My hands were shaking while waiting at the lounge where parents and Nanny's waiting for their child.
After Tito Eli introduced me with the guards i was sent to fetch my son at school.
I endured weeks to see him again. No i can finally see him, touch him and if im lucky enough mayayakap ko ulit ang anak ko.
Ilang beses akong nagdasal na sana magkaroon ako ng pagkakataon na mapalapit at makasama ulit ang anak ko.
And God answered my prayers nung pumayag si Tito sa aking hiling.
Earlier......
Its about time to show up. Dapat matagal na sana pero dahil may kailangan pa akong pagtuonan ng pansin ay nadelay ang pagpapakita ko ulit sa kanila.
Kinakabahan ako habang naglalakad sa mahabang hallway papunta sa library ni Tito Eli dito sa ranch nya sa California.
I set a meeting using different reservation para di ko sya magulat sa pagbabalik ko. Gusto ko muna syang maka usap ng masinsinan.
I breathe deep while staring at the hardwood door in his library. It took a lot of courage for me to knock three times on his door.
"Come in" rinig ko galing sa intercom ng silid.
Agad kong binuksan ang pinto at doon nakota ko si Tito Eli na nagbabasa ng libro sa isang couch ng silid.
Nakatayo lang ako sa harapan nya, halos di ako maka hinga sa sobra sobrang kaba.
Namalayan siguro nito ang aking presensya kaya inayos nito ang salamin na suot at nag angat ng tingin.
Shock was written in his face when he finally got to see me.
"ANAK?!" Agad itong tumayo at lumapit sakin. Niyakap agad ako nito ng mahigpit.
"Tito" yun pang ang nasabi ko at gumanti ng yakap sa kanya.
"Oh God im so relieved and happy to see you again. You're fine. Where have you been? I-i been searching for you for all this time and i cant believe you're here with me now" madamdamin nitong sabi.
Ramdam ko ang pangungulila at pagmamahal nito sa akin. Lalong tumaba ang puso ko para sa kanya dahil sa pinaramdam nya sakin. Napangiti ako ng maalala ko kung bakit ganito nalang ito kabait sa akin at sa amin ni Mamang noon paman.
"hermano de memoria para toda la vida"
bulong ko sa kanya. Bigla itong nanigas at napahiwalay sa akin ng yakap.
It means (brother by heart for life)
"I knew it! That's why I can't find you, you're with him" kita ko ang galak sa mata nito ng sabihin ko yun. Ngumiti ako sa kanya at tumango. He deserve to know.
"He missed you so much" sabi ko kay Tito Eli nung naka upo na kami sa couch na inupuan nya kanina.
Nakita ko ang biglang pagiging emosyonal ni Tito Eli.
"How's my brother Anak?"
" he's doing good. Tito he said thank you so much. And thank you so so much too for being there with me and Mamang. You're heaven sent."
"Don't anak. Im very happy to help you. That's the least thing to do to help my brother. I am happy to help you too. You don't know how much joy you bring to me when you and your Mamang came."
Akala ko dati lahat ng nangyari samin dati ni Mamang ay swerte lamang but i was wrong.
Nung araw na iniwan ko ang mag ama ko napunta naman ako sa kandungan ng tunay kong ama. Long years of waiting for that very moment was over. It hurts to know that i have to leave someone who owns half of my life to meet the missing pieces of it.
I was so happy that i can finally meet him after a very long years of waiting.
We talked a lot that day. I was trying so hard to know every bit of him that time. It was also my escape to temporarily forget the pain i felt for leaving.
Near at the end of our conversation I was so shocked when he asked me how's Tito Eli.
Flashback.....
"You know him Pang?" Sabi ko habang yakap yakap ko sya habang naka upo kami sa couch. Hinaplos haplos nya ang buhok ko habang nag uusap kami.
"Of course i know him. He's my brother. "hermano de memoria para toda la vida" sabi pa nito sa salitang espanyol.
