----------------------------------------------
Note: Ang storya na ito ay hindi makatotohanan hango lamang ito ng malikot kong imahinasyon. Pangalan at mga pangyayari ay kasama din sa aking imahinasyon. Kung may pagkakahawig sa totoong taong nabubuhay o namatay na ay puro nag kataon lamang.
Ps: First time ko lang mag sulat ng storyang nilikha ng aking isipan.. Hope na sana magustuhan niyo! .
September 9, 2020
-----------------------------------------------
Shino's POV.
Kring!. Kring! .One fine morning arose upon me when I woke up on the floor of our bed.
It was really nice to hear the birds chirping every morning.
"Hmmm." My wife moaned as she slept soundly in bed.
sarap niya talagang pagmasdan.
Dumeretso ako sa maliit naming kusina para magluto ng almusalan. Sinangang, scrambled egg at hotdog ang aking niluto para sa umagahan ngayong araw.
"Someday, this house will be look great and big." Kompyansang sabi ko habang nakatingin sa masikip naming bahay.
I swear I don't need your help, no matter what!
Pag tapos ko ihain ang almusal umupo na ako at nagsimulang kumain sa maliit na table na nasa gitna ng aming salas.
"Aray ko." Daing ko dahil sa namamanhid nanaman ang balikat ko, sanay nadin naman ako sa ganito pero masakit padin. Kailangan ko nadin siguro bumili ng papag para hindi na mangawit ang likod ko sa lapag na nilagyan lang ng banig.
Pag tapos ko kumain ay nagsimula na din akong maligo mag toothbrush at magbihis ng aking uniporme para sa trabaho.
"Tsk.. Tsk. Tulog na tulog"
One of the best feelings for me is seeing her sleeping. Her face is so lovely, all i can see is an angel.
"Lei. Gising na."
Ang himbing ng tulog niya nakakatakot gisingin. Pinisil ko ang ilong niya para gisingin pero tulog na tulog padin.
"Lei. Gising na magtatanghali na."
Inilapit ko ang mukha ko sakanya trying to kiss her lips.
PAKKK!!
Naramdaman ko nalang ang kamay niya sa pisnge ko, fuck ang sakit manampal ni Missis. Missis in my dreams.
"ILANG BESES KO PABANG SASABIHIN SAYO NA HUWAG MO AKONG HAHALIKAN!?........UMALIS KA NGA SA HARAPAN KO!." Hawak ko padin ang pisnge ko dahil sa sakit. And if only the sight could kill me, I would already be.
Hindi ko naman talaga siya hahalikan ginawa ko 'yon para gumising na siya.
"A -ah.... Kumain kana, nagluto na ako ng almusalan."
Umalis na ako sa harapan niya baka sapak at tadyak na ang abutin ko.
"Kainis bitin nanaman ang tulog ko!"
Dinig ko ang iritadong boses niya sa likuran ko.
"Sorry.... I don't want to---" pinutol niya ang aking sasabihin.
"Can you please leave me alone!?...... Ayaw kong makita iyang pagmumukha mo!" Naiintindihan ko naman kung bakit siya galit saakin. Pero ang sakit padin talaga ng mga sinasabi niya. Ba't hindi ba ako masanay sanay.
"A-ano ba ang gusto mong pagkain? o prutas para kay baby?" Minsan iniisip ko nalang na dahil sa pagbubuntis niya kaya ganito ang trato niya saakin.
"Wala...wala kanamang silbi, kaya kung pwede umalis kana wag kanadin babalik mas sasaya ako kung mawawala ka!." Galit na galit siyang nakatingin saakin namumula pa ang mukha niya. Hinayaan ko nalang kahit na may konting kirot 'yon sa puso ko.
Tumalikod na ako sakanya dahil sobrang bigat na ng dibdib ko.
Nag simula na akong isuot ang black shoes. Maya maya pa ay tinignan ko siya na busy sa kanyang hawak na libro. Hindi ko alam pero kahit ganyan siya ay napapangiti niya padin ako. Swear to god maayos ko din ito. I promise that the day will come..when you will love me too..my love.
"Mag palakas ka diyan, papapuntahin ko dito si Manang para may kasama ka."
"A-alis na ako ingat kayo ni baby!" I gave my last word before leaving my beautiful wife Wife in my dreams.
"Sige... Wag ka sana mag iingat para mawala kana sa buhay ko." Pabulong lang iyon pero dinig ko padin. Isang buntong hininga nalang ang ginawa ko.
When I finish packing my stuff, I get out and find Manang.
"Manang!!"
Tawag ko sa matandang nag wawalis sa harap ng aming bahay.
"Oh,bakit iho?."
Ibinilin ko kay Manang Bilen ang aking mag ina sinabi ko din sakanya na bantayan muna ang aming bahay dahil medyo matagal ang trabaho ko.
"Sige ho Manang.... Tawagan niyo nalang ho ako pag may problema dito sa bahay."
lord please pabilisin niyo ang oras gusto ko na agad makasama ang mag ina ko.
------
Nagpatuloy na ako sa sakayan ng bus papuntang Makati.
