CHAPTER ELEVEN
"Ma..." naramdaman ni Cage ang bigat sa kanyang lalamunan habang tinitigan ang mga mata ng kanyang ina. Tumingin ang Mommy niya palayo. "I—I just can't leave her like that." Mahinang sabi niya.
Bumuga ng malalim na hininga si Mommy bago muling hinarap si Cage. Mahal na mahal ni Cage si Quennie. Inantay niya ang babae na 'yon mula nang una niyang makita ito. Gusto niyang maging masaya si Quennie pero paano niya ito magagawa kung siya'y malubha ang karamdaman?
"But you are sick, Cage. Y—your father's business is also failing. Hindi ko na alam kung ano pang pwedeng gawin, anak." Napaiyak na wika ni Mommy. Nasa ospital siya ngayon matapos niyang mahimatay sa bahay. May chronic myeloid leukemia siya. Last year pa nila nalaman ni Mommy. Dinala siya sa ospital agad dahil sa matinding sakit na nararamdaman niya sa kanyang mga buto.
"I love her, Mom." Sabi ni Cage. Umiyak na siya habang hinahawakan ni Mommy ang kanyang kamay. Iniisip pa lang na iwan siya ay halos mawalan siya ng hininga. Si Quennie ang kanyang kaluwagan sa magulo niyang buhay.
"Y—Your father already decided, Cage. Antonio Lee will shoulder all the expenses for your treatment as long as you'll—" natigilan si Mommy. "As long as you'll get married with Zaradreil."
Alam ni Cage ang mga ito. Matagal na silang binuburo ng kanyang ama. Gusto siyang ipakasal ng tatay niya kay Zaradreil dahil anak ito ni Antonio Lee, isa sa mga kilalang negosyante dito sa bansa. Wala namang paki si Papa sa mga gusto ni Cage. Gusto niyang makausap si Quennie. Gusto niyang makita ito. Mas lalo siyang nanghihina dahil hindi niya ito nakikita. Gusto niyang magpaalam sa kanya bago siya umalis pero hindi iyon nangyari. Ang ama niya ang nag-book ng flight para sa kanila nang hindi nagtanong pa. Sinubukan niyang kakausapin ito. Ayaw na niyang magpagamot kung ang kapalit niyon ay ang pagpapakasal niya sa ibang babae.
"There's only one woman that I wanted to marry and that's Quency Alshannie. Siya lang ang gusto kong iharap sa altar. Siya lang gusto kong makitang naglalakad ng naka traje de boda papalapit sa akin. I always wanted to marry her—wala ng iba."
"Are you ready?" tanong ni Mommy habang inaayos ang buhok ni Cage. "Mabait naman si Zaradreil, anak." Sabi niya.
Hindi na lang sumagot si Cage. Kawalan din lang iyon. Wala silang pakinggan. Hindi pa siya masaya, hindi siya masaya. Wala pa rin sila sa dulo—hindi pa sila sa dulo.
"Cage..." hinawakan ni Mommy ang kanyang pisngi. "Just let go of her. She will conquer her dreams without you. Siguro mas makabubuti iyon."
Wala siyang nararamdamang kaligayahan. Hindi siya makapaniwala na iniisip ng mga ito. Wala siyang ibang gusto kung hindi ay makasama si Quennie sa lahat ng mga achievements niya sa buhay. Gusto niyang kasama si Tita sa lahat ng tagumpay ni Quennie. Gusto niyang makausap siya pero hindi siya pinayagan ng ama niya na hawakan ang kanyang cellphone.
Sighing deeply, he looked at himself in the mirror. He lost weight and there's a hollow under his eyes. Ikakasal na siya pero hindi sa babaeng mahal niya. Isang civil wedding lang ito. Konti lang ang bisita dahil madalian lang naman ang lahat. Kailangan nilang ayusin ang kasal bago siya magsimulang magpagamot.
Siya'y sumilip sa babaeng nakatabi niya. Nakatulong ito sa kanya. "You will be okay." Aniya. "Pansamantala lang 'to. You can have her after this." Aniya. Napakunot ang kanyang noo. Hindi niya ito maintindihan.
"She will never accept me again."
"She will if she truly loves you. Believe me, Cage. True love can wait."
Hindi na lang sumagot si Cage. May ilang shots kami bago kami bumalik sa aming mga upuan. Maraming naguguluhan sa isip niya. Isa lang ang sigurado, kakasikapan niyang makuha si Quennie kapag dumating na ang tamang panahon.
The next morning, we went to the hospital. He was confined right away. Mag-uundergo siya ng maraming treatment. Nahihirapan siya pero lagi niyang naiisip si Quennie. Hindi siya nawawala sa isip niya.
Si Zaradreil ay kasama niya. Malaking tulong ito sa kanya. She liked him, he could feel that but Zaradreil was already aware about what he feels towards her. Naiintindihan naman ito.
Bumalik sa dating sigla ang kompanya nilang mag-ama. Masaya ang Daddy niya dahil naibalik niya ang nahihirapang negosyo. Nakapagtapos din si Cage ng pag-aaral. Nag-isip sila ng anak ni Zaradreil na magkakaroon sila ng baby. Nagkatinginan sila ni Zaradreil. Nag-dinner sila kasama ang kanyang pamilya.
"I am filing a divorce. We can continue with the merger after we'll get a divorce." Biglang bombang sabi ni Zaradreil nang walang pag-aalinlangan.
