A/N: Nalilito na ba kayo sa dami ng twist ng kwentong ito? Hahahaha! Don't worry, walang lihim ang hindi nabubunyag so keep on reading!
Be an ABANGERS/READER of Meeting the Stranger-Again <3 Lovluts!
Neil's pov
Yah right! Araw nga namin ito ni Jiee kaso parang hindi ko naman mafeel na kasama ko talaga siya maliban na lang nung nasa sine kami kanina.
Mula nung nasa jolibee na kami eh masyado ng pasikat itong si Allan. I don't want to get mad at him pero parang ipinapakita niyang hindi ko kilala ang best friend ko.
Uhmm, Can I have one order of that and that and that and that please!
Sabay turo sa mga pagkain na nasa harap ko. Dun sa malalaking menu ng Jolibee. Hindi ko alam tawag dun eh. Basta yun un!
I think you got it wrong. Miss can I have one order of that and that and that and that one...
Si Allan na nasa kabilang counter.
I got it wrong, Whut? Eh ito naman talaga ang mga gustong pagkain ni Jiee eh. Ughhh! I feel kinda annoyed.
Pagbalik sa table nag-alburuto na si Jiee sa dami ng pagkain na inorder namin. Eh kasalanan naman talaga ito ni Allan. Pero ewan bigla na lang may kumirot sa puso ko nung karamihan ng pagkain na kinuha ni Jiee eh yung mga inorder ni Allan.
I mean, WTH! Pati ba pagkain ng best friend ko eh hindi ko na din alam? Ito naman amdalas niyang kinakain kapag napunta kami sa Jolibee eh. I feel down a bit. Pero hindi ko na lang pinahalata sa kanila.
Akala ko dun na magtatapos ang lahat pero umpisa pa lang iyon.
Pagka-alis ng jolibee eh ginamit namin ang sasakyan ni Allan at si Angel ang nagdrive. Hindi ko na pinansin kung saan man niya kami ipupunta kasi panay ang tingin ko kay Allan at Jiee sa front mirror ng sasakyan. Kanina pa sila nagkukulitan sa back seat. Nabwibwisit ako na ewan. Gusto ko ako yung kalaro ni Jiee kaso nandito ako sa harap with Angel.
Pagkababa ng sasakyan agad tumambad sa amin ang isang bar. Kaya naman agad napakapit si Jiee sa braso ni Allan. This is not a good idea but bigla na lang sumang-ayon si Jiee na tumuloy sa loob. At ito pang masakit, akala ko kaya may lakas siya ng loob eh ng dahil sa akin yun pala dahil nanaman kay Allan.
Really? I mean! Best I'm here tho!
FUDGE! This is really getting into my nerves. Ng makapasok kami sa bar halata kong natatakot si Jiee pero di ko siya malapitan kasi todo ang hawak sa akin ni Angel habang si Allan eh todo bantay naman dito kay Jiee.
Oo! Aaminin ko ng kaya hindi ako masyadong kabado na pumasok dito eh napunta na din kasi ako dito dati. Pero nung makilala ko si Jiee eh itinigil ko na kasi ayokong maturn-off siya sa akin kahit ako naman yung may gusto sa kanya dati. Remember nung crush ko pa siya?
Lumipas ang konting segundo eh bigla na lang huminto ang music at nagsalita si Allan. Mga salitang mas tumaga pa sa puso ko. Namimilipit na ito sa sakit at hindi ko na alam ang gagawin ko.
May gusto ba siya kay Jiee? It's like woah! Announcing and giving death threats to all the people in the bar just to make sure that Jiee would be alright and I don't know that he is really powerful because it seems like he owned the bar for just a blink.
Grabe! Tapos nakita ko si Jiee na todo naman ang ngiti sa ginawa ni Allan.
Well hell yeah! I can do that too to my best friend kung hindi ka lang nangunguna sa lahat.
Pumunta kami sa isang table at umalis saglit si Angel para kumuha ng drinks. Pagkabalik ni Angel agad kong nilaklak yung binigay niyang inumin ko. I need to relax. Please nerves! Keep calm.
After drinking my drink nasa harap ko si Allan at Jiee na nag-aaway kasi ayaw painumin ni Allan si Jiee.
Ako dapat yung gumagawa nun kay Jiee eh. Ako dapat yung nagbabawal sa kanya. Ako dapat yung nag-aalaga sa kanya ngayon. Sa akin dapat ang atensyon niya pero ng dahil sa magaling yang Allan na yan eh nakuha niya lahat ng atensyon ni Jiee. Hindi ko magawang sumbatan si Allan kasi baka magkagulo pa dito at ayokong masira ang araw na ito kahit nung umpisa pa lang ay sira na.
Niyaya ako ni Angel sumayaw at kahit labag sa loob ko eh sumunod pa din ako sa kanya. Medyo nahihilo na nga ako eh.
Biglang nagbago yung music at naging slow yung kanta. Niyakap ako bigla ni Angel at hindi ko namalayang nakayakap na din pala ako sa kanya. Pero habang sumasayaw hindi ko mafeel yung moment naming dalawa kasi ang iniisip ko ay si Jiee. Napayakap na lang talaga ako ng mahigpit kay Angel kasi talagang nalulungkot ako. Iniharap ako ni Angel sa kanya at bigla niya nanaman akong hinalikan. Hindi ko na nakontrol ang sarili ko so I also kissed her. Tumugon ako sa halik niya kahit na wala akong maramdamang kahit anong pagbago sa pagtibok ng puso ko.
