Sera's POV
"Haha it's not like that Eris. Haha."
"I hate you kuya."
"Hehe sorry Lera!"
"Don't call me Lera!"
''Hahahaha. Ok ok sorry."
Jusko ang kambal ko nagaaway na naman. Habang ang tatay nila tawa ng tawa. Muntanga. Nakasakay kasi kami sa kotse ngayon ni Lewis.
Pupunta kaming office niya. Oo office niya. Ang dami talagang pinagbago niya.. Aish! Bakit ko ba siya iniisip.
"You look irritated."
Tinarayan ko lang siya.
I hear him smirk. "Anong nakakatawa?"
"Your face." Sabi niya at ngumiti.
"Anong sabi mo?!" Akmang sasapukin ko na siya ng magsalita si Lewis.
"Baby the kids."
What the?! Did he called me our old endearment? Nakakairita sabi ng isip ko pero yung puso ko. Secret na yun. Huhuhu.
"Anong baby?! Muka kang bibe!" Sabi ko. Nagsasalita kami pero mahina lang. Yung ipong hindi maririnig ng twins sa likod.
"You love still baby." He playfully said.
"Own lies." I reply.
"Really huh?!" Sa tono niyang yan ay parang may gagawin siyang hindi maganda.
Akmang lalapit na siya. Hahalikan ba niya ako?! Hindi pwede! Nanjan ang mga bata.
"A-ah Lewis yung mga bata n-nanjan.." Hindi ako makatingin ng diretso sa kanya. Nararamdaman ko pa rin ang paglapit niya. "Nag da-drive k-ka.." Pero lumalapit pa rin siya. Pumikit na ako. Huhuhu. Katapusan ko na.
"Don't be excited baby. We will do it later." He said then he smirk. Bwisit ka!
Tumingin ako sa likod. Nakahinga ako ng maluwag ng makita kong naglalaro sila. Buti hindi nila nakita ang katarantaduhan ng tatay nila.
--^^
"Goodmorning Mrs. Buenavista!" Ha?! Ako ba yung sinabihan nila? Ay tanga ko talaga ako nga. Pero.. Parang may nag spark sa.. Aish! Pero teka bakit kilala nila ako bilang Mrs. Buenavista?
Mas lalo akong pinagtitinginan ng mga tao pero binabati nila ako. At kung makatitig sila sa twins wagas. Hello! Kamukha po ni Lewis si Isser kaya please wag na kayong magtaka. Huehuehue.
"Bakit tinawag nila akong Mrs. Buenavista?"
"Don't you like it?" Parang may panghihinayang sa mukha niya.
Umiwas na lang ako ng tingin. Si Isser hawak hawak ko habang si Eris naman ay buhat ni Lewis.
Nang makapasok kami sa loob ng office niya ay bumungad saakin si Elle. Halatang nagulat siya ng makita niya ang twins, gusto niyang lapitan pero nang makita niya ako ay parang nevermind na lang. :3
Yung dugo ko tuloy nagiinit. Nginitian niya ako. Bakit parang nag iba na siya? Hindi na siya clingy.
Pumasok na kami sa private office niya na parang bahay dahil sa sobrang laki at...
Tama ba ang nakikita ko? May mga laruan agad?
"Don't worry pinahanda ko lang yan."
"Yey! Toys! Daddy who owns this?" Medyo lumungkot ang mukha ni Isser.
"It's yours and Eris."
"Really? Thank you dad!"
"Thank you daddy!" Sabi ni at niyakap si Lewis.
Tumingin ako sa paligid. Bat ang daming pictures? Kailan niya nahiligang magpicture? Tinignan ko ang signature pero nakalagay ang pangalan at pirma niya.
"I learned photography since you leaved me." Parang may kumirot sa puso ko. Eto na ba yun? Yung makokonsensya ako lalo?
Seryoso niyang sinabi yun. Akala ko kasi mabubuntis si Kian at magkakaroon sila ng pamilya...
"You leaved me because you thought that I'm happy with Kian. I meant that she had the same effect on me before, but I woke up in reality when I saw you crying."
"I really want to kill myself because of what I've done to you."
His last sentence. What did he mean?
"Labas lang ako." Sabi ko at pumunta sa twins para magpaalam.
"Eris ans Isser lalabas lang si mommy ah." Tumango naman ang dalawa. Busy talaga sa paglalaro.
Nang makalabas ako ng private office ay nakita kong wala si Elle. Tss.
Nang makalabas ako ng building ay pumunta ako sa coffee shop na malapit dito sa building.
Nang makapag order ako ay umupo na ako sa table na may dalawang upuan..
Hindi ko maisip kung ano ba talaga ang nangyari. Hanggang ngayon naguguluhan parin ako. Gusto kong malaman lahat lahat.
"Forgiveness is not always easy, it feels more painful than the wound we suffered. But, forgiveness will give you peace."
Napatingin ako sa nagsalita. Elle... Pero yung sinabi niya ay malaking check.
I'm willing to give forgiveness but.. I'm not yet ready..
"After you leaved, kuya suffered everyday, every hours and every minutes. Parang naging bahay na niya ang bar simula nung umalis ka. Palaging mainit ang ulo ng daddy niya dahil nakakatanggap siya ng reklamo sa iba't ibang tao."
Naramdaman kong naginit ang mga mata ko. Ganun ba? Ganun ba ang nangyari sa kanya?
"Nanununtok siya sa bar ng walang dahilan. Nakulong na nga rin siya eh. Muntik na rin siyang maging drug user. Muntik lang."
Wala na. Yung luha ko. Napatakip ako sa bibig ko dahil sa mga naririnig ko. Hindi ko alam pero parang sobrang sakit na nagkaganon si Lewis dahil saakin.
"After nun pumunta sila ng daddy niya sa America at dun napatino si kuya. He studied well and ofcourse na-trained din siya ng maayos kung paano maghandle ng company sakaling mawala ang daddy niya."
Naramdaman kong humawak si Elle sa kamay ko.
"Forgive me. Naging kakampi ako ni Kian sa mga naging plano niya para paghiwalayin kayo ni Lewis."
Siya?! Mismong kapatid niya ay niloloko niya?!
"Don't worry. Alam na 'to lahat ni kuya. Simula nung malaman ni Kian na buntis ka natakot siya. Natakot siya na baka may mangyaring masama sayo kaya bumalik ulit siya ng America. Sa kasalukuyan, she's engaged to someone."
Hindi ko alam ang gagawin ko.. Pero ngayon malinaw na lahat saakin, alam ko na lahat.
"Can you do me a favor?"
Hindi ko alam kung anong nagtulak saakin para tumango.
"Forgive him and love him again.."
--^^
A/N: Salamat talaga sa mga nagbabasa, nagvovote at nagcocomment dito! ^Mahal ko kami! Hahaha. Malapit na po ang ending neto. Thank you ulit! ^-^