CHAPTER7: LANCE pOINT OF VIEW ..
"Bakit kailangan mo kong itimer ha??"
Nakipagkita ako ng maaga kay Trisha ng araw na iyon. Nararamdaman ko kasing parang lumalayo na siya sa akin. Aminado naman ako na naging busy ako lately dahil nga sumali ako sa candidates sa student council bilang vice president. Pero ng marami ng kaibigan ko ang nagsasabing nakikita si Trisha at si Joshua na sweet na sweet ehh pinag pasyahan kong kausapin na ito. Noong una ehhh ayaw niyang makipagkita sa akin at maaga daw masyado. Pinakiusapn ko na sige na kaya pumayag na rin . Hindi naman sa pinag dududahan ko siya ayoko lang na may nag-iisip ng ganon sa kanya.
Kaya dun ko nalaman yung mga bagay na sana di ko na tinanong. Boyfriend niya na rin si Joshua. kasamahan niya dance. 3rd yr. na rin si Trisha nasa section 5 active din ito sa mga extra curricullar activities. Bukod sa maganda at talented malambing din ito. Nung buwn ng Septymbre ehh nilagawan ko siya. Di naman ako masyadong naghintay nakalipas ang isang buwan ehh sinagot niya na ko. Marami ang natutuwa dahil bagay daw kasi parehas active sa school kaya perfect team daw kami pag magkasama sa iisang-activity. Masaya aman kami at talagang spoiled ito sa akin. Kahit medyo busy kami parehas talagang pinag-uukulan ko siya ng time.
Pero sa umpisa lang ang lahat ng iyon. Marami akong naririnig na negative comment tungkol kay Trisha pero lahat ng iyon ay di ko pinansin kasi wla pa naman akong nakikitang mali bukod sa nagiging bossy na siya. Sa mga activity ko palgi siyang andyan sinusoportahan at tinutulungan naging masaya kami kahit pro na lng school work lang kami nagkakasama at kung wala siya ay nagpapractice lang siya o ksama ang mga kaibigan. Napadalas na man ang ugaling ganon ni Trisha mas dumalas yung pag papaalam niya sa akin para magpractice o tumabay ksama ang kaibigan kung kaya naman ehh madalas di ko na siya nakakasama sa mga ibang activity na madalas dun lang kami nagkakabonding. Pero di ko naman masyadong pinansin girlfriend ko siya at di niya obligasyon na samahn at tulungan niya ko every time. Dumating ang araw na tinatanggihan niya na sundin ko siya o magkita kami para sabay kaming pumasok. Pag uwian naman ehh di ko siya masyadong nahahatid kasi kung hindi siya mauuna nagpapalam siya na may gagawin pa sa school at mauna na ko.
Nag-aalala man ako pinagbigyan ko na rin kasi baka makulitan ito sa akin at wala din naman akong masyadong time. Naging ganon kami sa mga nagdaang linggo nadagdagan pa ng mga bali-balita tungkol kay Trisha na di ganon kaganda. Kaya ito nag-usap kami pero di ko inaasahan na ito ang sasabihin niya
"wala ka kasing time sa akin puro na lang yan busy...ehhh siya parati, parati ko syang kasama..parati siyang andyan"
"pwede mo namang sabihin sa akin di ba ..tska nagyon lang namna ito ayaw mo naman sumama sa akin palagi ka pang umaalis, Hindi yung ganito"
tumingin ako sa kanya na parang humihingi ng pang unawa..pero wala akong makapa na ganon sa kanya para pa nga itong naiirita sa sinabi ko. Di niya raw ito hihiwalayan its either pumayag ako na dalawa kami o magreak na lang ako sa kanya.
Di ako nakasagot at nanatiling nakatingin lang sa kanya sumasakit ang mata at ulo ko lumalabo na rin siya sa paningin ko pinipigaln ko na kasi ang umiyak. Gusto kong magmakaawa sa kanya pero ako yung tinamer niya at sinabing di niya ito hihiwalayan kahit makipagbreak pa ko. Tama ba na ako ang humabol sa kanya kung siya mismo ayaw iwanan yung isa. Hinayaan ko na lang siyang umalis ang sakit-sakit. Ninais ko na rin talagang seryosohin siya wala akong makitang mali dun hindi siya yung una kong nilagawan o nagustuhan pero sa kany ako unang nag purse sa panliligaw at naging girlfriend. Marami man akong nakikitang maganda at mabait willing na makasama ako ehhh siya parin ang napili kong makasama kung bakit ganito naman ang nangyari. Ako ba ang may kasalanan kung bakit hindi kami nagwork. Pinagkrus ko na lang ang dalawang kamay ko na pinatong sa mga tuhod ko at dun sinandal ang masakit ko ng ulo. Bibigay na sana ang mga luhang ayaw ko sanang palabasin ng may narinig akong mga yabag palapit. Inasam ko na bumalik si Trisha at sabihin na nagkamali siya at ako parin ang pipiliin niya. Inangat ko ang ulo ko sa pagkakayuko. Pero iba ang nakita ko hindi si Trisha yun. Wrong timing yun wala ako sa mood na maging approachable na talagang nature ko. Ano ba kasalan ng babeng ito para idamay ko sa nangyari kaya pinilit kong ngumiti ng malungkot.
