Nuk e di vertet si jeni ndjere tek pjesa qe kaloj por te them te verteten une isha ajo qe e shkruaja dhe qaja siper saj. U ndjeva keq vertet shume 🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺
Si ju duk ju?
Keni kritika?
Doni te vrisni ndonje nga personazhet?
Nejse fillojme me pjesen ku e lam...
Denizi nuk ishte ne terezi dicka duhet t'i kishte ndodhur me siguri.
-Deniz...-thash une dhe pash fytyren e tij te vrenjtur.
-Ketlin-tha ai dhe me kapi perdore duke me marr diku me tutje.
-Deniz cfare ka ndodhur pse je keshtu?-pyeta une.
-Ketlin na kane veten kamer ne dhomen e gjumit-tha aì.
-Futja kot,kush mund ta kete bere kete?-pyeta une.
-Kush mendon se ne kemi bere nje loje per tu lidhur?-pyeti ai.
-Fabi-thash une.
-Pikerisht-tha ai.
-Po pse🤦🏻♀️? E di qe ste ka shume qejf ama ajo e di se une dhe Reani jemi ndar por nuk e di shkakun e vertet-thash une.
-Ajo po gerrmon te gjej te vertetat-tha ai i sigurt.
-Po dihet kjo-thash une.
Flashback.
-Ketlin te te them te verteten ai Denizi nuk me pelqen fare sec ka dicka qe fsheh ai-thonte ajo vazhdimisht.
-Cmund te fsheh? Une jam dashuruar marrezisht me te...ai eshte i dashuruar marrezisht pas meje...ishim shoke,u beme te dashur dhe kjo eshte e gjitha-thash une e sigurt.
-Pff Ketlin pse u ndave nga Reani? Ai ishte i mire por jo perfekt, ama shkonit shume...ai do ishte kunati ime dhe burri yt perfekt-tha ajo me Devin prane.
-Une e kam bere zgjidhjen time Fab, dhe nuk kthehem me pas kesaj gjeje-thash une duke shtrenguar fort faxoletat qe mbaja ne dore.
-Ne rregull ti e di por une nuk kam besim tek Denizi. Sepse ti e di qe e kam kapur duke kontrolluar neper sertaret e tu, kam vene re qe eshte gjendur kudo ku ke qene ti dhe ne fund fare telefonatat qe kam degjuar...
-tha ajo.
-Une i besoj shume Denizit Fab, duhet ta besosh edhe ti sepse ai nuk eshte ashtu sic ti mendon-thash une e sigurt.
-Sec mban dicka ere ne kete muhabetin e ndarjes po une kam per ta zbuluar dhe gjithashtu ne eshte e mundur do tju bashkoj serisht-tha ajo.
END Of flashback
-Fabjona nuk mund te ma bej kete. Ta them me siguri sepse asaj as nuk i ka shkuar ndermend ndonjehere te vere kamera ne dhomen tone te gjumit. Ne qofte se ajo do te vendoste kamera ajo nuk do te donte qe ne ta zbulonim-thash une.
-Po por nga mund ta dish se cfare ka shpikur truri i asaj kete rradhe?-pyeti ai.
-Une e njoh ate ajo eshte shume protectative kur behet fjala per mua ama kete gje s'mundet ta bej kurrsesi-thash une.
-Po as per ate gjene qe ben ne kazino ata te dy nuk te kishte shkuar mendja po ja qe kur e pe ishe e habitur.
FLASHBACK
Ishte dark. Devi dhe Fabjona e kishin lene te dilnin bashk per vrap dhe cuditerisht me makine. Me lane ne dorezim Perlen e cila ishte akoma nje foshnje qe nuk kishte mbushur akoma 40 ditet e saj dhe doli jashte me te shoqin te qetesohej. Ne fakt nuk kishte per kete gje. Kishin gjetur njeriun e besuar te Denizit qe frekuentonte cdo nate kazinot e Tiranes dhe keshtu do ta kapnin dhe do ta kercenonin per te zbuluar te gjitha gjerat.
