Ik sluip mijn bed uit en kijk of onze nieuweling al wakker is. Haar haren liggen als een deken over haar gezicht. Haar bril ligt naast haar bed. Oh wat zou ik nu graag haar haren wegvegen om te kijken hoe ze er uit ziet zonder bril... Kreunend rolt ze dan op haar zij. Als ze nu haar ogen open zou doen zou ze me zien. Snel loop ik de badkamer in en doemde deur op slot. Ik kleed me uit en stap onder de douche. Ik was mijn haar en mijn lichaam, zet de douche uit en droog me af. Ik stap in mijn schone kleren en kam mijn haren dat nu als strosliertjes langs mijn gezicht hangen. Dan hoor ik geklop op de deur. Ik doe de deur open. Lilly komt binnen. Haar haren staan alle kanten op en haar bril heeft ze al op gezet.
'Morgen,' mompelt ze.
'Morgen,' antwoordt ik. Ze kijkt verlangend naar de douche.
'Vijf minuten,' zeg ik terwijl ik de badkamer uit loop. Ze doet de badkamerdeur direct op slot. Me buitengesloten voelend schud ik Liv wakker. Mopperend wordt ze wakker.
'Is onze nieuweling al wakker?' mompelt ze. Ik knik. Ik trek haar zowat uit bed.
'Wat hebben we vandaag?' vraag ik.
'Mmh, volgens mij hebben we vrij.'
'Serieus!? Waarom weet ik dat niet!'
'Waarom weet je wat niet?' hoor ik Lilly roepen.
'Dat we vrij hebben!' roep ik terug.
'Waarom zouden we geen vrij hebben?' roept Lilly weer. Oja, ze snapt het natuurlijk allemaal niet.
'Vertel zo wel!' Ik hoor nog een instemmend gemompel. Liv is ondertussen omgekleed in een kort sportbroekje en sport shirt.
'Ik ga mee met de hardloopgroep, seeya!' Liv loopt met haar hardloopschoenen nog in de hand de kamer uit. Hardlopen!
'Liv, wacht! Ik ga ook mee!' roep ik haar na. Liv loopt de kamer weer in.
'Opschieten!' Zo snel als ik kan kleed ik me om en in mijn sportkleding roep ik naar Lilly dat we gaan hardlopen. Ze antwoordt dat ze dan rustig het hier kan verkennen. Met Liv loop ik naar buiten waar een klein groepje hardlopers staat te wachten. Ik ontdek Vinz. Ik loop op hem af en geef hem een vriendschapsknuffel. Hij knuffelt me terug. Ik weet dat ik niet verliefd op hem kan worden, maar hij is wel mijn beste vriend.
'Ook lekker sportief doen?' lacht hij als hij me los laat.
'Goed hè?' Vinz knikt.
'Oké! Let's go!' roept een voor mij onbekende vrouw. De groep komt in beweging en we joggen het terrein af. We rennen een breed zandpad op die me nog njet was opgevallen. Het is vroeg in de morgen. De wind laat de schone bladeren van de bomen bewegen en takken knakken door onze voetstappen. De wind zingt zijn ochtendlied en iedereen luistert in stilte. Ik zet mijn voeten sneller en sneller neer. Ik begin mensen in te halen en kom uiteindelijk voorin de groep uit. Daar liep Vinz al. Als bij me opmerkt begint hij te glimlachen. Zijn gespierde beenspieren zijn gespannen. Hij is dé perfecte jongen, maar er is iemand die voor me gemaakt is. Iemand die voor mij geboren is. Zijn bruine haren en zijn prachtige caramelbruine ogen... Zijn stem is de mooiste die ik ooit heb gehoord.. Hoe kan je zó verzot op iemand zijn die je nog helemaal niet zo lang kent? Ik ontwaak door de onbekende vrouw die roept dat we gaan rekken en strekken. Ik kom tot stilstand en doe wat oefeningen om mijn spieren te rekken. Liv komt naast me staan en volgt mijn voorbeelden.
'Loop je vaker hard?' vraagt ze. Ik schud mijn hoofd.
'Nee, maar ik voetbal vaak en dan heb je ook conditie en oefeningen nodig.'
