"Anong ginagawa mo dito?"
Tanong niya agad ng pagbuksan niya ako ng pintoan.
"pwede ba tayong mag-usap?"
"Calvin Please" sagot ko sa kanya while his staring at me with his cold eyes.
"tol' gaguhan ba to?" tanong niya sa mga kaibigan niya na kasalukuyang nag-iinom sa sala.
"excuse us muna" paalam nong isa niyang kaibigan.
"sa graden lang kami bro~"
"I'm sorry bro but, she beg mag-usap muna kayo"
"sa garden lang kami"
"Aya" paalam nila tsaka kami naiwan ni Calvin dalawa dito sa sala ng bahay ng kaibigan niya.
"umalis kana ALEXANDRA wala na tayong pag-uusapan" he said using my real name at di ang palyaw ko na Aya. Aktong tatalikoran na niya ako ng hawakan ko ang braso niya ngunit kinuha niya ang kamay ko at inalis ito sa kanyang braso.
"please stop this" mahina niyang sabi.
"ayoko na"
Di ko makita ng mabuti ang kanyang buong mukha kasi everything is blurry because my eyes is full of tears already.
"mag-usap muna tayo please" I said while sobbing.
Pinunasan niya lang ang mga nag-uunahang mga luha ko.
I can't stop crying pano niya nagawang maging mabait parin sa akin after what I did to him.
"Please forgive me" tugon ko tsaka siya huminto sa pagpupunas ng mga luha ko.
Ba't ba kasi ang hina-hina mo Aya sa mga ganito at umiiyak ka agad.
"I'm so sorry"
"I'm sorry" paulit-ulit ko at agad naman siyang humakbang paatras na parang di makapaniwala sa nakikita niya.
"Shut up Aya, I don't need you're damn sorry right now"
"kaya please stop this"
"Please forgive me" pagmamakaawa ko
"you're so pathetic Alexandra"
"Just go home" sabi niya tsaka niya nilagok ang laman ng hawak niyang beer.
"Please---"
"Please—just forgive me"
"F*ck! Aya wala ka bang pride HA!" sigaw niya tsaka niya tinapon sa sahig ang bote ng beer na dala niya at tumilapon ang mga parte nito ngunit dugoan ang kanyang kamay.
Nabigla ako sa pagsigaw niya kaya napatigil ako sa pag-iyak ko at parang na estatwa sa kinatatayoan ko. I saw blood dropping from his hand pero di ako makalapait sa kanya sa sobrang pagkabigla. He never shouts at me not even once when we are together ngayon lang pero hindi na nga kami.
"Stop being so pathetic"
"I can't just give you my forgiveness after what you did to me"
"Bu—but it's been 3 months" mahina ko namang sagot.
"Yah—it's been 3 mos and I'm still so f*cked up and broken you know that" he said while pointing finger on me with his hand with blood on it.
I let out a sob but, I'm holding myself not to cry kasi ngayon pinapapaalala na niya sa akin kung gaano kasakit ang nagawa ko sa kanya.
"I trust you"
"Bu—But f*ck you Aya you broke me into pieces"
"Please umalis kana at di na kitang kailangan"
"You want my forgiveness?"
"I'm sorry but-- I can't just give you peace after giving me hell"
"I'm just starting to build myself again Aya and now you show up?"
"For what? huh?"
"Is everything alright?" tanong ng kaibigan niyang si Jason.
"may nabasag kaming narinig ehh—"
Pero walang sumagot sa amin ni Calvin kaya lumapit siya sa amin at nabigla ng nakita ang basag na bote ng beer sa harap namin dagdag pa ang dugoan na kamay ni Calvin. I don't know kung bakit dumudugo ang kamay niya siguro nasugatan ito ng ihampas niya ang bote ng beer kanina sa sobrang galit niya.
"dude you're bleeding"
"I'm sorry Aya—pero can you just leave?"
"I'll just call you kapag di nakainom si Calvin para makapag-usap kayo ng matino"
"sige" mahina kung sagot.
Diritso akong lumabas ng bahay ng kaibigan niya. Isa lang naman ang gusto ko yong linawin ang side ko at makapagpaalam ng mabuti sa kanya ng hindi nagsisinungaling.
"ayokong sirain ang buhay niya, pero bakit parang nasisira ko na buhay niya ng dahil sa akin?"
Sinalubong agad ako ng bff ko pagkalabas ko at agad naman niya akong inalo papasok ng kotse niya.
"Eto na ata ang karma ko sa ginawa ko ky Calvin"
"Shhh—shhh it's not your fault Aya"
"God knows kung gaano mo siya kamahal"
"Lahat ng ginawa mo sa kanya ay para sa kabutihan niya"
"kaya please wag ka ng umiyak"
"Sabi pa naman ni Doc nakakasama sayo ang stress"
I just can't stop myself from crying after seeing him in so much pain nakita ko sa mga mata niya kung gaano siya nasasaktan ng makita ako.
"ahhhhh---ahhhh—be-bessst" napasigaw ako habang nakahawak sa ulo ko sa sobrang sakit nito.
"sabi ko na nga ba di ka pwedeng umalis ng hospital ehh" sagot ng kaibigan ko.
- A YEAR AGO -
"sorry bessy, I'm on my way na napa-OT lang ako sa work" I giggled.
"sige na bye---nagd-drive ako" sabi ko sa kabilang linya at napadungaw sa may bintana at nabigla ako ng may nakitang tao na parang tatalon sa tulay.