Ate nate ata ishin veshur ne makine dhe kur kishte ardhur koha per te treguar emrin kishin folur nr anglisht te dy
-I don't speak albanish-tha Fabi.
-Ohh I'm sorry! Well what is your name?-kishte pyetur roja.
-My name is...Roxana Hitlove Swift-kishte thene ajo.
-Sir she is my wife and my name is...Anton Hitlove Baby-tha Devi.
-You can get in-tha roja duke i hapur deren.
-Thank you pretty boy-i tha Fabi dhe u fut brenda.
-Mos i thuaj pretty boy atij-i tha Devi.
-Pse u berr xheloz ti?-tha ajo duke buzeqeshur.
-Mos u thuaj me po te them-tha ai serisht dhe me fund la Fabjonen aty duke shkuar tek banakierja per ta marr me te mira dhe per te zbuluar ku ishte ai personi.
-Ckemi bukuroshe-ju afrua nje idiot.
-Ckemi?!-u pergjigj ajo me njr shenje habie
-Meqe qenke e bukur me duhesh per fat-tha ai duke e terhequr Fabjonen per ne tavolinen e kazinos.
-Une sa mezi kapa burrin qe kam jo te kem fat ne loje-tha ajo.
-Shampanje?-e pyeti ai.
-Jo se sapo kam lindur vajzen dhe mund te vjell ketu-tha ajo.
-Iuuu me shpife-tha ai.
-Sa mire kete doja edhe une-tha ajo duke bere te largohej.
-Prit prit keti ti zonje,me thuaj nje numer, hajde prane meje se kushedi kam fat-tha ai.
-Po provo nje here kete-tha ajo dhe ai burri beri sic tha ajo duke fituar te gjitha parat ne poker te atyre pasanikeve te poshter.
-Fabjona,cfare dreqin po ben ketu mes burrave?-pyeti Devi.
-Po luaj me duket-tha ajo.
-Eja do ikim ne shtepi-tha ai duke e terhequr nga krahu.
-Jo tani nuk dua une shko argetohu me ate banakieren qe ndenje 3 ore duke qar hallet-tha ajo.
-Ore ti ca ke qe e ngacmon vajzen po ik zhduku andej ti njeri i ndyre-tha ai qe ishte ngjitur Fabjones.
-Kujt i thua i ndyre ti?-tha Devi duke e kapur prej jake dhe duke i gjuajtur me ball fort.
-Oohhh ok tani ikim ne shtepi-tha Fabjona duke lene goten e shampanjes ne tavolinen e pokerit.
-OHH MOS ATO TIPAT ATY RRAHEN SHEFIN.-u degjua nje ze.
-Sigurimii,sigurimi, shpejtt-tha nje ze tjeter dhe Devi dhe Fabjones ju turren nga pas nje kope me burra veshur me te zeza e zyrtare
-Obobo do vdesim-tha ajo duke vrapuar me Devin jashte.
-Epo i kishe fajet ti, nese do me kishe degjuar nuk do te kishte ndodhur kjo-tha ai.
-Ama ne qofte se ti do i ishe afruar asaj qelbesires qe te shikonte sikur do te te hante nuk do te te ndodhte kjo-tha ajo nderkohe qe vraponte me taka 20 cm te gjata kur ne fund taka u thye.
-Devii takaaa-tha ajo.
-Ohb mos, ti je tamam telashi im i embel -tha ai duke e marr ne krahe e duke vrapuar si i marr per tek makina.
-Vrapo Heroi im,Vrapoo se po vijne qente e gjahut-thonte ajo duke qeshur.
Dhe ne fund hipen ne makine. I dhane gaz makines per te ikur te sigurt ne shtepi.
End of flashback.
-Ne rregull, ke te drejte po cfare do te bejme sot?-pyeta une.
-Do fleme ne nje krevat per here te pare-tha ai.
-Offjaaa...Fabjonaa cna bere-thash une.
