IRIYA POV:
*yawn*
"Haa----"
Ang kati ng ilong ko ..
"Haaa-haaa---"
Makati talaga, ehh..
"Haa--Haaa-Haaacchhooooo !!!"
AYUN! Nakalabas na.. Pero, mas lalong lumala ang pakiramdam ko. Ah, kaya ko pa namang bumakod!!
*stretch*
(-.-) (_ _) (-.-) (-.-)
*blink blink*
(O.O)
Bakit ako nakatulog sa study desk??
Napatingin ako sa higaan ko..
Parang hindi nahigaan kagabi ..
At ngayon, 5:30 Am na. Maaga pa naman so inayos ko na lahat ng kalat at naligo, nagbihis, nagluto ng breakfast, tapos kumain. Nakalabas ako sa bahay ng walang nakamalay.
Naglakad ako sa kabilang kanto upang makasakay ng bus papunta sa school. Nakaabot ako doon at 6:25 AM. Aga ko, nu ??
Pagkaupo ko ay kinuha ko ang notebook ko .... at nag-aral ulit.
(OTOR: STUDIOUS KASI, EEH !! KABALIKTARAN NG PINAGGAGAWA KO !! -- Inggit ka kasi -- OO NA !!)
Alam mo yung feeling na nagbabasa ang mata mo at kumakati ang ilong mo ??
AAH !! Alam ko na ito !!
Wala naman akong ginawa kahapon para mauwi sa ganito ang kalagayan ko, ah ??
Rephrase that.. meron pala .. Nagtampisaw nga pala ako sa ulan .. pag may time rin ang peg ..
( ^__^ )
Sa sobrabg kati na ng ilong ko, walang na-absorb ang utak ko sa mga pinagbabasa ko..
Kinusot ko ang ilong ko at napansin na parang lumamig ang pakiramdam ko ..
"HHAAA--- HAAHAA--- HAAAAACHHHOOOOOO !!"
"HAAAAACHHHOOOOOO !!"
"HAAAAACHHHOOOOOO !!"
"HAAAAACHHHOOOOOO !!"
*kusot ilong*
Fuuuuuu ....
( TT ^ TT )
Nahihilo na talaga ako ... ngunit kaya ko pa namang indahin ito hanggang matapos ang ...
Hindi ko na nga siguro kaya dahil namalayan ko na lang na mahuhulog na ako sa upuan ko ..
Im hopelesss ...
"Pinapagod mo yung sarili mo, Iriya ..... "
( O _______ O )
Naramdaman ko yung likuran ni klannerth habang pinipigilan niya yung pagkabagsak ko.. Nakaupo siya sa sahig at nakasuporta siya sa malapit nang bumagsak na katawan ko ..
"H-hindi ko pinapagod yung sarili ko!! "-ako at napatayo bigla ..
Tinitigan niya lang ako ... Na para bang akala niya magsasabi ako ng totoo ..
ANO BANG PROBLEMA NG LALAKING ITO ??!!
"Sabi ngang okay ako. Hindi mo na kailangan pang abalahin ang sarili mo .."
Umupo ako ... at narealize na naman ang nagawa ko kanina ...
Naihilamos ko na lang yung palad ko sa mukha ko .. Okay na sana kami kahapon! Ngayon, awkward na naman !!
Eeh, ganito na rin naman talaga kami noon, eh !! Ba't iniisip ko pa ??
Dumadagdag siya sa mga problema ko... yung Klannerth na yun !!
*HOMEROOM*
Makati pa rin talaga ang ilong ko ..
At ...
NAKAKAILANG NA, HA ??!!
WALA NA BA SIYANG MAGAWA KUNDI ANG TITIGAN AKO SA BUONG 2 SUBJECTS NA LUMIPAS ??!!
Alam niyo yung parang di kayo makagalaw dahil alam niyong may nakamasid sa lahat ng kilos mo ??
Tunaw na ako .... TUNAW NA TUNAW. ( -.- )
"Ui, Iriya.. Kanina pa tingin-ng-tingin sa iyo si Klannerth."
At pati si Lotus ay nakapansin na rin ..
"Wag mo nang pansinin.. May agiw na utak niyan .."
"Hindi! Paranag nag-aalala siya s'yo, ehh ??"-Lotus, at kinilig pa!
Nag-aalala ?? Ehh, kung nag-aalala siya sa akin, Hindi niya sana ako bigayan ng mga dagdag na alalahanin!
Napag-isipan kung sumulyap sa kanya.. Sakto namang napatingin rin siya sa kinaroroonan ko at ....
YANG MGA MATA NIYANG YAN !! AYOKO NIYAN TALAGA !! AAAARRRGGGGHHHH !!! BA'T BA KASI ANG GANDA NG MGA MATA NIYA !!
PATI AKO, NAPAPANIWALA RIN !!
(OTOR: EDI, UMAMIN KA RIN, THICKHEADED !!)
Binawi ko na agad ang tingin ko at hinarap si Lotus.
