Ibinagsak ko ang sarili ko sa higaan. Nahirapan akong magbigay ng dahilan para lang hindi pumunta sa bahay nina Papa ngayong Noche Buena. Tumawag siya kani-kanina lang at pinapupunta ako.
I don't have anything against his new family pero ayoko na sanang maulit 'yong last year na ang awkward ng pakiramdam ko habang sinasalubong ang pasko. Kahit naman kasi gaano sila ka-accomodating sa akin, hindi ko pa rin maiwasan ang ma-out of place.
Nakatitig lang ako sa kisame nang may kumatok sa pinto. Wala akong inaasahang bisita. Kunot-noo pang pinuntahan ko 'yon at binuksan.
Hindi na ako nagtaka nang makita si Liam na naroon.
"Let's go!" nakangiti pang sabi niya.
Hindi ako sumagot at tinitigan lang siya sa nagtatanong na mga mata.
"I know you don't have anywhere to go tonight so it's better if you celebrate Christmas with your husband, right?"
Inirapan ko siya pagkasabi niya no'n.
"Just go spend time with your family, Liam. I'm fine here. Ayokong agawin 'yong oras mo sa family mo," sabi ko.
Binuksan ko ang pinto para papasukin siya sa loob. Pumunta ako ng kitchen area para ikuha siya ng maiinom.
"They're not in the country though," sabi niya.
Napalingon agad ako sa sinabi niya.
Ngumiti siya bago nagsalita. "My mom and dad are spending their holidays in Europe. Sa January na sila babalik. Si Austin naman... well, I don't know. Malaki na siya," sabi niya.
Tumango-tango ako at lumapit sa kanya. Iniabot ko sa kanya ang isang can ng soft drinks saka naupo sa sofa katabi niya.
"Okay, sige. Saan tayo?" tanong ko.
Mabilis na yumakap siya sa akin pagkasabi ko no'n.
"Yey!"
"Aish! Baka tumapon 'yang soft drink!" sita ko sa kanya.
Ngiti lang ang isinagot niya sa akin saka bumitaw.
Tumayo na rin agad ako para makapag-ayos.
"Sa unit ka na maligo," sabi niya.
Tinignan ko siya nang masama. Nangangamoy na ba ako't alam niyang 'di pa ako naliligo?
Tumawa agad siya.
"You look like you just woke up, so I know. You still smell nice though."
***
"Seryoso, ikaw magluluto?" natatawang sabi ko habang pinapanood siyang maghiwa ng ingredients.
Ang cute niyang tignan habang nakasuot siya ng apron. Kahit na hindi naman 'yon fashion statement, kung titignan siya ay para siyang model ng apron.
"I learned how to cook these past few months—" Sumimangot siya saka nagpatuloy. "While you were busy with the bastard," sabi niya.
Nangalumbaba ako sa harap niya at tinitigan ang mukha niya.
"So, instead of hanging out with other girls, you hang out with your chefs?" sabi ko.
Ngumuso siya saka tumango.
"Good thing they were patient. Ilang buwan din nila akong tinuruan," sabi niya. "I can't cook everything, though. Just the ones I learned. I don't have a talent like mom. Malasahan niya lang 'yong pagkain nakukuha niya na agad kung paano iluto. Dapat talaga si Austin ang nagmana ng mga restaurant e."
"Well, malalaman natin after mong magluto. I think you can cook well, though," sabi ko habang nakangiti sa kanya.
***
Excited na tinikman ko ang luto ni Liam. Saktong pagpatak pa ng alas-dose saka kami kumain. Napatingin agad ako sa kanya habang nanlalaki ang mga mata ko.
"Ang sarap!" sabi ko. "Sabi mo wala kang talent sa pagluluto?"
Tumawa siya saka tinikman din ang luto niya.
"The steak sauce was premade, wife. It's not my skills."
Ngumuso ako bago sumubo ulit ng pagkain. Nang malunok ko 'yon saka ako nagsalita.
"Ito naman, minsan lang kita purihin. Tanggapin mo na lang. Anyway, masarap din naman talaga 'tong niluto mong buttered shrimp, at enchilada."
Nahihiyang ngumiti siya saka tumungo ng konti.
"Glad you liked it. I learned how to cook so I can cook for you. You don't know how happy I am right now," mahinang sabi niya pero rinig ko 'yon.
Naramdaman ko ang pamumula ng mukha ko kaya tumungo ako. Pinigilan kong mapangiti para hindi niya 'yon mapansin.
Nang matapos kumain ay nagtulong kaming dalawa para ayusin at hugasan ang pinagkainan. Alam niya kasing ayoko na iniiwan na lang basta ang pinagkainan kaya siya pa ang nag-initiate na hugasan ang mga plato. Nag-insist lang ako na tumulong kaya dalawa kaming gumawa.
Pumwesto kami sa usual na inuupuan namin sa tuwing umiinom kami ng alak. Inabutan ako ni Liam ng isang bote ng beer.
Naupo naman siya sa tabi ko habang hawak rin ang sariling bote niya ng alak.
Matagal ding tahimik lang kami hanggang sa kunin ko ang regalo ko sa kanya.
