Oh. My. Abs.
×××
Her POV
"Brian! Sandali lang!" I tried to catch up but hundreds of his fans were surrounding him Oh damn! Why do I have to be so slow?!
Yes, I'm a ghost, but that doesn't mean that I'm already fast. I'm still the slow... me. Sorry I don't know myself.
I ran, passing through his fans. Yeah, I hope what I'm doing right now is really called running.
Bakit ba naging ganito 'yung sitwasyon ko ngayon?
Well, ganito lang naman kasi 'yung nangyari. Nasa labas lang ako ng CR. Hinihintay ko si Brian. Kasi nga 'di ba? And kung iniisip niyo na sinundan ko siya sa loob. Well, that was a big NO.
Like, duh! Babae ako tapos papasok ako du'n? Tch! As if.
So ayun, nandu'n lang ako sa labas then may napansin akong parang may nakatabi sa'kin. So I looked to my right, only to find a cute dog. And to tell you, it was staring right at me. Seriously.
I was about to pat it's head when it sarted barking.
This dog can see me.
"Hey? Are you lost? Hmm?" Talking to a dog is not a bad thing. Well, for the least I have this guy here who can see me. 'Yun nga lang hindi siya tao.
"Hey! Wait!" Sigaw ko at hinabol siya. He started running away all of a sudden. What's wrong?
"Taro? Taro? Where are you? Malalagot ako niyan eh!" Sigaw ng isang babae. I guess she is the owner.
"Hey miss! You're dog... Oh yeah. I forgot." I looked down. Shouting is not a good thing to do.
"Oh there you are! 'Wag mo na uli akong tatakasan ah? I'll be a dead meat if you would get lost." Kausap niya 'yung aso na nasa tabi ko na naman ngayon.
I kneeled down to talk to Taro, the dog, again. Magpapaalam lang ako. Siya na lang ang nagiisa na nakakakita sa'kin, so saying goodbye to him is a must.
I patted his head. "Bye, Taro. Babalik na ako du'n, ha? I have to stalk Brian. Hihi!" Sabi ko at tumayo. He started barking again when I walked away.
Naglakad ako pabalik sa may CR. And there! Naabutan ko na lang 'yung likuran ng sandamakmak na mga fans niya. And they're all after him.
At eto ako ngayon, diretso lang ng takbo papunta sa kanya. Tumatagos lang sa mga fans niya.
"Brian!! Hey!!!" Yelling. Running. Nakakapagod. Pero dahil para kay Brian 'to, I have to do this.
***
"Ah! Nakakapagod!" Sabi ni Timothy at sumalampak sa sofa katabi ni Brian. Nandito na kami sa dorm nila.
Ang galing ko 'no? Nakapasok ako ng dorm nila nang hindi nakikita at walang pumipigil. 'Yun nga lang pati sila hindi ako nakikita.
"Mas nakakapagod kaya 'yung habulin ka ng mga fans!" Daing naman ni Brian.
"Mas nakakapagod kaya 'yung habulin kita nang habulin pero wala lang ako sa'yo." Sabi ko na lang. Eh hindi naman nila ako naririnig eh.
"Oy, Tim! Tulungan mo nga muna ako dito magluto!" Sigaw ni Alex mula sa kusina. Sumunod naman kaagad si Timothy.
Naiwan kami ni Brian dito. 'Yung ibang members kasi nasa labas.
"Alam mo, dapat masaya ako ngayon kasi tayong dalawa na lang ang nandito. You're attention should be mine, but it was the exact opposite right now. Hindi mo kasi ako nakikita." I sat beside him. He was busy tapping on his phone.
Minutes passed and he got bored with it. And so as me. So I leaned my head against his shoulder. In fairness to him, ang tigas ng biceps niya.
Binaba niya 'yung phone niya at binuksan 'yung TV. Lahat ng channel tinitingnan niya. Wala din siyang magawa sa buhay niya.