-Hajd shko se po te therrasin dhe behu gati per ndarke-tha ai.
-Patjeter, ciao-thash duke u larguar nga ai.
Shkova siper aty ku me prisnin gocat dhe pash qe nuk ishin aty.
-Po ku iken keto?-pyeta une.
Hyra ne korridor dhe pash vajzat qe ndodheshin ne dhomezen time.
-...mendon se do jete shtatezene?-pyeti Vanesa.
-Ahh sa lajm i bukur do ishte. Denizi meriton te jete babai i femijeve te saj jo Reani.
-Me aq sa kuptova ajo e do akoma Reanin-tha Vanesa.
-Po,por...-ne ato momente hy une brenda.
-Cfare po kerkoni kshu?-pyeta une.
-Klea na tha se rrobat e tua gjenden ketu dhe hyme dhe pam garderoben tende fantastike qe ke vete fustana-tha Vanesa
-Hmmm po dhe ka ne kete deren ketu ke kepucet-thash une qe me telegomant hapa sezonin me te ri te kepuceve.
-Ohh Zot ti po qe ben jete-tha Stefi.
-E bej e bej-thash une duke menduar "E bej ama e izoluar dhe zemerthyer".
-Pra ti futu bej nje dush nderkohe qe vendosim se cfare do veshesh ti-tha Vanesa.
-Po sa te besh dushin ti kam marr mendimin e Jorit dhe Fabit gjithashtu kam vene ne gjum edhe femijet-tha ajo.
-Aman se ika te hamami-thash une.
-Shko shpejt, shpejt e mos rri me asnje minut me teper ketu avullo-tha Vanesa.
-Mire ika sa te marr pizhamet-thash une duke marr pizhamat e gjerat e tjera dhe duke shkuar posht per tu lar ne hamam.
Isha mbyluar ne peshqirin me kuadrate nderkohe qe po laja koken mire preka kurrizin dhe ndjeva serisht shenjen qe me ishte lene plag e aty dhimbjeve te varrosura nen lekure time.
Ne kurrizin tim ndodhej nje "R" e shkruar me thike qe kishte lene shenje te tepert. Sa here e prekja ate shenje,mozaikun e shpirtit tim aq me shume me kujtohej dhimbja qe ai shpirt mbarte.
-O Zot le te marr fund nje here e mire-thash une.
Dhe ashtu nen avullin e hamamit hoqa tere stresin qe mr ishte shkarkuar ne shpirt normalisht pa vene re oren qe isha vonuar 1 ore e gjysme.
-Ku dreqin ishe? Shiko sa eshte ora. Ne oren 7 duhet te jesh gati, me tha Denizi gjithcka-tha Stefi qe kishte marr detajet.
-Po mire eshte ora 5 tani-thash une.
-Aman mos te ka mjaftuar ty ndonjehere te behesh gati per 2 ore?-tha Vanesa.
-Ok keni te drejt po me keni ndihmuar ju kshu qe ndihem mirr-thash une.
-Ne rregull degjo ne fillim do bejme floket gati pastaj make upin special te Vaneses, fustanin jeshil dhe je gati o vlla-tha Stefi.
-O motra jam gru o shprit sjam vlla...se po me ngjan si nga vlora-thash une.
-Me fal me fal ato vlonjatet e punes ma kane fiksu-tha Stefi.
-Mire krye kuzhiniere-thash une.
-Mire pa sa me pak llafe aq me mire-tha Vanesa duke me sjell tharesen dhe duke me lyer floket me kremin e kacubeve dhe duke me futur koken ne qyp tre ore per ti thare mire dhe per tu dukur fiks si Whitney Houston ose me sakt si nje buf i vogel😂😂😂.
-Bobo po me keto thonjte e palimuar ku do shkosh keshtu?-tha Stefi.
-Waa me fal paskam harruar t'i ha-thash une duke qeshur.
-Ok hajde se per icik i rregullojm ne keto punet-tha Vanesa.
Pas dy oresh.
