Eğer bugünü saymazsak toplam üç gün kalmıştı James ile gideceğimiz festivale.Ben çok heyecanlıydım.Onu ilk kez gördüğümden beri heyecanlıydım.Onda tanımlayamadığım bir çekicilik vardı.Akla hayale sığmayacak bir güç...Kimse bu kadar esrarengiz olamazdı ayrıca.Onun karanlık bir tarafı vardı ve bu tarafı beni ona çekiyordu nedense.Ben basit biriyimdir.Hayatımda esrarengizliğe yer yoktur ve hayatımda esrarengiz bir durum söz konusu olmadığından James'e doğru çekiliyordum.James neredeyse bilinmezlik havuzunda yüzüyordu.
Yavaş yavaş yerimden kalktım ve tuvalete gittim.Geri döndüğümde kıyafet dolabımın kapağını çoktan açmış ve ne giyebileceğime bakıyordum.Bir sürü seçenek vardı.Dolabımın içinde daha fazla kaybolmadan bir elbise seçtim ve üstüme geçirdim.Hafif bir makyaj ve üstüme uygun bir çift ayakkabı giyerek giyinmemi tamamladım.Çantamı da alarak odamdan çıktım.
Annemler tabiki de yoktu.İşleri dolayısıyla evden çıkmışlardı.Niyese hiç şaşırmamıştım!Annemin bıraktığı notu aldım ve okudum ve masanın üstündeki kahvaltımı yiyerek evden çıktım.Mini cooperıma bindim ve okula gittim.
Okula geldiğimde Simone beni bekliyordu.Kahverengi saçlarını mısır örgü yapmış omuzlarından aşağı doğru sarkıtmıştı.O da benim gibi elbise giymişti; ama onun elbisesi benimkine göre kısaydı.Çok olmasa da biraz.Gözlerinin renginde elbise giymişti.Yanına gittim ve " Vayy,elbise giymişssin sen de."dedim.O da"Evet,canım arkadaşım elbise giymeye başladığı zaman ben de yalnız kaldım- sadece pantalon giydiğimden- Böylece elbise giymeliyim ben de dedim."dedi gülümseyerek."Haydi içeri girelim canım"dedim ve koluna girerek içeri soktum.Simone'un gözleri büyüdü birden ve bakışları bir tarafta sabitlendi.Ben de merak ettiğimden o tarafa baktım ve işte okulun diğer kötü görünümlü çocuğu Nathan vardı.Hafif bir şekilde koluna vurdum."Neye bakıyorsun sen öyle?"diye payladım onu."A-a-a-a şey.Gözüm dalmış."dedi. Yüzüme bir sırıtma geldi ve ona "Hı-hı belli oluyor.Gözün nasıl olduysa Nathan'ın olduğu taratfa dalmış."dedim."Hiç de bile"derken ona bakmaya başlayan Nathan'ı gördüm.Birkaç saniye sonra bakışlarını ondan bana çevirdi ve sırıtmaya başladı.Bu sırıtmayı Simone'un görmemesini umuyordum; çünkü belli ki Simone Nathan'a tutulmuştu.Ben de 'Ne var Nathan?' bakışımı yollayıp Simone'a doğru döndüm."Hadi gidelim"dedim.O da bana takıldı ve yürümeye devam ettik.
Gün boyunca bir sürü derse girip çıktık ve en sonunda resim dersi gelmişti.Kapıdan tam geçecekken bir kol beni çekti ve kendine döndürdü.Kafamı kaldırıp baktığımda bu kişinin Nathan olduğunu gördüm."Çok kısa ve öz konuşacağım!Kendine dikkat et."dedi ve arkasını dönüp gitti.Tuttuğumu bile fark etmediğim nefesimi bırakarak sınıftaki yerime geçtim.Geçer geçmez James "Sana ne dedi o?"diye sordu.Tam ona onu ilgilendirmediğini söyleyecektim ki yüzündeki kızgınlığı gördüm.Çok üstelememeye karar vererek"Kendime dikkat etmemi söyledi"dedim.Bunu der dermez "Şimdi belli oluyor."diye mırıldandığını duydum kendi kendine."Noldu?" der gibi baktım;ama bakışımı görmezden gelerek "Hadi çıkar üstünü.Bir an önce başlayalım artık."dedi.Bunun üzerine utana sıkıla üstümü çıkarmak için bir harekette bulunduğumda elbise giydiğimi farketttim."Iıı şey.Acaba fermuarımı açar mısın?"dedim. Yüzüne bir gülümseme geldi ve "Tabii"dedi adeta gözleri parlıyordu.Arkamı dönüp saçlarımı önüme aldım.Yavaş bir şekilde elbisemin fermuarını açmaya başladı.Dokunuşları tenimi yakıyordu adeta.Her değip geçtiği yer alev ales yanıyordu sanki.Alta kadar çekecekken"Bu kadar yeter bence"dedim ve o da daha fazla indirmeyi bıraktı.