"Zaradreil..." sabi ni Daddy.
"I know Cage will be the next in line, Mr. Arcena. You already planned about the merger before we got married. It was me who told Cage not to pursue with the merger. Hindi muna ngayon... wag muna ngayon habang nakatali pa siya sa akin." Tumingin si Zaradreil kay Cage, binibigyan siya ng isang nakapagpapaalalang ngiti.
"Are you two having a problem?" tanong ng ama ni Zaradreil.
Umiling si Zaradreil. "N—No, hindi lang kami masaya, Daddy."
"But, anak..."
"Daddy, I want to be free. I liked Cage but hindi iyon sapat para manatili sa isang kasal, Daddy."
Tumingin si Cage sa kanyang pamilya. Nakangiti si Mommy sa kanya. Bumuntong-hininga siya.
"I am sorry, sir." Sabi niya. "We can't stay in a loveless marriage."
Nakita ni Zaradreil na tumingin siya sa kanyang direksyon. She shot him a glare. Gusto niyang siya ang magsabi sa ama niya tungkol sa lahat. She told him about the man she met.
"Daddy, I am in love with somebody else." Yumuko si Zaradreil. He held her hand. "Please allow me this time to follow what my heart says."
"Zara pero kasal ka kay—"
"We are filing a divorce. Cage needs to pursue the love of his life. Siguro tama na ang ilang taon na pagsasakripisyo namin para sa inyo." Diretsong saad ni Zaradreil.
"Si Quennie pa rin ba, Cage?" matigas na tanong ng ama ni Cage sa kanya. "Do you still want to pursue Engineer Duarte?"
Napa-hinga nang malalim si Cage. "It has always been her, Dad." Tumitig siya. "I am willing to trade anything or everything that I have just to win her back."
Nakita niya na nagtinginan si Mr. Lee at si Daddy. Tila may usapan silang gamit ang mga mata. Gusto niyang pasalamatan si Zara dahil alam niya kung hindi dahil sa kanya ay hindi sila makakawala sa ganitong set-up. She told him about the man that fell in love with. Iyak ng iyak si Zaradreil dahil gusto na nitong maging malaya sa mga desisyon ng ama nito. Ganoon din naman siya, gusto niya na rin.
"Okay, settle it then." Wika ni Mr. Lee. Tumingin si Zara sa ama nito. She was teary-eyed. "You can file a divorce." Huminga ito nang malalim. "Kung saan ka masaya anak, doon ako."
"Pa..." she muttered.
"After the divorce Zara let me meet that guy. I want to know him better." Nakangiting saad ni Mr. Lee sa anak nito. "And Cage, follow your heart this time." Tumingin ito sa ama ni Cage. "Ikaw naman ngayon ang magdesisyon para sa sarili mo. This is your second life. Don't waste it spending with your wrong decisions."
Tumango siya. "I will, Sir."
Ang gaan ng pakiramdam ni Cage. Gusto niyang umuwi agad sa Pilipinas para makausap si Quennie pero pinigilan niya ang sarili niya. Hindi na siya nag-usap pa ng tatay niya matapos iyon. Hindi na niya alintana iyon. Sabi ni Mommy tama na ang ilang taon niyang pagsasakripisyo. Ang mommy niya ay sobrang supportive.
The divorce was finally settled. He is now free. Umalis si Zaradreil dahil iyon naman talaga ang balak nito kapag natapos ang divorce nila.
Bumalik si Cage ng Pilipinas kasama si Mommy. Tumigil na ang ama niya sa pagiging presidente ng kumpanya. Siya na ang pumalit sa kanya. Hindi pa rin sila masyadong nag-uusap dahil sa naging desisyon niya. Alam ni Cage na galit ang ama niya sa kanya dahil sa tingin niya sinuway niya siya.
He is now the CEO
of their engineering firm. Kailangan niyang palitan ang tatay niya dahil siya lang naman ang nakatapos ng engineering. Si Angelo naman kasi ay mas natuon ang atensyon sa negosyo. May resort kami sa Cebu. Siya ang namamahala sa resort.
"Do you see her?" tanong ni Cage kay Angelo. Nasa Metro siya ngayon dahil pinauwi siya ni Mommy.
He rolled his eyes. "What the actual fuck, kuya? Lapitan mo na kasi."
Nabigat ang pakiramdam ni Cage. Gusto niyang makausap siya pero hindi siya makalapit. "She's too hard to reach, Angelo."
"He shook his head. "Just accept Rica's offer."
Si Rica ay nag-alok kay Cage na maging engineer para sa renovation ng La Alquera at pag-install ng bagong branch sa Cebu. Nagtatanong-tanong pa siya dahil hindi niya alam kung anong magiging reaksyon ni Quennie.
But I think it's about time to face her.
I called Rica that night. She told me that Quennie will be the one to talk to me regarding the details of the project.
I saw her walking towards the counter wearing that white corporate suit, white pencil skirt and her red killer stiletto. Nagtanong ito sa counter at ang naka-assign na tao ay ipinakita siya sa direksyon niya.
Her gaze went to his direction. She was surprised to see him. Nangunot ang kanyang nuo habang lumalapit sa kanya. Tumayo siya nang makalapit na ito sa kanya.
"Engr. Duarte..." he addressed her. My heart was beating so fast.
"Engr. Arcena..." she said icily. Wala ng ekspresyon ang kanyang mukha.
I sighed. She hated me. She hated him for leaving her.