-Wow dukesh magjepsese-tha Vanesa.
-Ne fakt kisha kohe qe nuk e shikoja veten kaq te bukur-thash une me koken ulur.
-Shikoje veten dhe make-upin qe te kam bere une-tha Vanesa.
-Po fustani jeshil shiko sa bukur te rri-tha Stefi.
-Ketlinaaa...jemi vone zemer luaji duart-u degjua e bertitura e Denizit.
-Erdhaa,Erdhaaa-thash une.
-Prit te dalim ne para pastaj dil ti-tha Stefi duke marr Vanesen me vete e duke zbritur poshte.
-Ok pra...moe u shqeteso cdo gje do te shkoj mire-i thash vetes duke u pare ne pasqyre per here te disat.
Me kishte marr malli te merrja nje pamje tjeter komplet. Ndoshta thjeshtesia e dites me kishte bere te humbisja sensin e vetes dhe cdo gje me kishte bere te harroja burimet e kenaqesis sime.
Eca me kujdes duke ngritur pak fustanin dhe duke zbritur neper shkalle ngadale e duke u mbartur fort mbi parmakun e shkalleve.
-Uff sa po vonohet kjo vajze-tha Denizi.
-Ja ku jam-thash une duke ai u kthye ndersa une i buzeqesha.
-Nuk kam pare ndonjehere ndonje bukuri te till-tha ai.
-Elidon, kush mendon ti qe e beri kaq te bukur Ketlinen sot?-tha Vanesa e cila ishte mbeshtetur ne kraharorin e tij.
-Make upi yt zemer dihet kjo-tha ai duke e puthur ne ball.
-Alb, mendon se Ketlines si shkon jeshilja?-pyeti Stefi te shoqin.
-Nuk eshte keq zemer, duket si nje barbi e veshur me nje fije sallate-filloj te tallej ai.
-Do te te thoja se do te te jap divorcin do kam hall se mos kujton serisht se jam shtatezene-tha Stefi duke qeshur.
Denizi erdhi drejt meje duke me dhene doren.
-Shkelqen-me tha.
-Edhe ti-i thash dhe shtova-po jo aq sa une.
-Mendjen te tallesh e ke flluck sapuni-tha ai duke qeshur.
-Eja pra paket le te ikim ne ate dreq mbledhjeje-thash une.
-Ok le te ikim, po kam frike se sot te grabisin, ama nje vallezim do te ma ruash mua zonjusha Valbona Mema-tha ai.
-Ti di gjithmon te me besh te qeshesh-thash une duke qeshur.
Te dy kapur per dore dolem jasht ne oborr pa i thene mirupafshim askujt sepse te gjithe ishin mbledhur ne oborr ndersa ne po arratiseshim nga ai vend per ne pjesen e argetimit dhe merzitjes.
Ai filloj t'i jap makines dhe brenda 10 mintutash arritem atje ne destiancionin e duhur.
-Uff Deniz me zuri-thash une.
-Keshtu eshte kur del me stomakun bosh-tha Denizi.
-E ruajta te voglin per tavolinen e ushqimeve-thash une.
-Ahh sec me je bere si Fabjona-tha ai duke qeshur.
-Ajo eshte motra ime me llupse ne bote dhe me e mire. Madje me than se edhe Perlushi eshte bere llupse-thash.
-Mos i shkreti Devi do mbaj barkun me dore tani-tha ai.
-Po po-thash une.
-Ej cifti,cifti mund t'ju bejme disa super foto?-pyeti nje fotograf.
-Patjeter-tha denizi.
-Buzeqeshni-tha ai dhe shkrepi.
-Nje foto vetem te zonjes-tha ai dhe Denizi u largua paksa qe ai tme kapte foton qe deshironte. Kushedise cfare do te thonte gazeta per ne neser.
-Ju lutem zoti dhe zonja Anket mund te afroheni bashk dhe te putheni?-tha Paparaci
Denizi me pa nje here ne sy, edhe une gjithashtu dhe...