'Voetbal je? Daarom kan je het zo goed!' lacht Liv.
'Wat doe jij voor sport dan?' vraag ik.
'Ik handbal,' grinnikt ze. Ik heb ooit een keer met gym gehandbald, maar ik kon er echt helemaal niets van.
'Speel je hoog?' vraag ik geïnteresseerd.
'Hoofdklasse, dat is met handbal het hoogst!' roept ze trots.
'We gaan weer!' klinkt de stem van de vrouw weer. Van mij mag ze best wat minder hard schreeuwen, ik hoor het best. De groep komt weer in beweging en we vervolgen onze weg door het bos. Als we allemaal bezweet het terrein weer oprennen ren ik direct door naar onze kamer om als eerste onder de douche te kunnen. Ik loop de kamer in maar tref Lilly niet aan. Ik loop door naar de badkamer. Dan bedenk ik me dat ik vandaag al een keer heb gedoucht. Shit. Mopperend loop ik de badkamer weer uit. Daar tref ik Liv die op één van de houten stoelen zit.
'Waarom douche je nog niet?' vraagt ze.
'Ik heb al gedouchd, nou kan het niet meer,' mopper ik. Ik loop de kamer uit, de gang uit naar het kantoor van Mike. Ik klop beleefd op de deur, wachtend op antwoord.
'Binnen,' roept Mike vanuit zijn kantoor. Ik doe de deur open en kijk om het hoekje. Mike zit aan zijn bureau met een paar papieren voor zijn neus.
'Eva! Wat kan ik voor je doen? Ik wilde je straks eigenlijk al op gesprek roepen!'
'Oh, nou. Ik heb vanochtend al gedouchd maar nou heb ik hard gelopen en nou kan ik dus niet meer douchen,' leg ik hem uit. Mike kijkt bedenkelijk.
'Dan zul je de hele dag zo moeten volbrengen,' zegt hij dan.
'Dat meen je toch niet?' stamel ik ongelovig. Mike grijnst.
'Tenzij je onder mijn douche wilt douchen.' Ping. Daar gaan de vlinders weer. Met moeite schud ik langzaam mijn hoofd.
'Dat is een beetje raar.' Mike haalt zijn schouders op.
'Prima!' Ik bijt op mijn lip. Ik voel me wel echt heel erg smerig...
'Goed dan, ik pak mijn kleren en dan kom ik terug, goed?' Mike knikt lachend. Ik loop snel zijn kantoor uit op mijn spullen te halen. Zonder dat Liv het gemerkt heeft loop ik 5 minuutjes later zijn kantoor weer in. Mijn ondergoed ver in mijn handdoek gewikkeld zodat Mike dat niet kan zien. Hij staat op en neemt me mee naar de 'verboden' gang. Daar lopen we de gang helemaal uit, totdat we aan het eind nog een gang linksaf kunnen. Nieuwsgierig volg ik Mike de gang door. Hier zijn waarschijnlijk hun slaapkamers en woonkamers. We nemen een deur links en dan stap ik opeens een slaapkamer in. Mike zijn slaapkamer heeft donkerblauwe muren en de vloer is bedekt met een zacht, zwart tapijt. In het midden van de kamer staat een groot tweepersoonsbed met zwartkleurige dekens er overheen. Naast het bed staat een nachtkastje en in de hoek staat een grote houten kledingkast. Links is nog een deur, waarschijnlijk naar de badkamer. Ik krijg gelijk als Mike de deur open doet en we een grote badkamer in stappen, compleet met een wastafel, douche, wc en een bad. Verrast kijk ik de badkamer rond.
'Nou, mijn douche is onbeperkt. Maar je mag nog steeds niet te lang douchen,' waarschuwt Mike me. 'Ik ben in de slaapkamer. Daar wacht ik op je en dan lopen we samen terug.' Ik knik en wacht tot Mike de badkamer uitloopt. Dan doe ik de deur op slot en check ik nog of de deur goed op slot zit. Langzaam kleed ik me om en voor de tweede keer vandaag stap ik onder de douche. Ik was me tot ik me niet meer vies voel en droog me dan weer af. Ik kleed me weer aan en loop met mijn vieze kleren en natte handdoek de badkamer uit. Mike ligt op zijn bed een tijdschrift over auto's te lezen. Als hij me opmerkt legt hij hem aan de kant en klopt naast zich op het bed. Twijfelend leg ik mijn kleren en handdoek op de grond en ga op de rand van het bed zitten.
