A/N: Eto na po yung pinakahihintay niyong surprise ni Pau. :D May part dito na mag-che-change ng buhay ni Sapphie. Medyo nakatago nga lang. Mehehe. THANK YOU SA LAHAT NG NAGHINTAY! ENJOY! :D
Dedicated to khimez02 kasi pinagtitiyagaan niya yung story kong corny. WAHAHA! Thank youuu! Keep reading! :*
----------
CHAPTER 37
*LOVE BY THE BEATLES (COVER BY JULIE ANNE SAN JOSE)* (Please play. ^__^ -->)
“Love is real , real is love
Love is feeling , feeling love
Love is wanting to be loved
Love is touch, touch is love
Love is reaching, reaching love
Love is asking to be loved
Love is you
You and me
Love is knowing
we can be
Love is free, free is love
Love is living, living love
Love is needed to be loved
Love is real , real is love
Love is feeling , feeling love
Love is wanting to be loved
Love is touch, touch is love
Love is reaching, reaching love
Love is asking to be loved
Love is you
You and me
Love is knowing
we can be
Love is free, free is love
Love is living, living love
Love is needed to be loved”
“PERFECT! That was perfect, Ms. Siazon! That is a wrap! ^__^”
“Thanks po, direk! Sapphie nalang po pala. ^__^”
WAAAH! Di parin kapani-paniwalaaa! I just recorded a song for the soundtrack of Pau’s new soap, “LOVE IS”! Waaaiiit. FLASHBACK TAYO! :D
*1 MONTH AGO..*
“Anyway, enough about me.. Sapphie, I need to tell you something..”
Seryoso siya.. Oh my gosh. Ano meron? O_o
“M-masamang balita ba yan? O_O”
“HAHAHA! Oh Sapphie! =))”
Eh? -__-
“Ano? -__-“
“HAHAHA! Hey, don’t be nervous. This is GREAT news! :D”
“Ano, ano, ano? :D”
“Well, I was with my manager during the Avilan Idol. She watched all of the contestants and she loved you. ^__^”
“Oh, really? Tell her thank you for me. ^__^” Okay, napapa-english ako kay Pau. HAHA.
“But, that’s not the bottomline.. ^__^”
“Eh ano? :/”
“She took a video of the last half of your performance and showed it to the director of our new soap. And.. SHE WANTS YOU TO RECORD THE THEMESONG. :D”
“TALAGA?! :O”
----------
Kinagabihan naman, pinaalam ko kay mama. After 2 minutes of shock, walking back and forth and then..
“OH MY GOSH, ANAK! I’M SO PROUD OF YOU! :D”
Tapos niyakap niya ko ng napakahigpit. Graaabe. Akala ko magagalit pa siya. Diba ganun ang magulang? Ayaw isabak ang mga anak sa showbiz? Kakaiba tong si mama. HAHA. Akala ko mahihirapan pa kong magmakaawa sa kanya, kasi, I WANT THIS! :D
“Basta, i-balance mo lang studies tsaka career mo ah. :D”
“Ano ba yan, ma. It’s one song. ^__^”
“Anak, kilala kita. You’ll be big. At tandaan mo, anak, I’ll always be by your side. ^__^”
“Aww.. I love you, ma. Thank you. :D” Niyakap ko siya. ^__^
*END OF FLASHBACK*
So, ayun, I took the opportunity at ang babait lang ng mga huma-handle sakin. ^__^
“Olive! Donut? ^__^”
“Uy, Popeye! Di mo ko pinanood mag-record? -__-“
“Ahehe. May buffet kasi sa labas eh, kaya.. ^__^ *nagkamot ng batok*”
Ish. Naalala ko bigla si Lyric. Ang hilig hilig kasi ni Lyric magkamot ng batok pag nahihiya tapos ang pogi pogi niya pag ginagawa niya yon. -__- Ay, oo nga pala, nakalimutan kong sabihin sa inyo.. :D
*3 WEEKS EARLIER..*
One week ko nang kasama sa bahay si Popeye. Parang naglalaro lang kami ng bahay-bahayan. Tumutulong naman siya sa household chores tapos pag wala kaming magawa, lumalabas kami para kumain tapos minsan, bumibisita din kami kela Sadie. ^__^
“Basta, tawagan mo lang ako pag may emergency. ^__^” – Max
“Opo, itay. Wag po kayo magalala, walang dadating na harm. :P”
“HAHA. Eh natatakot lang naman ako, sikat ka na, baka makidnap ka. :P”
“OA. Wala pa nga eh, sikat na? OA lang? HAHA. O siya, see you later! Nilaga lulutuin ko for dinner. ^__^”
“Sige, bye bye, Olive! *kiss sa cheek*” :”””””|
“Bye, Popeye!” Sinaraduhan ko naman siya agad ng pinto. SHOCKS! Ba’t kinikilig ako sa gesture na yon? WAAAH! :”””|
Makikipag-meet daw kasi ngayon si Max sa highschool friends niya, boys day out daw. ^__^
Naglinis nalang ako ng bahay tapos nakipagusap sa phone with mama. Nagkamustahan kami.. Medyo mangiyak-ngiyak pa ko nang kausapin si mama. Nakakamiss na din kasi siya eh. Di ako sanay nang di siya kasama sa bahay. :’) Dagdag mo pa na feeling ko talaga isang malaking kahihiyan ako sa nangyari samin ni Lyric. (/_\)
*DING DONG DING DONG.. DANTES (WEH.)*
“Wait lang!” Ang aga naman yata dumating ni Max. Wala pang 3 pm. Ang igsi ng day out nila ah.
