IEWAG-34: Birthday or Condolence [?] (part 3)
Drake's POV
"Master Gian, na-locate ko na sya."
[I see,] mahinahong sagot nito.
As much as I don't want to do this, kailangan pa rin. Para sa grupo at para sa pamilya naming inagrabyado ng Z-Dragons noon.
Sinundan ko lang sya papasok ng washroom. Medyo nag-iba nga lang ang katawan nya. Tss. Namamalikmata lang yata ako.
Pumasok sya sa loob. Napakunot ang noo ko nang hindi man lang nya ni-lock.
I carefully opened the door. Pero nagimbal ako nang may matalim na kutsilyo ang agad na tumutok sa lalamunan ko.
Konti na lang tatarak na sya. Konting maling galaw butas ang lalamunan ko.
"Come on, Marie. Kuya mo ko diba?" I removed my mask. I tried to manipulate her.
"Kuya? Bakit mo ko sinusundan?" ako lang ba? O talagang iba lang ang boses nya ngayon?
Pasimple kong hinipo ang handgun na nakatago sa ilalim ng coat ko. Pilit kong binabasa ang mga mata nya sa ilalim ng maskara pero hindi ko magawa.
"I-I'm just making sure of your safety." Nahihirapan akong magsalita dahil sa hindi nya pa rin tinatanggal ang kutsilyo sa lalamunan ko.
"Oh," unti-unti nyang inilayo ang kutsilyo.
Too bad. I grabbed her arms as I pulled my handgun out.
"Gotcha, my Queen."
Sacred Marie's POV
"Ah talaga? Edi lagot ako sa sarili ko?"
I frizzed. Medyo matagal na nagproseso ang utak ko sa narinig ko.
"This is me, Yam. Will you be my escape?" nanginginig kong hinawakan ang doorknob at binuksan iyon.
I was filled with so much happiness seeing this man and asking for me to be his escape.
Sabay naming tinanggal ang maskara namin atsaka mahigpit na niyakap ang isa't isa. 'Yung tipong ito na ang huli naming pagkikita? Peste. Wag naman sana.
"You made to be here, Yam." I said and tear drop. Na nasundan pa ng maraming marami. "I'm willing to be your escape even if it'll end up until forever."
Narinig kong humalakhak sya pero halatang naiyak din sya. Siguro natatawa sya sa kacornyhan ko.
Hinawakan nya ang pisngi ko at hinalikan ng mariin sa noo. "Are you ready?"
"Uh-uh." I nod.
"Hold my hand." I do so. We smiled at each other and escaped.
Escaped from the world that never allowed us to be together. Escape from the world of hatreds. From wars.
At mas pipiliin kong tumakbo habang buhay basta't sya lang ang kasama ko.
Pero ano 'tong nararamdaman ko? I were missing something? Or better be.. someone?
"G-Gangster.." tila mauubusan ako ng hangin ng sambitin ko ang mga katagang iyon.
Bumagal sa pagtakbo si Kevin. Dahan dahan nya kong nilingon nang may gulat na ekspresyon.
"Are.. you.. sht. Nevermind," muli nya kong hinila sa walang katapusang simbuyo ng mga tao.
"Kevin," hindi nya ko pinansin. "Kevin pwede ba kong magpaalam sakanya?"
Hinigpitan nya pa lalo ang hawak sa kamay ko. Narinig ko syang sunod sunod na nagc-cuss. I know, I'm so mean! But what can I do? Eto 'yung nararamdaman ko ngayon!
Mabilis nya pa kong hinila papunta sa hindi ko malamang lugar. At mas lalong nagsusumigaw sa isip ko na gusto ko syang makita at makapagpasalamat man lang sa lahat ng ginawa nya para sakin. Kahit pa ginawa nya lang 'yun dahil utos ni Mommy at Daddy.
Naalala ko 'yung sugat nya.. kung saan sya nagpunta.. kung okay pa kaya sya? AHH! Mababaliw na ko!
I was looking for Kevin awhile pero bakit nung nandito na sya si Levi naman ang hinahanap ko?
Tumigil kami sa parking lot at pinatunog ang alarm ng AudiR8 nya.
'I'm sorry and thank you, Levi.' I just whispered. Hoping that wind will blew it to him.
"STOP!"
May babaeng humarang samin na may dalang sniper. Dahan dahan nya yung itinutok samin kaya napahinto kami.
"Hepworth," galit na sabi ni Kevin.
I saw a smirk from a girl's face. I didn't like it.
