AN: hi first one shot story ko po..pagpacenxahan nyo na at hindi talaga ako magaling magsulat hehe..pavote, comment,or recommend and be a fan..hahaha
Hi! I’m Marcole Li James Samaniego.
I’m just a simple guy with a simple dream…nyekz..! hahaha..
yun ang tingin ko sa sarili ko.(pahumble xempre) hehe..ewan ko ba kung bakit ang daming nagkakagusto sakin..eh gwapo lang naman ako, matalino, at di naman ganun kayaman..sakto lang kumbaga..kumibo dili daw ako.
Hindi kasi ako palasalita eh. Mysterious type daw ako sabi ng mga nakakakilala sakin. Kaya daw ang daming may gusto sakin. Pretty boy daw ako at hindi mayabang. I’m 16 years old and I’m studying at Westridge International School of Arts. They call me Landon. Ang layo sa full name ko no..hehe eh basta hayaan mu na .
Every Sunday kasama ko family ko magchurch. Napakabait at masunurin ko raw nga at ang swerte ng magiging gf ko sabi ng mga relatives ko. Every after church kasi pumupunta kami sa bahay ng lola ko pati ang iba kong relatives.
NGSB ako meaning NO GIRLFRIEND SINCE BIRTH. Hindi naman sa bakla ako ah.. hindi ko pa kasi nakikita yung girl na magpapatigil ng mundo ko..yung girl na mabait at hindi maarte sa katawan.
Kadalasan kasi ng mga nakikilala ko eh pulos make up ang mga pag mumukha..tapos sila pa unang lumalapit sa akin.. eh ayoko ng ganun. Gusto ko ako yung unang mag aaproach..ayoko namang mapahiya sila kaya hindi ako nang isnob.
Ganyan lang kasimple ang buhay ko hanggang sa dumating siya. Siya na gumising sa natutulog kong puso. Si Lyrica Rain.
It was a Sunday morning when I first met her. Maaga akong nagising noon.
Pagtingin ko sa alarm clock sa tabi ko, 5:30am pa lang.
Bumangon na ako at nag jogging pants.
Then I looked for my dog sniffy. Naglakad lakad kami papuntang park ng village nang may narinig akong music..It’s like a sound from a violin.. Sinundan ko ang sound hangang sa makarating kami ni sniffy sa isang bench sa ilalalim ng malaking puno..papasikat pa lang ang araw noon.. kaya nakakapagtaka..
I saw a girl playing a violin. Nakatalikod sya kaya hindi ko pa kita ang mukha nya.
Napahinto sya sa pagtugtog saglit then continued playing again. Napahinto ako sa paglalakad palapit sa kanya nung narinig ko ang musika nya.....
Parang nanunuot sa damdamin ng makakarinig bawat nota. At ganoon na nga ang nangyari sakin.
“Ang ganda naman pero sobrang lungkot..” nasabi ko na lang sa sarili ko.
[A/N: Now playing If you and me by JUris..search nyo sa youtube or click nyo sa side.. my korean version din po yan.. by taeyeon..]
Pagkatapos nun ay lumapit na ako sakanya at tumabi.
Parang ang lalim nang iniisip nya at hindi nya ako napansin agad. Nakatingin lang sya sa malayo. Parang ang lungkot nya..
“Hi! Ang galing mu namang magviolin.” Sabi ko na nakapagpagulat sakanya.
Noon ko natitigan ang mukha nya. Singkit ang mga mata nya at halatang kagagaling lang sa pag iyak nang nagdaang gabi. Hanggang balikat ang buhok nya na tinatangay tangay pa ng hangin. Matangos ang ilong nya na parang ang sarap pindutin. At ang pula ng mga labi nya na parang ang sarap halikan. Mukha syang Korean. She's so beautiful. That's all I can say.
“Salamat..."
Mahina nyang sabi pagkabawi ng pagkagulat at humarap sa dating direksyon.
After 10 minutes of silence, nagsalita na ulit ako.
“I’m Landon..Pwede ko bang malaman ang pangalan mo?”
“I’m Li..li..ly..ri..ca Raiin..” pautal nyang sabi na parang nahihiya.
“May problema ka ba? Parang kasing ang lungkot lungkot mo eh..I’m willing to listen.” Tanong ko habang nakatanaw kay sniffy na tumatakbo takbo sa malayo. Hindi sya sumagot at bigla nalang tumayo at tumakbo.
