[Jana PoV]
"Niloloko nyo ba ko?!? ang dilim dilim wala akong makita!!! buksan nyo yung ilaw!!?"
Oo wala akong makita kundi dilim walang ilaw napakadilim..ano ba,,, wag niyo kong lokohin..
"Best... tanghali pa lang ano ka ba?? ikaw ata nanloloko eh!!" narinig ko si Kim na natawa pero hindi ko siya makita
"Jana, ano bang problema ha anak?--" narinig kong sinabi ni mama
"Pwede ko ba kayong makausap lahat sa labas??" narinig kong isang unfamiliar na boses, siguro doktor ko yon
Naramdaman kong lumabas sila, at naiwan ako dito nasan ba ko? nasa ospital? nakadilat na naman yung mga mata ko hah bakit black ang nakikita ko?
[Chris PoV]
Lumabas muna kaming lahat, di ko alam pero parang tama ang kutob ko,
"Nagkaroon ng high risk macular degeneration ang pasyente and that high risk leads to her temporary blindness,."
"Hindi siya makakakita.temporarily, we're looking for symtoms and baka.. hindi lang temporary..." nanghina kaming lahat sa sinabi ng doktor
Hindi na makakakita si Jana?,
Umiyak yung mommy ni Jana at si Kim,
"Nako dyos ko bakit nangyare to" nakacover ng kamay sa face si tita
"Renz, si Jana...." yumakap siya kay Renz, malungkot kaming lahat, pumasok ako sa loob ayaw makita nila Kim si Jana kaya sa labas muna silang lahat nag stay
"Chris ikaw ba yan?" tumulo yung luha ko nung narinig ko yung boses niya, totoo ba talaga? ano ba tong nangyari? dapat hindi na ko nagbigay ng letter at hindi na lang sana nangayari tong problema namin
"Jana," tumabi ako sa kanya at hinawakan yung kamay niya
"Chris..... " tumulo na yung luha niya siguro narealized nya na bulag siya "sa---sabihin mo nga hindi na ba ko ....makakakita? bulag ba ko?ha? Chris? sagutin mo naman ako wohh..." hindi ko siya sinagot kasi baka malaman niyang umiiyak ako,
"Chris sumagot ka naman oh sabihin mo bilis na" yinuyugyog niya yung balikat ko "Chris,,, bulag na ko? sabihin mo!?!" sumigaw siya at humagulgol, niyakap ko na lang siya ng mahigpit
"Ja-----Jana,,, sorry sorry sorry,,," nagsalita ako kahit humihikbi ako sa pagiyak
"Chris hindi na ko makakakita?? pero bakit ganon ha? ano bang ginawa ko?! "
"Jana, calm down magiging okay ang lahat Jana "
"Bakit ba nangyare sakin to" Umiiyak pa rin sya, nakita kong sobrang lungkot ng mata niiya.. at naawa akong makita siyang ganyan..
Humiwalay siya sa pagyakap saken, "Chris" inabot niya yung mukha ko, hinawakan ko yung kamay niya at hinawak sa mukha ko "Chris na kita makikita.. hindi ko na makikita sila Kim at Renz... sila mama...."
"Jana kaya natin to, kahit wala ka nang makita, tutulungan kita Jana, tulad ng dati, tutulungan kita " temporary pero.. baka maging permanent.. pano na to?
OO parang nagkapalit na kame ng mundo ni Jana, ako ngayon ang magiging Jana noon at siya ang magiging Chris noon, alam kong mahirap kasi naramdaman ko yung feeling ng darkness
Bumukas yung pinto sa room niya, sila Kim at Renz pati na rin yung mommy niya kaya naghiwalay kami sa pagyakap
"Best,,,"
"Kim??" lumapit si Kim kay Jana, umiiyak pa rin si Kim
"Best, kaya natin to, kailangan lang nating maging strong diba?? what are bestfriendship are for!!"si Renz naluluha na din habang niyayakap yung dalawang bestfriends niya...
Hindi na sumagot si Jana, humahagulgol na siya, pag nakikita ko siyang ganon, naluluha ako, ayokong nahihirapan siya....
"Anak,,,,,,Jana" lumapit naman yung mommy ni Jana
"Ma,,,"
"Jana be strong anak, gagawa tayo ng paraan,,," umiiyak din si Tita
"Kung magkakaroon siya ng eye donor, we can fix the problem of the patient pero as for now walang eye donor ang hospital kaya 50-50 ang chance na makakita ulit siya, mauuna na po ako" umalis na yung doktor, parang lumiwanag yung mundo ko, 50-50 chances,,,,,,,
"Anak, makakakita ka ulit,,, maghintay lang tayo,,,"
"Pero ma! ayokong maghintay... bakit ba kasi ako nabulag eh!"
