"Pwedeng... dito narin ako tumuloy?"
I thought hes only giving me a choice, pero bakit parang ngayon, nag re request sya.
"Bakit ang bait mo?" I cant help but ask him the question that keeps on disturbing me.
Unti-unting nawala ung mga ngiti nia sa labi...
His narrow eyes look directly in mine...
Kinabahan ako bigla.. parang sya ung lalaking kinakatakutan ko, parang sya ung Cad na nakita ko sa kwarto ko...
He grin... which freak me out more.
"Ayaw mo?"
"O-ok lang." And I look down... bakit parang hindi sya to? In just a minute, nag bago ung ambiance. In just a minute, nag bago bigla sya.
"Good." Then he walk toward the front door.
What the hell was that?
Isa na ata to sa pinaka awkward na dinner na kinainan ko. To think pa na nasa sarili kong bahay...
Kumuha nang kanin si Carla...
Uminom ako nang tubig...
Sumubo si Cad...
Umubo si Lyka...
Fuck! Anong klaseng kainan to?
Hindi ko kaya... parang pakiramdam ko nilalamon ako nang buhay nang mga mata ni Cad.
Tumayo ako kaso tinapon nia ung kutsara nia sa plato ko.
O.O
"Drake!"
Hinawakan ko ung kamay ni Carla... not now.
"Drake?" He asked half smiling. Alam kong hindi sya maka paniwala na Drake ang pakilala ko sakanya kay Carla.
Tiningnan ako ni Carla.. asking what the hell is happening.
"Drake? Seriously Bella, ang sinabi mo kay Carla, siya si Drake?" Lyka asked me, but I know that shes only making fun of me.
"Pakilala mo ako." Utos sakin ni Cad.
Napayuko ako...
Nakakapanibago...
"Carla, s-si Cad."
"C-cad?" She gasped...
I dont know how shock Carla is.. how contented Cad is.. and how happy Lyka is.
Kung ilalagay ko ung sarili ko kay Carla, im pretty sure that she is freaking inside. Isipin mong ung taong kahit kailan ayaw mo nang makita, kasama mo pala sa kainan, tapos nakikipag tawanan ka pa sa kapatid nia... traggic.
Ung taong dahilan nang bangungungot ko tuwing gabi, nandito sya nasa harap ko, ung taong dahilan nang pag kaka ospital ko... bakit ko nga ba naisip na mabait sya? Malamang, hanggang sa punakasulok-sulukan nang buto nia, he despises me.
"Kumain ka." Kinuha ni Cad ung plato ko tapos nilapat sa lamesa.
I sat down with my knees shaking..
"Alam mo bang maraming nagugutom tapos itatapon mo lang yan? Ahhh. Siguro hindi mo yun alam kasi mayaman kayo eh." He smirked.
Carla hold my hand...
Her hand is freezing...
Just like mine...
And the greatest thing that I can do for now is to hold her hand... for now.
Sumubo na ako gamit ung kutsara na tinapon nia sakin... ganon din si Carla...
Ang tanga ko sobra, kung tutuusin, pwede ko naman silang labanan, ang kaso, ayaw ko. Mali ko to. Matapos ang tatlong taon na pag papasasa ko sa pera nila, nandito na ako ngayon, sunod-sunuran sakanya.
Pag katapos namin kumain..nag hugas na kami ni Carla... si Cad, umakyat na sa kwarto ni Lyka..
"A-ate.." her voice is broke...
"Hmmmm?" Nilagyan ko nang dishwashing liquid ung foam habang kinukuha nia naman ung mga pinag kainan sa lamesa. Ayaw kong mag salita sa ngayon, alamkong hindi ko mapipigilan ang luha ko.
"Bat hindi mo sinabi sakin?" She whispered. I looked up, trying to hold my tears... ayaw kong ipakita kay Carla na pati ako, pinanghihinaan.
"K-kasi... natakot ako..natakot ako na baka... baka... hindi ko alam." Whatever I do to hold my tears... I just cant do it.
Bakit ang lamig ngayon?
Carla hugged me... I kiss her hand on my shoulder. Kasalanan ko to... kasalanan ko to...dapat..dapat talaga...
"Tumakas tayo."
Nilingon ko si Carla...
"Ano?"
"Sabi ko tumakas tayo, iwan natin sakanila tong bahay... tong bahay na to, sakanila naman to diba?"
Ayoko..
Ano??
"N-no."
"No?"
Tumango ako...
"Ano? No?"
Bakit? Bakit ayaw ko? Bakit???
"Carla umakyat ka na." Tinalikuran ko sya at nag simula nang mag hugas...
"Ate?" She hold my shoulder para humarap uli sakanya.. nanatili akong naka talikod. What? Bakit ayaw ko?
"Pag iisipan ko.. umakyat ka na."
Nag wawala syang umakyat sa hagdan...
Binitawan ko ung plato tapos naihilamos ko ung kamay ko sa mukha ko...
What the hell?!
What the fuck?!
Bakit?
Bakit ayaw ko?!!!!
Gusto ko ba sya?
Hindi...
Hindi gustong maitatawag tong nararamdaman ko sakanya ngayon, natatakot ako sakanya.. oo natatakot ako.
Siguro kailangan ko munang pag bayaran ung maling nagawa ko.. tama.. kapag tumakas ako ngayon, hahabulin at hahabulin parin nila ako.. the voices, the guilt, tama... pag hindi ko na kaya, tsaka ako tatakbo.