“Wait!”
Sabi ko at napatayo bigla.
Hindi ko man lang naitanong yung address o cellphone number nya. Pinuntahan ko na si sniffy at umuwing laglag ang balikat.
“Saan kaya sya nakatira? “ parang timang na tanong ko sa sarili ko.
------------------------
The next morning, hindi ko alam kung bakit tinangay na naman ako ng mga paa ko sa park.
Habang naglalakad, narinig ko na naman yung malungkot na kanta..
♫♫♫♫♫
“Si lyrica!” sabi ko at patakbong pumunta sa kinaroroonan nya..
Lumapit ako bigla sakanya at napatigil sya.
“Bakit bigla ka na lang umalis kahapon?” tanong ko.
Ngumiti lang sya sakin at tumugtog na ulit. Isang oras kaming ganoon. Nakatitig lang ako sakanya palagi. Ang sarap nya talagang tignan.Pag humihinto sya sa pagtugtog, ngumingiti lang sya.. para syang angel.
“Bakit hindi ka nagsasalita? Ayaw mo ba na nandito ako?”
Umiling sya at ngumiti pero hindi umabot sa mga mata nya. Pagkatapos ay tumayo sya at bigla na lang tumakbo palayo.
Two months had passed na palagi akong pumupunta sa park para makita siya.
Tulad ng dati, tumatabi lang ako sakanya and i'm just listening to her music. Kapag pinupuri ko siya ay ngumingiti lang sya at hindi nagsasalita.
“Kelan mo kaya ako kakausapin? Kasi ilang buwan na din akong nagpupunta dito pero hindi ko pa rin alam kung saan ka nakatira.” Sabi ko na nakangiti.
Ngumiti lang ulit sya at tumugtog. She keeps on playing that song..pero hindi ako nagsasawa..
Feeling ko..ineexpress nya through that song yung mga gusto nyang sabihin. After that umalis na ulit siya. Ilang buwan pa ang lumipas at lalo kong napatunayan sa sarili ko na mahal ko na siya..
“Lyrica..gusto ko sanang sabihin sayo na mahal kita. Mahal na kita simula pa noong unang beses na marinig ko ang musika ng puso mo. Nararamdaman ko sa bawat nota mo ang lungkot na nararamdaman mo dyan sa puso mo.Gusto ko sanang pawiin lahat ng sakit na nararamdaman mo ngayon at palitan ng isang masayang musika. Aalagaan kita at hindi pababayaan. Gagawa tayo ng panibagong linya ng kanta na magkasama at Masaya. Mahal na mahal kita Lyrica…Lyrica give me a chance to prove my love for you. I will love you always and forever. You will be the only one for me. You will be the first and the last woman in my life. Kahit sa kabilang buhay. Lyrica, I’ll wait for you. Even if it takes a lifetime. I love you Lyrica Rain..” I said while my tears keep on falling from my eyes..
Pagtingin ko sa kanya. Nakita kong umiiyak na din pala siya tapos ay ngumiti siya ngunit hindi umabot sakanyang mga mata.
“I..I..lo..lo..o..ve..ve.. yo…uu to..oo La..la..lan..dooon..” mahina at pautal utal nyang sabi na parang nahihirapan. She smiled then she kissed me on the lips..then she left again without even a word.
I was shocked then I smiled..mahal nya din pala ako.. feeling ko ako na ang pinakamasayang tao sa mundo..
Pero yun na pala ng huling beses na makikita ko sya..
Pabalik balik pa rin ako doon tuwing umaga..umaasa pa rin ako na babalik sya..
“Miss na miss na kita Lyrica..Nasaan ka na ba ha?” sabi ko habang nakaupo doon at naghihintay. Hindi ko na napigilan at tumulo na naman ang luha sa mga mata ko. Simula nang makilala ko siya naging iyakin na ako.
uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu
6 years later at graduate na ako ng college pero hinihintay ko pa rin siya sa dating tagpuan. Hanggang sa maisipan ko siyang ipahanap.
0000000000000000000000000000000000
Eto na nasa harap na ako ng gate ng isang malaking bahay. Nang may lumabas na matandang babae. Kamukha niya si lyrica.
“Dito po ba nakatira si Lyrica?” tanong ko na mukhang ikinagulat niya.
“Pasok ka muna hijo..”
