(a/n: Dear readers, do not expect more from this story 'coz it contain 10 chapters. Thank you'll. )
Prologue.
Ilang araw din akong balisa, wala ako sa sarili dahil galing ako sa isang breakup. Nitong mga nakaraang araw iniisip ko padin kung bakit... Bakit ko nga ba sya sinagot at hinayaang ipaubaya ang puso at ipagkatiwala ang sarili ko sa kanya.
Meron talaga tayong pagsisisihan sa buhay na hindi na maiiaalis sa isip natin kung bakit nga ba natin ginawa iyon. Masaya ako sa pamilya, hindi naman ako kinulang sa aruga at ang sabi pa nila ay matalino daw ako, sa tingin ko naman ay oo dahil consistent honored student ako. Pero bakit ganon ang nangyare?. Ang matalinong tao raw ay bobo pagdating sa pagibig.
Gabi na at heto ako ngayon sa kwarto ko, tulala at walang gana sa lahat ng bagay. Pati pagligo ay kinatatamaran ko narin ngayon. Hinihintay na tumunog ang cellphone ko, baka kasi may chat sakin galing sa kanya (sa ex ko). Hayst hanggang ngayon kasi umaasa parin ako.
Maya maya pa ay tumunog na ang cp ko. Hindi na ako nagatubili pang buksan dahil wala naman akong inaasahang chat mula sa iba kundi sa kanya lang.
*Cassy Mendoza
~ hey Lea watzup? Don't forget to attend tomorrow night okay :)
Hindi pala sya ang nagchat hayst.
anong meron cassy?
I'm so busy, I'm not sure if I join.
Wait what busy? HAHAHAHAHHA don't fool me dear 'coz ur not duhh! And OMG as in Oh My Gulay Lea. Nakalimutan mo na Debut Party ni Marry tomorrow?.
Holly shit! Nakalimutan ko pala. Gzzz, haist wala talagang palusot ang makakalusot kay Cassy.
Okay okay! Wag kang OA.
I'll be there, don't worry.
Just be sure okay? :)
Yeah, SURE cassy :)