This is it!
Today is the DAY!
"Hey nervous?" I tapped his shoulders
"Sort of" natawa siya "Totoo pala, nakakakaba nga pag ikaw na yung ikakasal."
"Hahaha tama, kahit nga kami ni Shane kinakabahan din kahit na ilang beses na kaming nakapag-organize ng iba't-ibang klaseng event."
"So pano? magbihis ka na at mauna sa simbahan. Punta naman ako sa soon to be wife mo." I smiled at akmang aalis na ng hawakan niya ang braso ko
"Saglit lang" pigil niya at humarap naman ako sa kanya "I just want to thank you for all of this. Hindi ka lang organizer namin but kaibigan na rin. I am hoping na soon makita mo na rin yung para sayo."
Natawa ako "It's too early to say thank you. Nasa simula palang tayo. Malay mo ndi pa matuloy." nakita kong ang takot sa expression niya and I laughed "Hahaha joke lang! ndi ko hahayaan na mangyari yun." naging at ease na siya "Mark salamat din kasi I found really good friends in you guys and don't worry darating din siya natraffic lang." I smiled at him
"Hahaha ok sige."
At tuluyan na akong umalis
*Tok!Tok!*
Bumukas ang pinto at bumungad sakin si Shane na bothered ang mukha.
"Is everything ok?"
"Um medyo may problema." she said
"Ha? ano yun?" tanong ko at tuluyan na niyang binuksan ang pinto.
Nakita ko si Nicole na nakabathrobe pa rin at nakatingin sa bintana habang nakaupo sa kama.
Nagtataka akong lumingon kay Shane "You need to talk to her." utos niya
"Ha? bakit ako?"
"Trust me, ikaw dapat." marahan niya ako hinila papasok ng silid at siya naman ay akmang lalabas pero pinigilan ko
"Anong gagawin ko?" tarantang tanong ko
"Kung ano yung dapat." at tuluyan na siyang lumabas at sinara ang pinto
Ano daw!?
Hayy mukhang wala na rin akong magagawa
Unti-unti ako lumapit habang pinagmamasdan siya at ndi nakaligtas sakin ang malakristal na likido na pumatak mula sa kanyang mata.
Dadali naman akong lumapit at lumuhod sa harap niya
"Hey why are you crying?" I asked and gently wipe her tears using my thumb
She looked at me and I can see fear on those beautiful eyes "Natatakot ako"
I immediately sat beside her, grabbed her cold hands and look deep into her eyes "Saan?" I asked
"Paano kung hindi magwork out? Paano kung hindi pala kami ang para sa isa't-isa? Paa---"
"Hep!" I cut her off and sighed "Alam mo ndi dapat pinoproblema ang hindi pa problema. You're just stressing yourself out." paliwanag ko
Inipit ko sa tenga niya ang nakaharang na buhok sa mukha niya "Andaming bagay sa mundo na hindi sigurado at mas maganda na tuklasin yun kasama ang taong mahal mo." Muli akong tumingin sa mga mata niya "Ang swerte mo, bakit? kasi may handang samahan kang alamin yun. Wag mo munang isipin ang mangyayari bukas. Alalahanin mo ang ngayon dahil dito nakadepende kung ano ang bukas."
A few seconds of silence then she suddenly hugged me
"Thank you!" agad din siyang kumalas
"Welcome" I said as I pinched her nose
Andito pa rin ako sa kwarto habang inaayusan siya
Lumapit ako at umupo sa tabi niya "Still nervous?" bahagya siyang tumango
Gusto kong pagaanin ang kabang nararamdaman niya
"I have a confession to make."
Natatawa siyang tumingin sakin "Na ano? na crush mo ko?"
"Eh ganun ba ako kaobvious?" nahihiya kong tugon
"Hmm ndi naman mas naghinala lang ako nung nalaman mong ikakasal na ako." she smiled
Naalala ko naman ang eksenang yun at mas nadagdagan ang hiya ko
Ang epic ng reaksyon ko nun!
I felt a hand pinched my cheeks "Aww cute!" she said at lalo naman akong namula
Marahan kong inalis ang kamay niya "Psh tama na nga. I'll go to the church na ha? baka akala ng husband to be mo eh tumakbo ka na." I joked at akmang aalis na
"Wait!" agad naman akong lumingon sa kanya.
Tumayo siya lumapit sa akin. Halos tapos na pala ang make up niya.
Pagkalapit niya ay agad akong inakap "Maraming salamat sa lahat. Sana makita mo na yung para sayo."
