Μια καινούρια αρχή

By benefactor

153 8 0

More

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1:Το ταξίδι
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3:Diego και Ginnifer
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4:Συζήτηση και σκέψεις

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2:Η γνωριμία

32 2 0
By benefactor

Ξύπνησα απότομα φώναζοντας το όνομά του.Αμέσως συνειδητοποίησα πως ήταν μόνο ένα όνειρο που πολύ θα ήθελα να είναι πραγματικότητα.Ήταν Πρωτοχρονιά και πρώτη φορά θα την περνούσα μόνη μου.Ντύθηκα και βγήκα έξω,προσπαθώντας να μάθω τα κατατόπια.Κοιτούσα τον κόσμο να περνάει χαμογελαστός.Άλλοι ήταν με τις οικογένειες τους,άλλοι με τις παρέες τους κι άλλοι μόνοι τους όμως κανείς δεν ένιωθε τόσο μόνος όσο εγώ.Είχα απομακρυνθεί πολύ από το σπίτι μου χωρίς να το καταλάβω.Μπήκα σε μια μικρή καφετέρια και απόλαυσα ένα ζεστό καφέ.Αυτό το μαγαζί θα γινόταν το στέκι μου.Ήταν μικρό και φιλόξενο.Όταν βγήκα πάλι έξω,οι δρόμοι είχαν ερημώσει και έβρεχε καταρρακτωδώς.Περίμενα ένα ταξί στην βροχή αρκετή ώρα.Είχα γίνει μούσκεμα στην κυριολοξία.Αποφάσισα να πάω σπίτι με τα πόδια αλλά ο καιρός δεν με βοηθούσε.Φύσαγε και η βροχή δυνάμωνε χτυπώντας το πρόσωπο μου με μανία.Ήμουν αφηρημένη όταν έπεσα πάνω σε κάποιον κύριο που προσπαθούσε να μπει στο αμάξι του.

S:Oh I'm so sorry.I was abstracted.

Όταν σήκωσε το κεφάλι του για να με δει κατάλαβα ότι τον ήξερα.Ήταν ο αγαπημένος μου ηθοποιός.Πάντα ήθελα να τον γνωρίσω.Έμεινα ψύχραιμη και έκανα πως δεν τον ήξερα.Γνώριζα πως ενοχλούσε τους celebrities.

R(aphael):It's ok.What are you doing in the rain without an umbrella?You are wet.

S:Yeah I know.I forgot my umbrella at home and there aren't any taxis so I'm going home on foot.

R:Come on get inside I'll take you home.

S:I'm ok don't worry.

R:Come on it's New Years Eve.I have to be good kid otherwise Santa's not going to get me a present.

S:Hahaha ok then.

Μπήκα στο αμάξι γελώντας με το αστείο του.Ήταν πιο ωραίος από κοντά και από ότι φαινόταν πολύ ευγενικός και αστείος.Μπήκε μέσα και έβαλε μπρος την μηχανή.Με ρώτησε προς τα που πάμε και του έδωσα οδηγίες.

R:I'm Raphael by the way.

S:I'm Sofia.

R:Well,pleased to meet you Sofia.You are new here right?

S:How do you know that?Is that so obvious?

R:Well yeah because it's hard to find taxis in this area.

S:Oh my God!Really?I didn't know that.So thanks for letting me know.

R:Haha your welcome.So where are you from?

S:I'm from Greece.

R:I've never been there.

S:Well,it's nice country.You have to visit it someday.

R:Yeah maybe someday.When did you cοme?

S:Yesterday.I went out for a walk to know this place better.It seems that I ended up staring at people with their families and friends.You know it's New Years Eve and it's the first time I'm gonna be alone.

R:Oh I-I'm sorry.

S:Don't be.

R:You know I'm a founder of an enviromental organization called Green Day and we are going to have a party tonight.Do you want to come?

S:Uhm...yeah...ok.

R:Ok,I'll come to pick you up at 10.Is that ok?

S:Yes.So here we are.Thanks Raphael.

R:Any time.See you at 10.

Βγήκα από το αμάξι και μπήκα στο κτίριο.Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μόλις είχα γνωρίσει τον αγαπημένο μου ηθοποιό,ο οποίος με είχε φέρει σπίτι και με κάλεσε και σε ένα party.Η νέα αρχή στην Αμερική μόλις ξεκινούσε.

S:Hey mister Paul.

P:Hello Sofia.You seem to me better than you were before.