"So you mean mag pinsan kami ni Thunder?" Bigla akong nilusob sa kaba na agad namang nawala nung marinig ko ang malamyos na tawa ni Papang.
His laughter was music to my ears. It really felt good to finally embrace him.
"No anak. He's my best friend. I was so happy that he took good care of you and Claudine"
Nalaman ko na ang lahat pala ng pagkakataon ay naayon sa plano ng Ama ko. Ang pagsama kay Mamang sa listahan ng mga magluluto para sa medical mission nila Tito Eli ay kagagawan ni Papang.
Simula kasi noon ay nakaalalay na sa amin si Tito Eli. Ang dami nga nitong inoffer kay mamang kaso hinindian ng ina ko sa kadahilanang ayaw nitong umabuso.
Kaya hanggat sa abot lang ng makakaya ni Tito ay tumulong ito sa amin.
From my Mamangs work to my studies and also to my siblings. Kaya pala sobra sobra ang mga binibigay nito sa amin. May mas malalim pa palang dahilan ito.
"You know when i saw you nakikita ko agad ang ama mo sa mga mata mo. And when i found out that your name is Nicolette Elle ay mas lalong nakompirma ang haka haka sa isip ko. We made a pact When we parted ways for a very confidential reason. That someday if we both have a daughter we're going to name her "Nicolette Elle". But sad to say isa lang ang anak ko at lalaki ito." Sabi ni Tito Eli na nagputol ng iniisip ko sa kahapon.
"Papang also told me about that. Nicolette from him which is Nicholas and of course Elle from Ellizar."
Nagbalik tanaw naman si Tito at kinwento nya sa akin ang nakaraan nila ni Papang. Naka ilang beses din itong kinwento sakin ni Papang. Same old story but never failed to amaze me. Their bond and the way they love each other like brothers.
At mas lalong lumalim ang pagsasamahan nila ng makilala ni Tito Eli si Tita Sunshine. Tita Sunshine was my Fathers girl best friend. Mas unang magkakilala si Papang at Tita Sunshine dahil magkaklase sila noon nung high school pa lang. to make the story short ay si Papang ang tulay nilang dalawa.
Akalain mo yun? Di ko alam na ganun pala kalalim ang namamagitan ng bawat pamilya namin. That meeting Thunder wasn't a coincidence, because at the very beginning we were really meant to meet because of our family.
Tito Eli was once bullied way back on their college days. He was beaten to death at si Papang ang nagligtas sa kanya since magaling ang Papang ko sa hand combat. Halos mawalan na si Tito ng buhay ng dinala ito ni Papang sa hospital. Kaya yun ang naging simula ng pagkakaibigan nila na pinalalim ng pinalalim ng panahon.
After naming mag catch up ni Tito ay sinabi ko sa kanya ang pakay ko. Di narin ako nagtago sa kanya at sinabi ko rin sa kanya ang totoo.
"Tito, Aya is my son" panimula ko at kita ang gulat nito na agad namang nawala.
"Tama nga ang hinala ko" at ngumiti ito ng matamis sakin, kitang kita ang saya sa mga mata nito. it's like he was rejoicing because of my confirmation on his suspicions.
Niyakap nya ako ng buong galak. I can always feel the fatherly feelings towards Tito Eli. The feeling was so similar when i first embraced my Father. Kaya pala ang gaan gaan ng loob ko sa kanya noon palang. Lalo na rin si Tita Sunshine.
"Im sorry kung nagawa ko silang iwan" unti unti ng nagbagsakan ang luha ko. Naalala ko na naman ang panahon na iniwanan ko sila. Iniisip ko pa lang kung paano tinaguyod ni Thunder mag isa si Light ay nalulungkot na ako. Alam kong mahihirapan si Thunder lalo na't naka breastfeed si Light.
Di ko mapigilan ang pagluha ko noon araw araw lalo na pag tumutulo ang gatas ko sa dibdib. Naiisip ko na baka gutom na ang anak ko at baka hinahanap na nya ako.
