ve gözyaşlarımı sildim,yine.
***
"Uyan Zayn,haydi evlat uyan." Sağ kolumda birinin dürtmesi ile gözlerimi hafifçe araladım. Karşımda büyük bir gülümseme ile Michael duruyordu. Ne olduğunu kestirmeye çalışırken bunun tek bir anlamı olduğunu düşündüm. Gözlerimi gözlerine diktim.
"Yoksa o?" İçimde anlatılmaz bir heyecan vardı.
"Evet,normal odaya aldılar.Durumu gayet iyi. Seni sayıklıyordu,sana ihtiyacı var." Hızlıca ayağı kalkıp bilmeden bir taraflara koştum. Ama durmak zorunda kaldım.
"Sağdan 3.kapı." Arkamdan bağıran babasına içimden teşekkür ederek hızlıca odaya girdim. Ve karşımda bütün mükemmelliğiyle Jennifer duruyordu.
"J-Jennifer." Diyebileceğim tek kelime buydu. İçim kıpır kıpırdı.
Bana gülümseyerek baktığında onun yanına gittim ve ona sarıldım. Hiç bırakmak istemiyordum onu. Ve gözyaşlarımı serbest bıraktım.
"Beni birdaha sakın bırakma Jen.Yalvarırım bunu birdaha yapma." Hıçkırıklarımın ardından sustum. Kulağıma fısıldadı,
"Söz veriyorum." Onun sesini işitince gözlerimi kapadım. Sesi,benim kalp ritimlerimi değiştiriyordu.
"Zayn biraz daha sıkarsan boğulacağım." Sırıtarak geri çekildim ve ellerimi yanağında birleştirdim.Sonunda ciddileşerek sordum,
"Jennifer bunu sana kim yaptı?" Gözlerimi merakla gözlerine diktiğimde gözlerini kaçırmaya başladı.
"Dinliyorum?" Tekrar gözlerimiz birleştiğinde söyledi,
"Becky." Dediği şey üzerine kaşlarım çatıldı. O kız bunu nasıl yapardı? Ellerimi yüzünden çekerek sinirle ayağı kalktım.
"O sürtüğü öldüreceğim. Yemin ederim yapacağım bunu!" Haykırmamdan sonra Jennifer'ın korktuğunu hissettim. Sesimi biraz daha alçartarak konuştum,
"As kalsın ölüyordun Jennifer!" Kesik nefes alarak devam ettim,
"O sürtük seni öldürüyordu!" Kontrolden çıkmış bir haldeydim. Ellerim ve bedenim titriyordu.
"Zayn biraz saki-"
"Ben gayet sakinim!" Tekrar bir bağırışın ardından Jennifer'ın sustuğunu gördüm. Onun yanına giderek bana bakmasını sağladım. Eğdiği başını kaldırdım.
"B-Bak ben,özür dilerim Jennifer.Sadece,sen as kalsın ölüyordun ve ben bunu kaldıramam." Omzuna yaslandım. Şu an kendimi çok güvenli hissediyordum. Hiç olmadığım kadar güvenli.
Ellerini ellerim ile buluşturduğunda birbirimize kenetlendik. -MultiMedia'da var-
"Ben sana nasıl bu kadar aşık olabiliyorum?" Başımı onun yüzüne doğru çevirdim. Utançla gülümsedi.
"Gülümseme,çok tatlı oluyorsun ve senin o yanaklarını öpmek istiyorum." Ellerimi yanaklarında gezdirdim. Doğruldum ve yanaklarını öpmeye başladım. Ufak öpücükler bırakıyordum.
"Burayı ve burayı da öpelim." Sonra diğer yanağını öpmeye başladım,
"Ama bu yanak ağlar sonra bunu da öpelim." Yanağının kızarmasını gördüğümde geri çekildim.
"Başka nereyi öpsem?" Düşünürmüş gibi yaptım. Bana bir süre anlamamışçasına baktı. Sonra gözlerini büyülttü ve gülerek konuştu,
"Seni pis sapık!" Dediği şey üzerine gülümsedim.
"Ben öyle şeyler düşünmüyordum bana sapık diyene de bakın!" Dediğimde başını eğdi.
"Ben burayo kast etmiştim." Dudaklarına bir süre baktım ve ona yaklaştım. Tam öpeceğim sırada tişörtümden beni kendine çekerek dudaklarımızı birleştirdi. Ellerim sayesinde onu kendime daha da bastırdım.
Dudaklarımı ayırdım ve alnımı alnına yasladım. Bana "ne oldu?" dercesine baktı.
"Kendime hakim olabileceğimi sanmıyorum. Ve burada olmaz." Diyerek sırıttım. Başı ile onayladı ve son bir kez daha dudaklarımızı birleştirdi. Tam o sırada kapının açılma sesini duydum.
