LØVE YØU
Part-6
စာေမးပြဲၿပီးသည့္ ေနာက္ဆုံးရက္တြင္ျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ စာေျဖခန္းထဲက ထြက္လာတဲ့အခါ sehun က ကၽြန္ေတာ့္အခန္း၏ မ်က္ေစာင္းထိုးေနရာနားေလာက္တြင္ ရပ္ေစာင့္ေပးေန၏။ ဒီေန႔ေတာ့ သူအရင္ ေျဖၿပီးတဲ့ သေဘာ...
" ေျဖနိုင္လား baekhyun "
" ေအး... မဆိုးပါဘူး , မင္းေရာ "
" ေျဖခဲ့တာပဲ "
" ငါတို႔ ဘယ္သြားၾကမလဲ ? sehun , မနက္ျဖန္အတြက္ လိုအပ္တာေတြ သြားဝယ္မလား ? "
" အိုေခေလ... သြားၾကတာေပါ့ "
မနက္ျဖန္ မနက္တြင္ ခရီးထြက္ရန္ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ညအိပ္ သုံးရက္ ခရီးျဖစ္ၿပီး ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ဘူဆန္ကို သြားၾကမည္ ။ စုရပ္သည္ ဤေက်ာင္းေရွ႕၌ မနက္ ၇ နာရီျဖစ္၏။
ယခုက ေက်ာင္းႏွင့္ မနီးမေဝးတြင္ ရွိေနေသာ Lotte ကုန္တိုက္ကို သြားေနတဲ့ လမ္းတြင္ျဖစ္သည္။ အိမ္ကလူႀကီးနဲ႔သာ ေတြ႕ရင္ ေကာင္းမွာပဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးလည္း ကိန္းေအာင္းေနေသးသည္။
ေက်ာင္းေဆာင္ထဲက ထြက္ကာ ကားပါကင္သို႔အသြား sehun က
" မနက္ မင္း ဒီကိုပဲ တန္းလာမွာမလား ? ငါ ဒီကပဲ ေစာင့္မယ္ေနာ္ "
" ေအး , ငါ လာခဲ့မယ္ "
" မင္း လူႀကီးက ခြင့္ျပဳတယ္လား ? "
" သူက အစတည္းက ခြင့္ျပဳပါတယ္... မခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္ဘူးတဲ့... "
စကားေျပာရင္း လမ္းေလၽွာက္ေနရာမွ အေရွ႕ကို တည့္တည့္ၾကည့္ၿပီး ေျခလွမ္းေတြ ရပ္ပစ္လိုက္တဲ့ sehun ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ပါ သူ႔အၾကည့္ လားရာ အတိုင္း ၾကည့္မိသည္။
မေတြ႕တာ ႏွစ္လနီးပါး ၾကာေနၿပီျဖစ္တဲ့ Jongjae
" ငါ ကားနားက ေစာင့္ေနမယ္ baekhyun "
တမင္ေရွာင္ေပးသြားတဲ့ sehun ကို ေခါင္းသာ တစ္ခ်က္ညိမ့္ျပလိုက္ၿပီး အေရွ႕ ၃ လမ္းအကြာေလာက္မွာ ရပ္ေနတဲ့ jongjae ကို ခပ္ေရးေရး ျပဳံးျပလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျပဳံးေတြ အသက္ဝင္ရဲ့လား ကၽြန္ေတာ္ အေျဖမရွာမိ။
သူက ေျခႏွစ္လွမ္း လွမ္းလာတဲ့အခါ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ၾကား ေျခတစ္လွမ္းစာသာ ေနရာလြတ္မည္။
" အဆင္ေျပရဲ့လား baekhyunee ? "
ေျပတယ္ပဲ ေျပာရမလား ? မေျပဘူးလို႔ပဲ ေျပာရမလား ? သို႔ေသာ္ Chan ရဲ့ ေအးတိေအးစက္ ပုံစံက လြဲၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေနသည္ေလ ။
" ေျပပါတယ္... မင္းေရာ "
" အဆင္ေျပတယ္လို႔လည္း ငါက ညာေျပာတတ္တယ္... အဆင္ေျပေအာင္လည္း ႀကိဳးစားၿပီး ေန ေနပါတယ္ "
"...."
" မနက္ျဖန္ ခရီးထြက္မွာဆို , ငါ့သူငယ္ခ်င္းက အတင္းေခၚေနတာနဲ႔ ငါ လိုက္ျဖစ္သြားတယ္... အဲ့ဒီကိစၥနဲ႔ လာတာ "
သူေျပာတဲ့ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမဂ်ာ၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္လည္း သူလိုက္မယ္ဆိုတာ သိေနလ်က္နဲ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မလိုက္ခ်င္ပါ ။ Chan မ်ား သိသြားခဲ့ရင္.....