I just closed my eyes. Nahihilo ako sa ginagawa niya palipat-lipat. Saka gusto kong i-feel 'yung oras na 'to, na kami lang dalawa. Pero sa mata niya, siya lang mag-isa.
".... Matapos ang isang buwan na pagkaka-comatose ay idineklara kanina ng mga Song at ng kanilang doktor na binawian na ng buhay ang kaisa-isa nilang anak na nagmamay-ari ng Song Clothing Line at sikat na fashion icon ngayon na si Ade--"
"What the?! Ba't mo pinatay?" Napadilat naman ako nang biglang sumigaw si Brian. Tiningnan ko 'yung sinisigawan niya. It was Timothy.
"Tinatawag ka ni Alex. May ipagagawa yata sa'yo." Diretsong sagot ni Tim. Tamad na tumayo naman si Brian at pumunta sa kusina.
I won't follow him for now. I'm too tired.
Umupo naman sa tabi ko ngayon si Timothy. He sighed heavily. Problemado ah?
"Aish... Ano na naman ba ang pinaplano nila..." he whispered to the wind with hands over his face.
I was about to speak when Brian barged in.
"Hindi naman ako tinatawag eh! Laki talaga ng ilong-- este, problema mong bata ka!" Reklamo niya na parang bata.
"Oy! 'Wag mong idamay ilong ko dito! Saka ikaw kaya ang mas mukhang bata sa'tin. Height mo na ang nagsasabi!" Ganti naman ni Tim.
"'Wag mong ginaganyan 'yung height ko ah! At dalawang taon akong mas matanda sa'yo! Matuto kang gumalang," sabat ni Brian.
"Sige po, lolo," naka-ngiting wagi naman na sagot ni Timothy.
"Aba! Bastos kang bata ka ah!"
Normal lang ba 'tong napapanuod ko ngayon? Lagi ba silang ganito? Kawawa naman si Brian ko. Inaapi lang ng pinakabata sa kanila. Tsk.
"Hey! 'Wag mong ginaganyan si Brian!" Saway ko at tinulak 'yung vase na nasa mini table.
*CRASH!*
Nanlaki naman 'yung mata ko nang marinig ko 'yun.
What the?!
Totoo ba 'yun?!
"Hala!" Sabi ni Timothy.
"O-Oy! Hindi ko linaglag 'yan!" Depensa naman kaagad ni Brian.
"Sorry!" Sabi ko at pilit na hinahawakan 'yung bubog nung vase pero hindi ko na uli mahawakan.
What the hell just happened?!
Mas gugustuhin ko pang dumugo 'yung kamay ko sa kakaligpit nitong kinalat ko kaysa naman hindi ko mahawakan.
"Ano'ng nangyari dito?!" Bulyaw agad ni Alex nang makita niya 'yung kinalat ko.
"Sorry, Alex. 'Di ko sinasadya. Akala ko kasi 'di ko matatamaan eh." Kaso nakalimutan ko ㅡ oo, nakalimutan ko na naman. Hindi ko kasi tanggap na ganito na lang ako ngayon! ㅡ na multo na nga lang pala ako.
"'Di namin alam. Nasa gitna nga ng lamesa 'yang vase tapos bigla na lang nalaglag." Explanation ni Brian.
"Baka may multo?" Unsure na tanong ni Timothy.
"Ay, walang ganyanan." Sabi ni Brian. Wait. What? Takot siya sa multo?
"'Yan! Kaya pati 'yung vase nag-react sa inyo! Linisin niyo na lang 'yan kaysa magaway kayo diyan. Mamaya makabasag na naman kayo." Sermon ni Alex at bumalik sa ginagawa niya sa kusina.
"Aish! Pero seryoso, paano ba nalaglag 'to?" Tanong ni Timothy habang pinupulot 'yung piraso nung basag na vase.
"'Di ko alam." Simpleng sagot ni Brian.
***
"Waaah!! Tirahin mo! Tirahin mo dali! Nako! 'Wag ka nang magpahabol!!" Pagchi-cheer ni Theo sa pinapanuod namin ngayon.