I was so down. Pero kailangang bumangon at labanan ang araw araw na wala ang mag ama ko. I don't want to waste the time I sacrificed to be with my love and my son. Lumayo ako ng may. Dahilan dahil kinakailangan. Di rin naman para sa akin to kundi para sa mga taong mahal.
"Shhhh don't be sorry. Alam kong may malalim kang dahilan. Tulad rin ng di pagpapakita ng ama mo sa akin. Alam kong may malalim syang dahilan. Kahit alam mo yun nakakatampo na. I trusted him very much, wala akong pakialam kung sasabihin nya sakin o hindi ang dahilan. I know time will come that I'll see my Brother again" napangiti naman ako sa sinabi nito. Mas lalong tumaas ang respeto ko kay Tito Eli dahil doon.
"Pero Tito i hurt him. I hurt your son and I abandoned my son" nanlulumo kong sabi. Napakagat ako sa ibabang labi ko paraatigil na ang tuloy tuloy na pagbagsak ng luha ko.
"Hindi yan totoo. Marahil ay natagalan lang ang pagbalik mo pero kahit kailan alam kong di mo sila inabandona. I've known you Elle since you were a kid. You were molded very well by you mother. You have a pure soul and heart like Claudine and your compelling courage and braveness you got from your Dad. Not to mention the intelligence and wittiness you got both on your parents. I know the deepest of you Elle kaya alam kong maiintindihan ka rin nila balang panahon. Just take it slow"
Sabi nito na ikinagaan ng loob ko. Sinabi ko sa kanya ang pakay ko at agad naman nitong sinolusyunan.
Kaya heto ako ngayon nakatayo dito habang inaantay ang anak. Wala akong pakialam kung maging personal guard slash nanny ako ng anak ko basta makasama ko lang sya. Sabi nga ni Tito Eli that i need to take it slow.
Elle's face lit up when she saw her son walking towards their direction.
Narinig ko pang nagsalita ang isa sa gwardya ng anak. Napansin din yun ni Elle kanina na nag susuot ng maliit na earpiece ang mga bantay. It's obvious that they were well trained kaya di talaga basta basta ang security ng anak. Sadyang matalino lang siguro ang anak at natakasan nya ang mga ito.
"Hello Uncle Bong" matamis na bati ng anak sa kasama. Napansin din ni Elle na malapit na malapit talaga ang anak sa mga guard nito. Maybe that's one of the reasons why he comfortably playing around with them. Di naman inaasahan ng anak na hahantong yun sa pagkakidnap sa kanya.
"Hello little one" ngumiti ito sa anak. Bagay na di nya inaasahan na gagawin nito dahil sa sobrang seryoso ng mukha nito. Lumapat naman ang ngiti ni Light dahil doon.
"H—hi!!" Nag wave ako sa kanya para matawag ko ang pansin nito.
Nagulat naman ako ng tinaasan ako ng kilay nito. Bagay na di ko inaasahan kasi nung unang pagkikita namin ay maayos naman ang pakikitungo sakin. I didn't expect him to remember me tho kasi mata ko lang naman nakita nun.
"Im Your Aunt Tessy's replacement" sabi ko na wagas ang ngiti kahit natetense ako. Ang katotohanan naman ay masaya ako dahil sa wakas makakasama ko na araw araw ang anak ko.
Pero lalo itong napasimangot at nag walk out. Parang may kung ano ang pumiga sa puso nung tinalikuran ako ni Light. Sumisikip ang dibdib ko sa pakikitungo ni Light sakin but i reminded myself na mas malala ang ginawa ko sa kanila kaya itong sikip sa dibdib ko ay walang wala lang ito.
Parang di Ata nito nagustuhan na pinalitan ko ang Aunt Tessy niya.