S:Yeah that's because I met someone that I've always wanted to.

P:Oh I'm glad you finally did it.

S:I know that you will stay here all night and you won't celebrate like everyone so I bought you something.I hope you like it.

Ήταν μια γραβάτα.Την είδα σε ένα μαγαζί και σκέφτηκα να την πάρω στον ευγενικό κύριο Paul.Μπορεί να τον είχα γνωρίσει μόλις χθες αλλά ένιωσα την ανάγκη να του πάρω κάτι.

P:It's a tie.Oh how kind of you!I wish I had bought you something too.

S:It's ok.My gift is your smile.

Το πρόσωπό του σκοτείνιασε και με κοίταξε.

P:You are so sweet kid.You...you remind me er my daughter.

S:Where is she?

P:She died 2 years ago.She had a car accident.She would be at your age.

S:I'm really sorry for your lose.

Τα καστανά μάτια του φωτίστηκαν και πάλι ευχαριστώντας με για άλλη μια φορά.Ανέβηκα στο δωμάτιο μου χαρούμενη για την καλή μου πράξη.Μόλις μπήκα σπίτι,έβγαλα τα βρεγμένα μου ρούχα και έβαλα μια φόρμα.Μπήκα από το κινητό στο facebook κι έκανα ένα status που έλεγε:Η σημερινή μέρα υπέροχη και το βράδυ προβλέπεται ακόμα καλύτερο.I love America.

Μπήκα στο δωμάτιο και άνοιξα την ντουλάπα για να δω τι θα έβαζα το βράδυ.Μετά από πολλά ρούχα που δοκίμασα,προτίμησα ένα μαύρο φόρεμα που έφτανε στη μέση των μηρών.Είχε έναν ώμο,ήταν στενό στη μέση και η αριστερή του μεριά ήταν απο δαντέλα.Αφού βρήκα τι θα έβαζα,μπήκα να κάνω μπάνιο.Γέμισα την μπανιέρα και έκατσα μέσα αρκετή ώρα.Όταν κοίταξα το ρολόι έδειχνε οχτώ.Έφτιαξα τα μαλλιά πιάνοντας τα πάνω με έναν κότσο και στα πλαΪνά έκανα δυο κοτσίδια που κατέληγαν στον κότσο.Βάφτηκα και τέλος έβαλα το φόρεμα μου.Την ώρα που έβαζα τις γόβες μου και ετοίμαζα την τσάντα-φάκελο χτύπησε το τηλέφωνο μου.

S:Hello?

P:Sofia,I'm Paul.There is someone here and he is waiting for you.

S:Ok,tell him I'll be there in a minute.

Ήμουν τόσο αγχωμένη.Όταν μπήκα στο ασανσέρ έκανα τον σταυρό μου να πάνε όλα καλά.Η πόρτα άνοιξε και ο Paul με κοιτούσε μαγεμένος.

P:I think that he is gonna like you.

S:Hope so!Where is he?

P:He is waiting for you outside.Go and have fun.

Μου είπε κλείνοντας μου το μάτι.Βγήκα έξω και τον είδα ακουμπησμένο με την πλάτη στο αμάξι φορώντας ένα μάυρο κοστούμι και έχοντας τα χέρια στις τσέπες.Όταν με είδε να τον πλησιάζω μου χαμογέλασε.

R:Wow!You are...beautiful.

S:Thank you!You look good too.

R:So my lady.

Έκανε λίγο πιο πέρα και μου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να μπω μέσα.Κατά την διάρκεια της διαδρομής δεν είπαμε και πολλά.Όταν φτάσαμε μου άνοιξε την πόρτα και μπήκαμε σε ένα bar-restaurant.Χαιρέτισε αρκετά άτομα και με σύστησε στους συνεργάτες του και στη συνέχεια καθίσαμε σε ένα τραπέζι οι 2 μας.

R:Do you want me to order wine?

S:Uhm yeah.

R:Could you please bring us your best red wine?

W:Of course.

R:So Sofia you know that you are the first one who isn't screaming when she talks to me?I guess that's because  I'm not so famous in Greece.I like that.

S:Y-yeah about that.You have been my favourite actor since I was seventeen.I have posters of you and actually you tweet me twice.

R:Oh my God.Really?

S:Yes and you followed me for about 10 minutes.When I woke up in the morning I saw that you had unfollowed me.I felt so horrible.

R:Oh I'm sorry.

S:Haha it's ok.I think that it's better now.I mean I prefer that apart from the following thing.