'We kunnen hier ook ons gesprek wel voeren,' zegt Mike alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De zenuwen gieren door mijn lijf. Ik zit op het bed, het bed waar Mike slaapt. Het bed waar Mara misschien ooit ook wel heeft geslapen. Het bed waar weet ik veel hoeveel meisjes nog meer in hebben geslapen.
'Gaat alles goed met je? Geen problemen?' vraagt Mike.
'Nop.'
'Mag wel iets uitgebreider en enthousiaster,' lacht Mike. De vlinders in mijn buik vladderen rond als bezetenen. Ze gaan niet liggen, hoe graag ik het ook wil.
'Kunnen we dit ook in het kantoor doen?' vraag ik.
'Tuurlijk!' Hij staat op en neemt me mee, terug naar zijn kantoor. Zuchtend ga ik op de stoel zitten. Hij zet het gesprek voort. Als hij zo'n beetje alles heeft gevraagd staat hij op en doet de deur voor me open zodat ik naar buiten kan lopen.
'Pas je een beetje op Lilly?' vraagt hij voor de zekerheid.
'Tuurlijk,' antwoord ik. Dan loop ik terug naar mijn kamer. Dit keer zitten Lilly en Liv aan tafel met elkaar te praten. Ik ga naast Liv op een stoel zitten en probeer het gesprek dat ze voeren te volgen. Ze stellen een beetje de standaard vragen.
'Wat heb je nou gedaan?' is mijn eerste vraag.
'Geld vervalst,' antwoordt Lilly nu direct. Ik knik goedkeurend.
'Zozo, en hoeveel dan wel?'
'Veel. Bijna twee miljoen euro,' zegt Lilly nu een beetje trots. Ik grijns naar haar.
'Wat heb je er van gekocht?'
'Kleren, video games, laptop, Ipad, Iphone vijf, dat soort shit,' zegt Lilly lachend.
'Geef mij!' roept Liv jaloers. Lilly lacht.
'Jullie zijn wel aardig,' geeft ze toe. Ik sla een arm om Liv heen.
'Ze is van mij hoor!'
'Niet zo egoïstisch jij,' grinnikt Liv. 'Ik ben geen ding!' Lilly schiet in de lach.
'Kom, laten we een spel doen in de woonkamer,' stel ik voor. Ze stemmen in en samen vertrekken we naar de woonkamer. Daar aangekomen gaan we aan een tafel zitten. Ik pak 'levensweg' uit de kast en leg die op tafel. We bouwen het op en pakken allemaal een autootje. Ik kies het blauwe autootje en zet daar een roze poppetje in die mij voor moet stellen.
'Ik ben een man,' zegt Lilly met haar stem wat lager dan normaal. Liv schiet ik de lach en pakt zelf een roze poppetje. We beginnen met spelen. Na een tijdje kom ik op het vakje 'trouwen'. Ik pak een mannelijk poppetje en betaal de zogenaamde bank 1000 euro.
'Hoe heet hij?' vraagt Lilly. Ik kleur direct rood als de naam 'Mike' mijn hoofd binnenkomt. Lilly ziet het.
'Oeeh! Wie!' roept ze.
'Stil,' sis ik. Lilly doet wat ik vraag maar kijkt me nog steeds nieuwsgierig aan.
'Vertel ik later wel,' fluister ik. Lilly knikt en dobbelt dan omdat het haar beurt is. Pfieuw, daar ben ik voorlopig nog even onderuit gekomen. Maar Mike, van hem kom ik nooit meer af.
-------
En hier is het tweede hoofdstuk in één dag ! I hope you enjoy!
OMG IK HEB BIJNA 1K READS MENSEN IK BEN JULLIE ZO MEGA SUPER DUPER DANKBAARRRRR
IK HOU VAN JULLIE ALLEMAAAAAAAL !!
KUSS