Kumalas ako sa yakap niya "Ganyan na ganyan ang sinabi sakin ni Mark." bahagya akong natawa "Darating din siya tiwala lang."
"Ipapakilala mo siya samin ha? Tapos we will have a double date okay?"
Sumaludo ako sa kanya "Yes Maam! hahaha. Sige na, Kita na lang tayo sa simbahan." paalam ko at tuluyan ng umalis
Hindi pa man ako nakakababa sa kotse ay nakita ko na agad ang nagaalalang mukha ng groom at ng makita niya ako ay dali dali siyang lumapit.
"Mid! Asan siya? bakit parang antagal naman ata? Ok lang ba siya?"
I smiled at lumapit sa kanya "Chill, parating na siya." papasok na sana ako sa loob tinawag niya akong muli
Nilingon ko siya at nakita ang takot "Sigurado ka?" mahinahon pero may kasamang pagaalala at takot ang boses niya
"Do you trust her?" I asked
Marahan siyang tumango. Ngumiti naman ako "Then do it." tuluyan na akong pumasok
"How did it go?" bungad sakin ni Shane pagkalapit ko sa kanya
"Syempre okay, ako pa!" pagmamayabang ko
And as if on cue, may narinig kaming busina sa labas ng simbahan at awtomatiko naman kaming napalingon.
Lumabas mula dito ang driver at binuksan ang pinto sa backseat. Tumambad samin ang isang dyosa na nakasuot ng napakgandang traje de boda.
Tumingin naman ako kay Mark na nakatingin pa rin sa kanya. Napalingon naman siya sa akin. Ngumiti ako at nagthumbs up sa kanya.
Ngiting tagumpay ang ibinalik niya sa akin at dali daling pumasok sa loob ng simbahan.
"All right people! Let's start this wedding!" narinig ko sigaw ni Shane
Lumingon siya sa akin at sinabing "Tara, simulan na natin ang forever ng dalawang 'to."
~~~~~~
"Isang kiss naman diyan!" sigaw ng isa sa kanilang mga bisita. Nag-ingay naman ang iba bilang pagsang-ayon.
Malugod naman silang pinangbigyan ng bagong kasal.
Habang ako naman ay patuloy na kumukuha ng litrato.
Katatapos lang kasal at andito na kami sa reception.
Pagkatapos ko kumuha ng mga pictures ay dumiretso ako sa newly wed couple.
"Hey there!" agaw pansin ko sa kanila
They smiled at me.
A smile that can see the love they have for each other.
*click*
I took a picture.
I smiled. It's perfect.
"Hey stop taking pictures and come here!" aya sakin ni Nicole na ngayo'y nakatayo na
Mas lumapit naman ako sa kanya at walang pakundangan akong hinila para yakapin.
"Nakakarami ka na ha?" I teased
Kumalas siya at isang mahinang hampas ang natanggap ko "Kainis ka!"
Umarte naman ako na nasaktan "Aww Mark, ang sadista pala ng asawa mo!"
"Hahaha ok lang mahal ko naman to eh." sabi niya sabay yakap sa bewang nito
"Ang tamis!" and we laughed
"Mid!" lumingon ako at nakita ko si Shane. Ngumiti ako sa kanya saka bumalik sa mag-asawa
"Oh pano? back to work muna ako." paalam ko sa kanila
"Sige but dapat mamaya you have a lot of time ha? I'll introduce you to someone kasi." said Nicole
"Ah . . . eh "
"Don't worry, Shane already know about this." sabi naman ni Mark
I smiled "I guess I have no choice?"
"Wala talaga no!"
"Hahaha okay po. Ge guys una na muna ako" tuluyan na akong umalis at tumungo kay Shane
~~~~~~~
"Ayun! gotcha! sabi ko na eh andito ka lang." ngiting tagumpay ako ng sa wakas ay nakita ko na ang phone ko.
Lumabas na akong kotse at napansin ko ang isang sasakyan na tingin ko ay kadadating lang
Malapit na magdapit hapon may dumating pa ring bisita?
Nagpatuloy na ako sa paglalakad habang kinakalikot ang phone ko
Luuh wala manlang text ko o miss call?! Ba yan! Nahirapan pa man din akong hanapin 'to?! Ano yun? wala man lang nakamiss sakin?! tss.
Nagpatuloy ako sa paglalakad ng may nakita akong nauna sa akin papunta sa gate.
Mukha nagmamadali. Babae. Nakablack na knee-length dress. Bumagay sa kanya dahil sa maputi niyang balat. Messy bun ang pagkakaayos ng buhok niya.