Ngiting-ngiti na kinuha niya 'yon at mabilis na binuksan.
Caricature 'yon ng picture naming dalawa. Pinagawa ko pa 'yon kahapon sa nadaanan kong artist sa mall na malapit sa opisina.
"Sana sa totoo, i-kiss mo rin ako ng ganito," sabi niya habang hindi maalis ang mga ngiti sa labi.
Ang totoo, kaya ako naghe-hesitate na ibigay 'yon sa kanya ay dahil sa pagkakagawa noon. Naka-kiss kasi ang babae dun sa lalaki. At syempre, picture naming dalawa ang pinag-kopyahan kaya ako 'yong naka-kiss sa pisngi niya. Ewan ko ba kung anong pumasok sa kukote ko at ganun ang ipina-drawing ko.
"'Pag sinagot na kita, kahit araw-araw pa," sabi ko.
"E kelan ba 'yon?" sabi niya at inilapit pa ang mukha niya sa akin.
Mabilis na inilayo ko ang mukha niya gamit ang kamay ko. Natatawa lang naupo siya nang maayos.
Sandali kaming natahimik hanggang sa iabot niya sa akin ang isang maliit na box. Singsing ang laman no'n at nang tignan ko si Liam ay ipinakita niya sa akin ang suot niyang kapares ng singsing.
"I won't force you to wear it. But please put it on once you decided that I'm good enough for you," sabi niya.
Hindi ko mapigilang mapatitig sa kanya.
It's not that you're not good enough for me, Liam. It's the other way around.
***
Nagising ako sa pagri-ring ng phone ko. Nang tignan ko ay si Andi 'yon.
Tinignan ko muna ang oras bago ko 'yon sagutin. Alas-syete pa lang ng umaga.
"O, bakit ang aga mo naman kung makatawag?" sabi ko.
"Girl, punta ka dito. Nasa ospital si Claire," sabi niya na may panic pa sa boses.
Napabangon agad ako sa sinabi niya.
"Bakit? Ano raw nangyari? Kapapanganak niya lang ah?"
Ilang linggo pa lang ang nakakaraan nang manganak si Claire. Maayos naman sila pareho ng bata kaya nakapagtataka na na-ospital siya. Nakipag-bonding na nga siya sa amin 3 days pa lang ang nakakaraan.
Naudlot ang balak sanang pagpapakasal ni Claire at Josh dahil hindi inaasahang mabuntis si Claire. Napagpasyahan nilang pagkapanganak na lang ng huli saka sila magpapakasal. Inuna na lang din nila ang pagkuha ng bahay para sa pamilya nila.
"Ewan ko, nabinat ata? Punta ka na dito, dali. Nagpa-panic din si Josh, at hindi ko ma-contact si Mica. Maloloka ako rito!" sabi niya.
"Oo na, sige na. Pupunta na."
Mabilis na tumayo ako at pumunta sa kwarto ni Liam. Tulog pa siya kaya naman niyugyog ko siya para magising.
"I need to go," sabi ko.
"Where are you going?" tanong niya habang halatang wala pa sa huwisyo.
"Na-ospital daw si Claire. Nagpapanic 'yong jowa at si bakla. Kailangan nila ng kasama dun," sabi ko.
Tumango naman siya at bumangon.
"Okay, I'll go with you," sabi niya.
***
Thankfully, trangkaso lang daw ang sakit ni Claire. Masyado lang OA itong si Josh at nag-panic agad.
Hindi ko nasagot ang mga tawag ni Josh nang maaga dahil naka-do not disturb ang phone ko. Alas-syete pa 'yun automatic na nag-off kaya tawag na ni Andi ang nasagot ko.
"Nakakaloka ka! Ang aga-aga pinatakbo mo ako rito! Akala ko naman kung ano nang nangyari!" sabi ni Andi kay Josh.
"Sorry na, kinabahan lang ako masyado. Kapapanganak lang naman kasi ni Claire," sabi ni Josh.
Naiiling na lang na umiwas ako ng tingin sa kanila. Tinignan ko si Claire na tulog ngayon sa higaan habang may nakakabit na dextrose.
Nang tignan ko si Liam ay nakangiti siyang nakatitig sa akin.
Nginitian ko siya bago bumaling kay Josh.
"Alis na kami. Kaya mo naman na dito 'no?" tanong ko.
Tumango siya. "Yeah, kaya ko na. Inaalagaan naman nina Mama ang baby namin. Ako nang bahala dito. Thank you sa pagpunta," sabi niya.
Umalis din agad kami nang makapag-paalam.
"Let's go back to the restaurant we went to two years ago," sabi ni Liam habang pasakay kami ng kotse niya.
Tinignan ko ang oras sa wrist watch ko.
"'Di ba late na masyado para umabot tayo ng lunch do'n?' tanong ko.
Ngumiti siya saka hinawakan ang kamay ko.
"It's fine. Magkasama naman tayo e," sabi niya.
Wala na akong nagawa at napa-iling na lang. Siya naman din kasi ang masusunod dahil siya ang magda-drive.