Arkamı döndüm ve oturdum.Yüzündeki sırıtış hala devam ederken bana bakıyordu."Ne bakıyorsun?"dedim."Hiç sadece bu kadar çekici bir vücuda sahip olduğunu farkketmemiştim."dedi ve ben de gözlerimi devirdim."Bana bakacağına tuvali ve resim fırçasını al da çizmeye başla"dedim.Yüzündeki sırıtış yerini yeniden ciddiyete bırakırken resme ne kadar önem verdiğini anladım.Tuvali alıp çizmeye başladı.Her halinden resme olan tutkusu belli oluyordu.
Kırk dakika sonra neyseki zil çalmıştı.Hiç vakit kaybetmeden fermuarımı çekmeye başladım.Daha doğrusu kapatmaya çalışırken çırpındım.James yanıma gelip yardım etmeye başladığında hiç sesimi çıkarmadım.Biliyordum kapatamayacağımı!Fermuarımı çektikten sonra elleri biraz sırtımda oyalandı.Rahatsız olduğumu belli edercesine boğazımı temizledim.Elleri yavaşça sırtımdan çekildi.Kulağıma eğildi ve "Lunapark festivali için can atıyorum."dedi ve sınıftan çıktı.
Birkaç ders daha geçtikten sonra okuldan çıkmış ve evime gitmiştim.Hızlı bir şekilde odama çıkmış ve eşyalarımı yere fırlatmıştım. Fırlatmıştım;çünkü okuldaki çok akıllı(!) hocalar bizi ödeve boğuyordu ve çantam da bu nedenle çok ağırdı.Bütün günün verdiği yorgunlukla birden yatağa gçmüldüm.Bir rahatsızlıkla oturur pozisyona geçtim.Beni rahatsız eden şeyin ne olduğuna bakmak için yatağımın üzerine baktım.Küçük bir kutu olduğunu gördüm.Kutuyu aldım ve içini açtım.İçinde bir not kağıdı ile birlikte bir türlü adını koyamadığım bir cisim vardı.Belki notta yazıyordur diye nota baktım.
Sana James'ten uzak durmanı söylemiştim.Ne yazkki kafanın dikine gidiyorsun.Eğer kötü bir durumla karşılaşırsan omaryayı kullan.Bu son uyarışım olacak.Bu arada adım Leon.Eğer adımı bilirsen tehlikeli biri olduğumu da anlarsın!
Ne???Omarya da neyin nesiydi şimdi?Hiçbir şey anlamamıştım.Bu omarya dediği cisim turkuaz renginde yuvarlak bir küreydi sadece.Bu notu gönderen bana eşek şakası yapmış olmalıydı.Bİraz kurcaladım omarya denilen bu cismi ama hiçbir şey anlamamakta ısrarcıydım.Penceremin açık ve perdelerin rüzgarların etkisiyle uçuştuğunu da işte o cisme bakarken farkettim.Koşarak pencereye gittim.Bir kişinin olduğunu gördüm.Motoru da daha yeni görüyordum.İçeri girerken ben motor filan görmemiştim ama!Motoruna binerken gözlerim bu kişinin suratına takıldı.Bu bu.. Mavi gözlü silüetti!Yani LEON. Ne yani ismi vahşi bir hayvan ismi olan aslana denk geldiğinden mi korkacaktım?Oldu başka derdiniz var mıydı beyefendi? Zaten bana gönderdiği bu cismin nasıl çalıştığını öğrenmek için James'e daha çok ihtiyacım vardı.Maalesef ki bana bu cismi göndererek merakımı arttırmış ve James ile buluşmam için elime bir neden daha vermişti.Kesinlikle onunla buluşacaktım!
En sonunda kalan üç gün de jet hızıyla geçmişti.Bu süre boyunca derslere girip çıkmış,Simone ile konuşmuştuk festivalde neler olabileceği konusunda.Ona birinin odama kutu bıraktığını söylememiştim tabii ki de.James'iyse hiç görmedim okulda veya okul haricinde.Takii şimdiye kadar.Mesaj atmıştı.
Jessica saat yedide kapıya çık.Seni alacağım.