Hmm I bet she's pretty
Malapit na siya sa gate ng bigla nalang napaupo "Ouch!" I heard her say
Matic naman akong lumapit sa kanya para tulungan
"Miss ok ka lang?" tanong ko sa kanya habang tinutulungan siyang tumayo
"Ok lang, salamat sa pagtulong." nang umangat na ang kanyang ulo mula sa pagkakayuko
O__O
Natulala ako.
Gulat at pagkalito. Yan ang nararamdaman mo ngayon.
"Uy ok ka lang? hala ikaw ata ang ndi okay eh."
Patuloy lang ako sa pagtitig sa kanya at ganun din siya sa akin
She look a lot like Nicole. Younger version but I guess hindi ganun kalayo ang edad nila
We were woken up with our little staring contest by a voice
"Nikki?!"
Agad naman siyang bumitaw sa titigan portion at lumingon sa pinanggalingan ng boses
"Ate!!" sigaw niya patakbong umalis
Alam niyo yung slow motion? Ganun ang nakikita ko ngayon. Ang cliche diba?
Sinundan ko lang siya ng tingin hanggang sa tumigil siya at may niyakap
Nang maghiwalay sila saka ko nakita ang taong yakap niya.
Kumunot ang noo ko.
Ndi naman siguro hallucination to no?
Ngayon lang kasi ako nakakita ng sobrang magkamukha na halos ndi mo malalaman ang pinagkaiba nila physically.
Next thing I knew, they're already in front of me and Nicole is snapping her hand trying to get my attention
"Midnight!!!" Nicole yelled
"Hey you don't need to shout, I'm just here." I calmly said
"Yeah physically but mentally not." and she rolled her eyes at me
I sighed "I'm sorry, it's just that . . . Are you guys twins?" ndi ko na napigilang ndi itanong 'to
Nikki giggled while Nicole just smiled at me "No but she's my younger sister. I'm a year older than her."
I nodded at her answer
"Babe?" nabaling ang atensyon namin sa nagsalita
Si Mark.
"Kuya!" yumakap naman si Nikki sa kanya
"Niks!" tumawa siya "As usual late ka na naman."
Kumalas siya sa yakap at mahinang hinampas si Mark "Kuya naman eh" at ngumuso siya
Napangiti ako. Ang cute niya.
Lumapit siya sa amin ni Nicole "Babe did you already introduced them to each other?" said Mark
"Oh yeah! hahaha nalimutan ko. Well Midnight this is Nikki, she is the one I was talking about that I wanted you to meet."
"Ah Midnight, ikaw yung palaging naiikwento ni ate sakin. It's nice to finally meet you." she extended her hand for me to shake
I shook "The pleasure is mine." and I smiled
Mark interfered "Mid and Niks, I'm sorry but I have to interrupt to your 'getting to know' stage" he turned to Nikki "because you young lady have a lot of explaining to do to your relatives. They've been bugging us 'cause you are MIA in the ceremony." umakbay siya kay Nikki
Nicole giggled "Ikaw Mid?"
"No, go ahead. I still have something to do." I smiled
Ngumiti din siya at sinamahan na sila para bumalik sa loob.
I am still looking at them when suddenly Nikki looked back at me.
I autimatically smiled and ridiculously waving my hands.
She chuckled and continue to walk until I can no longer see them
Still standing where they left me and for the nth time I am smiling.
And I don't know why.
~~~~~~~~
Madilim na ang paligid. Konti na rin ang mga bisita. Wala na ang mga oldies kaya naman party party na 'to!
Halos mga kabataan na rin kasi ang natira dito. Andito pa rin ang newly wed, patrying like it's their last.
May kanina pa hinahanap ang mata ko but I can't seem to find her.
Kaya naman naglalakad lakad ako. Hindi naman kasi ako mahilig sa mga party.
Since gabi na mas maappreciate ang lugar na ito. The place is actually on top of the mountain. Medyo malayo nga lang yung cliff dun sa party.
Kita mo dito how beautiful the city is. Idagdag mo pa ang full moon.
It's perfect!
I took a picture of the moon and as I was looking through my camera, I noticed something near the cliff, sitting beside a big rock.
I smiled.
Andito lang pala yung kanina ko pa hinahanap.
I decided na lapitan siya
"The night is beautiful, isn't it?" she looked back at me and smiled
"Yeah it is" at binalik ang tingin sa kawalan
I sat beside her. Mukhang malalim ang iniisip niya.