Napatingala ako sa lalake na tumango naman sakin at tipid na ngumiti, tila ba sinasabi nito sakin na intindihin ko muna. Kahit papano ay gumaan kahit konti ang loob ko. Napatitig ako kay Bong ayon kay Light, he looks familiar pero di ko naman maalala kung saan ko sya nakita.
"Don't sit with me" sabi ng anak ko nung papasok na sana ako sa kotse after kong ilagay sa likod ang gamit nito.
"Just sit here in front Elle" said Bong and he sounds like he really knew me. Maybe Tito told them about me, wala kasi ito kanina nung inintroduce sakin ni Tito ang mga guard. Agad naman akong sumunod dito.
Tahimik lang ang anak ko sa likod habang binabaybay namin pauwi sa hotel. Di ko mapigilang mapasilip sa rearview mirror from time to time at doon nakita ko ang nakasalubong na kilay ng anak ko. He's really pissed, pero bakit ganun? Ang cute cute nya parin pag ganyan sya. Then i remember someone with his actions. Then a sudden longing filled inside her. Ganyan na ganyan din yun pag na iirita.
Kinakabahan ako habang papasok na kami sa elevator papunta sa unit nila Thunder kung saan ako nakatira dati.
When we finally set foot on the unit ay agad namang dumeretso ang anak ko sa loob at sa tingin ko ay sa kusina ito pupunta kaya sinundan ko.
Then the whole place smells like home kaya di mapigilan ni Elle mapapikit para damdamin ang pagkakataong ito. Its been fvcking five long years and now she's back.
Nung sinundan na ni Elle ang anak ay di nya mapigilang magutom ng maamoy ang nakakalaway na ulam. The smell was so familiar on her nostrils.
Di naman mapigilan ni Elle na manginig ang kamay ng sa wakas ay makita nya ulit ang gwapong mukha ni Thunder. Sunod sunod ang kabog ng puso nya.
My feelings to him grew stronger as the years passed by. My longing for him fueled my love for him kaya umaapaw ito lalo ngayon.
Narinig nya ang reklamo ng anak pero di na ito pinansin ni Elle dahil nakatuon lang sa dalawa ang atensyon nya.
But the back of my mind reminded me why im here at kung ano na ang sitwasyon namin ngayon. Para naman akong nabuhusan ng malalig na tubig ng mag sink in sakin ang katotohanang may iba na itong mahal.
So i composed myself and buried all my emotions six feet on the ground. Yeah, it's the right thing to do.
(Learn how to hide your emotions because they can see your weakness through that. You have to be strong even at your weakest. They can use it against you so learn how to control your feelings. Make this hard (he pointed on his chest) don't let them dominate you, you should always be in control) a piece of memory flashed on her mind. Something that she's really good at. Hiding her emotions.
"Ahhm... good evening Sir" tumikhim ako so i can control My voice not to broke.
Napataas naman ang kilay nito. That gesture that they all do, mana nga sa pinagmanahan.
Para akong nanlamig ng nag angat ito ng tingin sa akin pero di ako nagpatinag.
"Ako po pala ang bagong mag aalaga kay Li— Isiah" sabi ko. Then In just a blink of an eye, hatred was written on his face.
Ano pa bang ineexpect mo? Na sasalubungin ka ng halik at yakap no Thunder? Pangaral ko sa sarili nung makaramdam ako ng sakit dahil sa pinapakita nito sakin.
"Tay, I want Aunt Tessy. I don't want someone else. You can send her home now." Maktol ng anak.
Nasasaktan sya sa narinig but she stand still and made it looks like it was nothing for her, kahit naman ang totoo ay sobra syang nasaktan sa disgusto sa kanya ng anak.
Di pa nakasagot si Thunder sa anak ay tumunog ang cellphone ni Thunder.
I prayed that it was Tito Eli. I messaged him before entering Thunder's unit. There's a big possibility that they will both throw me out of their house. Bungad pa nga lang kasi sakin kanina ni Light ay di na maganda. So i need a back up.