I am Engineer. Shino C. Perez, 26 years old.
Dating Rich ngayon Poor.
Poor you lang.
We bacame a poor because of our parents. Lahat ng pag- aari ko noon ay hawak na ng Papa ko.
Dahil sa galit ko sakanila kaya ganito ako ngayon balik sa umpisa.
"Oh!, ikaw pala yan Shino the handsome and my the one and only ...... Kailan ang kasal?" Bungad saakin yan ng tropa ko dito sa terminal. Alam na alam talaga akong asarin netong ulupong.
Well sikat kasi ako dito kaya hindi na nakakapag taka.
Nag ngising aso pa siya mukha talagang ulol ang isang ito.
"Matutuloy ang kasal namin next month." Puno nang kompiyansa kong tugon sakanya. Ngumiwi lang siya naparang hindi naniniwala sa sinabi ko.
"At hindi kita gagawing ninong wala kanaman kasing pera." Nilagpasan ko na.
Excited na akong malaman kung sino ba ang kamukha ng anak namin. Sana bumilis ang oras at makauwi na agad ako miss ko na ang mag ina ko.
Hindi ko mapigilan ang ngiti ko ng sumakay sa bus. Maisip ko lang talaga ang dalawang buhay ko nawawala na ang lahat ng problema ko.
Umupo ako sa bandang gitna sa loob ng bus konti lang ang nakasakay ngayon nwebe lang kaming lahat dito. Tatlo saaking unahan dalawang babae at isang batang lalaki. Saaking gilid naman ay tatlong babae na panay ang tingin sa akin, papasok ata sila sa paaralan base sa uniform nasuot. At ang dalawa pa ay ang driver at konduktor nitong bus.
Time past, wala ng sumakay kaya umandar na.
Itinanday ko nalang ang aking ulo sa upuan at isunuot ang earphone.
Do you love the rain, does it make you dance
When you're drunk with your friends at a party?
What's your favorite song, does it make you smile?
Do you think of me?
Naiisip niya din kaya ako? Siguro naiisip niya ako kaso sa isip niya pinapatay niya ako.
When you close your eyes, tell me, what are you dreamin'?
Everything, I wanna know it all
Siguro yung lalaking'yon padin ang laman ng isip niya. Sino nga ba naman ako? Ako nga ba talaga ang dahilan kung bakit ganun siya saakin? Siguro hindi niya talaga ako mahal? Tsh obvious naman. Daig ko pa babae mag overthink.
I'd spend ten thousand hours and ten thousand more
Oh, if that's what it takes to learn that sweet heart of yours
And I might never get there, but I'm gonna try
If it's ten thousand hours or the rest of my life
I'm gonna love you (Ooh, ooh-ooh, ooh, ooh ♪♫︎)
Napapasabay nalang din ako sa kanta. Lumipas na ang mahabang oras wala padin ako sa Makati. Ano bayan ang tagal naman namin dito.
Bigla nalang akong may narinig na pumutok. sa likod ng bus 'yon. kasabay noon ang pag buhos ng malakas na ulan. lahat ng babaeng nakasakay dito sa bus ay nagsitilian. Napabalikwas ako dahil sa narinig.
Shit anong nangyayari?
"Kuya anong nangyari!?." Sobra ang kaba ko dahil sa nangyayari dito sa bus. Panay ang kaliwa at kanan nito. Fuck!
"Pumutok yung gulong sa likod.... Nasira din yung preno ng bus!." Puta! Kailangan ako ng mag ina ko. Sobrang lakas ng ulan hindi ko na makita kung asan na kami dahil sa labo ng paligid sa labas. Shit!
Bigla nalang kumalabog .. Ang layo ko sa pinto ng bus Badtrip! Pumunta ako sa unahan kahit pa gumegewang ang bus at Sinipa ko ang pinto ng bus. Tanginang konduktor to nanonood lang!
"Tulungan mokong hayop ka!." Natauhan naman si gunggong bwisit. Sabay naming sinipa yung pinto. Napatingin ako sa bintana konti nalang at malapit na kami sa bangin.. Lahat ng babae ipina una namin palabas.
Fuckkk ittt!, fuck ittt! Those two crazy girls left the little boy alone in the bus!.
Kabado akong nag madaling tumakbo papunta sa kaniya. Binuhat ko agad yung bata hindi ko namalayan ang bilis ng pangyayari dahil nakuha ko agad siya.
Tatlo nalang kami sa bus. Nalagpasan nanamin yung mga babae at driver na nakatalon na sa pinto ng bus.
Binigay ko sa konduktor yung bata para makababa agad sila.
Bigla namang impact ng bus kaya natumba ako sa pagkakatayo, agad akong napa salampak sa maputik na sahig ng bus at tumama ang ulo ko sa upuan!
Shit. Ayaw ko pang mamatay.
Hindi ko na alam ang sumunod na nangyari. Umitim na lahat nang nasa paligid ko. Sana nakaligtas yung bata.
huling hilling ko bago mawalan ng malay.
Song : 10,000 Hours by Justin Bieber
-----
❤︎