Chapter-27- Injuries 2
*******
Breanne's POV
Tulad nga ng sinabi ni Zach na sya ang bahala sa lahat, talagang tinupad nito. Pinagluto nya ako ng masarap na miryenda tapos naglinis din ito ng buong kusina pati na rin ng salas.
Nakakapagtaka talaga na kahit napakayaman ni Zach marunong pa rin ito ng mga gawaing bahay.
Ang saya saya nitong kasama napapangiti nya ako lagi at napapagaan ang pakiramdam ko.
"Breanne, can you recognize these faces for me?" Walang ano ano ay tanong sa kin ni Zach sabay abot ng isang lumang album sa kin.
Kasalukuyan nagpupunas kami ng mga frame at kung ano ano pang kagamitan dito sa salas, actually marami na kaming napagkwentuhan dalwa at kanina pa nga ako tawa ng tawa sa mga kwento nito.
Inabot ko yung album saka matamang tininitigan, isa itong lumang litrato at may apat na lalaki na siguro 8 years old pababa ang edad, naliligo ang mga ito at walang saplot yung tatlo nakadapa sa buhanginan samantalang yung isa nakatayo kaya kitang kita ang buong katawan.
Napakunot ang noo ko at pinamulahan ako ng mukha ng sumulyap ako kay Zach nakita ko na pigil pigil ni Zach ang pagtawa.
"Ano ka ba Zach, bakit walang saplot yan?"
"Just look closely Breanne I know you'll recognize these faces" sabay turo uli sa picture and this time with serious face.
So pinagkatitigan ko nga yung picture at nanlaki ang mata ko ng makilala yung nakatayo.
Si Sir Liam???
kahit alam ko naman na bata pa si Sir Liam sa picture di ko pa rin naiwasang pamulahan ng mukha dahil sa hiya imagine I just saw everything! Naisara ko tuloy yung album.
"Grabe ka Zach! Kainis ka...!"
Bumunghalit na ng tawa si Zach, habang ako hampas hampas ito ng basahan na gamit ko pagpupunas kanina.
"Kahiya kay Sir Liam pag nalaman nya na nakita ko yang picture na yan.."
"Ayos lang yan bata pa naman sya dyan eh at MALAKI naman na ang pinagbago nya ngayon..." saka tumawa uli ng tumawa.
Lalo akong pinamulahan what does he mean malaki? Aggh! Ano bang nangyayi sa kin at parang ang green green ko.
"Alam mo kung nakakatayo lang ako babatukan talaga kita..kung ano ano kaseng lumalabas dyan sa bibig mo, itago mo na nga yan baka malaman ni Sir Liam na nakita ko yan..."
"Wala naman akong masamang sinabi ah" tumatawa pa rin sabi ni Zach.
"Ang dami mo talagang kalokohan kahit kelan..." nakalabing sabi ko. "Eto na tago mo na to.." saka inabot ko yung album. Lingid sa kaalaman nito may plano ako.
Nang aabutin na ni Zach sa kamay ko yung album habang tumatawa pa bigla kong hinigit ang braso nya saka pinagkukurot ito sa tagiliran.
"Arayy ko poo...." iwas ito ng iwas pero tuloy tuloy lang ako sa pagkurot dito. Para itong inasinang bulate kase sahalip masaktan nakiliti pala ito kaya parehas kaming nagtatawanan.
***********
Liam's POV
Kanina pa ako balisa at hindi mapakali naiisip ko kase si Breanne pati na rin amg kalagayan nito, 2 days na simula ng ma injured si Breanne at nag aalala ako sa kalagayan nya.
Wala kase itong kasama sa bahay at kung pwede nga lang na mag leave ako para maasikaso ang dalaga gagawin ko pero ang dami namang trabaho dito sa office eh. Ngayon pa talaga.
I don't know where all these concerns are coming from but right now all I wanna do is be right beside Breanne.
Nang mag break time ay dali dali kong inimpis lahat ng papeles ko sa mesa at saka deretso ng lumabas.
"Ms. Malubay, cancel all my appointments today I have something important to do" sabi ko sa secretary ko ng makalabas sa opisina ko.
"Boss??" Gulat na baling sa kin ni Ms. Malubay.
Siguro nagtataka to kase first time kong magpa cancel mg appointments kase higit sa ano pa man alam ni Ms. Malubay na isa ito sa mga bagay bagay na ayaw na ayaw kong mangyayari but what can I do? Breanne is all over my system and I can't think straight.
"Just do what I exactly said" saka ko to tinalikuran.
