Prologue:
Puso
Puso daw and pinapagana pag-umiibig, handa ka daw dapat masaktan kung kinakailangan.
Dapat sundin ang nararamdaman mo. You will take the risk. Heart will affect if you have someone will love. Pero kailangan gamiting mabuti para Hindi masaktan sa huli.
Utak
Kailangan hindi puso lagi ang pinapairal, gumamit din ng utak. Hindi lahat ng bagay kayang masolusyonan ng puso kailangan gamitang din ng isip.
Kupido
SIya lang naman ang pumapana sa mga puso ng bawat isa. Sana nga totoo siya. xD Kasi ako !? HAHAHA. Di ako naniniwala sa Kupido, it's Fiction, Duh!!!
Forever
HAHA!? Ano iyun kinakain ? HAHA Sorry pero i'm not trusting that word D-U-H forever it's only for book and fairytyle dapat kung may forever hanggang ngayon kapiling ko pa ang aking mahal na tatay. It's just a word with no exact meaning.
Pag-ibig
Ito secret lang natin toh ah, takot ako magmahala, ultimo pumasok sa relasyon takot ako, dahil sa aking..........................................nakaraan may isang taong sumira ng puso ko, at dahil doon nakatatak kung paano ito nasira, sabi ng mga kaibigan ko, itong sakit na nararamdaman ko ay panandalian pero bakit hanggang ngayon, you're the reason why I Can't love someone else. Masyado akong nasaktan kaya natatakot ako sa tuwing may darating na bagong nagmamahal sa akin. Kasi nung nagmahal ako binigay ko lahat, nihindi nga daw ako nagtira para sa sarili ko eh. Anong magagawa ko, nagmahal ako !? Dahil sakanya natakot ako, naduwag ako sa salitang pag-ibig. Bakit kailangan Kong pagtulakan ang sarili ko kung alam ko namang ako na lang ang nalaban para sa relasyon namin.
———
"Cathaline Hindi kita minahal, itigil na natin ito." Sabi Ni Karley Pero nakatalikod siya sa akin at malay ang tingin.
"Karley sabihin mong nagbibiro ka lang, diba mahal mo ako?" Sabi ko maluluha na ako minting konti na lang babagsak na si luhang traydor.
"Ha-ha-ha! Minahal !? Sa tingin mo mamahalin kita seseryosohin kita!? Ang bilis mong mapikot, nilaro lang kita sa palad ko. Don't be serious at all things Cathaline. Your stupid, sa tingin mo mamahalin kita!?" Habang sinasabi niya ang mga katagang iyun unti-unti niyang dinudurog ang puso ko. Bumagsak na ng tuloy-tuloy and traydor kong luha.
"Sige iyan ba ang totoo? *sob* Oo nga I'm so stupid andI believe in every words you'll say to me *sob* Tanga ko rin, naniwala ako sa Playboy ng school, that's what you call sh**it happens. Nabulag ako sa mga pambobola mo Karley, siguro sabi ni God ito ang karma ko, IKAW ang karma ko. *sob* Siguro nga hindi ganung kadali magmahal. *sob* Hindi ako magmamakaawa sayo para lang masuklian mo ang pag-ibig ko. *sob* Pero bakit Karley!? Anong ginawa ko sa'yo!? *sob* Minahal kita pero bakit niloko mo ako!? *sob* sige nagdrama na ako Paalam Karley " Sabi ko. Walang agos ang luha ko sabi ko sa sarili ko, makakayanan ko malalagpasan ko. Paalam Karley. I'm letting you go.
——————————————————————————————-
Sorry sa typo's hihi :'> this is my first time story in my life. Hahaha. I hope you like my prologue.