" ငါ မင္းကို ေႏွာင့္ယွက္ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး... ငါလည္း ျငင္းမရမယ့္အတူတူ စိတ္အပန္းေျဖရေအာင္ လိုက္တာပါ , မင္း အေနခက္ေအာင္ ငါ မလုပ္ပါဘူး "
ကၽြန္ေတာ္ ေတြေဝေနတာကို သိသည့္အလား ထိုကဲ့သို႔ စကားမ်ိဳး ေျပာျပလာသည္။
" အင္း... ဒါဆို ငါ.. ငါသြားေတာ့မယ္ေနာ္ "
" အင္း.... အဆင္ေျပေအာင္ ေနေနာ္ "
အနည္းငယ္ စိတ္ရွုပ္ေထြးသြားရသည့္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ေမွာင္မ်ား ၾကဳတ္မိေနမလား ? ေသခ်ာတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသြားခ်င္ေတာ့ပါ။
ကားအနားေရာက္ေတာ့ sehun က ကားေဘးမွာရပ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ လာေနတာ ျမင္တဲ့အခါ driver သည္ ကားေပၚမွ ဆင္းလာကာ ကားတံခါး ဖြင့္ေပး၏။
" ဘာေျပာလိုက္လို႔လဲ ? "
ကားထဲ ဝင္မထိုင္မီ ေမးလိုက္တာမို႔ ကားထဲ ဝင္ထိုင္ၿပီးသည့္အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာျပရေသး။ ကား စ ထြက္ၿပီဆိုမွသာ...
" မနက္ျဖန္ သူလည္း လိုက္မလို႔တဲ့ "
" ခရီးကို ? "
" ေအး.... "
" ငါပါတာပဲ... သူ မင္းကို ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး "
" သူက အဲ့ဒီလိုမ်ိဳး လုပ္မယ့္သူလည္း မဟုတ္ပါဘူး... ဒါေပမယ့္ ငါက ေတြေဝေနတာ , Chan သေဘာမက်ေလာက္ဘူးထင္လို႔ "
" ေျပာျပလိုက္ေလ မင္းလူႀကီးကို "
" ေအး... အဲ့ဒီလိုပဲ လုပ္မလားလို႔ "
ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အရာရာ စိုးရိမ္တတ္ေနၿပီ ထင္တယ္။ ၽြန္ေတာ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အရာရာ စိုးရိမ္တတ္ေနၿပီ ထင္တယ္။
ehun ကို အိမ္ျပန္လိုက္ပို႔ၿပီးခါမွ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေရာက္သည္။
Chan ရဲ့ ကားကို ေတြ႕ေနရတာမို႔ သူ ျပန္ေရာက္ေနၿပီလား ?
္ေတာ္ဆြဲလာတဲ့ အထုတ္ေတြကို အိမ္အကူ တစ္ေယာက္က ကူသယ္ေပးသည္။ ြယ္ထားတဲ့ လြယ္အိတ္ကအစ သယ္ေပးၿပီး အခန္းထဲအထိ သြားထားေပးေနက်ပင္။
ြယ္အိတ္ကို ပုခုံးကေန ခ်ေပးေနရင္း...
" Chan ျပန္ေရာက္ေနတာလား ? "
" ဟုတ္ကဲ့ သခင္ေလး.... ေရကူးကန္ေဘးမွာ အနားယူေနပါတယ္ "
" ဟုတ္လား ? ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရတစ္ခြက္ေလာက္တိုက္ပါဦး "
ထိုအခါ မီးဖိုေခ်ာင္နားမွာ အဆင္သင့္ ရပ္ေနတဲ့ အစ္မသည္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲသို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ ဝင္သြားသည္။
ေရေသာက္ၿပီးကာမွ ေရကူးကန္ရွိရာ ၿခံေဘးဘက္သို႔ ဆင္းလာခဲ့သည္။ သခင္ႀကီး အနားယူေနသည္တဲ့ေလ...