"So ano 'to? Dalawa ang heiress ng Lopez Corp? But I guess, this one is definitely real."
What is she saying? Dalawa ako? How come?
Jannica's POV
I gave Chen the very last kick on her tummy which made her pinned off the floor.
"Weak." I muttered. Isinuot ko ulit ang earphones ko at nagsalita.
"Drake, you hear me?" Bungad ko.
[Jannica? Ba't nakapatay linya mo kanina?] thank God. Hindi nasira.
"I just dispatched a nonsense traitor." Nagsimula na akong maglakad-lakad habang may bitbit na sniper.
[Good. Na sakin na rin si Queen,] I can picture his smile of victory right now.
"Too excited for reigning her a queen huh." I smiled also. Great. Siguradong walang makakaagaw sakin kay Levi.
[Nah. We tracked Lagdameo over the parking lot. We need him alive Jannica.]
"Okay. As you wish,"
Nagmadali ako papuntang parking lot. But I am very careful. Z-Dragons are just around.
I reached the parking lot and hid from one of the posts. Nakarinig ako ng mga footsteps kasunod nun ay ang pag alarm ng kotse.
No doubt. It's Lagdameo.
"STOP!"
My jaw dropped when I saw Lopez-girl. WHAT THE HELL? SERIOUSLY?
Hindi ko ipinakitang nagulat ako sa mga nangyayari. So sino ang nakuha ni Drake? SINO?!
Z-Dragons tricked us! Damn!
"So ano 'to? Dalawa ang heiress ng Lopez Corp? But I guess, this one is definitely real."
I saw the shock on their faces. So I guess wala rin silang idea dito.
"Patakasin mo na kami Jannica."
"Why would I? Come on Lagdameo, di ba kasali ka sa grupo namin? So bakit hindi mo ibigay samin ang kailangan namin?"
Halatang nalilito na si Lopez-girl sa takbo ng usapan namin. Ngumisi ako.
"RedStains. Right. Kasali ka sa 51 RedStains?" tanong ni Lopez-girl sakanya.
"Huwag kang maniwala sakanya." He replied eagerly.
"Don't be so selfish, Kevin. Give her to me."
"NO." He said in a determined tone.
"Wait! What are you guys up to?"
"Final decision? Ok. So this will be my final decision then." I was readying my self to pull the trigger when someone kicked the hell out of my armor.
THE NERVE!
Mabilis akong umikot para kunin ang tumalsik kong armas pero may nakauna sakin.
"Z-Zeke,"
I was completely taken aback. Sandali akong natulala sakanya at pinagmasdan lang sya.
"No one can hurt my fucking property." He uttered seriously.
I'm doomed. Makakasagupa ko ang leader ng ZD. Damn. He's my weakness!
*bang!* napatago kaming lahat nang makarinig kami ng sunod-sunod na putok ng baril.
Z-Dragons are heading!
Bago pa man ako makatakas ay isang bala na ang naramdaman kong pumasok sa kalamnan ko.
My end. My freaking end.
Kevin's POV
"ARGH!!!" napahawak ako sa binti at likod ko nang matamaan ito ng bala. Tangina! Ang sakit!
"Yam! Are you okay?!"
"Tumakas ka na." Those were the painful words I ever uttered in my life.
"No." Basag na ang boses nya at halos mahilo sya sa pag-iling.
"Mapapahamak ka! Please lang Marie!"
"Hindi! I won't leave you! Tumayo ka! Aalis tayo!"
Itinayo nya ko pero agad din kaming bumagsak. Humagulhol sya.
"Z-Zorchmann, ikaw na ang bahala sakanya." Kanina pa sya nakatayo at pinanonood ang pagngawa ni Marie sa harap ko.
"Tss. No need to say that." Hinablot nya ang kamay ni Marie na ayaw pa ring humiwalay sakin.
"NO! NO! NO! I SAID NO!" tumulong na rin ang ibang Z-Dragons sa paghila kay Marie pero pinagbawalan sila ni Zorchmann. Tsk.
Nang tuluyan nang makaalis si Marie kumawala na ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan.
"Thanks for cooperating, jackass."
Napangiti ako ng mapakla.
"The plane is ready. You can fuck off now."
Tsk. Planado talaga ang lahat. Sa huling mga minuto ng pagtakas ni Marie sinabi nila na nahanap nila ang mga nawawala kong magulang at ginamit yun laban sakin.
Pero hindi pa dito nagtatapos ang lahat. I will comeback and make sure that I'll win back my girl again.
Mark my words, Zorchmann.