R:Yeah you're right.So let's drink to this.To us.

Χαμογέλασα και του απάντησα.

S:To us.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας μιλούσαμε για διάφορα θέματα.Μου είπε ότι ήταν χωρισμένος εδώ και 4 χρόνια και πως είχε 2 παιδιά τον Diego και την Ginnifer.Του ανέφερα κι ότι σε 1 βδομάδα θα έπιανα δουλειά σε μια εταιρία ως οικονομολόγος και έμεινε έκπληκτος,επειδή δεν περίμενε να έχω έφεση στα οικονομικά.

S:Well,when I was young I wanted to walk on the red carpet.I wanted to be an actress but I knew that it was only a dream so I decided to do something else.

R:I think you shouldn't have given up to your dream.Hey 2020 is going to come in about a minute.

Αρχίσαμε να μετράμε αντίστροφα ωσπού η νέα χρονιά μας βρήκε να ευχόμαστε ο ένας στον άλλον.Μετά από ώρα ο Raphael μου ζήτησε να χορέψουμε κι εγώ δέχτηκα.Έβαλε το χέρι του στην μέση μου κι έγω στο στήθος του κι αρχίσαμε να χορεύουμε κοιτώντας ο ένας τον άλλον στα μάτια.Είχαμε μείνει να χορεύουμε μόνοι μας στην πίστα χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι και όταν το τραγούδι τελείωσε όλοι μας χειροκρότησαν κι εγώ κοκκίνησα.

S:Raphael,it's late.I have to go.

R:Ok let's go then.

S:You don't have to leave the party.I can take a taxi.

R:I won't let you all alone out there.Let's go.

Ο Raphael χαιρέτησε τους συνεργάτες και φίλους του και πήγαμε στο αμάξι.Στην διαδρομή δεν μιλήσαμε πολύ.Σκεφτόμουν όλη την βραδιά και πως είχα καιρό να περάσω τόσο ωραία.Ακόμα όμως δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως είχα βγει με τον αγαπημένο μου ηθοποιό.Ήταν τόσο ευγενικός,καλοσυνάτος και γοητευτικός.Όταν φτάσαμε έξω από το σπίτι,σήκωσε το χειρόφρενο και γύρισε προς το μέρος μου.

S:So I had great time.Thank you for everything.If it wasn't you I would be alone tonight.

R:You don't have to thank me.I'm glad you had great time,I had too.

Δεν μιλούσαμε για λίγο και απλά κοιταζόμασταν.

S:Well,I have to go.

R:I hope to see you soon.

S:I hope so.Goodnight.

Του χαμογέλασα και τον φίλησα στο μάγουλο και βγήκα από το αμάξι αφήνοντας τον έκπληκτο.Όταν μπήκα μέσα ο κύριος Paul είχε αφήσει από ώρα το πόστο του.Ανέβηκα πάνω,έβαλα μια φόρμα και αμέσως έπεσα για ύπνο σκεπτόμενη τον Raphael και την ωραία βραδιά που είχα περάσει μετά από καιρό και όλο αυτό επειδή έπεσα τυχαία πάνω του.Ίσως ήταν ο άνθρωπος που έψαχνα για να κάνω μαζί του τη νέα αρχή.Ο ύπνος με πήρε γρήγορα καθώς είχα πολλές σκέψεις στο μυαλό μου.Το πρωί με ξύπνησε το κουδούνι.Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη πριν ανοίξω την πόρτα και φτιάχτηκα κάπως,ωστόσο φαινόταν ότι μόλις είχα ξυπνήσει.Το κουδούνι χτύπησε άλλη μία φορά.

S:I'm coming.

Άνοιξα την πόρτα και είδα τον Raphael με ένα μπουκέτο λουλούδια να μου χαμογελάει.

R:Good morning.

S:Raphael?Good morning,come in.

R:Thanks!These are for you.

S:Oh,thank you.

R:Did I wake you up?Sorry if I did.

S:It doesn't matter.I'm glad you came.

R:Yeah me too. 

Ειπε χαμογελώντας.

R:Hey y-you remember the cafe I met you yesterday right?

S:Yeah.

R:Do you want to go there for a cofee?

S:Yes,I'd love too.Just wait for me to get dressed and we can leave.

Πήγα στο δωμάτιο μου πιο χαρούμενη από ποτέ με την έκπληξη του Raphael.Ντύθηκα,έπιασα τα μαλλιά μου μια κοτσίδα και πήγα πάλι στο σαλόνι όπου βρήκα τον Raphael να κοιτάζει το album με τις τελευταίες φωτογραφίες που είχα βγάλει με τα παιδιά στην Ελλάδα.