ညေန ၄ နာရီ ထိုးခါနီးၿပီမို႔ ေန၏ အပူခ်ိန္သည္ သိပ္မျပင္းေတာ့ေပ။ ေရကူးကန္ကို ျမင္ရပါၿပီဆိုသည္ႏွင့္ အထဲမွာ ေရကူးေနသည့္ Chan ကို ေတြ႕လိုက္ရ၏။ ေရကူးမ်က္မွန္ တပ္ထားပုံရသည္။
ကန္ေဘာင္အေပၚနားေလးရွိ ခုံေလးေတြ ဝိုင္ခြက္ တစ္ခြက္ ေတြ႕လိုက္ရသည္မို႔ ထို ခုံေလး၏ ေဘးက ခုံတြင္ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ သူ အခုခ်ိန္ထိ ကူးခတ္ေနဆဲ....
ေဘာင္အစြန္းထိ ေရာက္သြားကာမွ ေရကူးျခင္း ရပ္တန႔္ကာ ေရစိုေနတဲ့ ဆံပင္တို႔အား သပ္တင္ေန၏။ ထိုအခါမွ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ ျမင္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာအနားထိ ထပ္ကူးခတ္လာတာေၾကာင့္ အခုဆို သူက ကၽြန္ေတာ့္အေရွ႕နားေလးတြင္ ျဖစ္သည္။
" ေရကူးေနတာ ၾကာၿပီလား Chan ? "
" မၾကာေသးပါဘူး... ကူးမလား hyun ? "
" ဟင့္အင္း... ကၽြန္ေတာ္ ေရမကူးတတ္ဘူး "
ဒါကိုပဲ သူက ခပ္ေရးေရးျပဳံးကာ ေရကန္ထဲ ဒိုင္ပင္ ပစ္ၿပီး ထပ္ ကူးေနျပန္သည္။ ဒီလို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ကူးတတ္လို႔လည္း အရပ္ရွည္ေနသလားလို႔ ေတာင္ ေတြးမိပါ၏။
ဟိုဘက္တစ္ေခါက္ သည္ဘက္တစ္ေခါက္ ေခါက္တုန႔္ေခါက္ျပန္ ႏွစ္ႀကိမ္ ကူးခတ္ၿပီးတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာဆီ ထပ္ ကူးလာျပန္သည္။
" hyun.... ကိုယ့္ကို ဝိုင္ခြက္ေလး "
ေမာဟိုက္စြာ ဝိုင္ခြက္ ေတာင္းေနသည္မို႔ သူ တင္ထားတဲ့ ဝိုင္ခြက္ေလးကို ယူကာ သူ႔အနားကို ေလၽွာက္သြားလိုက္သည္။ သူ႔အနားကို သြားဖို႔ဆိုရင္ ေရကူးကန္ ေႂကြျပားနားထိ သြားရမွာမို႔ ဖိနပ္လည္း ခၽြတ္ထားခဲ့၏။
ဝိုင္ကို တစ္ငုံေလာက္သာ ေသာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္မေပးပဲ သူ႔လက္တစ္ကမ္းစာ ေနရာအထိ ဝိုင္ခြက္ကို ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္အား ခါးႏွင့္ လက္တစ္ဖက္က ဆြဲကာ ေရကူးကန္ထဲ ေခၚခ်သည္မို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အလန႔္တၾကားႏွင့္ သူ႔လည္ပင္းအား ဖက္တြယ္ထားမိသည္။
" Chan !!!! "
ေရထဲက ကၽြန္ေတာ့္ ေျခဖဝါးတို႔သည္ သူ႔ေျခဖမိုးေပၚတြင္ ေနရာယူထားသည္။
ဲက သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္သည္ ကၽြန္ေတာ္ ခါးထက္တြင္ တင္းၾကပ္စြာ ဖက္တြယ္ထားသည္။
ေရေပၚက ကၽြန္ေတာ့္လက္တို႔သည္ သူ႔လည္ပင္းအား သိုင္းဖက္လို႔ထားသည္။
မ်က္ႏွာႏွစ္ခုသည္ လိုတာထက္ ပို၍ နီးကပ္ေနပါ၏။ ်က္ႏွာႏွစ္ခုသည္ လိုတာထက္ ပို၍ နီးကပ္ေနပါ၏။
တို႔အား ညင္ညင္သာသာ ထိကပ္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ အႏူးညံ့ဆုံး စုပ္ယူေနသည္။ ဒီအေနအထားမ်ိဳးတြင္ ေရကူးထားလို႔ ေမာဟိုက္ေနသည့္ သူ သည္ မထူးဆန္းေသာ္ျငား အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ ေမာဟိုက္တုန္ယင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္သည္ လြန္စြာမွ ထူးဆန္းေနခဲ့သည္။
နမ္းရွိုက္မွုသည္ မိနစ္ပိုင္းေလာက္ ၾကာျမင့္ေနခဲ့၏။
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤
ညေန ၆ နာရီတြင္ ညစာ စားျဖစ္ၾကသည္။ စားေနသည့္ အခိုက္အတန႔္တြင္...
