Ablam Ve Ben

Salak kardesime...

"Sevgisiz salak kardesim. Sen bunu okurken ben ameliyatta olucam. Hayat bana anlamsiz gelmeye basladi. O yuzden doktorun beni uyusturmadan ameliyat etmesini isteyecegim ve beni ameliyat ederken makasi kalbime sapliyacagim. Benden kurtuluyorsun bende senden. Bir zamanlar cok mutlu bir aileydik. Pardon aileydiniz. 1 hafta once amcam bana herseyi anlatti. Gercek annem ve babam beni istememisler. Daha sonra beni sizin kapiya firlatmislar. Acimasiz bir sekilde. Saat gece 1 civarlarinda. Saat 5 e kadar kapida kalmisim aglamisim en sonunda beni annen bulmus beni iceri almislar. Beni yikamislar ve beni evlatlik almislar. 3 yil sonra sen dogmussun. Sen ilk dogdugunda ben seni yere atmisim. O yuzden senin bacaginda dogum lekesi izi zannettigin iz var. Aslinda o morariklik. Ve hic gecmeyecek bir iz. Annem ve babama bunu odetmek icin yanlarina gidiyorum. Yani cehenneme. Seni tek basina birakiyorum. Eminim Jack sana iyi bakar. Aslinda icimde sana karsi kucucuk bir sevgi besledim ama bunu sana belli etmedim. Cunku hep seni kiskandim. Hep senin gibi guzel olmak istedim. Kucukken senin tirnagini koparip yutardim belki senin guzelligin bana gecer diye. Elvada KARDESIM." Bu mektubu okurken gozlerimden yaslar geliyordu. Hayir bu olamaz ablam olemez bir seyler yapmaliyim!