"sorry ha... narinig mo pa tuloy"pagpapatuloy ko
Nakatingin lang sa akin yung babae siguro di din alam ang gagawin malamng sa oo narinig niya kami ni Trisha..Nakaakyat na ng tuluyan ito at humakbang sa gilid ng hagdan para humarap sa akin.
" waaaahhh ok lang yun hehehehe andyan pala kayo" paaaaaaaaaaakkkkk
Tumama yung kamay niya sa hawakan na bakal masakit iyon panigurado kasi malakas yung tunog kala ko nga nahulog siya ehhh kaya napaangat ako ng ulo at tumayo para icheck siya at lalapitan sana upng tulungan kong nahulog siya. Pero nakita ko namang andon parin siya at himas himas ang kanyang kamay. Siguradong nataranta ito sa nangyari kaya nagkaganon.
Kinamusta ko siyakung ok lang siya at bumalik sa kinauupuan ko. Sinabi ko sa kanya na dun muna siya kasama ko kasi panigurado wala pang tao sa classroom niya. Umupo ito s pinakababa at tumagilid ng upo para makaharap parin sa akin. Maaga daw talaga itong pumasok. Medyo familiar ito sa akin pero di ko lang matandaan kong saan ko siya nakikita. Sinabi ko sa kanya na gusto ng mag back out sa election. Nagulat naman ito na parang bigdeal sa kanya iyon..
"bakit naman andyan ka an ehhh"
Para pa ngang nagaglit ito sa sinabi ko. Natouch naman ako bahagya kasi di namin kami clos para mag-alala ng ganon
"tignan mo naman yung nangyari ohhh"
ngumiti ako pero parang lalong bumigat ang aking dibdib. Nasabi ko yun kasi parang ayaw ko munang gumawa ng kahit na ano ayoko ngang pumasok muna ehh. Pero hiniritan niya uli ako
"alam mo kung mahal ka niya later on marerealize niya na part ng pagkatao mo kung ano man ang gusto mo..tzka tzka.............................di ka niya ipagpaplit sa iba o lolokohin"
Para akong natauhan at tumingin sa kanya . Di ko na imagine na may taong magsasabi sa kin ng ganon lahat kasi ng nakapaligid sa akin ehhh talaga namang prinoprotektahan ang feelings ko kaya walang lakas na loob sabihin sa akin ang realityng ito. Isa siyang estranghera na di ko matandaan kung saan ko ba siya nakasalubong at according din sa bars na nakalagay sa uniform at kulay ng iD second year na siya mas ahead ako sa kanya ng isang taon . Oo nga pala nasa building ako ng second yr diba pero bakit sa kanya pa galing tong mga salita na ito,to naman ako nagpapaka weak dahil sa nangyari na dapat ako ang nag aadvice sa kanya bilang mas senior sa kanya ang lakas ng loob kong tumakbo bilang vice president ito lang ganito na ko mag react.
Pero matigas talaga ang ko ulo .Di ko mawari ang dahilan pero gusto kong maging mahina ngayon.
"siguro nga tama ka pero tinatabangan na rin ako"
" alam mo pag nakamove ka na o pag di na siya masyadong masakit pwedeng magsisi ka kasi malapit ka na bigla mo na lang bibitawan. Kung tutuusin konti na lang ang chance mo para maging vice asi gragraduate ka na pero dahil sa babae magkakaganyan ka. Anytime pwede kayong magbalikan or makahanap ng ibang girl pero ang student election di naman siya pag napagtripan mo pwede uli, once a yr. na lang siya "
Naging mas interesado akong kausap siya sa mga sinabi niya kaya naman pinili kong ibahin ang usapan namin nagtanong ako tungkol sa kanya. Bubbly and witty siya At medyo may kadaldalan. Nararamdaman ko naman na medyo nag hoholdback parin siya. Di siya gaanong kaputian kaya di siya namumula pero may mga manirisim sya na kumakagat sa labi na kapansin pansin.
Marami kaming napag-usapan kasi nga di kami mag kakilala medyo nalibang ako at gumaan-gaan ang loob ko di kagaya dati. Siguro kung di ito dumating siguro wala parin ako sa mood at umuwi na lang. Palaging ako nag iinitiate ng conversation kasi hindi parin ganon kapalagay ang loob niya sa akin o sadyang nahihiya lang siya.
Maliwanag na at dumami na ang tao...Pinagpasyahan kong idaan muna siya sa classroom niya kaya sabay kaming bumaba at naglakad ng halway ng 4th floor. Sa totoo lang ehhh sa 5th sana ako didiretso pero maaga pa naman at isang hagdan lang naman ang layo. Sinabayan ko siyang maglakad pero pinanatili ang distansya sa amin. sa ikalimang classroom ehh nakita ko yung kasama ko at papasukin sana para kunin yung cartolina bago ako tumalikod kasabay ko parin siya kaya lumakad na ko papasok pag kakuha ko ng kartolina ehhh wala na siya dali dali akong lumabas at nagbakasakaling maabutan pa siya pero nbigo ako a wala na. Umakyat na lang ako sa 5th floor na totoo kong sadya .