“LYRIC?!”
“Sapphie.”
“Ah.. ah..”
“Sapphie, we need to talk.”
Ayoko siyang kausapiiin. BAKIT SIYA NANDITO? >__<
“A-anong pag-uusapan natin?” Di ko siya matingnan ng diretso. Hiyang-hiya parin ako hanggang ngayon. :(
“Pwedeng pumasok?”
Aish. Sige na nga.. -__-
Hinayaan ko nalang siyang pumasok. Umupo naman siya sa sofa. WOW AH. Kahiya naman, bahay niya? -__- Umupo nalang ako sa single seat sa tapat ng sofa. Ayokong tumabi sa kanya. So awkward. -__-
“Ano na pag-uusapan natin?” – Ako
“Bakit hindi ka nagrereply pag chinachat kita sa FB? Hindi ka nagrereply sa text ko? Hindi ka sumasagot sa tawag ko.”
Grabe eh. Akala mo boyfriend ko parin tong lokong to sa kaka-message sakin. -__-
“Ah.. Eh..”
Tinititigan lang niya ko. Shocks, ang pogi. AISH! Keep your cool, Sapphie. Binastos ka ng lalaking yan. Wag kang magwapuhan diyan. Hayop yan. >__<
“Eh kung sa ayaw ko eh. -__-“
Mga ilang segundo niya kong tinitigan. Ang awkward. Magsalita ka naman. -__-
“Kung ayaw mong sabihin yung tunay na dahilan, eh di wag. Anyway, nandito lang naman ako para ibalik tong damit mo. Pasensya ka na, natagalan. Ngayon lang ako nagka-free time eh.”
“Damit? O_o”
“Yung nasukahan mo nung nag-swimming tayo. Grabe. Kinailangan ko pang gisingin si Clem para lang ipasuot sayo yung shirt ko. -__-“
“Nasukahan? O_o”
“Sa sobrang kalasingan mo din siguro.” Nilagay niya yung plastic ng damit ko sa table sa harap namin. Eh di.. Ibig sabihin ba non..?
“Ibig sabihin.. Di tayo nag.. nag..?”
“Nag?”
“Nag.. ANO! NAG-ANO!” Ayoko namang i-diretso sa kanya. Nakakahiya kaya. -__-
“I-diretso mo na kasi. Di naman kita maintindihan eh. -__-“
Binulong ko nalang sa kanya. As if may ibang taong makakarinig eh no? Eh kasi naman, nakakahiya kaya! >__<
“HAHAHAHAHA! =))” – Lyric
“BAKIT KA TUMATAWA?! -__-“ Nakakatawang matter ba to? GAAAH!
“HAHAHAHAHA! =))” Di parin siya tapos? -__-
“ANO BA LYRIC! HINDI NAKAKATAWA! >__<”
“HAHAHA! Sapphie, nothing happened. Don’t be ridiculous. I will never do that because I respect you. ^__^ Isa pa, kasing conservative mo lang din ako. HAHAHA! =))”
Para naman akong nabunutan ng tinik sa dibdib ng marinig ko yon..
“TALAGA?! :D”
“Ouch, Sapphie, wag kang sumigaw. :))”
“YAY YAY YAY YAY! :D” Napayakap pa ko sa kanya sa sayaaaaa. YEEES! DI AKO KAHIHIYAN! :D
Pagkatapos non, umuwi na siya agad. May pupuntahan pa daw, napadaan lang dito. ^__^
----------
“Lungya. Pinagpalit ako sa pagkain. *pout*”
“Olive naman. Di pa ko kumakain ng lunch. -__-“
“Heh! >:(“
“Uy, Olive naman. Sorry naaa. ^__^V”
“Che!”
Bigla naman niya ko niyakap. SHEEEEEBANGS! :”””””|
“Olive, sorry na. Joke lang naman eh. Syempre napanood kita no. Kakalabas ko lang kaya pagkatapos mo mag-record. ^__^”
“Talaga Popeye? Talaga?” Tinatago ko mukha ko sa shoulder niya. Ayokong makita niyang namumula ako. Nakakahiya. =))
“Oo naman. Syempre supportive ako sa Olive ko. ^__^”
“Hmp! :”””|”
PAU’S POV
“They’re perfect!” – Ms. Dimagiba, my manager. ^__^
“I knooow. Should we, mommy?” I call her mommy, because, she’s like my second mother. Maalaga siya eh. Sobra. ^__^
“We would have to talk to the superiors first, but I think they’ll be great for that!”
“Yeah. Should I tell them already? :D”
“Not yet, iha. Not yet.”
----------
A/N: Wooo. Bitin ulit. Ano kaya sinasabi nila Pau tsaka ni Ms. Dimagiba? =)) THANK YOU SA PAGBASA! :*