" hyun မနက္ ခရီး သြားမွာမလား ? "
" ဟုတ္ "
" ကိုယ္လည္း မနက္ျဖန္ ခရီးထြက္စရာ ရွိတယ္ "
"ဟင္ ? "
" တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာမယ္... ကိုယ္က "
" အလုပ္ကိစၥလားဟင္ Chan "
" အင္း... Lotte နာမည္နဲ႔ပဲ resort ေဆာက္မလို႔ေလ... ေျမေနရာ ၾကည့္ၿပီး စီမံကိန္းဆြဲမလို႔ , Lotte ဒီဇိုင္းေတြက ကိုယ့္ ဒီဇိုင္းေတြပဲဆိုေတာ့ ပညာရွင္ေတြနဲ႔လည္း တိုင္ပင္ရဦးမွာ "
အိမ္ေထာင္သက္ တစ္လအတြင္း သူ ပထမဆုံး ခရီးထြက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
" ကၽြန္ေတာ္ Chan ကို ေျပာစရာရွိေသးတယ္ "
" ေျပာေလ hyun "
" စားၿပီးမွပဲ ေျပာပါ့မယ္ "
ထမင္းစားၿပီးတဲ့အခါ စာဖတ္ခန္းထဲက ခုံမွာ ထိုင္ရင္း သူက အစာေၾကေစတဲ့ ေကာ္ဖီတစ္မ်ိဳးကို ေသာက္လၽွက္.... ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သူ႔ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနကာ စကားေျပာဖို႔ အားယူေနရသည္။
" hyun ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ ? ေျပာေလ "
ထိုအခါေတာ့ ေျပာျပဖို႔ရာ ႏွုတ္ခမ္းကို လၽွာႏွင့္ တစ္ခ်က္ သပ္လိုက္ၿပီးမွ.... မနက္ျဖန္ ခရီးမွာ jongjae ပါမယ္ ဆိုသည့္အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္သည္။ ဒီေန႔ သူနဲ႔ ေတြ႕တုန္းက ေျပာခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာေတြသာ....
ေျပာျပၿပီးေတာ့ လိုက္သင့္ မလိုက္သင့္လည္း ေမးလိုက္ပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာ မွန္သမၽွ ၿငိမ္ၿပီး နားေထာင္ေနတဲ့ သူသည္ အခ်ိန္တစ္ခု ၾကာၿပီးမွ
" ကိုယ့္ကို အခုလို ပြင့္လင္းေပးတာ ေက်းဇူးပါ hyun... ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ hyun ကို မတားဆီး မပိတ္ပင္ခ်င္ဘူး "
".... "
" ခ်စ္သူေတြဆိုတာ သိ သိရက္နဲ႔ ကိုယ္ hyun ကို လက္ထပ္ယူခဲ့မိတာ.... အဲ့ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကိုယ့္မွာ တားျမစ္ပိုင္ခြင့္ မရွိဘူးလို႔ ထင္တယ္ , ကိုယ္ hyun ရဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားကိုလည္း ယုံၾကည္တယ္ "
" Chan "
" တစ္ခုပဲ.... ကိုယ့္အနားက ထြက္မသြားဖို႔ပဲ.... ကိုယ္ hyun အေပၚ က်န္တာေတြ မကန႔္သတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး "
မသိေတာ့ဘူး !! ကၽြန္ေတာ္ အခုခ်ိန္မွာ က်န္တာေတြ မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ Chan ရဲ့ ရင္ခြင္ကို ခိုလွုံခ်င္တာပဲ သိတယ္....
" Chan... "
ထိုင္ေနရာမွ ထကာ သူ႔ ေပါင္ေပၚမွာ တျခမ္းေစာင္း တက္ထိုင္လိုက္ရင္း သူ႔ကို ဖက္တြယ္မိသည္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာျပင္အား ပြတ္သပ္ရင္း ႏွစ္သိမ့္ေပးေနသည္။
" ကၽြန္ေတာ္ Chan အေပၚ အတတ္နိုင္ဆုံး ပြင့္လင္းပါ့မယ္... ရိုးသားပါ့မယ္ , sob... ကၽြန္ေတာ္ Chan အတြက္ အိမ္ေထာင္ဖက္ေကာင္း ျဖစ္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားပါ့မယ္ "
" ေက်းဇူးပါ.... hyun "
စိတ္ထဲကေန ေျပာလိုက္တဲ့စကား.... ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္လာေအာင္လည္း ႀကိဳးစားပါ့မယ္ဆိုတဲ့ စကား !
