BİRKAÇ HAFTA SONRA
Nisa'dan
"Konseye geçmeden önce birkaç açıklama yapacağım. Zaten onlardan sonra da elenme adayı çıkarmaya gerek kalmayacak."
Kaşlarımı çatıp önce Cemo'ya sonra Anıl'a baktım. Yine neler oluyor acaba?
"Bu sene üzücü vedalarla dolu bir sene oldu. Benim için önce Uğur ve Şaziye'yi kaybetmemiz. Sonra Fatma ve Meryem onların ardından da Ersin'in üzücü vedası. Bizim için çok beklenmedik oldu. Ama bugün işler çok daha fazla değişti."
Kesin yine birisi elenecek. Barış kliniğe gitmişti omuzu yüzünden acaba o mu devam edemeyecek? Anıl oyundan sonra adaya dönmedi. Onunla ilgili de olabilir.
"Açıkça söyleyebilirim ki kalsaydı şampiyonluğun en büyük adaylarından birisi olabilirdi."
Kaşlarımı kaldırdım. Sahiden Barış mı gidiyor?
"Üzücü haberler vermekte iyi değilim. O yüzden çok uzun konuşmadan sözü ona vereceğim. Survivor'da yarışmadan ailevi nedenlerden dolayı çekilen isim, Survivor'a devam edemeyecek isim.."
Ailevi mi? Hayır, hayır.
Anıl'ı birkaç gün önce babası ile konuşturmuşlardı. Babası bir ameliyata girecekti.
Olmasın.
"Anıl."
Elimle yüzümü kapattım.
Anıl'dan
Kimseyle göz göze gelmek dahi istemiyorum. Başımı eğdim ismim açıklanmadan.
"Anıl."
Derin bir nefes aldım boğulmamak için. Boğazımda bana nefes aldırmayan o koca yumrudan kurtulmak için. Gitmedi.
Başımı güçlü bir şekilde kaldırıp bakmaya korktuğum Nisa ile ilgilenmeden Acun abiye baktım. Sevdiğim kişiden gelen bir 'iyi misin' sorusu bile iyi olmadığımı anlamaları için yeterli bir sebep ortaya çıkaracak.
"Anıl, konuşmak ister misin?"
Başımı salladıktan sonra elimi sakallarıma götürdüm. Herkes vedayı hak eder.
"Bence bir yarışmacının şampiyon olması için yarışmada gösterdiği karakter ya da performans o kadar da etkili değildir."
Güçlü kal oğlum.
"Burada bir yarışmacıya sorulması gereken soru neden olmalıdır. Bu yarışmaya katılma amacın ne? İyi bir amaç zaten beraberinde performansı ve karakteri de getirecektir. Bahsettiğiniz şampiyonluk adayı sözünüzü buna bağlıyorum. Çünkü benim geliş amacım çok değerliydi."
Derin bir nefes aldım. Ağlayacak çok zamanın var Anıl. Çıkınca ağlarsın aslanım.
"Benim amacım hiç kimseye anlatamayacağım kadar değerliydi. İnsanların ağzında laçka olmasını istemedim çünkü hiçbir zaman."
Sadece güzel anılsın istiyorum.
"Buraya babam için katıldım. Babam birkaç yıl önce savaştığı kanseri yendi. Ben buraya gelmeden birkaç ay önce tekrarlandığını öğrendim. Aslında ilk gönüllüler takımında olacaktım ama babam için gitmek istemedim. Acun Medya tarafından yedek olarak çağrıldığımda ise daha farklı düşünüyordum."
Gülümsedim. "Babama ne kadar güçlü bir savaşçı olduğunu hatırlatmak istedim. Onun gözünde serserinin teki olan Anıl'ın aslında onun sayesinde ne kadar güçlü olduğunu göstermek istedim."
Ama yetmemiş.
"Yenilmeye tahammülüm yok çünkü benim için kaybedilen tek şey oyun değildi." Dolan gözlerime bir küfür savurdum. "Ama artık bir anlamı kalmadı."
Dayan biraz daha. "Babam savaşını kaybetmiş."
Akan yaşımı sildim. "O yüzden benim burada bir şeyler kazanmamın bir anlamı da kalmadı. Gerçi buna gücüm var mı onu da bilmiyorum."
