chapter 5
Gab P.O.V.
“oh! Weekends.. you don’t even know how much I’ve waited for you to come.” I said to myself while stretching to my bed.
you must be all wondering why?
It is because of what my fiancé does.
After the incident of him calling me ‘babe’ in front of our classmates, the news spread fast than I ever imagine and all the girls in our school who had a crush on Nate start to shoot glares on me o kaya naman ay tinitignan nila ako mula ulo hangang paa at ngingiti ng nakakaloko o kaya ay titingin sila sa akin at bubulong sa mga kaibigan nila at tataasan ako ng kilay at iiling iling habang nakangisi.
So, now tell me who among you will not wait for weekends to come if you’re in that kind of situation?
and what worst is may isang prank na ginawa ang aking kumag na fiancé na naging dahilan para pagtawanan ako ng mga school mates ko.
Flashback (thursday lunch)
after naming kumain nina Joe ng lunch ay napagdisiyonan na namin punta sa unang subject namin para sa hapon dahil konting oras nalang din naman ay magbebell na, kaya inayos na namin ang mga gamit namin at umalis na sa canteen.
Habang naglalakad kami sa hallway ay randam ko pa rin ang mga bulong at mga titig na nakakamatay ng mga babae na nadadaanan namin.
Buti nalang talaga at nandito si Joe at Agatha para paalalahanan ako na wag nalang silang pansisnin dahil masasayang lang din daw naman ang oras ko kung pinatulan ko pa sila.
bwisit kasing Nathaniel nayun eh! kung hindi n’ya ako tinawag na’babe’ sa harap ng mga kaklase namin wala sana akong natatanggap na ganitong mga tingin ngayon.
isa pa tong mga babaeng ito, para sa isang word lang na binangit ng kumag na iyon ay nagkaganyan na sila? It’s just a word ‘babe’ for Pete’s sake.
pasalamat ka nalang at mukhang hindi pa nakakaabot dun kay Nicole yung balita. singit ng pangalawang boes sautak ko.
Oh great! bakit nga ba nakalimutan ko na may Nicole pa pala na patay na patay sa kumag na iyon?
at ano ba ang nagustuhan nila sa lalaki na iyon? bukod sa playboy na, mukha pang mayabang.
gwapo lang naman s’ya, matangos ilong, maganda mata, may nakakamatay na ngiti, at ma---
Oh! SHUT UP! you subconscious. I don’t need your opinion!
hey! I just describe him the way you describe him last time.
JUST.SHUT.UP! sigaw ko sa isip ko.
----
nang makarating na kami sa room namin nakita ko na halos lahat ng mga kaklase namin ay nandoon na, pati nadin si kumag.
nang makita ako nitong pumasok sa room ay napatingin ito sa akin at agad naman nitong tinanggal ang tingin niya sa akin pero may isang bagay akong napansin bago nya tuluyan natangal ang tingin sa akin.
napataas naman ang kilay ko, bakit parang nakita ko na natatawa s’ya?
ang weird, pati mga classmate ko ang weird din.
alam mo yung tipong lahat sila ay nagiiwas ng tingin saakin.
tinapunan ko naman sina Joe at Agatha ng “angyare?” look na ngayon ay nakaupo na sa kanilang mga upuan.
pero tinapunan lang din nila ako ng “ewan ko” look sabay kibit balikat.
kaya nagkibit balikat nalang din ako at pumunta na din sa upuan ko sa likuran, alphabetical arrange kasi dito sa subject ni Mrs. Santos kaya kahit na gusto kong katabi sina Joe imposible dahil ang Dizon at Dela Cruz ay malayo sa Smith na last name.
Nang makaupo na ako, naramdaman ko na parang may tubig na pumutok sa pwitan ko, nangmapatayo ako ay narinig ko ang isang hagalpak na tawa kasama noon ay ang pagtawa din ng malakas ng mga kaklase ko.
hindi ko muna sila pinansin dahil tinignan ko muna kung ano ba ang naupuan ko.
nang makita ko kung ano ba ang nandoon bigla naman akong napapikit.
no this is not happening! sabi ko sa sarili ko habang nakapikit padin.
it is happening darling, you truely saw a blood to your sit, so that means ang naupuan mo na pumutok ay isang bag ng dugo. my inner consciousness said.
but who will play this kind of joke to me? tanong ko sa sarili ko.
sino pa sa tingin mo?
napabukas naman bigla ang mata ko at napatingin sa tao na may pinakamalakas na tawa kanina ng tumayo ako. Nang mapansin nito na nakatingin ako sakanya ng masama ay ngumiti ito ng nakakaloko, kaya sa oras na iyon ay alam ko na kung sino ang may gawa nito sa akin.
“Nathaniel James Hamilton Lopez,!” sigaw ko dito habang nakakuyom n ang mga kamao ko.
kaya pala pagpasok ko palang dito ay natatawa na s’ya, may pakulo pala s’yang ganito!