ဒီစကားကို ၾကားရင္ေရာ... ခင္ဗ်ား ေက်းဇူးတင္ဦးမလား ?
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤
ေဇာ္ဂ်ီနဲ႔ ေရးတဲ့ comment ေတြက ဖတ္လို႔ မရလို႔ပါ 😭😭
LØVE YØU
Part-6
စာမေးပွဲပြီးသည့် နောက်ဆုံးရက်တွင်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် စာဖြေခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့အခါ sehun က ကျွန်တော့်အခန်း၏ မျက်စောင်းထိုးနေရာနားလောက်တွင် ရပ်စောင့်ပေးနေ၏။ ဒီနေ့တော့ သူအရင် ဖြေပြီးတဲ့ သဘော...
" ဖြေနိုင်လား baekhyun "
" အေး... မဆိုးပါဘူး , မင်းရော "
" ဖြေခဲ့တာပဲ "
" ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ ? sehun , မနက်ဖြန်အတွက် လိုအပ်တာတွေ သွားဝယ်မလား ? "
" အိုခေလေ... သွားကြတာပေါ့ "
မနက်ဖြန် မနက်တွင် ခရီးထွက်ရန်ဖြစ်သည်။ နှစ်ညအိပ် သုံးရက် ခရီးဖြစ်ပြီး ဒီတစ်နှစ်တော့ ဘူဆန်ကို သွားကြမည် ။ စုရပ်သည် ဤကျောင်းရှေ့၌ မနက် ၇ နာရီဖြစ်၏။
ယခုက ကျောင်းနှင့် မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော Lotte ကုန်တိုက်ကို သွားနေတဲ့ လမ်းတွင်ဖြစ်သည်။ အိမ်ကလူကြီးနဲ့သာ တွေ့ရင် ကောင်းမှာပဲ ဆိုတဲ့ စိတ်ကလေးလည်း ကိန်းအောင်းနေသေးသည်။
ကျောင်းဆောင်ထဲက ထွက်ကာ ကားပါကင်သို့အသွား sehun က
" မနက် မင်း ဒီကိုပဲ တန်းလာမှာမလား ? ငါ ဒီကပဲ စောင့်မယ်နော် "
" အေး , ငါ လာခဲ့မယ် "
" မင်း လူကြီးက ခွင့်ပြုတယ်လား ? "
" သူက အစတည်းက ခွင့်ပြုပါတယ်... မချုပ်ချယ်ချင်ဘူးတဲ့... "
စကားပြောရင်း လမ်းလျှောက်နေရာမှ အရှေ့ကို တည့်တည့်ကြည့်ပြီး ခြေလှမ်းတွေ ရပ်ပစ်လိုက်တဲ့ sehun ကြောင့် ကျွန်တော်ပါ သူ့အကြည့် လားရာ အတိုင်း ကြည့်မိသည်။
မတွေ့တာ နှစ်လနီးပါး ကြာနေပြီဖြစ်တဲ့ Jongjae
" ငါ ကားနားက စောင့်နေမယ် baekhyun "
တမင်ရှောင်ပေးသွားတဲ့ sehun ကို ခေါင်းသာ တစ်ချက်ညိမ့်ပြလိုက်ပြီး အရှေ့ ၃ လမ်းအကွာလောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ jongjae ကို ခပ်ရေးရေး ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကျွန်တော့်အပြုံးတွေ အသက်ဝင်ရဲ့လား ကျွန်တော် အဖြေမရှာမိ။
သူက ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလာတဲ့အခါ သူနဲ့ ကျွန်တော့်ကြား ခြေတစ်လှမ်းစာသာ နေရာလွတ်မည်။
" အဆင်ပြေရဲ့လား baekhyunee ? "
ပြေတယ်ပဲ ပြောရမလား ? မပြေဘူးလို့ပဲ ပြောရမလား ? သို့သော် Chan ရဲ့ အေးတိအေးစက် ပုံစံက လွဲပြီး ကျွန်တော် အစစအရာရာ အဆင်ပြေနေသည်လေ ။
" ပြေပါတယ်... မင်းရော "
" အဆင်ပြေတယ်လို့လည်း ငါက ညာပြောတတ်တယ်... အဆင်ပြေအောင်လည်း ကြိုးစားပြီး နေ နေပါတယ် "
"...."
