Ελπίδας ποβ
Δημ- Ελπίδα? Είσαι καλά?? Ποιος είναι στο τηλέφωνο???
Εγω- ε? Α κανεις δεν είναι...
Δην- οκκ απλά είχες ασπρίσει!
Εγώ - οχι δεν είναι κάτι σοβαρό... Απλά ζαλίστηκα λίγο!... Είπα και σήκωσα τα μανίκια μου...
Δημ- εμ... Ελπίδα τι είναι αυτές οι ουλές??
Εγω- ποιές? Είπα αλλά μόλις κατάλαβα τι εννοουσε παγωσα.!
Δημ- Ελπίδα φαίνονται να είναι πολυ βαθιές και πρόσφατες!
Εγω- εμ λοιπόν αυτά είναι εγκαύματα χτες κάηκα με την τοστιέρα...
Δημ- οκκ... Μετά η ματιά του έπεσε στα τατουάζ μου.., έχεις τατουάζ? Ρώτησε Σαστισμενος...
Εγω- εμ ναι..
Αυτά... Και έχω και στα πλευρα δυο..
Δημ- είσαι τόσο μυστήρια και παραξενη... Φίλε δεν θα σας καταλάβω ποτε εσας τις γυναίκες!
Εγω- χαχα εσυ έχεις τατουάζ?
Δημ- φυσικά γλύκα!
Είπε και έβγαλε την μπλουζα του και γυρισε πλατη σε εμένα! Είδα τα τέλεια τατουάζ
Είχε ένα στην δεξιά Ομωπλατη είχε έναν λυκο κάτω από ένα φεγγάρι...
Στην αριστερή είχε ένα αστέρι αλλά ήταν πολυ ιδιαίτερο... Μετά γυρισε προς τα εμένα ( φορουσε μπλουζάκι) και είδα στο χέρι του και είχε γράψει μια φράση... "Stay strong... "
Εγω- πολυ ωραία τατουάζ!!! Είπα ενθουσιασμένα...
Δημ- ευχαριστώ... Πρέπει να φυγω ελπίζω να τα ξαναπούμε! Είπε και μου έδωσε μια αγκαλιά...
Εγω- τα λέμε!... Είπα ενώ ανταπέδωσα στην αγκαλιά του...
Οταν έφυγα έμεινα ξανά μόνη χαμένη στις σκέψεις μου... Ένα ερώτημα τριγυρνούσε στο μυαλό μου...
" Γιατί με πηρε τηλέφωνο?, τι ήθελε?, γτ με πηρε τηλέφωνο τρ? "... Καλά όχι ένα ερώτημα! Αλλά και παλι!... Είχα σκεφτεί να τον παρω πισω τηλέφωνο αλλά μπορεί να ανακάλυψει που είμαι!... Και φυσικά δεν το θέλω αυτό!
Με αυτα και μ'αυτά περασε η ώρα και έπρεπε να γυρίσω "σπίτι"...
Όταν γυρισα " Σπίτι " Με περιμενε μια δυσάρεστη έκπληξη!...