Chocolates at heart stick? Nagulat ako. Naglalakad lang yung taong yun sa aisle kanina a, tapos biglang nasa harap ko na?
“Sabi ko huwag na” “Eh, /pinilit na ibinigay yung hawak niya/”
At tinanggap ko siyempre. Sayang effort noh. At yun, tapos nilagay ko sa bag ko tapos nagsagot ako uli. Pagkatapos, lumabas ako ng classroom. Inisip ko, “hinihintay niya siguro mawalan ng tao classroom” Halos lahat kasi ng tao nasa labas. Natutuwa naman ako, kasi ayoko din namang may madaming nakakita. Habang naglalakad ako, may adrenaline rush eh, dahil gusto ko malabas nararamdaman ko, na nanginginig na masaya na ewan, naglakad ako sa pinakamalayong cr para makapag-isip isip. Hindi ko alam gagawin ko nun. At pagkatapos nun, bumalik ako ng classroom nung 5 minutes na lang bago mag-time at magororosary na.
After the rosary, ayun, chineck lahat ng adviser namin kung may rosary kaming lahat. Wala-akong-dala. Si Gui meron. Hinintay niya tingin ko sa kanya, tapos inoffer niya ang rosary niya sakin na galing sa wallet niya. Nasa kabilang dako siya ng classroom. Pero kung katabi ko man siya, hindi ko pa rin tatanggapin dahil mali yun. At lahat ng may dala ay may plus. E di ako na ang wala. At may quiz pa nun sa CLE. Nung nagexchange na ng crosswise, nakita ni Anilisa sa papel ni Gui ang drawing na ginuhit niya. May isang babae dun sa left, isang lalaki sa right, at nakalagay ang “Happy Valentine’s Day” E di naisip ni Anilisa na ako yun.
Sa totoo lang, nung nalaman ni Anilisa na hindi siya crush ni Gui, umiyak siya, nasaktan siya. Sabi ko, “siguradong ganito mararamdaman ko kapag nangyari ito sakin.”Grabe kamandag ni totoy gui, lakas e. Para ngang nagpaubaya na lang siya.
Nung mga time na gumagawa kami ng movie para sa Florante at Laura, bigla ko siyang nakatabi sa jeep papuntang bahay ni Anilisa dahil dun magrerecord. Nasa kaliwa ko siya, at sa 10-15 minutes na biyahe, nakatingin lang ako sa kanan. Stiff neck? Oo, Nagkaroon ako nun. Kasi di ko siya kaya tignan ng malapitan. Pinag-uusapan na pala ako ng kaklase ko nun, di ko pa rin alam.
Sabi ko pala sa text, pantay na kami. Pantay na kaming nagbigayan ng regalo. Kaya lang kasi gusto ko siya lamangan. Kaya naman nagfarewell gift ako sa kanya. Sinabi ko yun sa kanya.
Alam niyo ba regalo ko? Mini snow globe. Gustong-gusto ko yun pero bumili ako nun para sa ibang tao, para kay Gui. Pero pagkabili nun ng ate ko, nabasag ko. THE DAY BEFORE THE LAST DAY OF SCHOOL. Ang malas diba, hindi ko din alam ang gagawin ko sa totoo lang. Pero may life saver ako, dahil yung ate ko, binili ako nun ulit. At talagang iningatan ko na. Sa loob ng snow globe, may bear at may hawak siyang banner na may mandarin or Japanese na nakasulat.
Maaga pinalabas nung last day, mga 10am. Kaya lang 1am pa dadating ate ko kaya sabi ko sa kanya 1am sa shed. Nagdota siya nun. Hindi pa nga ako kumakain ng lunch nun kasi wala na akong pera. Saktong pamasahe na lang. At hinintay ko siya sa shed nun. Sabi ko pahiram bag niya, ayaw pa nga niya ibigay e, pero binigay niya, tapos nilagay ko regalo ko dun.
Tapos may kinuha din siya sa bag niya, nakamini paper bag at binigay niya yun sakin.