" မနက်ဖြန် ခရီးထွက်မှာဆို , ငါ့သူငယ်ချင်းက အတင်းခေါ်နေတာနဲ့ ငါ လိုက်ဖြစ်သွားတယ်... အဲ့ဒီကိစ္စနဲ့ လာတာ "
သူပြောတဲ့ သူ့ သူငယ်ချင်းသည် ကျွန်တော်တို့ မေဂျာ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူလိုက်မယ်ဆိုတာ သိနေလျက်နဲ့တော့ ကျွန်တော် မလိုက်ချင်ပါ ။ Chan များ သိသွားခဲ့ရင်.....
" ငါ မင်းကို နှောင့်ယှက်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး... ငါလည်း ငြင်းမရမယ့်အတူတူ စိတ်အပန်းဖြေရအောင် လိုက်တာပါ , မင်း အနေခက်အောင် ငါ မလုပ်ပါဘူး "
ကျွန်တော် တွေဝေနေတာကို သိသည့်အလား ထိုကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောပြလာသည်။
" အင်း... ဒါဆို ငါ.. ငါသွားတော့မယ်နော် "
" အင်း.... အဆင်ပြေအောင် နေနော် "
အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည့်အတွက် ကျွန်တော် မျက်မှောင်များ ကြုတ်မိနေမလား ? သေချာတာတော့ ကျွန်တော် မသွားချင်တော့ပါ။
ကားအနားရောက်တော့ sehun က ကားဘေးမှာရပ်နေသည်။ ကျွန်တော် လာနေတာ မြင်တဲ့အခါ driver သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ကားတံခါး ဖွင့်ပေး၏။
" ဘာပြောလိုက်လို့လဲ ? "
ကားထဲ ဝင်မထိုင်မီ မေးလိုက်တာမို့ ကားထဲ ဝင်ထိုင်ပြီးသည့်အချိန်ထိ ကျွန်တော် မပြောပြရသေး။ ကား စ ထွက်ပြီဆိုမှသာ...
" မနက်ဖြန် သူလည်း လိုက်မလို့တဲ့ "
" ခရီးကို ? "
" အေး.... "
" ငါပါတာပဲ... သူ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး "
" သူက အဲ့ဒီလိုမျိုး လုပ်မယ့်သူလည်း မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် ငါက တွေဝေနေတာ , Chan သဘောမကျလောက်ဘူးထင်လို့ "
" ပြောပြလိုက်လေ မင်းလူကြီးကို "
" အေး... အဲ့ဒီလိုပဲ လုပ်မလားလို့ "
ကျွန်တော်တော့ ခင်ဗျားနဲ့ ပတ်သက်လာရင် အရာရာ စိုးရိမ်တတ်နေပြီ ထင်တယ်။
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤
လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ချို့ ဝယ်လာပြီး sehun ကို အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ပြီးခါမှ ကျွန်တော် အိမ်ရောက်သည်။ Chan ရဲ့ ကားကို တွေ့နေရတာမို့ သူ ပြန်ရောက်နေပြီလား ?
ကျွန်တော်ဆွဲလာတဲ့ အထုတ်တွေကို အိမ်အကူ တစ်ယောက်က ကူသယ်ပေးသည်။ လွယ်ထားတဲ့ လွယ်အိတ်ကအစ သယ်ပေးပြီး အခန်းထဲအထိ သွားထားပေးနေကျပင်။ လွယ်အိတ်ကို ပုခုံးကနေ ချပေးနေရင်း...
" Chan ပြန်ရောက်နေတာလား ? "
" ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး.... ရေကူးကန်ဘေးမှာ အနားယူနေပါတယ် "
" ဟုတ်လား ? ကျွန်တော့်ကို ရေတစ်ခွက်လောက်တိုက်ပါဦး "
ထိုအခါ မီးဖိုချောင်နားမှာ အဆင်သင့် ရပ်နေတဲ့ အစ်မသည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ဝင်သွားသည်။
ရေသောက်ပြီးကာမှ ရေကူးကန်ရှိရာ ခြံဘေးဘက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သခင်ကြီး အနားယူနေသည်တဲ့လေ...
ညနေ ၄ နာရီ ထိုးခါနီးပြီမို့ နေ၏ အပူချိန်သည် သိပ်မပြင်းတော့ပေ။ ရေကူးကန်ကို မြင်ရပါပြီဆိုသည်နှင့် အထဲမှာ ရေကူးနေသည့် Chan ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ရေကူးမျက်မှန် တပ်ထားပုံရသည်။
ကန်ဘောင်အပေါ်နားလေးရှိ ခုံလေးတွေ ဝိုင်ခွက် တစ်ခွက် တွေ့လိုက်ရသည်မို့ ထို ခုံလေး၏ ဘေးက ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ အခုချိန်ထိ ကူးခတ်နေဆဲ....