S:I'm ready.

R:Those are your friends,aren't they?

S:Yeah.

Του είπα χάνοντας για λίγο το χαμογελό μου.

S:I really miss them.They are my best friends.We've been together for twelve years  but now...

R:Hey!Let's go for that cofee and we'll talk about this ok?

S:Yes,let's go.

Όταν βγήκαμε έξω είχε αρκετό αερά.Μπήκαμε στο αμάξι του και κατευθυνθήκαμε προς το μικρό καφέ.Μπήκαμε μέσα και για μια στιγμή κάμποσα κεφάλια γύρισαν και μας κοίταξαν.Αρχικά παραξενεύτηκα αλλά στη συνέχεια θυμήθηκα πως συνοδευόμουν από έναν ηθοποιό και θα έπρεπε να είμαι προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο.Παραγγείλαμε δύο καφέδες και καθίσαμε στο πιο απόμερο σημείο του μαγαζιού ώστε να μην τραβάμε τα βλέμματα και για να μην μας ενοχλούν.

R:Could I ask you something?

S:Of course.

R:It seems to me that you had great time in Greece.You had great friends that loved you,your family and a boyfriend I suppose.Why did you leave?

S:Haha.First of all I didn't have a boyfriend and if you don't mind I'm not ready to talk about that right now.

R:Ok,sorry for asking.

S:No it's ok I-I'm just not ready yet.What about you?Why did you get a divorce?

R:Well,we had a lot of arguments so we decided that it would be better for us and our kids to get a divorce.

S:I see.Do your kids leave with you?

R:Uhm no.They leave with their mother,Linda,but I make visits to them and every weekend they are at my house.

S:That's good.

R:Yeah,I love them so much and they are the most important people in my life.Why didn't you have a boyfriend?

S:Because...I didn't want to and that's because the boys at my age are so immature.

R:Yes,I know that.

Μετά από αρκετή ώρα συζήτησης αποφασίσαμε να φύγουμε και μου πρότεινε να πάμε για φαγητό.Πήγαμε σε ένα εστιατόριο που από ότι φαινόταν πήγαινε συχνά εκεί.Τρώγαμε,πίναμε και συζητούσαμε διάφορα πράγματα.Μου άρεσε να τον ακούω να μου λέει για την δουλειά του και για τον οργανισμό στον οποίο ήταν ιδρυτής.Με ρωτούσε για τις σπουδές μου που του φαίνονταν ενδιαφέρουσες.Όταν βγήκαμε από το εστιατόριο φύσαγε αρκετά και μου έδωσε τη ζακέτα του μέχρι να φτάσουμε στο αυτοκίνητο.Όταν φτάσαμε έξω από το σπίτι μου,σήκωσε το χειρόφρενο και με κοίταξε βαθιά στα μάτια.Εγώ ανταπέδωσα το βλέμμα και χάθηκα στα γαλάζια μάτια του.

S:Thank you for this wonderful day.Everything was amazing and I needed something like that.

R:You don't have to thank me.I just...I just love spending time with you.It's like we've known each other for years.

S:That's true.

R:So uhm...what about tomorrow?If you don't have to do something I know a place where the view is great.We could go to watch the fullmoon.What do you think?

S:I'd love to.I like being with you.