"I'm not much of talker but I'm a good listener." lumingon siya sa akin ng may ngiti sa kanyang labi at muling tumingin sa kawalan
"Have you ever done something you never thought you'll do?" she asked not looking at me
I didn't answer
but she continued "A few months ago, I did something I never thought I would do." she pauses and chuckled "Baliw kasi yung kaibigan ko eh at ako naman nagpauto!"
She sighed "Nakalimutan ko na digital na nga pala ang karma ngayon." lumingon siya sa akin "Ever since that incident, I always see her face though its blurred. She's stucked inside." turo niya sa ulo niya
"Wait! She?!" I blurted
"Hala sorry! Ndi ka ba komportable?"
"Ah no, it's just that . . . ." ndi ko alam ang sasabihin ko "nevermind, sige continue." ngumiti ako para malaman niyang ok lang
Gumanti naman siya ng ngiti.
"Hey!!" napalingon kami sa pinanggalingan ng boses
Si Nicole.
Lumapit siya sa akin at inakbayan ako "Ikaw ha? sinosolo mo ang kapatid ko." medyo nakainom na siya "late na nga yan eh"
Bumaling naman siya kay Nikki "Nik-nik tara sayaw tayo!" hinatak niya ito "at ikaw din!" isama niya kami papunta sa dance floor.
"Nik-nik" sambit ko
Tumingin naman siya sa akin "Ang cute" dagdag ko pa kaya naman umiwas agad siya ng tingin
Panigurado namumula 'to! hahaha
Tumutugtog ang mabilis na beat ng musika kaya naman halos magwala na ang mga sumasayaw.
Mga nakainom na rin ang mga ito kaya kung makasayaw parang wala ng bukas.
Dinala niya kami sa gitna ng dance floor.
"Babe!" nakita namin si Mark napalapit "I have to show you something." hinila naman nito ang asawa paalis
Bigla naman nagbago ang beat ng music.
Slow dance.
Awtomatiko naman na nagpartner partner ang mga taong nakapalibot samin
Nagkatinginan kami at natawa.
"Hmm can I have this dance?" inilahad ang aking kamay
Kesa naman umalis na lang kami, sayang ang pagkakataon diba?:)
Malugod naman niya itong tinaggap. Inilagay ko ang dalawang kamay niya sa aking balikat at hinawakan ang kanyang bewang.
Now we are slowly moving to the beat of the song.
We are straightly looking at each other.
"So tell me, why are you late on your sister's wedding?"
Natawa siya "I was looking for her though I dont know where to begin. It's like my whole being is aching for her. Hindi ko alam kung bakit ganun basta I just want to see her again."
"It's like a necessity to find her huh?"
She smiled "Yeah, ang weird no?"
"Well love is weird." I stated
Tumawa siya "Love? I don't think so. I don't even know her name taz love agad? hahaha."
"FYI Miss, love doesn't require any bio-data informations. It can happen in a blink of an eye."
Ngumisi siya "So now you're a love expert huh?"
Ako naman ang ngumiti at tumingin sa mga mata niya "Wala namang expert sa love kelangan mo lang maintindihan ito. Our heart is not as logical as our brain, kapag ndi maintindihan ng utak try mo gamitin ang puso. I'm sure it can understand what the brain can't."
She stared back at me after I said those.
God! I so love her eyes.
Dug.Dug.Dug
She gently move her head and leaned against my chest.
Dug.Dug.Dug
I heard her giggled and looked up to me "Do I make you nervous?"
Dug.Dug.Dug
"Nah sobra lang sa caffeine." and looked away
Yes, what a lame excuse -.-
She raised her eyebrow and a sexy smirk plastered on her face "Oh yeah?"
As the slow music end and changes into a fast beat.
And the people around us starting to get wild as the music became louder.
We stopped dancing and just looked at each other.
I smiled "Yup" as I gazed into her eyes once again
They're so beautiful. The way it sparkle when she smiles.
"I like your eyes. They're beautiful." I said still staring
She smiled. That 'I can melt you' kind of smile
She placed her hand in my nape and gently moved it downwards.
As cliche it may sound but that moment feels like the time froze.
Dug.Dug.Dug
5
4
3
2
Until our face is an inch apart. I feel her hot breath against my face.
I can't wait for what will happen so I instantly closed the gap between us and taste that pinkish lips of hers.
I felt something
Something . . . . . . . . . . . .
Familiar!?
This kiss!?
I opened my eyes and slowly pull away
I can see that she's as shocked as I am.
Gulped.
I touched my lips "I-it's y-you."