Two Years Later.
ONE YEAR OLD na ang baby ni Leslie na si baby Josh. Ang bilis lumipas ng panahon. Baby Josh grows into a very healthy and adorable baby every single day, he is her main source of happiness. Until now, hindi pa rin niya maiwasang maalala at mangulila sa ama nito...
She remembered Joshua's face too well...
Oh...oh...love hurts...memories do hurts!
Pinilit niyang hadlangan sa isipan ang pagbabalik ng mga alalalang nais ng kalimutan.
Kasalukuyan niyang pinapatulog si baby Josh sa kanyang duyan. Nag-ring ang kanyang celfone, galing kay Damien ang text message. Dadalaw ito ngayon sa kanilang bahay.
Napangiti ang dalaga...
Damien is a persistent suitors of her's. Mula ng makilala niya ito, nagpakita na agad ito ng interest sa kanya. Sinuyo siya, nangako itong tatayo bilang ama ni baby Josh at pakasalan siya sa lahat ng simbahan sa buong Pilipinas.
Unfortunately, sa kabila ng lahat ng ginawa nito para masungkit ang puso niya...she can't learn to love him...her heart is so totally dead!
Her heart is forever in love with Joshua...no one can take his place.
Damien is more like a brother to him, more like a friend.
MAHINANG KATOK ANG bumasag sa kanyang pagmumuni-muni, kasabay nito ang boses ng kanyang ina.
" Anak, nandito na si Damien, bumaba ka na diyan," anito.
" Opo inay. " Nagsuklay siya ng buhok at bumaba na ng hagdanan.
Nadatnan niyang nakahawak na ng celfone ang binata, sabay kuha ng larawan niya habang pababa ng hagdanan.
He keeps taking her picture and baby Josh as well...
"Hi babe!" masigla nitong bati sa kanya, habang papalapit sa kanyang kinaroroonan.
Umiwas si Leslie ng magtangka itong hawakan siya sa kamay at anyong halikan siya sa pisngi. Nitong mga nakaraang linggo, napapansing niyang masyado ng agresibo ang binata.
"Stop it!" saway niya dito.
"Fine..." anang lalaki, halatang dismayado ang mukha. Pagkuway sumeryoso ang hitsura nito. "Next month na pala 'yung binyag ni baby Josh, " pasimpleng banggit nito.
Tumango siya.
"Haven't you decided yet? I can be baby Josh father or ninong niya? Which is which?" makahulugang tanong nito.
" Damien, alam mo na ang sagot ko di- ba? Hindi na ito magbabago. You can be his Ninong, no more no less," aniya sa malumanay na boses.
"Yeah, blah...blah..." he sighed heavily. "Until now, you still can't get over that stupid father of your child. In spite of all my charms, good looks and sincere efforts through the years, wala pa rin," himutok nitong sabi. "Two years akong naghintay, yet you can't still learn to love me in spite of everything I have done for you..."
Nanatiling tahimik si Leslie, hinayaan lang niyang mailabas ng binata ang lahat ng sama ng loob nito sa kanya. Likas na mabait ang binata, kaya lang she really can't learn to love him...
If only...matuturuan ang puso...but she can't...she never will fall in love again...ever!
"My two years is up. Tapos na 'yung project ng company namin dito sa San Agustin. Babalik na ako sa Maynila," anitong malungkot pa rin ang anyo.
"Am so sorry Damien, I wish one day you will finally meet your soulmate...at salamat sa lahat ng kabutihang ipinadama mo sa amin. I owe you a lot," madamdaming niyang pahayag.
Tumayo ang binata. "So this is it, my final goodbye...I still want to be baby Josh Godfather if you allow it. Just text me the final date, darating ako."
"I will text you the date Damien, promised." Nakangiti niyang sagot.
"I wanted to see baby Josh before I go. Napamahal na sa akin ang anak mo," anitong parang naiiyak na.
Tumango ang dalaga at umakyat na ang binata patungo sa silid na kinaroroonan ng natutulog na sangol.
Makaraan ang ilang minuto bumaba na rin ang binata.
"A-are you crying?" sita niya dito, namumula kasi ang mga mata nito.
"Lol, am not!" sagot ng nakangiting si Damien.
Umaliwalas na rin kahit papaano ang anyo nito.
"Am going to miss the baby for sure," dagdag pa nito.
"Puwede mo pa rin naman kaming dalawin dito sa bahy anytime if you wish, " tugon ng dalaga.
"Magpaalam na ako Leslie, take care always and baby Josh..." Humakbang na ang binata palabas ng bahay.
"Ingat ka sa biyahe Damien. Have a safe trip!" pahabol ng dalaga. Lumingon ito at nakangiting kumaway sa kanya.
Matagal ng nakalayo ang kotse ng binata. Nakaramdam naman ng matinding kalungkutan ang dalaga. You're a very special friend Damien, I will never forget you...