ဘောင်အစွန်းထိ ရောက်သွားကာမှ ရေကူးခြင်း ရပ်တန့်ကာ ရေစိုနေတဲ့ ဆံပင်တို့အား သပ်တင်နေ၏။ ထိုအခါမှ ကျွန်တော့်ကို သူ မြင်သည်။
ကျွန်တော် ရှိရာအနားထိ ထပ်ကူးခတ်လာတာကြောင့် အခုဆို သူက ကျွန်တော့်အရှေ့နားလေးတွင် ဖြစ်သည်။
" ရေကူးနေတာ ကြာပြီလား Chan ? "
" မကြာသေးပါဘူး... ကူးမလား hyun ? "
" ဟင့်အင်း... ကျွန်တော် ရေမကူးတတ်ဘူး "
ဒါကိုပဲ သူက ခပ်ရေးရေးပြုံးကာ ရေကန်ထဲ ဒိုင်ပင် ပစ်ပြီး ထပ် ကူးနေပြန်သည်။ ဒီလို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ကူးတတ်လို့လည်း အရပ်ရှည်နေသလားလို့ တောင် တွေးမိပါ၏။
ဟိုဘက်တစ်ခေါက် သည်ဘက်တစ်ခေါက် ခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန် နှစ်ကြိမ် ကူးခတ်ပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော် ရှိရာဆီ ထပ် ကူးလာပြန်သည်။
" hyun.... ကိုယ့်ကို ဝိုင်ခွက်လေး "
မောဟိုက်စွာ ဝိုင်ခွက် တောင်းနေသည်မို့ သူ တင်ထားတဲ့ ဝိုင်ခွက်လေးကို ယူကာ သူ့အနားကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ့အနားကို သွားဖို့ဆိုရင် ရေကူးကန် ကြွေပြားနားထိ သွားရမှာမို့ ဖိနပ်လည်း ချွတ်ထားခဲ့၏။
ဝိုင်ကို တစ်ငုံလောက်သာ သောက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ပြန်မပေးပဲ သူ့လက်တစ်ကမ်းစာ နေရာအထိ ဝိုင်ခွက်ကို ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်အား ခါးနှင့် လက်တစ်ဖက်က ဆွဲကာ ရေကူးကန်ထဲ ခေါ်ချသည်မို့ ကျွန်တော့်မှာ အလန့်တကြားနှင့် သူ့လည်ပင်းအား ဖက်တွယ်ထားမိသည်။
" Chan !!!! "
ရေထဲက ကျွန်တော့် ခြေဖဝါးတို့သည် သူ့ခြေဖမိုးပေါ်တွင် နေရာယူထားသည်။
ရေထဲက သူ့လက်နှစ်ဖက်သည် ကျွန်တော် ခါးထက်တွင် တင်းကြပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားသည်။
ရေပေါ်က ကျွန်တော့်လက်တို့သည် သူ့လည်ပင်းအား သိုင်းဖက်လို့ထားသည်။
မျက်နှာနှစ်ခုသည် လိုတာထက် ပို၍ နီးကပ်နေပါ၏။
စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုပါပဲ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းတို့အား ညင်ညင်သာသာ ထိကပ်လာသည်။ ထို့နောက် အနူးညံ့ဆုံး စုပ်ယူနေသည်။ ဒီအနေအထားမျိုးတွင် ရေကူးထားလို့ မောဟိုက်နေသည့် သူ သည် မထူးဆန်းသော်ငြား အကြောင်းမဲ့သက်သက် မောဟိုက်တုန်ယင်နေတဲ့ ကျွန်တော်သည် လွန်စွာမှ ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။
နမ်းရှိုက်မှုသည် မိနစ်ပိုင်းလောက် ကြာမြင့်နေခဲ့၏။
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤
ညနေ ၆ နာရီတွင် ညစာ စားဖြစ်ကြသည်။ စားနေသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...