“Why?” tanong nito habang nakangisi padin.
“ikaw.bang.may.gawa.nito?” I said to through gritted teeth
“Uhmm. Maybe?” sabi nito sabay humagalpak ulit ng tawa.
“YOU STUPID JERK” sigaw ko dito habang patakbong lumapit sa upuan n’ya ng makita ako nito na papalapit sa upuan niya ay tumakbo na ito palabas ng room, kaya hinabol ko s’ya palabas.
“bwisit kang lalaki ka, wag ka na wag kang papahuli sa akin.” banta ko dito habang hinahabol s’ya sa hall way.
“bakit anong gagawin mo saakin?” tanong nito habang patalikod na tumatakbo.
“sisiguraduhin ko lang naman na hindi mo na makikilala ang pagmumuka mo.” sagot ko dito.
nagtaas naman ito ng isang kilay na hanggang ngayon ay nakaharap parin saakin.
“haha. as if you can do that. Sa bagal mong ‘yan? You will never catch me.”
napa smirk naman ako sa sinabi n’ya, hindi mo pa talaga kilala si Anna Gabriel M. Smith. Dahil ang isang Anna Gabriel ay isang athletic na babae at isa sa mga strength n’ya ay ang pagtakbo.
nang makita ko ito na nakatalikod na sa akin at paharap na na tumatakbo ay dahan dahan kong binilisan ang pagtakbo ko kaya nung malapit na ako sakanya ay tumalon ako para makaangkas sa likod niya pero laking gulat ko ng bigla itong humarap sa akin, kaya ang sumunod na nangyari ay naramdaman ko nalang na bumagsak na kaming dalawa sa sahig.
ay mali pala pwedeng irevise? sya lang pala ang bumagsak sa sahig habang ako naman ay sa kanya katawan bumagsak.
Ok na sana kung bumagsak lang ako sakanya ee, pero bakit feeling ko may malambot na bagay ang nakadikit sa labi ko?
unti-unti kong namang idinilat ang mga mata ko para makita kung ano ba ang bagay na iyon. Nang maidilat ko na ang mga mata ko ay agad ko ding ipinikit ito.
God please sabihin n’yo po na hindi totoong nakadikit ang labi ko sa labi ng lalaking to! please tell me!!
pero ang lambot din pala ng labi ng kumag na ito eh! kaya siguro madami iton--
napahinto ako sa iniisip ko nang maramdaman kong naghiwalay ng kaunti ang labi niya at may basang bagay ang dumikit sa labi kona naging rason ng agad kong pagdilat at pagtayo.
“di—did y-you just licked my lips?” shock kong tanong sakanya.
nakita ko namang nakasmirk ito habang umuupo.
“kung alam ko lang na yun lang pala ang makakapagpatayo sayo kanina ko pa iyon ginawa. ang bigat mo kaya.” sabi nito na nakasmirk padin.
“what?” bigla kong tanong sakanya.
“ang sabi ko masyodo mo na kasing inienjoy ang paghalik mo sa akin.” sagot naman nito na ngayon ay nakatayo na at pinapagpag ang mga duming dumikit sakanya.
tinuro ko naman sa sarili ko ang hintuturo ko. “ako nageenjoy, no way! at hindi kita hinalikan!” medyo pasigaw kong sabi sakanya.
“Oh really? eh bakit parang ayaw mong tangalin ang labi mo sa labi ko.” nakasmirk nitong sabi habang papalapit saakin at ako naman ay patalikod na naglalakad.
“because I’m hoping tha—“
“you’re hoping what? na hindi na matapos ang oras na iyon.” putol nito sa sinasabi ko, nang macorner ako nito sa gilid.
teka bakit feeling ko nangyari na ang sitwasyon na ito?
“tama ako diba.” sabi ulit nito na ngayon ay sobrang lapit na ang mukha nya sa akin.
kaylan pa nito nalapit ang mukha sa akin? bakit hindi ko nakita o naramdaman man lang?
nang makita kong masididikit pa n’ya ang mukha sa akin ay tinulak ko na s’ya ng malakas, pero dahil nga sa lalaki sya ay napaurong lang sya ng kaonti, pero ok na para makagalaw ako.
“nope” panimula kong sabi sakanya, nakita ko naman na napakunot noo siya kaya itinuloy ko na ang sinasabi ko.
“I’m not hoping na hindi na matapos ang oras na iyon. Ni hindi nga malambot ang labi mo kaya bakit naman ako aasa na hindi na matapos ang oras na iyon?”
“what?” gulat na tanong nito.
ngayon naman ay pagkakataon ko na namagsmirk.