Gözyaşlarıma engel olamadığımı hissettiğimde başımı önüme eğdim çaresizce.
Çok az kaldı Anıl. Toparla kendini.
"Ama.." başımı kaldırıp Nisa'ya baktım. Gözleri dolmuş. Elini tuttum. "Gerçek bir elenme konuşması yapmam da gerekiyor."
Acun abiye döndüm güç aldığım Nisa'nın elini hafifçe sıkarak.
"Burada olmaktan bu an dahil hiçbir zaman pişman olmadım. İyi ki buraya gelmişim ve hayatıma Nisa gibi birisi girmiş. İyi ki Cemal'i tanımışım. Benim buradaki hikayem yarım kaldı ama onların tamamlayacağına eminim."
Cemal arkasını döndüğünde onun da ağladığını fark ettim. Buruk bir tebessümle gözlerimi ondan kaçırdım. Acı paylaştıkça çoğalır.
"Senin için birkaç şey de ben söylemek istiyorum. Burada kaldığın süre içinde hem performansın hem karakterin olarak kusursuz devam ettin. Baban için yaptığın her şey çok kıymetliydi. Onlar seninle her zaman gurur duyacak, bundan emin olabilirsin."
Tekrardan gözlerim dolduğunda elimi Nisa'nın elinden çektim.
"Seninle yolumuzun ayrılmasına izin vermeyeceğim ve her zaman bir abin olarak hayatında var olacağım. Tekrardan başın sağ olsun."
Başımı öne eğdim. Güzel şeyler hep en kötü zamanlarda gelir.
"Arkadaşlarınla vedalaşabilirsin."
Ayağa kalkıp sandalyelerin başına gittim. Diğerleriyle olan sarılmaların ardından ayağa kalkan Aycan'a sarıldım.
"Başın sağ olsun."
"Dikkat edin kendinize olur mu?" Başını salladı. Ayrılıp sona kalan Nisa ve Cemal'e baktım.
İkisi de kapanmış ağlıyordu. Eskisinden daha fazla boğan yumruyla Cemal'e gittim. Ayağa kalkıp kollarını sardı.
"Senin için sonuna kadar savaşacağız. Çok az kaldı Anıl, güçlü kal."
"Elleriniz sakın ayrılmasın. Finalde görüşürüz."
"Şampiyon çoktan belli."
Ayrılıp derin bir nefes aldım. Yaşlarımı silip ağlayan Nisa'nın yanına çöktüm.
"Güzelim, hadi bekletmeyelim insanları."
Daha fazla dayanamam.
Ayağa kalktığında ben de kalkıp sıkıca sarıldım. Başını omzuma yasladı hala ağlamaya devam ederken.
"Eğer istersen ben de s-"
"İstediğim tek bir şey var. Benim için savaşın."
Başını salladı. "Baban için."
İşte benim kızım.
"Nisa, beni üzme olur mu? Dediklerimi unutma."
Başını salladı. "Hemen yanına döneceğim. Çok az kaldı."
Sarılmayı bırakıp bana baktığında kendi akan yaşını görmeden benimkileri sildi ve yüzümü avuçlarının içine aldı.
"Seni çok seviyorum Anıl."
"Bende."
Dudağıma bir öpücük kondurdu.
"Finale kadar toparlayacağım. Söz."
"Sen nasıl istersen sevgilim."
Avucunun içine bir öpücük kondurdum ve geri çekilip birkaç adım ileride duran meşaleye doğru yürümeye başladım. Duran meşalemi elime aldım ve hızlı adımlarla konsey alanından çıktım.
Daha fazla dayanamam.
1 YIL SONRA
"Herkesten kaçtınız koskoca bir yıl, kimseye tek bir cümle bile konuşmadınız ama benden kaçabilir misiniz?"
Kameraya bakıp başımı olumsuz anlamda salladım.
"Survivor şampiyonu Cemal Can bunu da yaptı! Anıl ve Nisa ilk kez bize konuşuyor." Gülümsedim.
"Sence de biraz tarihimiz geçmedi mi?" Nisa'nın sorusuna gülerek Cemal'e baktım.