"Y-Yanlış zamanda mı geldik?" Babası hızlıca öksürdüğünde birbirimizden ayrıldık. Ben ayrı bir köşeye geçtim. Annesi Amy bana oldukça nefretle bakıyordu.
"İyi haber,doktorunla konuştuk. Bugün taburcu oluyorsun. Çıkış işlemlerini hallettik. Biz eve gidelim siz Zayn ile gelirsiniz." Jennifer'ın babası bana güvenle baktığında başımı salladım.
"Ama Michael bu adam kızımıza bakamı-" Jennifer annesinin sözünü kesti,
"İyiyim ben anne." Annesi bu sözleri duyunca yumuşamıştı. İçten bir şekilde gülümsedi ve birlikte odadan dışarı çıktılar.
"Kaldık baş başa." Diyerek sırıttım.
"Nerede kalmıştık?" Jennifer gözlerini kapattı ve dudaklarını büzdü. Yanına gittim ve aklıma bir oyun geldi.
Dudaklarımı dudaklarına sürttüm. Yanaklarını yavaş ama zevkli bir şekilde öptüm. Ona baktığımda gözlerini kapattı ve yavaşça inledi.
"Lanet olsun Zayn. Bunun acısını çok pis çıkaracağım." Diyerek beni kendinden uzaklaştırdığında kahkahalarıma engel olamadım.
"Gülmeyi bırakta bana yardım et." Ellerini yatağa koydu ve kalkmaya çalıştı. Ama tekrar oturdu.
"Halen yaram acıyor. Yardım etmeyi dener misin?" Kahkaha atmayı bırakıp yanına gittim ve onu kucağıma aldım.
"Ne yapıyorsun Zayn. Sadece kolumdan tutacaktın!" Kucağımdan inmeye çalıştı ama tabii kide izin vermedim.
"Böyle gidiyoruz. Seni yürütmeye niyetim yok." Diyerek odanın kapısından çıktık. Etrafımızdakiler bize "bu ne böyle?" dercesine bize bakıyorlardı. Ve Jennifer bu bakışları görünce kafasını daha da gömdü. Bu haline gülmeden edemedim.
***
Arabayı evlerinin önüne park ettim. Jennifer uyumuştu. Arabadan indim ve onu tekrar kucağıma aldım. Ayağımla kapıyı çaldım. Babası beni görünce gülümsedi ve içeri girmemi söyledi. İçeriye adımımı attım ve Jennifer'ın odasına çıkarak onu yatağına yatırdım. Üstünü yavaşça örttüğümde Zayn diye sayıkladı. Alnından öperek yavaş adımlarla odasından çıktım.
Merdivenlerden hızlıca indiğimde karşımda annesini gördüm.
"Dur bakalım,biraz konuşalım." Dediğinde başım ile onayladım. Beni takip et dermişçesine arkasını dönerek mutfağa yürüdü. Arkasından gittim ve kapıyı kapattım.
"Bak Zayn,seninle açık konuşacağım ve tek bir defa söyleyeceğim. Jennifer'ın hayatında büyük bir sorun oluşturduğunun farkındasındır umarım. Ondan uzak dur. 10 metre bile yaklaşma ona. Kızımı senin yanında görmek istemiyorum. Benim masum bebeğim senin yüzünden ölüyordu! Bunu hak ediyor mu o? Hepsi senin yüzünden. O yüzden Zayn,Jennifer'ın hayatından çık.Ve mümkünse birdaha asla gelme."
Haklıydı. Onun hayatında büyük bir sorundum. Benim yüzümden başı belaya girecekti.
"Ben her şey için özür dilerim bayan Amy. Ben onu çok seviyorum ve bunların olmasını istememiş-" Lafımı devam ettirmeme izin vermeden bağırdı,
"İstedin veya istemedin,o bundan zarar gördü. Laf kalabalığı yapmadan git Zayn." Diyerek kapıyı gösterdi.
"Ve birdaha asla dönme." Konuşmamayı tercih ederek dediğini yapmaya koyuldum. Kapıdan hızlıca çıkarak arabama yöneldim.
Belkide böyle olması gerekiyordu. Belkidesi yok,böyle olması gerekiyor ve olacak dedim içimden. Onun hayatını daha fazla tehlikeye atamazdım. Böylesi onun için en iyisiydi. Akan gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim. Erkekler ağlamaz diyorlardı değil mi? Bende bu durum tam tersiydi.
Uzağa gitmek en iyisiydi belkide. Uzağa,çok uzağa. Ve geri dönmemeliydim,ne olursa olsun dönmemeliydim. Elvada Jennifer.