" hyun မနက် ခရီး သွားမှာမလား ? "
" ဟုတ် "
" ကိုယ်လည်း မနက်ဖြန် ခရီးထွက်စရာ ရှိတယ် "
"ဟင် ? "
" တစ်ပတ်လောက်ကြာမယ်... ကိုယ်က "
" အလုပ်ကိစ္စလားဟင် Chan "
" အင်း... Lotte နာမည်နဲ့ပဲ resort ဆောက်မလို့လေ... မြေနေရာ ကြည့်ပြီး စီမံကိန်းဆွဲမလို့ , Lotte ဒီဇိုင်းတွေက ကိုယ့် ဒီဇိုင်းတွေပဲဆိုတော့ ပညာရှင်တွေနဲ့လည်း တိုင်ပင်ရဦးမှာ "
အိမ်ထောင်သက် တစ်လအတွင်း သူ ပထမဆုံး ခရီးထွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
" ကျွန်တော် Chan ကို ပြောစရာရှိသေးတယ် "
" ပြောလေ hyun "
" စားပြီးမှပဲ ပြောပါ့မယ် "
ထမင်းစားပြီးတဲ့အခါ စာဖတ်ခန်းထဲက ခုံမှာ ထိုင်ရင်း သူက အစာကြေစေတဲ့ ကော်ဖီတစ်မျိုးကို သောက်လျှက်.... ကျွန်တော်သည်လည်း သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်နေကာ စကားပြောဖို့ အားယူနေရသည်။
" hyun ဘာပြောချင်လို့လဲ ? ပြောလေ "
ထိုအခါတော့ ပြောပြဖို့ရာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာနှင့် တစ်ချက် သပ်လိုက်ပြီးမှ.... မနက်ဖြန် ခရီးမှာ jongjae ပါမယ် ဆိုသည့်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။ ဒီနေ့ သူနဲ့ တွေ့တုန်းက ပြောခဲ့သည့် အကြောင်းအရာတွေသာ....
ပြောပြပြီးတော့ လိုက်သင့် မလိုက်သင့်လည်း မေးလိုက်ပါ၏။ ကျွန်တော် ပြောတာ မှန်သမျှ ငြိမ်ပြီး နားထောင်နေတဲ့ သူသည် အချိန်တစ်ခု ကြာပြီးမှ
" ကိုယ့်ကို အခုလို ပွင့်လင်းပေးတာ ကျေးဇူးပါ hyun... ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီကောင်လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ hyun ကို မတားဆီး မပိတ်ပင်ချင်ဘူး "
".... "
" ချစ်သူတွေဆိုတာ သိ သိရက်နဲ့ ကိုယ် hyun ကို လက်ထပ်ယူခဲ့မိတာ.... အဲ့ဒီကောင်လေးနဲ့ ပတ်သက်လို့ ကိုယ့်မှာ တားမြစ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူးလို့ ထင်တယ် , ကိုယ် hyun ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကိုလည်း ယုံကြည်တယ် "
" Chan "
" တစ်ခုပဲ.... ကိုယ့်အနားက ထွက်မသွားဖို့ပဲ.... ကိုယ် hyun အပေါ် ကျန်တာတွေ မကန့်သတ်ချင်တော့ဘူး "
မသိတော့ဘူး !! ကျွန်တော် အခုချိန်မှာ ကျန်တာတွေ မသိချင်တော့ဘူး ။ ကျွန်တော် Chan ရဲ့ ရင်ခွင်ကို ခိုလှုံချင်တာပဲ သိတယ်....
" Chan... "
ထိုင်နေရာမှ ထကာ သူ့ ပေါင်ပေါ်မှာ တခြမ်းစောင်း တက်ထိုင်လိုက်ရင်း သူ့ကို ဖက်တွယ်မိသည်။ သူကလည်း ကျွန်တော့် ကျောပြင်အား ပွတ်သပ်ရင်း နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။
" ကျွန်တော် Chan အပေါ် အတတ်နိုင်ဆုံး ပွင့်လင်းပါ့မယ်... ရိုးသားပါ့မယ် , sob... ကျွန်တော် Chan အတွက် အိမ်ထောင်ဖက်ကောင်း ဖြစ်အောင်လည်း ကြိုးစားပါ့မယ် "
" ကျေးဇူးပါ.... hyun "
စိတ်ထဲကနေ ပြောလိုက်တဲ့စကား.... ခင်ဗျားကို ချစ်လာအောင်လည်း ကြိုးစားပါ့မယ်ဆိုတဲ့ စကား !
ဒီစကားကို ကြားရင်ရော... ခင်ဗျား ကျေးဇူးတင်ဦးမလား ?
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤
ဇော်ဂျီနဲ့ ရေးတဲ့ comment တွေက ဖတ်လို့ မရလို့ပါ 😭😭