CHAPTER TWENTY NINE
Zachary's Point of View
"Answer me, Silvian!" I pushed him to the wall. He's really a pain in the ass.
"I know your smart, Zach. You know what I'm capable of," I see him smirk.
I want to end his life now.
"Don't you dare lay a hand on Gaia. I promise, I'll kill you myself." I said clenching my fist.
"Really?" hindi agad ako nakagalaw dahil sa sinabi niya. "Oh, stupid me," he took out his phone off of his pocket.
Iniharap niya sa'kin ang screen nito,
"Room 213. Now -Zach"
"My bad," he said smiling.
Halos lahat ng dugo ko sa katawan ay umakyat papunta sa ulo ko. Fuck him!
"What did you do to her?!" I punch his face as hard as I could. Magkakamatayan kami kapag may nangyaring masama kay Gaia.
He easily managed to get up, wiping the blood dripping off of his lips.
Mabilis ko siyang kinwelyuhan, "Where the hell is she?! Tell me what the fuck did you do to her!"
"Are you b-blind? Nabasa mo na 'di ba? G-go get her, baka hindi mo na siya maabutang buhay."
Tinulak ko siya dahilan para bumagsak na naman siya sa sahig, "Hindi pa tayo tapos, Silvian. You will regret this."
I quickly turned my back on him. Pero hindi pa man ako nakakalayo, may isinigaw pa siyang lalong nakapagpabahala sa'kin.
"I told you, Lahat ng nakapaligid sa'yo? All of them will suffer. I will kill them before you, Z."
I won't let you, Silvian. Over my fucking dead body.
Hindi na ko muling lumingon sa kaniya, mabilis na 'kong tumakbo pabalik ng campus.
"Get the hell out of my way!" halos itulak ko lahat ng nakakasulubong kong estudyante sa pagmamadali.
I need to get her as soon as possible. Alam kong hindi sasantuhin ni Silvian ang kahit na sino.
Wait for me, Gaia. I'll go save you...
Wala na 'kong inaksayang panahon. Lalo ko pang binilisan ang kilos ko. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakarating na ko sa Building C at mabilis na inakyat ang third floor.
Agad akong tumapat sa ikatlong room. I can't see what's inside because this glass are tinted. Fuck it.
I tried to open the door pero naka-lock ito. Mabilis kong kinapa ang hair pin sa bulsa ko't 'yun ang ginamit ko para i-unlock ang pinto.
Then I quickly barged into the room.
There, I see Gaia laying on the ground, unconscious.
Mabilis akong tumakbo. I grab her and lay her on my arms, "Gaia? Gaia? Please wake up!"
I tried to wake her up but still, she remains unconscious. Nakita ko rin ang pasa at pamumula ng pisngi niya. Mabilis kong niyukom ang mga kamao ko.
I will hunt them to death.
Dali-dali ko siyang binuhat at dinala sa kotse ko. Maingat ko siyang ini-upo sa tabi ko bago ko siya lagyan ng seat belt. Hinawi ko ang magulo niyang buhok na humaharang sa mukha niya.
Parang may kumurot sa puso ko ng makita ko ang mga sugat niya sa katawan. This is all my fault. Kung hindi ko siya iniwan, hindi sana siya napahamak.
Malakas kong sinuntok ang manibela ng sasakyan. Tama ba ang naging desisyon ko?
Tama ba na maging malapit kami sa isa't-isa? O mas mabuti ng lumayo ako sa kaniya para sa kaligtasan niya?
Fuck it, Zachary.
If you love her, then fight for her.
-----
"HOW is she?" I averted my gaze on Zion. Tinawagan ko siya agad after kong dalhin dito sa hospital si Gaia.
"She's fine now. She just needs a little rest." I plainly said before taking a sip on my coffee.
"What happened?" he then sat beside me.
"Silvian did this," I let out a smirk. He's just like his father.
"May alam na ba siya?" narinig ko ang mahina niyang pabuntong hininga. "If yes, then we need to move again,"
"We don't have to," I feel his gaze on me. Alam kong nagulat din siya sa sinabi ko.
"Are you sure?"
I let out a sigh. Ayoko ng tumakas, ayoko ng magtago. Ngayon pa na may dahilan na 'kong lumaban.
"Pagod na 'kong matago, kuya. I think this is the best time to show up, to show them who Zachary really is," I clench my fist. Umiinit talaga ang dugo ko kapag naalala ko ang siraulong lalaking 'yun.
"If that's what you want, alam mo namang nandito lang kami para suportahan ka. We're always here for you, Z." he patted my back.
He doesn't change at all. Kahit na mahirap ang pinagdaanan namin noon, nanatili siyang positive sa buhay.
Unlike me. My past is still haunting me.
"Kayo po ba ang guardian ni Ms. Gaia Villaverde?" pareho kaming napatingin sa pinanggalingan ng boses mula sa likuran.
I saw an old woman wearing a white coat. May stethoscope na nakasabit sa leeg niya.
"Kami nga po," tumayo si Zion at siya ang humarap sa doktora.
"She's stable now. Na-check na rin namin ang vitals niya. Mabuti na lang at minor injuries lang ang nakuha niya kaya maari niyo na siyang iuwi mamaya," nakita kong tumango si Zion sa kaniya. "Alright, I have to go."
"Thank you, doc." lumingon si Zion sa'kin pagkatapos makalayo ng doktora. "I'll go to her room, sasama ka ba?"
I shook off my head, "Susunod na lang ako." tumango na lang siya sa'kin. Nang makita ko siyang nakalayo ay tumayo agad ako sa pagkaka-upo.
Pumunta ako sa labas ng hospital tsaka ko kinuha ang cellphone ko sa bulsa. Mabilis kong dinial ang number niya, ilang saglit pa'y may sumagot na sa kabilang linya.
"Hello, Z? Ikaw ba talaga 'to? Oh my G! Am I dreaming?" mabilis kong nilayo ang telepono sa tenga ko.
Bakit ba siya ang naisipan kong tawagan? Aish.
"Shut up, Matt. I need you to do something," narinig ko ang mahina niyang pagtawa.
I've made the worst decision, damn it.
Nanatili akong tahimik sa linya dahilan para makaramdam siya.
"Alright, alright. I'll stop." napabuga ako ng hangin sa ere ng tuluyang sumeryoso ang boses niya.
"I need you and Luther to enroll in my school, I need the both of you as soon as possible."
"We-wait? What? Enroll? Damn, Z! I hate school you know that!" napa-ngiti na lang ako.
"You can't say no to your master, idiot. Cancel all your missions. I'll slit both of your necks kapag hindi kayo nakarating agad dito."
"Don't me, Z! You're not yet allowed to kill. Bleeh!" I imagined him sticking out his tounge, fuck gross.
"Try me, Matt. It will be an honor to you if I'll kill you first."
"Dammit. Fine, fine! I'll call Luther right away. Text me your address, we'll track you down."
I ended the call before heaving a deep sigh.
Let the game begin, Silvian.