“you heard me right sweety, you’re lips is not that soft. kaya nga nagtataka ako kung bakit andaming babaeng nagkakagusto sayo, hindi ka naman ganun ka gwapo tapos hindi pa malambot labi mo.” sabi ko dito.
napanganga naman s’ya sa sinabi ko.
yeh! alam ko masamang magsinungaling , but this man needs to learn a lesson.
“Ms. Smith and Mr. Lopez what are you two doing outside?” tanong ng boses sa likuran ni Nate.
napatinginn naman ako dun sa nagsalita habang si Nate naman ay hanggang ngayon ay shock padin na nakatingin sa akin.
gusto kong matawa pero hindi ko magawa dahil sa middle age na babae na papalapit sa pwesto naming dalawa.
“Good afternoon, Mrs. Espinosa” bati ko sa principal namin ng makalapit ito saamin.
“bakit pa kayo nandito sa labas hindi bat kanina pa tumunog na ang bell.” authoritative nitong sabi.
tumunog naba talaga iyong bell bakit hindi ko narinig? isip ng palusot Gab, tumingin ako sa paligid at napatalon talon ako sa utak ko nang makita ko na nasa tapat kami ng locker room.
ngumiti muna ako sakanya bagomagsalita
“aah! nagpatulong po kasi ako kay Nathan para mabuksan iyong locker ko kanina ayaw po kasing bumukas pero okay napo, kaya po nasa labas na kami ng locker room kasi po pabalik na kami ng classroom namin hindi ba Nate.” sabay hila ko kay Nate.
“Yes, Babe” sangayon nito na mukhang nakarecover na sa sinabi ko kanina.
mukha naman napaniwala ko si Mrs. Espinosa sa sinabi ko, kaya pinabalik na kami nito sa classroom perobago iyon ay sinabi muna nito na kaylangan kong magpalit ng pambaba dahil mukhang maytagos daw ako sa una ay nagtataka ako sa sinsabi niya dahil sa pagkakaalam ko ay kakatapos lang ng monthly period ko pero ng marinig kong natawa ng malakas si Nate ay napa face palm ako nung maalala ko ang kalokohan na ginawa niya .
Sh*t! nakakahiya, bakit ko ba nakalimutan na dugo pala ang naupuan ko kanina.
end of flashback
after ng araw na iyon ay hindi lang glares at bulungan at nakakalokong tingin ang natatanggap ko dahil kumalat din sa buong school ang pranks na ginawa sa akin ng kumag na iyon.
buti nalang talaga at iyon lang ang kumalat dahil kung pati yung kiss hindi ko na alam kung ano ang magagawa sa akin ng mga fans ni Kumag.
at hindi lang pala iyon ang nangyari dahil ang lokong kumag mukha yatang nageenjoy sa pangpapranks sa akin, dahil nung Friday ay nilagyan niya naman ng fake na ipis ang locker ko, pero sorry nalang siya dahil hindi ako takot sa ipis, kaya fail siya sa attempt nyang pranks nung Friday.
isadin ito sa dahilan kung bakit sabik ako na dumating ang weekend dahil Nathan free.
ring..ring..
papabalik ako sa realidad nang marinig kong magring ang phone ko. , tumingin muna ako sa orasan ko, 8 o’clock palang ng umaga.
sino naman kaya ang tatawag sa akin ng ganito kaaga? tanong ko sa sarili ko bago ko inabot ang iphone ko sa mesa kung saan ito nakapatong.
tinignan ko muna kung sino ang tumatawag pero unknown number ang nakalagay kaya sinagot ko nalang ito.
“hello. Who’s this?” simula kong sabi.
“san ka nakatira susunduin kita gusto ka daw makita ng Mum ko.” sagot nito sa tanong ko.
napakunot naman ako sa pamilyar na boses na narinig ko.
“ku—Nathan?”
“I’m glad to know that you recognize my voice, babe.” balik nitong sabi at alam ko na naka smirk ito kahit hindi ko siya nakikita.
napasmirk din ako sa sarili ko dahil sigurado akong matatangal ang ngiti niya sa susunod kong sasabihin.
“sino ba naman hindi makakakilala dyan sa pangit mong boses.”
“You know that I hate you, right?” sabi nito after marinig ang sinabi ko
“Don’t worry the feelings is mutual.” balik kong sabi sakanya.
“whatever! anyway saan ka nakatira at susunduin kita?” tanong nito.
“bakit?” kunot noong tanong ko dito.
“hindi mo ba narinig ang sinabi ko kanina? Because my Mum wants to see you.”
“aah..ihahatid mo lang ba ako doon?” hopeful na tanong ko dito.
“Nope, knowing my Mum she will not allow me to go unless you will too.” sagot nito
napasimangot naman ako sa sagot nito.
Great! nasan na ang Nathan free na sinasabi ko kanina. *sigh*
-------
yehey tapos na ang finals, sembreak na..* ^_^*