Με κοίταξε και μου χαμογέλασε.Κατάλαβα ότι δεν περίμενε να ακούσει κάτι τέτοιο.Του έδωσα την ζακέτα,τον χαιρέτησα με ένα φιλί στο μάγουλο και μπήκα στο σπίτι μου.Όταν έκλεισα την πόρτα πίσω μου ενώ ήμουν χαρούμενη που θα έβγαινα και πάλι με τον Raphael,ταυτόχρονα ένα περίεργο συναίσθημα με κυρίευε.Πρώτη φορά μετά από καιρό περνούσα καλά και συνειδητοποιούσα πως όσο ήμουν με τον Raphael,εκείνος δεν ερχόταν στις σκέψεις μου.Όμως κάθε φορά που έκλεινα την πόρτα πίσω μου εκείνος με κυρίευε.Μου έλειπε και αναρωτιόμουν τι να έκανε.Δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να μελαγχολήσει.Πήρα τηλέφωνο τη Βαρβάρα γιατί ήξερα πως θα ήταν όλες μαζί στο σπίτι της και τους μίλησα.Δεν τους ανέφερα τίποτα για τον Raphael και δεν κατάλαβα το γιατί.Ίσως επειδή δεν ήθελα να μαθευτεί στους γονείς μου ότι έβγαινα με κάποιον αρκετά μεγαλύτερο μου.Ίσως πάλι να μην τους είπα τίποτα επειδή δεν ήθελα να μαθευτεί γενικώς,γιατί φοβομούν μην έφτανε τίποτα στα αφτιά εκείνου.Μου είπαν τα νέα τους,τους είπα κι εγώ όσα ήθελα να μάθουν και όταν κλείσαμε το τηλέφωνο,έπεσα στο κρεβάτι για ύπνο.Το πρωί που ξύπνησα ήπια έναν καφέ στο τραπέζι που ήταν δίπλα από το παράθυρο βλέποντας την θέα.Μετά από λίγο σηκώθηκα,ντύθηκα και βγήκα για να να κάνω τα απαραίτητα ψώνια για το σπίτι.Περνόντας από ένα μαγαζί που πούλαγε εφημερίδες και περιοδικά το μάτι μου έπεσε στο εξώφυλλο ενός περιοδικού που ήμουν εγώ και ο Raphael στο party του και μετά στην καφετέρεια.Αμέσως,έβαλα το κεφάλι κάτω κι γύρισα σπίτι.Μετά από λίγα λεπτά χτύπησε το κινητό μου και ήταν ο Raphael.

S:Hey.I was about to call you.

R:How are you?

S:Just got home.

R::Uhm...did you see the...?

S:Yeah I saw them.I'm so sorry if I caused you any problem.

R:Did you just apologised to me?I am the one who have to apologise because you are not used to it and now your face is on magazines.I am sorry.

S:Raphael.You don't have to apologise either because it's ok to me.When I saw the cover of the magazine I just thought of you.I thought that maybe you had a problem with that.

R:No,I'm ok.So,it's ok for tonight right?

S:Yes,of course.

R:I'll be there at 11.Is that ok?

S:It's fine.See you later.

Η ώρα πέρασε γρήγορα και εγώ βρισκόμουν ήδη κάτω περιμένοντας τον Raphael να έρθει.Δεν άργησε να φανεί.Μπήκα στο αμάξι κι εκείνος ξεκίνησε.Ανεβήκαμε σε ένα μεγάλο ύψωμα και λίγο πριν φτάσουμε μου είπε να κλείσω τα μάτια μου.Εγώ τον άκουσα και έκανα ο,τι μου είπε.Άκουσα την μηχανή να σβήνει.

R:Ok,you can open them now.

S:Oh my God!!!Raphael,it's wonderful.The view is amazing and the moon too.

R:I was sure that you're gonna love it because I love this place too.

S:I can't believe that I'm here with you.It's like a dream.

R:Well,that's real and I'm going to prove it to you right now.

Σταμάτησε να μιλάει για λίγο και με κοίταξε στα μάτια.Άπλωσε το χέρι του και μου χάϊδεψε το μάγουλο ενώ ταυτόχρονα με πλησίαζε,μέχρι που τα χείλη μας ενώθηκαν.Δεν αντιστάθηκα στο φιλί του.Τον αγκάλιασα σφιχτά και συνεχίσαμε να φιλιόμαστε.Στη συνέχεια με πήρε αγκαλιά και μέιναμε να κοιτάζουμε την πανσέληνο που για πρώτη φορά μετά από καιρό δεν ένιωθα μελαγχολία καθώς την έβλεπα.Ένα μήνα μετά εγώ και ο Raphael ήμασταν μαζί και πολύ καλά.Δεν είχαμε προχωρήσει τη σχέση μας σε πολλούς τομείς.Δεν είχαμε κάνει έρωτα,πίστευαμε και οι δύο πως θα ήταν καλύτερο να περιμένουμε μιας και δεν είχα προχωρήσει ποτέ με κανέναν.Δεν είχα γνωρίσει τα παιδιά του και τους γονείς του όμως οι δυο μας περνούσαμε πολύ ωραία.Ερχόταν σπίτι μου για να δούμε ταινίες ή πήγαινα εγώ στο δικό του,ποτέ όμως δεν είχαμε κοιμηθεί μαζί.Τα είχε καταφέρει και με είχε κάνει να ξεχάσω το παρελθόν μου.

Continue Reading
Wattpad App - Unlock exclusive features