Dışarıda keskin bir soğuk vardı.Şubat ayında İzmir'e hiç kar yağmazdı.Şimdi ise havadan hafif hafif süzülüyordu.Uzun süre kar görmediğim için bunun mutluluğu içerisindeydim fakat bir haftadır süren bu baş ağrısı ve halsizlik beni tüketmişti.Sıradan bir soğuk algınlığı değildi. Bu yüzden doktora gitmeye karar verdim. Üzerime kaşe bir mont geçirdim.Dışarıya çıktığımda bacakların titriyordu.Başıma geçirdiğim şapkam kulaklarımı pek de koruyamıyordu.Kahverengi saçlarım rüzgardan yüzüme vuruyordu.Nihayet hastanenin bulunduğu sokağa geldim.Hastanenin ağır kapısını güçlükle araladım.İçerisi sıcaktı şapkamı çıkardım ve derin bir nefes aldım.Beklemek yaklaşık bir saat sürdü adım duyulunca hemen ayağa kalktım ve doktorun kapısını çaldım ve içeri girdim.Doktora bi türlü geçmek bilmeyen baş ağrımı anlattım...
Doktor bana sevimsizce baktı ve birşeyler geveleyip durdu.Bende"hiçbirşey anlamadım tane tane anlatır mısınız lütfen'" diyerek sesimi yüksettim.Mina bir röntgen gerekiyor henüz bir şey belli değil ama kendini buna hazırlamalısın dedi.Ağzım kupkuru
olmuştu,gözlerim karardı ve kulaklarımda bir şeyler uğulduyordu.Doktor bana tekrar baktı ve "beyninizde yaklaşık 2 cm ur var" dedi.Sesim ağlamaklı çıkıyordu"bir tedavisi yok mu veya ilaç tedavisi"diye sordum doktor yalnızca acılarınızı ve ağrılarınızı biraz dindirmek için bir kaç ilaç yazacağım dedi. Gerek yok diye haykırdım... Daha ne kadar sürem var yaşamak için diye sordum Doktor bana tekrar çaresiz bir ifade ile 3 ay dedi......