Biz yarışmışız, üzerinden 1 yıl geçmiş. Muhtemelen insanların şu an bizden daha çok merak ettikleri yeni Survivor yarışmacıları vardır. En büyük fan hesabımız bile başkaları için oy istiyordur. Biz de işte geçip gittik.
"Kızım saçmalama. Bu kanal 1 buçuk milyon. Bir başlık atarım tamamı büyük harflerle al sana 3 milyon izlenme."
"Video başlığına şey yaz. Yoksa ayrıldılar mı?"
Bana gülümserken elindeki telefonu açtı. "Boş yapmayın da soru cevaplayın. Bu insanlar diyor ki neredeydiniz koskoca 1 yıldır?"
Nisa'ya baktım cevaplaması için. "Neredeydik ulan koskoca 1 yıldır?"
Gülerek bana ardından Cemal'e baktı ve konuşmaya başladı. O konuşsun çünkü suçlu o.
"Okulum açılıncaya kadar Türkiye'deydik."
"Geç bunları Nisa Bölükbaşı realty şova gel."
Zaten kısık olan gözlerini daha da fazla kıstı. Sanırım sinirli gözükmeye çalışıyor kıyamam.
"Sonra beraber Prag'a gittik. Anıl tekrardan Türkiye'ye döndü o ne yaptı bilmiyorum. Ben de okulumu bitirdim."
"Benim ne yaptığımı bilmiyor çünkü kendisi uzak mesafe ilişkisi yapamayız deyip benden ayrıldı."
"Oha ben bile bilmiyordum."
Göz devirdi. "Çünkü sadece bir hafta ayrı kaldık."
Benim için bir haftadan daha fazlasıydı.
"Sen ne yaptın o zaman?"
Hiçbir bok yapmadığım için bu soruya verebileceğim hiçbir cevap da yok.
"Birkaç yüzme yarışına katıldım, spor eğitmenliği yaptım, sayemde tıklım tıklım dolan barda çalmaya devam ettim ve 2 tane şarkı çıkardım. Baya iş yapmışım ha."
"Burada reklam yapman gerekiyor işte bilmiyorsunuz. Arkadaşlar Anıl'ın bana yazdığı şarkıyı dinlemek için şu köşeye, Nisa'ya yazdığını dinlemek için de aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz."
"Bilmemem gayet normal!"
"Öğrenmen lazım Anıl sen de kanal açacaksın."
Sanırım tam şu anda reklamı yapmam gerekiyor.
"Arkadaşlar buralarda yokken bunları yaptık. Ben ekstra olarak Türkçemi geliştirmek için Anıl'ın önerdiği Ezel'i, Behzat Ç'yi izledim."
Nisa yavrum reklam yap yapmayacaksan bırak ben yapıyım.
"Benim için de Aşk-ı Memnu'yu izledin." Diyen Cemo'ya başını salladı.
"Ama artık buralardayız. Hatta her an her yerdeyiz. Anıl'la Dünya Turu'na çıkıyoruz. Yanımızda bir kamera ve bir de sizler olacaksınız."
Tebessümle lafa atladım. "Eğer siz de bizimle gezmek istiyorsanız her yere zorla koyduracağım linkten kanalımıza abone olabilirsiniz."
"Hepinize teşekkür ederiz."
Kameraya bakıp gülümseyen Nisa'nın yanağını öptüm.
"Öpüşün bir de yanımda! Terbiyesizlik."
Gülerek bana bakan Nisa dudaklarını dudaklarıma bastırdı.
*
Herkese son kez selamlar :))
Hikayeyi aslında kafamda çok daha önce bitirmiştim ama boş zamanım boş olduğu için bir şekilde yazıyordum. Ama işler biraz değişti.
Madem yazacak vaktim yok, sizleri sürekli bekletmek yerine bir final yazıp bitirmenin en doğrusu olduğunu düşündüm. Ayrıca hep bir şeylerin tadında kalmasını destekledim ve kendimle yanılmak da istemiyorum.
Bana destek olan, okuyan, yorum yapan ve oy veren herkese çok teşekkür ediyorum. Sizler için önemsiz olan bir tuşa tıklama olayı benim için çok daha büyük anlamlara geliyordu.
Sizi güldürebilmek ve sizin benim yazdığım şeylere zaman ayırmanız benim için çok değerli.
Sizi çok seviyorum, kendinize iyi bakın.
;)