Mahirap tanggapin ang pagiging bulag alam ko masakit, naramdaman ko din yan
, After hours, 4pm
"Jana, anak uuwi muna ko magdadala ko ng mga damit mo,," tkalamddo na kami, na parang tanggap na namin...pero hindi...
"Sabay na po kami tita," sabi ni Kim kasama si Renz
"O Chris, bantayan mo muna si best ha,,," tinaanguan ko na lang sila, si Jana nakasandal lang sa kama "Best, don't worry! kapit bisig tayo!" nagteary eyed na naman si Kim
*****
"Chris........may 50-50 chances pa ko....." ngumiti siya, umupo ako sa tabi niya at hinawakan ko yung kamay niya
"Oo Jana, kaya malaki ang pag-asa natin,,"
".....Tutuloy ka pa ba???" medyo sa una hindi ko naintindihan pero dahil sa mahal ko siya alam ko na ang ibig nyang sabihin.
"Oo naman, wala naman nagbago Jana............lalo pa kitang mamahalin kahit nililigawan palang kita Jana....."
"Chris, ...." hinayaan kong hawakan niya yung mukha ko, yung noo, ilong, lips
"Pwedeng magrequest?" tumama na lang sa utak ko to
"Huh? ano naman yun??" lumapit ako sa mukha niya at hinalikan yung noo niya
"Yun lang naman,"
"E ako pwedeng magrequest?"
"Ano naman yun?"
"Ipasyal mo ko Chris dyan sa labas sa garden ng ospital, diba, pareho lang naman tayo ng ospital??"
"Oo sige magpapaalam muna ko teka lang..."
After minutes, bumalik na ko,
"Jana, ichecheck ka pa ngayon kaya bukas na lang daw....."
"Ok sige..."
Gabi na 9 pm, hanggang ngayon binabantayan ko pa siya kahit tulog na, then bumukas yung pinto
"Jana?"
"Umm tulog po si Jana kayo po ba yung daddy niya?" halata naman sa itsura siguro kagagaling lang sa trabaho,
"Ikaw ba si Chris??"
"Opo sir,,"
"Nakwento sakin ng kanina ng misis ko, ikaw pala yung magkaron ng donor?" pumunta siya sa other side ng bed ni Jana at pinagmasdan si Jana habang tulog ako naman nakaupo sa chair malapit sa bed ni Jana
"Opo, ako nga po,,,,"
"Sana magkaroon din ng donor ang anak ko" tumulo yung luha nung daddy niya, "Jusko, ano bang nangyari"
"Iyon po ang wish niya, kaya po wag po tayong mawalan ng pag-asa sir,,,"
"Salamat iho,,............kanina ka pa ba dito??"
"Opo,,,binantayan ko po muna siya"
"Gusto mo umuwi ka muna, magpahinga ka bumalik ka na lang bukas mukang pagod ka na iho"
"Pasensya na po pero gusto ko po sanang bumalik mamayang hatinggabi, para naman po makauwi kayo ako na po ang magbabantay kay Jana.."
" O sige wala naman akong magagawa, mag ingat ka hano,"
"Opo sir..." bago ko umalis, nagising si Jana,
"Ch--Chris,,, san ka pupunta??"
"Jana, uuwi muna ko pero babalik din ako agad,"
"Mukang pagod si Chris, Jana anak "
"Papa..."
"Mauna na po ako sir.."
"Call me tito, iho"
"Ok po ...tito"
[Jana PoV]
"Anak, sorry ha ngayon lang ako nakauwi,,,"
"Okay lang papa tanggap ko naman po eh, chaka masaya na din po ako kase 50-50 chances na makakita pa ko"
"Mabait yung Chris na yon,,, nililigawan ka ba non Jana?"
"Papa,.....opo kahit nung nakakakita pa ko sorry Papa"
"Okay lang mabait naman yung Chris na yon pero pag sinaktan ka niya kukunin kita sa kanya okay ba yon?"
"Pa? nililigawan pa lang ako"
"Eh kahit na,,,,--okay lang ba pakiramdam mo anak?"
"Opo, nawalan lang naman po ako ng paningin okay na po ako Papa.."
Niyakap ako ni Papa, kahit na nagtatrabaho si Papa hanggang gabi, may oras siya para saken, yung baby bunso namen? pinaalagaan muna nila mama kayla lola,, parang pabigat na tuloy ako,,,,pero ayokong isipin yon, di naman ako magkakaganto ng matagal