"Dad" sagot ni Thunder sa ama.
-she's the only one we have right now to look over my apo Son. I don't trust anybody else to look over Aya. Matagal ko na rin sya hinahanap at ngayong nanjan na sya please let her stay and look after Aya. I want her back in the office but right now ay pinakiusapan ko sya na sya muna ang magbantay sa apo and she wilingly obliged, so problem solve."
"But Dad Aya Don't like her. You know I always wanted what he wanted" at malamig nyang tinitigan si Elle na malamig ding nakatingnin sa kanya pero deep inside she's bleeding in pain.
"Son please be nice to her, she's been gone for a very long time and I don't want to lose her again. We don't know what she's been through in that past five years. Now let me talk to Aya"
Agad namang ibinigay ni Thunder ang phone sa anak.
"Dadylo—- but—"
"Remember what i told you to respect woman little man?"
"Yeah Dadylo" nakasimangot na si Aya.
"Good, so let her be your companion this time habang wala pa si Aunt Tessy mo okay?"
Napabuntong hininga naman si Aya dahil wala syang magagwa, minsan lang maki usap sa kanya ang Dadylo nya kaya kailangan nya itong sundin.
Binaba na nito ang phone ng Ama. Wala silang alam sa napag usapan ng dalawa.
"Fine, you'll be Aunt Tessy's replacement for the mean time only." Nakamangot ang mukha nitong humarap kay Elle.
Di naman mapigilang mapangiti ni Elle ha ang nakatitig kay Light.
"Thank you" ngumiti ito ng matamis na di naman nakatakas sa paningin ni Thunder.
Parang kanina lang ay sing lamig ito ng yelo, pero ngayon malawag itong nakangiti na ikina iwas ni Thunder ng tingin. Di nya maiwasang mainis dahil sa ngiti nito. Paano nya nakuhang humarap sa kanila na nakakangiti pa?
"Your job is done you can go now" pagtataboy sa kanya ng anak na nagpawala naman ng ngiti sa mukha ni Elle.
Narinig naman nya si Thunder na tinawagan si Bong. Pinapasundo na sya nito para ihatid sa kwarto nya sa baba lang ng floor ng unit na ito.
Tumalikod ito sa kanya at nagsalita.
"You can go now. Aya come on i cooked your favorite"
"Yayyyy!!!! I love you Tatay" masayang tugon na anak na tila nakalimutan ang inis nito sa kanya kanina. Humawak ito sa kamay ng ama habang nakatalikod sa kanya at naglalakad papalayo.
Di nya maiwasan mapatingin sa kamay nilang magkahawak at bumababa ang tingin nya sa sariling kamay.
Di nya maiwasang makaramdam ng inggit.
Kung di ba ako umalis ay hahawakan mo rin kaya ako sa kamay tulad nyan na para bang nakadepende lang doon ang kaligayahan mo anak? Siguro kung nanatali lang ako ay di mo ako itutulak palayo.
She tried so hard not to breakdown.
Agad syang lumabas dahil kung mananatili sya ay baka malagutan na sya ng hinga dahil kanina pa sya nagpigil.
"Hindi ako iiyak. Kahinaan ay pag iyak Elle kaya wag na wag kang umiyak" pangaral nya sa sarili nung nasa loob na sya ng unit kung saan daw sya titira.
But when it comes to them she's weak. Kaya ayon na naman ang luha nyang walang tigil sa pag bagsak.
Pangako ilalabas ko lahat ngayon. Being weak won't lead me into something that i really wanted. Di ako magtatagal dito kung magiging mahina ako. I already expected the worst of it And when that time comes i need to be strong. And I swear i wont shed a single tear that time.
Kakayanin ko to.. kaya mo to Elle. Kailangan mong kayanin. Use the tough and stronger version of yourself. You' are Echo Speed nOw and you're unbeatable remember that.
Itutuloy....