"Nag-aalala?? Yun, yung taong yun, nag-aalala ?? Wag kang magsalita ng isang hindi magandang biro." - ako ( ¬.¬ )
"Iriya ... " -Lotus ( ¬_¬ )
"Ano ?? "
"Ang SLOW mo talaga, ano ?? Wala na bang medisina sa mga taong may slow-disease ?? "
"Oo na ako.. Slow na ako ... " -ako ( ^n^)
*sigh*
"Pumunta ka na lang kaya sa Clinic??" - Lotus .
"Ayoko nga !! Ayokong magcutting classes! Exam na next week at kailangan kong maka-catch up sa discussions." -ako ( ¬.¬ )
"Ako ng magkokopya ng notes mo."
"Wag na! Inaabala mo yung sarili mo, eh! Friday na rin naman ngayon kaya kakayanin ko na. Tatapusin ko na lang ang araw na ito, okay ?"
Pero, hindi pa rin siya kumbinsido ...
▃ ▅ ▆ █ █ ▆ ▅ ▃
IRIYA POV:
Natapos na rin ang araw z(^__^z )
Kinuha ko na yung bag ko at papunta na sa library. Napag-isipan ko na lang manghiram since konti lang ang pumasok sa kokote ko kanina ..
Pumunta agad ako sa "Textbook Section".
Ngayon ko lang namalayan, ANG LAKI NG SHELF AT ALAM KONG MABIBIGAT ANG MGA LIBRO NA NAKALAGAY SA TAAS.
Nasa itaas pa ang kakabutin kong libro. Nang makuha ko naman, biglang sumakit ang ulo ko.
Nabitawan ko ito kasi nahihilo na naman ako. Napakapit na lang ako sa shelf para maagapan ang pagkabagsak ko ..
Bigla na lang akong nanghina ... Kumapit na talaga ako at inilagay ang bigat ko dito.
Bakit kasi ngayon ka pa nagkasakit ??
Hindi pwedeng ma-postpone hanggang matapos lang ang exams ??
Kung alam ko lang na ganito pala ang mangyayari, sana hindi na lang ako nagpabasa.
TANGA KASI..
May tumawag sa pangalan ko ngunit di ako tumingin dahil nanlalabo na ang paningin ko ..
Di ko namalayan na mahuhulog na pala ang malaking shelf dahil hindi niya na kayanan ang bigat ko ..
Ngunit, bago ito tuluyang mahulog, may pares ng kamay na yumakap sa akin.. habang sabay kaming bumagsak sa sahig katabi ng nahulog na shelf .. Nakahiga ako sa taas niya at kahit ligtas na kami, hindi niya pa rin ako binibitawan ..
Narinig ko pa yung mabilis na pagtibok ng puso niya.
Sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya ..
Akala ko natakot siya ..
Pati yung pagkakayakap niya sa akin ay para bang pinuprotektahan niya ako ..
Pamilyar na yakap ..
Na para bang niyakap na ako minsan ng pares na kamay na ito ..
Sa sandaling yun, naramdaman ko na kapag kasama ko siya ...
Alam kong ligtas ako ... at panatag ako sa bisig niya ...
Bago ako nawalan ng malay ...
...... ay ngumungiti ako .. at nagsalita ...
"I'm sorry .... .... Klannerth ..." at tuluyan na akong pumikit ..
▃ ▅ ▆ █ █ ▆ ▅ ▃
KLANNERTH POV:
( ¬.¬ )
Nang makita ko siyang lumabas sa pintuan, isinukbit ko na yung bag ko sa balikat at tumayo.
"Krad, sa'n ka pupunta ??"- Haruma (^__^)
"Uuwi na."
"EEEHHH?? Renshuu wa nai??" (^o^)
"Wala ngayon."
Binilasan ko nang lumabas para hindi niya na ako abalahin.
Agad ko naman nakitang pumasok si Iriya sa library. Manghihiram ng libro..
*sigh*
Sana umuwi na siya kanina. Alam kong malala na ang pakiramdam niya.
Kaya hindi ako makakauwi ng hindi ko nasisiguro ang kaligtasa-------
"IRIYAAAAHH !!"
Lumingon naman siya kung saan ako nakatayo, ngunit parang di niya ako nakikita.
Tinalunan ko lahat ng mga lamesa na nakaharang sa pagitan namin.
At nakaabot rin ako.
Niyakap ko siya ng mahigpi, at sabay kaming bumagsak sa tabi ng nahulog na shelf.
Muntik na ...
Napapikit ako habang ramdam ko rin ang mahina na pagtibok ng puso niya sa dibdib ko ..
Bakit mo ba kasi ako pinag-aalala ng ganito ??
Niyakap ko siya ng mahigpit ..
"Im sorry ....... ... Klannerth .." at tuluyan niya ng ipinikit ang mata niya ..
Isang ngiti ang kumawala sa labi ko ....
"You can rely on me as much as you can ..... "
At, hinaplos ko yung buhok niya ..
I hope...
You will get to remember me ...
No matter how long it takes for you to remember ...
Believe that I will wait ...
You've saved me once,
Now, it's time for me to save you no matter how many times it takes for you to remember me..
I might be selfish, but I just can't let you go..
I won't run anymore....
But for now, I will patiently wait, until you remember me again...
▃ ▅ ▆ █ █ ▆ ▅ ▃