Dumaan muna ako sa isang fast food chain umorder ng pagkain at pinabalot. I don't know why but I am so excited just thinking about eating together with Breanne.
Pagdating sa bahay deretso na ako sa salas pero malayo pa ako rinig ko na may nagtatawanan at parang nauulinigan ko na si Zach at si Breanne iyon. Sumilip ako sa pinto at nakita ko na magkalapit ang dalwa at tila naghuhuntahan at hawak pa ni Zach ang kamay ni Breanne.
Yung excitement ko kanina ay parang bulang nawala at napalitan yun ng disappointments.
Ayokong isipin na ganung klaseng babae si Breanne pero sa mga nakita ko yun yung lumalabas.
Sa totoo lang wala naman talaga akong pakialam sa kung ano mang meron ang dalwa o kung ano man ang gustong gawin ni Breanne sa buhay nya pero sa kaibuturan ng puso ko hindi yun ang sinasabi.
Tumikhim ako. "What's going on here?" Kunot ang noong bungad ko.
Sabay na napalingon ang dalwa. "Liam, halfday ka?" Si Zach.
"I said what's going on here? And why are you here Zach? I thought you're coming back tomorrow?" Hindi pa rin nawawala ang kunot ng noo ko.
"Teka..teka.. isa isa lang ang tanong ok?" Natatawang sabi ni Zach. "As you can see tinutulungan ko si Brea sa paglilinis dito sa salas, regarding why I am here already natapos ko na yung trabaho ko sa laguna kaya umuwi na ako, anyway what's that?" Sabay nguso sa dala ko.
"Lunch ko to...naglilinis ba talaga kayo? Eh mukha naman na naghaharutan lang kayo" sabi ko saka pailalim na sumulyap kay Brea na nakamasid lang sa min.
"H-hindi naman po Sir Liam, naglilinis lang po talaga kami ni Zach" mahinang sabi nito habang pinamumulahan ng mukha.
Narinig ko ang mahinang tawa ni Zach. "Wala naman sigurong masama diba Liam, I mean binata ako, dalaga si Brea and we both....single"
Nagsalubong ang kilay ko. "Really? Zach Ilang beses ko ng narinig yan sayo..kaya ikaw Breanne mag iingat ka dito"
Tumawa uli ng malakas si Zach "Pwede ba Liam wag mong takutin si Brea, I was just joking...She's just like a sister to me...eh sayo ba?"
I looked at Breanne, our eyes met and the way she looks at me it's as if she's waiting for my answer.
"What are you saying Zach? Ano naman sa palagay mo ang magiging tingin ko sa kanya?nababaliw ka na ba? I have a girlfriend and i'm not like you"
Kita ko sa sulok mga mata ko na nagyuko ng ulo si Breanne. "Excuse me maghahanda lang ako ng plato sa kusina" sabi nito saka tuluyan pinihit ang wheelchair patalikod.
Ngumiti si Zach "You can go" sabi nito pagkatapos ay bumaling uli sa kin.
"Really? So why are you here? You're a very busy person and it's not like you to undertime at work so my guess is that you bought that food for Breanne am I right?" May panunukat na tanong ni Zach.
"Y-yes, this food is for Breanne anong masama? C-concerned lang ako kase nasa poder ko sya, she's injured and I am worried isn't this natural? At kaya ko sya dinalhan ng pagkain just to make it clear...is because my meeting with my clients is on the way so I drop by.."
Great! Gusto kong palakpakan ang sarili ko kase I just realized I have talent in lying and i thought it was perfectly done.
"Teka nga? Why are interrogating me???" Nang makabawi ay asik ko dito.
"And why are you even answering?" Balik tanong ni Zach.
"Because you asked" inis na sagot ko.
I know that Zach has always been like this, mapang asar at may pagka makulit kaya akala ko sanay na ako but this time I was really annoyed.
"At kelan ka pa natuto na kapag may nagtanong sayo ay responsibilidad mong sagutin? Come on Liam you're not in your typical self aren't you?"
"You're imagining things, Zach.." Ngali ngaling batukan ko to sa inis.
"Really...Am I?" habol pa ni Zach habang itinuro ang sarili.
Umiling iling ako. "I don't have time for your nonsense Zach..." Saka tumalikod na upang sundan si Breanne sa kusina at ibigay ang pagkain.
"Hoy! Liam...wag mo kong talikuran...may dalaw ka yata kaya ang sungit mo!" Sigaw pa nito. Saka humalakhak uli.
Baliw talaga.
--------------------------------
@Iamjhayzell