Saat zaten akşam altı buçuktu!Ben yarım saatte nasıl giyinecektim!Hızlı bir şekilde dolap kapağımı açtım ve içinden elbiseleri çıkararak yatağımın üzerine attım.Sarı,siyah,kırmızı...Diye geçerken birden kırmızı da durdum.Acaba kırmızı giysem çok mu iddialı olurdum?Neyse zamanım yok.Geri kalan elbiselere bakacak vakti bulamayacaktım.Üstüme geçirdikten sonra onlarla uyumlu aksesuarlarımı taktıktan sonra ayaklarıma topuklu ayakkabılarımı da geçirdikten sonra aşağıdan gelen zil sesiyle indim.
Kapıyı açtığım zaman James'in üzerine giydiği beyaz tüşört ile çok yakışıklı göründüğünü farkettim.James yavaş yavaş kafasını kaldırdığında beni gördü ve ağzı 'o' şeklinde açıldı.Bunun üzerine kıkırdayarak"Kapat o ağzını yoksa bir şey girecek."dedim.Dediklerim üzerine ağzını kapattı.Ağzını kapattı kapatmasına;ama bu sefer de beni süzüyordu."Seninle direkt odadan da buluşabilirmişim."dedi."Kapatır mısın çeneni?O kadar mı dikkat çekici elbisem?"dedim.Yavaşça başını öne arkaya salladı.Offladım ve bunun üzerine"Merak etme.Senin yanında ben varken asla bakamazlar sana"dedi göz kırparak."Peki" dedim ve kapıyı açarak arabaya bindim.O da arkamdan geldi.Kapıyı o kapattı ve sonra da yanıma oturup kendi kapısını kapattı."Niye kapattın ki şimdi benim kapımı?Ben de pekala kapatabilirdim o kapıyı" dedim."Mazallah sen kapıyı kapatırken elbisen sıkışır filan bir de onunla uğraşamam"dedi sırıtarak."Tamam tamam,anladık.Sil o sırıtmayı yüzünden"dedim.
Yaklaşık yirmi beş dakika sonra festivale gelmiştik.Arabadan çıktık ve festivale girdik.James ikimize de biletleri aldı.En sonunda içerideydik.James çok gürültü olduğundan kulağıma eğildi ve "Daha sessiz bir yere gidelim.Sana söylemem gerekenleri söylemeliyim önce"dedi.Kafamı salladım ve onu izledim.Tabii onun ardından gitmem korku tünelini görmeden önceydi.Kolundan tutarak tünele doğru çekiştirdim ve "Hadi James korku tüneline girelim ilk.Orada söylersin."dedim."Jessica bu önemli bir konu.Hem sessiz bir yere ihtiyacım var"dedi.Israr ediyordum tabii ki de."James orası sessizdir merak etme.Yoksa sen korkuyor musun?"dedim ve kahkaha atmaya başladım.Tam da tahmin ettiğim gibi erkeklik gururu devreye girdi ve"Ben mi korkacakmışım?Tamam girelim;ama orada beni iyi dinlemeni istiyorum."dedi. Kafamı salladım.Bu sefer ben onun değil, o benim kollarımdan tutuyordu.
Tünele girdik.Girdiğimiz anda konuşmaya başladı ve ben de ona kulak kesildim.Bir yandan da yandan,arkadan,üstten önümüze çıkabilecek şeylere bakıyordum.Benim aksime James sadece diyeceği sözlere odaklanmıştı."Jessica önce bilmen gereken bir şey var.Ben senin düşündüğün biri değilim;yani ben nasıl desem insan değilim."dedi.Bu cümlenin ardından artık tamamen ona odaklanmıştım.Nerden ne çıkacak umurumda değildi."Ne demek ben insan değilim?""Ben...Ben..."yutkunduktan sonra devam etti."Ben bir ..."dedi ve o anda hiç beklemediğim bir yerden bir adam çıktı.Birden çığlık attım.Bu da kimdi?Nereden çıkmıştı?Bunların hepsini içimden söylemiştim.James bir anda bana dönerek"Tam olarak üstten çıktı ve o bir..."dedi.Gerisini duyamamıştım;çünkü biri üstüme atlamış ve beni sabit tutmaya çalışıyordu.Bir anda Leon'un bana verdiği cisim aklıma geldi.Neydi adı aryum mu,amonra mı?Galiba omaryaydı.İşte tam şimdi sırasıydı.İyi ki yanımda getirmiştim James'e göstermek için.Daha önce hiç fark etmediğim bir düğmeye bastım ve basmamla birlikte her yer aydınlandı.Ben yere düşerken James'in son sözleri "Ben bir astralım."olmuştu.