I don't understand what is happening to me. Akala ko ba ay ayos na ako? I thought that I was freaking fine already? But damn it! Makita ko lang siya. Heto agad ako?
My heart are pumping so fast like I am having a heart attack.
Can't breathe
Damn it. This is killing me.
I bit my lips kagaya ng nakasanayan ko ng gawin sa tuwing ako'y nakakaramdaman na mabigat sa aking puso. I can't handle the nervousness and madness that he is giving me through his stares right now.
Hindi man ako nakaharap sa kaniya ay batid ko ang matalim na tinging ibinabato niya sa akin sa mga oras na ito.
Why? Are you mad at me?
Ako dapat galit!
Bulong ng isip ko na kung hindi ko pinigilan ay malamang nasambit ko na ito.
I didn't moved an inch thinking that I might fall to a hole or something right now.
Isa...dalawa...tatlo....
Pagbibilang ko sa aking isip na hindi ko na batid kung pang ilan na ako sa sobrang lakas ng tibok at kaba na nararamdaman ko.
Pinagsalikop ko ang aking mga kamay na ngayo'y nanlalamig na at pilit pinipigil ang pag nginig nito.
"So incompetent." Rinig kong bulong niya ngunit alam kong sinadya niya itong laksan sapat upang marinig ko ang kaniyang binabanggit. Agad akong napalingon sa kaniya kahit pa labag ito sa luob ko upang matukoy kung sino ba ang sinasabihan niya sa mga oras na ito.
At duon parang nanigas at nanlamig ako sa aking kinatatayuan ng makita ko ang kaniyang mga mata na nakatingin din sa gawi ko.
Ibig sabihin ay para sa akin ang paratang na kaniyang iminungkahi. My mouth opened in agape to the point that I might burst out my thoughts in disbelief on what he said but I didn't.
Why did he said that?
"Is she the one that will replace you, Mr. Aguelo? An incompetent individual?" I gasped in disbelief after I heard what he is. I know that he is pertaining me.
Magsasalita na sana ako upang maipagtanggol si Mr. Aguelo ngunit muli akong napanganga sa sunod pa niyang tinuran.
"Being late in her first of work. Not even greeted his boss. That's so nice of you. " He smiled sarcastically at me and bit his lips to prevent him from laughing.
Kung kanina'y halos sasabog na ang aking puso sa kaba at pananabik nung ako'y makatapak sa building na to ay ngayon naman halos sumabog na maging ang ulo ko sa sobrang gigil sa ulupong na nasa harap ko. Aba'y siraulo to ah. Ikaw kaya maligaw!
Nais ko tong isigaw sa kaniya ngunit nais ko na lamang palakpakan ang aking sarili sa patuloy na pasensya na mayroon ako ngayon.
Tanging nanlilisik na titig lamang ang kaya ko sa ngayon.
"I'm sorry, Darius but she already explained to me na naligaw siya papunta dito sa maynila kung kaya't nahuli siya sa tamang oras ng trabaho...."
"But that doesn't justify her action." Hindi na natapos pa ang pagtatanggol sa akin ni Mr. Aguelo dahil agad itong pinutol ng mokong na natutuwa na ngayon sa kung anong ekpresyon na nasa mukha ko ngayon.
"Anyways, if this is your decision Mr. Aguelo. I trust you. Make sure that it will not give any disappoinment in my company. Seryoso muling tugon nito bago umalis sa kaniyang kinatatayuan.
Tinapik pa nito ang balikat ni Mr. Aguelo at ngumiti dito pagkatapos ay saglit na sumulyap sa kinaroroonan ko hanggang sa makaalis na ito.
Napabuga na lamang ako ng hininga at pinilit ikalma ang sarili ng tuluyan na ngang nawala sa paningin ko ang kaniyang pigura at napasulyap kay Mr. Aguelo na ngayon natatawa at umiiling-iling pa.
"Iha, halika nga rito!" Tugon niya at saka lamang nawala ang kunot sa nuo ko ng makita kong itinaas nito ang dalawang braso na nagsasabing yumakap ako dito.
Hanggang ngayon ay hindi ko parin lubos maisip na makakakilala ako ng taong kagaya ni Mr. Aguelo na magbibigay ng pag asa sa buhay kong akala ko'y wala ng patutunguhan. Iyon ang pangako sa akin niya sa akin. Kakabit noon ay ang pagtulong niya sa akin matunton ang taong hinahanap ko. Ang asawa niya.
Hindi ko na napigilan ang luha sa aking mga mata ng mayakap siya dahil sa tuwa. Hindi ko man naranasan na makapiling ang tunay kong ama sa matagal na panahon ay hindi ko naman ito dinibdib sapagkat napunan ito ng taong yakap ko ngayon.
"Ang bata talagang ito. Kahit kailan talaga ay balat sibuyas ka. Bueno, halika at ipapakita ko ang magiging opisina mo." Pag aakay niya sa akin at nagsimula na kaming maglakad papunta sa lugar na tinutukoy na ito. Hindi ko mapigilan ang paglandas ng mga mata ko sa bawat disenyo na mayroon dito sa loob ng kumpanya. Sa bawat series ay makikita at makukumpirma mo na talagang paspasan ang kanilang pagbibigay ng pansin sa paggawa ng imprastrakturang ito. Simula sa kulay puti nitong dingding na may halong mga salamin.