"Ohmygosh---am I seeing this for real?"
"Lord, ba't ako?
"juskilsss ano ba gagawin ko?" tanong ko sa sarili at dali-daling pinarada ang sasakyan ko sa gilid ng tulay at bumaba.
"sir"
"sir" tawag ko sa tao habang papalit ako sa kanya.
Nanginginig ngayon ang mga kamay at tuhod ko kasi naman iniisip ko it's either masasaksihan ko ang pagpapakamaty ng isang to o baka namangaya sa mga palabas ma frame up ako at ako pa ang maakusahan na pumatay sa kanya.
"sir" sabay hila ko sa kanyang lether jacket.
Kaya natumba siya papunta sa akin at nawalan kami g balanse kaya natumba kami pareho at nakapatong siya ngayon sa ibabaw ko umiiyak at amoy alak pa.
"sir"
"kim"
"sirrr---excuse me po pero nakapa—" urgghhh kainis parang wrong choice of word.
"sir di po ako si kim chui kasi di po ako artista" tssss—kaloka to
"Kim"
"Kim"
Hahawiin ko na siya pero mygoshhh ang bigat niya ahh---kaya ng mukhang susuka na siya. I gather all my strength para ma-alis siya sa ibabaw ko and success parang daig ko pa ang nagbuhat ng isang sakong bigas ahh---
Agad na tumayo yong lalaki at lumapit sa may railings ng tulay at doon nagsusuka.
"muntikan mo na akong sukahan don sir ahh—" tugon ko sa kanya at syempre nakahawak ako sa dulo ng jacket niya baka kasi tumalon at mapagkamalan pa akong mamatay tao dahil tinulak ko siya hindi naman.
At sa di inaasahang bigla siyang lumingon sa akin at muntikan ng naglapat ang aming mga labi.
Ohhhhh
MMMMM
Ggggggg
Muntik na akong halikan ng taong to.
"Ano ba" inis kong sabi tsaka mahina siyang tinulak.
Kilangan ko magsungit baka akala niya easy girl ako.
Kaya napaupo siya matapos ko siyang itulak.
"Kim"
"Kim—ba-bakit?"
"jusmiyo marimar sirrr sino ba kasi yan si kim?"
Wait—I have a bright idea. Kinapa ko ang leather jacket at sa may bandang bulsa nito. Umaasang may mahanap na telepono para mahingan ng tulong na kakilala ng binata.
But I failed.
Walang phone
Walang wallet
Walang ID
"Sir ninakawan kana ata"
"o isa kang unindentified flying object chosss---di ka pala lumilipad"
"ano bang gagawin ko sayo sa ganitong oras na mismong hating gabi"
"iiwan nalang ba kita dito sir?"
"Kim—please please wag mo akong iwan" umiiyak niyang tugon habang kumakapit sa kamay ko.
"sir di ka naman siguro budol-budol gang ano?" paninigurado ko.
"saan ba kita pwedeng dalhin? sa pulis?" tanong ko sa kanya ehh—wala naman akong makukuhang tamang sagot sa isang lasing.
Isinakay ko siya sa aking kotse habang di niya binibitawan ang isa kung kamay.
"sir PDA ka ha"
"masyado ka atang feeling close sir may pa holding hands"
Dahan-dahan nalang akong nagdrive dahil sa higpit pa naman ng hawak niya sa isa kung kamay. Pwede na ako sa Guinness World Records nito The one hand driving woman para naman akong pilay non.
Natahimik ako ng nakarating na kami sa tapat ng police station.
Di naman siguro ako kakasuhan nito ---ano? baka sabihin pa ng police.
"You poison him"
"ninakawan mo siya"
"unidentified object kapa naman sir—ba't ba kasi naglalasing at nagsusuka sa may bi—bridge" napatingin ako sa driver's mirror sa aking labi ng maalala ang nangyaring muntikang paglapat ng aming mga labi.
"walang hiya ka sir muntikan mo na akong halikan after mo sumuka talaga---di uso ang toothbrush hmmm" mahina kong sampal sa kanya pisngi --anong akala niya sa labi ko—tissue??
"Please—wag"
"Just tell me you're not cheating on me"
"I'll believe you kim just please stay with me" paghihikbi niya.
"Jusmiyo ---heartbroken ka sir?" tanong ko habang siya naka sleep talk parin tapos biglang iiyak at babanggitin yong Kim.
Napag-isipan ko nalang i-uwi siya sa apartment ko.
"Grabe ang liit mo tignan sir pero ang bigat mo ahh---" tugon ko matapos ko siyang maihiga sa may couch sa loob ng apartment.
At dahil hindi natuloy ang night out ko with my bff Joana back to my cup noodles again nag-init nalang ako ng tubig habang pinagmamasdan si Mr. Unidentified.
"mahal na mahal mo siguro yong Kim ano?" tanong ko sa kanya.
"Ako?"
"I will never love myself to the point nasisirain ko yong sarili ko" mahina kung tugon.
Tumunog na yong kettle sinyalis na mainit na yong tubig kaya kumain na muna ako ng aking all time dinner which is cup noodles.
Habang nagpapalit ako ng pambahay na damit sa banyo naalala ko ulit yong muntikang paglapat ng labi ni Mr. Unidentified sa akin juskilsss naka sampong toothbrush ata ako bago lumabas ng banyo.