LESLIE P.0.V
flashback
Asan na yon? Hayyy! Saan ko na ba linagay yon? Kainis naman eh kong Kaylan kailanga ko yon di ko mahanap pero pag hindi naman kailangan madali lang mahanap.. tsk! Tinignan ko sac lost wala, sa drawer wala din. Kainis naman eh! haist! Sabay kudkud ko sa ulo ko. Hoy! Wala akong kuto o dandruft noh.
Pagtingin ko sa kabuoan ng kwarto ko eh hindi ko napigilan na mang gigil. Kasi naman andon lang pala sa ibabaw ng study table ko yong kurtina kaya ayon tuloy parang nabagyo ung kwarto dahil sa nagkalat na mga damit, sapato, pillows at mga bags ko.
Busy ako sa pag tingin ko sa kurtina kong ayos ba at okey ba ang kulay niya para maikabit na naming ni bespren sa bintana. nang biglang tumonog yong phone ko kaya dalidali ko munang iniwan yong kurtina sa study table at hinanap kong san ko inilagay yong phone ko.
kRRrRriiiiiiiNnNnNnGgGgGg !
san na yon. Hay! Di ko mahanap.
Hanap
Hanap
Hanap
kRRrRriiiiiiiNnNnNnGgGgGg !
tinigilan ko na ang pag halugkat at pinakinggan ko mabuti yong tunog at ayon nahanap ko din.
Andun pala sa ilalim ng kama ko at natatabunan ng mga damit na nag kalat sa sahig.
Agad ko naming sinagot without looking the caller’s name.
“Bonjour!” (Hello, Good Morning!) bungad na sagot ko..
” Bonjour” sagot ng kabilang linya. . .
t-teka.. parang pamilyar ang boses na yan ah. Hmmm….. p-parang boses ni mommy yan ah… pero di naman siguro si mommy to… TAMA! Baka scam call lang to. May scam call ba? Sabay kamot ko sa noo ko..
“Fille?” (Daughter) sabi ng nasa kabilang linya… ilang Segundo din akong hindi naka imik. It’s more than 5 months since di na ako tinawagan ni mommy. . . . sana siya ito at hindi niya kaboses lang. . . TAMA! Hindi to scam call. Sabay pitik ko sa noo ko. “awts!” mahinana kong daing. Bat kasi nook o pa ung pinitik ko. :’’(
“Fille?” (Daughter) ulit niyang tawag sakin
S-siya nga?
10%
.
.
.
.
.
.
.
.
.
100%
“M-Maman?” (Moomy?) sagot ko sa kanya na parang may naka bara sa lalamunan ko
Totoo? Si mommy ang tumatawag?
“Hey il existe toujours?” (hey still there?) nagsalita na naman siya sa kabilang linya.
“YAP! WAAHHHH! MOMMY I MISS YOU” di ko na napigilan na sinabi kong malakas sa kay mommy kasi sobra kong namiss siya .
“ouch! Stop screaming can you?” natatawang sabi niya sa akin “I MISS YOU TO BABY” pasigaw na sabi niya at humalakhak ng malakas.
“wahhh! My precious ears! Your screaming so loud mom!” natatawa ko din sabi sa kanya. How I wish the old days that we spent together when she’s here.
“Hahaha! Baby hows life there?’’ mom said to me while still laughing
“ok lang mom! Mom can you please speak in tagalog ?” natatawa kong sabi “nakakadugo po ng ilong eh”
“ok ! ok ! so musta jan ? musta pag aaral mo? May boyfriend ka na ba?” sunud sunod niyang tanong saakin.
“hep! One question at a time Mom!” sabi ko sa kanya. “eto sa awa ng diyos buhay pa ako at mas maganda sa nanay ko” natatawa kong sagot sa una niyang tanong. “ok lang naman kahit papano nakakapasa ako kahit hindi ako masyadong matalino” sagot ko sa pangalawa niyang tanong. “at wala akong boyfriend dahil wala akong time sa ganyang bagay Mom.” At sagot ko sa pang huli niyang tanong saakin.
“Good to hear that baby.” Sabi niya.
“at buti naalala niyo na may MAGANDA kayong anak na naiwan ditto sa Pilipinas Mom?” sabi ko sa kanya na may sarkastik. May tampo ako sa kanyana ng kunti dahil ngayon lang siyatumawag saakin.
“I’m sorry baby, nagging busy ako, kami ng daddy mo sa business natin. Please understand us ok?” malumanay niyang sabi sa akin.
“bat pala kayo biglang napatawag mom?”I have an instinct na may mangyayari pero di ko lang sure dahil hindi siya bastabsata tumatawag saakin ng walang maganda o masamang balita ang sasabihin niya saakin.
“I have a good news and bad news to you baby” sabi niya sa akin.
Dug… dug… dug… dug…
kinakabahan ako sa ibabalita niya. Tama nga ang instinct ko . ano na naman ba yang sasabihin niya, di ako nakasagot agad dahil sa kinakabahan ako at nanginginig ang tuhod ko.
“a-no yun mom?” kinakabahan akong tanung sa kanya.
“hindi na ako magpaligoyligoy baby. Ang Good news ko sayo ay magkakasama na tayong pamilya at ang Bad news ko sayo ay ditto mo na ituloy yang pag aaral mo. Last week pa naayos ang mga papeles mo at mga records mo sa school at napadala ko na ang passport mo.” Mahaba niyang litany at sabi sa akin. Napaka straight forward niya.
“B-but Mom! Bakit biglaan?” naiiyak ko nang sabi sa kanya.
“We have a reason daughter. I hope you understand us.” Sincere niyang sabi sa akin “your flight schedule this coming Tuesday. Gotta go baby. I love you. Please understand us” paalam niya sa akin bago pa ako maka pagsalita busy tone na ang narinig ko.
tooot. . . tooot. . . tooot. . .
Flashback end
Haist! Bat ngayon pa nangyari to! Kainis kayo MOM and DAD! Ahy hayt yow! Huhuhu! Pano na si bespren? Mag iisa na naman siya! Pano ang mga tropa ko? Hidi ko na sila makakasama! Waaahhh! 2 days before my flight ! what to do? Huhuhu.. paano na si crush? Di ko na siya makikita pa.
Himutok ka habang nangigigil kong pinag susuntok ang throw pillow na napulot ko. Nakakainis kasi eh! bat ngayon pa! juice colored! Help me! Waaahhh!
pag sesenti ko. naman eh!
---------------------------------
ang mga pangalan ng mga karakter dito sa istorya ay puro kathang isip lang po.
kong may halintulad sa pangalan ng tao, pangyayari o lugar ay coincidence lang po :)
salamat po :)