Sa bawat pagtapak ko sa sahig ay matutukoy mong hindi lamang ito simpleng tiles na kulay lupa dahil sa nakikita ko mukhang mamahalin ito.
Hindi ko namalayan na tuluyan na kaming tumigil sa paglalakad at tama ang hinala ko na narito na kami ng makita ko ang isang pintuang salamin kung saan makikita ang loob nito.
Binuksan niya ang pintuan at namangha ako sapagkat hindi ko inasahan na gantong opisina ang matatanggap ko bilang sekretarya ng amo ni Mr. Arguelo. Napansin kong meron pang isang pintuan na maguugnay sa panibagong silid ngunit hindi ko na iyon pinagbigyang tuunang pansin ng kinausap na ako n Mr. Arguelo kung ano ano ang mga dapat at hindi dapat kong gawin habang nagtatrabaho.
Ipinakita niya sa akin ang sandamak-mak na dokumento na kailangan ko raw basahin upang makahabol ako sa kung anong estado ng kumpanya at magiging amo ko ngayon. Maging ang isang pinto na nakita ko ay tinukoy niyang pintuan ng amo ko. Normal lamang daw na malapit kami sa isa't isa upang mabilis akong hanapin kung kinakailangan.
Pagkatapos ng mahabang pagpapaliwanag ay tinanong niya ako kung kumain na ba ako at saktong tumunog ang tiyan ko kaya naman napatawa siya ng malakas at inakay ako sa baba upang kumain at duon magkamustahan.
"Inasahan ko ng mapapagod ka maglibot ditong maynila dahil hindi mo pa gamay ang papunta dito kaya ipinakiusap ko sa magiging amo mo na sa susunod na araw ka na magsimula para makapaghanda ka at maayos ko muna yung mga gamit mo sa tutuluyan mo." Tugon niya na labis ko namang ikinatuwa.
"Mabuti naman po, halos kalampagin ko na sa reception at dito na agad ako dumiretso kasi alam kong sobrang late na ko dito sa trabaho." Pagkekwento ko sa kaniya.
Papaalis ako papuntang maynila ay akala ko magiging madali na sa akin ang lahat dahil meron na ngayong gadget at isa pa, dito na ko nanuluyan matapos ang nangyari. But I was wrong. Manila is so big and there's so many places that I feel like I went to a roller coaster while coming here. Pero kailangan ko ito.
Tanong dito. Tanong doon. Kahit pa natatakot ako dahil sabi nga ng kakilala ko ay maraming mapagsamantala dito sa maynila.
Tiniis ko yung init at gutom dahil sapat lamang ang perang naipon ko para sa ilang araw bago ko makuha ang sasahurin ko sa trabahong ito. Kaya kahit mainit at may dala dalang mabigat na bagahe, kaunting inom ng palamig ay sabak na agad sa laban.
Ito ang naranasan ko noong bago pa lamang ako sa Maynila. Taon na ang nakalipas ngunit hindi ko parin dito gamay. I am so bad at direction na kahit napuntahan ko na ay naliligaw padin ako.
Ilang pagsubok muna ang tinahak ko bago ko makilala si Mr. Arguelo na asawa noon ni Dada.....na hanggang ngayon ay hindi ko parin nakikita. Pero magtutulungan kami para doon. Kaya nga ako nandito.
Sandali...
Agad na nanlaki ang mga mata ko ng napagtanto ko ang nangyari kanina. Siya kaya ang magiging amo ko? If it is true, can I handle it? I didn't even expect that I will see him here and now here I am thinking if I can handle being with him while I work here?
But Mr. Aguelo said that my boss will be a girl so why am I thinking this? Idiota, Vienna!
Pinilit kong alisin ang kabang meron ako at pilit kinukumbinsing babae ang magiging amo ko. Dahil ito ang sinabi sakin ni Mr. Aguelo.
Pagtapos namin kumain ay nagpasya si Mr. Aguelo na muli kaming umakyat upang mapakilala niya ako sa ilalan na makakasama ko sa trabaho. Inaamin na ko na kinakabahan ako pero nananaig parin ang excitement na nararamdaman ko dahil makakakilala ako ng mga bagong tao na magiging parte ng buhay ko.
Naglakad kami patungo sa elevator at hinintay na magbukas ito na siyang agad kong pinagsisihan.
Diinin ko ang aking mga kuko sa aking kamay ng makita ko siya sa harap ko. Saglit akong lumingon sa kaniya at nakita kong hindi manlang siya sumulyap at mukhang nagmamadali at may pupuntahan.
Pumasok na kami sa elevator ngunit bago pa ito magsara. Nakita ko siyang nagmadaling pumunta sa palabas ng hallway at duon nakita ko ang isang babaeng naging parte din ng nakaraan ko.
And there, he's walking fast. Reaching for her. Reaching for the girl that I know he loves in the first place and no one can change that.
He's with her...
Again.
V.