"Aish! 'Wag ka ngang maingay! Ang alien mo talaga!" Reklamo ko kahit alam kong hindi niya ako naririnig.
Nandito kami ngayon ni Theo sa sala. Nanunuod ng Cloudy with a Chance of a Meatballs 2. Lahat sila nasa kanilang kwarto na maliban lang sa alien na 'to.
"Kyaaah! Ang cute nung strawberry!" Comment pa niya. It seems that he's a six year old girl trapped inside an eighteen year old hot guy's body with a voice of my grandpa. He's totally an alien.
"Si Berry 'yun! Kanina pa tayo nanunuod dito 'di mo pa alam pangalan niya?" I'm wasting my voice here.
"Go strawberry! Kyaaah! Ang cute! Labanan mo silang lahat!" Adik. Mukha siyang timang sa kakasigaw niya.
"Ewan ko sa'yo. Du'n na nga lang ako kay Brian. Enjoy na lang!" Sabi ko sa kanya at iniwan siya magisa sa sofa.
Naglakad na lang ako papunta sa kwarto ni Brian. I simply passed through his door and walk inside. Amazing, right? No.
"Brian?" His room was empty.
Nasaan na 'yun?
"Brian? Nandito ka ba?" I asked again. But I got no response. Malamang, multo lang ako eh.
"Bri....an...." Napahinto ako nang bumukas 'yung pinto nung CR niya dito.
"Oh. My. Abs." My jaw just dropped on the floor and I can't pick it up. I stood here frozen. Elsa's power affected me big time.
He was half naked dudes! 'Yung baba lang niya ang may towel. And he's currently drying his hair with another towel.
Oh my gosh. I think I'm drooling right now. I can't even close my mouth!
What the heck are you doing to me, Brian?!
×××
PUTANGINA!!!!!! sorry kung mura kaagad. pasensya na talaga. BALIW NA BALIW NA BALIW NA BALIW NA TALAGA AKO! SABOG KUNG SABOG! kaya pasensya kung hindi maganda 'yung update ko ngayon.
PUNYETA! DI NA NGA NAKAPUNTA NG AIRPORT, DI PA NAKAPUNTA KANINA SA MOA!! NA-DOUBLE KILL AKO PUTA! DEPRESS NA DEPRESS NA AKO DITO SA BAHAY NAMIN KASI AYAW AKO PALABASIN! TANGINA! PUPUNTA DAPAT AKO KANINA SA MOA, WALA LANG AKONG KASAMA EH! TT^TT TEAM BAHAY NA TEAM BAHAY AKO! LINTEK!
SA AIRPORT NAMAN WALA DIN AKONG KASAMA! DI TALAGA AKO PINAYAGAN! PUTA! PURO IYAK NA LANG ANG GINAWA KO DITO SIMULA KAHAPON! OBSESSED NA KUNG OBSESSED, GANUN TALAGA EH! HUHUHUHUHUH!
KAPAG AKO TALAGA NAKAPAGTAPOS NG GRADE 12 DIRETSO LIPAD AKO SA SOUTH KOREA! DUN NA AKO TITIRA!! HUHUHUHUHUHUH! TT^TT
PASENSYA NA PO TALAGA.
at dahil di ako nakapunta ng moa, dito ko na lang isisigaw na...
MAHAL NA MAHAL NA MAHAL NA MAHAL KO ANG BUONG BANGTAN! HINDI KO MAN KAYO NAKITA AT HALOS MAGPAKAMATAY NA AKO DITO SA BAHAY KANINA AT KAHAPON, I WILL NEVER LOSE HOPE!! SOMEDAY SISIGURADUHIN KONG MAGKIKITA TAYO! WOOOH! TAAS NG PANGARAP KO SHET! XDDD TINALO PA YUNG HEIGHT NI KRIS!
timothy axel dream sa multimedia ⇨
sige! bye! wahahahahah!! puta. -_-
12-07-14
edited [160408]