“Ano ang kailangan moh hijo?” tanong nya habang nakatingin ako sa mga pictures ni lyrica na may hawak na violin sa side table.
“Hinahanap ko po si Lyrica.” Sabi ko
“Hindi mo pa ba alam hijo? tanong nya..
“Ang alin po? Nagtataka kong tanong..
“Matagal ng wala si rain..patay na siya.. limang taon na ang nakakaraan..” sabi nya na nangingilid ang luha.. tumulo na ng tuluyan ang mga luha ko.. lyrica tuluyan mu na ba akong iniwan..
“Ikaw ba si Landon?” tumango lang ako..
May kinuha syang box at iniabot sa akin..
“Bago sya mamatay ay ibinilin nya sa akin na ibigay yan sa iyo kung magkataon raw na hanapin mo siya.”
Tumango lang ako at umalis ng tulala at dinala ng mga paa ko sa lugar kung saan una at huling beses ko siyang nakita. Naupo ako at binuksan ito..
Dear Landon,
Hindi ko alam kung mababasa mo pa ito o hindi o baka sa mga oras na iyon ay wala na ako. Landon mahal na mahal din kita. Unang kita ko pa lang syo naramdaman ko na hindi na ako nag iisa. Kahit hindi kita kinakausap ay hindi mo ko iniwanan. Pinagtyagaan mo pa rin ako. Gustung gusto kong kausapin ka ng mga oras na iyon pero hindi ko magawa kasi hirap akong magsalita. Landon, may sakit ako at malapit na kong kuhanin nang nasa itaas. Gusto ko palagi kitang nakikita kahit nanghihina na ako. Pinipilit ko pa ring pumunta doon para makita ka. Pero sa mga susunod na araw hindi ko alam kung makakayanan ko pa. Landon, mahal na mhal kita. Ikaw lang ang lalaking minahal ko ng ganito. Pinasaya mo ako sa mga huling araw ng buhay ko. Ikaw lang ang mamahalin ko Landon.. Wala ng iba..
Nagmamahal,
Lyrica Rain
Pagkatapos kong basahin yun ay tuloy tuloy na sa pagtulo ang mga luha ko.
“Lyrica..bakit hindi mo sinabi sa akin noon pa? Sana ay nasamahan kita sa mga oras na nahihirapan ka..”nasabi ko habang umiiyak pa rin..parang gumuho ang mundo ko..
♫Here I am, standing close to you
And it's still so far away,
So many times, I tried to say,
But my heart was afraid♫
Look at you is all that I can do,
Like a silly girl, I stare
'Coz you might leave me when I reveal,
What my heart is really feeling♫
If I could just say the words,
All the secrets in my heart and in my soul you'll hear,
Will you take me in your arms or let me go,
Our lovely days will they just fade like whispers in the wind?
If I could just say the words,
All the secrets in my heart and in my soul you'll hear,
Can't you see the love I hide slip through my eyes,
This silly girl so scared she just can't say "I Love you."♫
Here I am, holding on to fate,
What we have may never change
'Coz you might leave me when I reveal,
My lips will seal the love I'm hiding.♫
If I could just say the words,
All the secrets in my heart and in my soul you'll hear,
Can't you see the love I hide slip through my eyes,
This silly girl so scared she just can't say "I Love you.”♫
“Lolo ang galing nyo naman pong mag violin.” Sabi ng isang bata sa akin habang nakaupo doon sa dating lugar..kung nasaan ang mga ala ala niya..
“Salamat hijo..” sabi ko na lamang at ngumiti.
“Lolo napansin ko lang po, Bakit lagi po kayo tumutugtog dito tuwing umaga?”
“May hinihintay kasi ako eh..at sa tingin ko malapit ko na ulit syang makita..” tugon ko.
Habang tumitipa ako ng violin.. siya pa rin ang nasa isip ko..
“Lyrica, mahal na mahal kita..nararamdaman ko..magkikita na tayong muli..”
-THE END-
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
AN: hehe..malungkot ba guys? bigla lang yan pumasok sa sip ko eh...
▂ ▃ ▄ ▅ ▆ █ 100%
─▀██▀───▀██▀─▀██──██─▀██▀▀ ▀─
──██─────██───██▄█▀───██▄█───
──██─────██───██▀█▄───██▀█───
─▄██▄▄█─▄██▄─▄██──██─▄██▄▄ ▄_
ahaha..kapal me..^_^V