Natauhan ako ng bigla kong maalala na baka nakatingin sa amin si Jiee kaya itinulak ko si Angel palayo pero hindi naman ganon kalakas at pagharap ko kina Jiee eh nakita kong hawak ni Allan ang mga pisngi ng best friend ko.
Naghahalikan din ba sila? So sila nga? So may gusto nga sila sa isa't-isa. So niloloko nga ako ng best friend ko. Ayaw nga talaga niyang sabihin sa akin na may relasyon na sila ng Allan na yon? Pero bakit? Bakit ayaw niyang sabihin?
Nakatitig lang ako sa kanila habang naglalakad sila palabas sa bar. Nang nakalampas na sila sa pintuan eh agad ko silang sinundan at ang sumunod na nakita ko ang mas dumurog pa sa puso ko.
Nakita ko silang magkayakap sa gitna ng ulan. Perfect moment for a love story na hinihiling kong mangyari din sa akin.
Gay ba masyado? Si Jiee ang nagturo sa akin niyan. Sabi niya isa sa pinakanakakakilig na moment eh yung makayakap mo ang taong mahal mo sa gitna ng ulan. Ironic man ito kasi masaya kayo pero umuulan pero isa yun sa defintion ng love para sa kanya which is LOVE IS BEST FELT IN IT'S MOST IRONIC WAY. Weirdo mang pakinggan pero sa sobrang lakas ng imagination ni Jiee at ganong example ang naisip niya eh para bang naakit ako ng mga salita niya.
Hindi ko alam kung magiging masaya ba ako kasi nararanasan na niya ito o masasaktan ako sa mga nakikita ko. Marahil dahil nag-expect ako na si Jiee ang long lost love story ko pero hindi pala.
Minsan naiisip ko, talaga bang mahal ko si Angel? Talaga bang best friend lang ang tingin ko kay Jiee? Talaga bang ito ang katotohanan? Wala na bang pwedeng magbago?
Nagsalita si Allan at nagpaalam na sila ni Jiee. Gusto ko silang pigilan pero nandito na si Angel sa tabi ko.
Neil, are you okay?
Ah yes! I think it's time to go home. Medyo nahihilo na kasi ako.
You go ahead! I'm going back pa kasi sa bar for Katy eh.
Ah ok! Sorry Angel I....
No it's okay! Go rest well.
Naglakad ako mag-isa sa gitna ng bumubuhos na ulan. Iniisip kong babalikan ako ni Jiee. Iniisip kong babalik siya para sabihing best friend gusto ko ikaw ang kasama kong maglakad sa gitna ng ulan! Pero habang naglalakad ako nakita ko silang dalawa ni Allan na masayang naglalaro sa putikan.
Jiee kaya ba ikaw napapalapit kay Allan kasi nawawalan nanaman ako ng oras sa'yo? Pero di ba sinabi mo namang ok lang sa'yo na bigyan ko ng second chance si Angel?
Bakit kung kelan nandito na yung babaeng mahal ko eh hindi ko pa din mafeel na makontento. Bakit feeling ko may malaking part sa akin ang nawawala?
Jiee possible kayang inlove na ako sa'yo? Pero hindi eh. Hindi pwede to. Mahal ko si Angel. Kami ni Angel ang para sa isa't-isa. Siguro namimiss lang kita Jiee.
Namimiss ko yung dating kulitan natin. Yung ikaw ang kasabay kong pumapasok. Yung tumatambay ka sa room ko. Yung ikaw yung hinahatid ko. Na hindi ko na nagagawa ngayon kasi ayokong pag-isipan ka ni Angel ng masama.
Anong gagawin ko? Litong-litong na talaga ako. Hindi ko akalaing darating sa point na kailangan kong malito.
Hindi ko alam kung dapat ba talaga kitang paniwalaan Jiee.
Kaya ba feeling ko eh may gusto na ako sa'yo kasi masyado na akong possessive kasi feeling ko porke best friend mo ako eh ako lang ang makakakuha ng lahat ng atensyon mo? Selfish na ba ako best kaya nasasakal ka na sa akin? Nasanay ako na kahit sino mang taong pakisamahan ko eh nandiyan ka lang sa tabi ko at hinding-hindi nawawala kung sakaling iwan man nila ako kahit na minsan halatang napapagod ka na kakaantay sa akin eh ni minsan hindi ko naramdaman na nainis ka o nainip kakaantay.
Lalo na yung nabasa ko sa likod ng notebook niyang nawawala. Ang pangalan naming Jieeneil na cute din pa lang pakinggan. Sana hindi ko na lang nakita yun para hindi na ako umasa. Buti na lang naibalik ko na sa kanya yun. Nailagay ko yun sa bag niya kanina ng hindi namamalayan kasi di ba binigay yun sa akin ni Mikko nung isang araw. Ibibigay ko sana ng personal kay Jiee pero wala na, sira na araw namin.
Hayaan mo, ngayon medyo bibigyan din kita ng time para sa sarili mo.
Grabe na pala ang tama sa akin ng alak ngayon. Talagang hindi na ako sanay.
Hindi ko na sila binalak sundan pa at dumiretso na ako sa bahay para matulog na lang.
Masyado na akong nasasaktan. At kapag hindi ko napigilan eh bigla ko na lang makalimutan si Angel.