Kanser olsam mesela
O zaman bana beni seven gözlerle bakmazlar
Zaten hiç bakmadılar
Acırlar sadece
Yazık derler belki iki kelime
İki konuşup bir susup
Geçer giderler yine ben kalırım yerimde
En sevenim bile giderken
Hiç sevmeyenimle karşılaşır belki
Ne oldu derler dönüp bakıp
Hasta der sevenim ve gider
Belki iki inci düşer sonra
Hiç sevmeyen ne der
Bir de oradan baksana
Hak etti der belki
çünkü siz sevmiyorsanız birini o kötüdür
Sanki sevdikleriniz çok iyide
Özlem çeken olur mu ki
Belki ara sıra birinin üstüne bayılırım
Öksürür tıksırır
Acımayan olur mu ki
Bende oldum mu öyle hasta olurum ki
Acımasızın bile kalbi çatlarken
Acıyan kül olur
Öylede insan olurum ki
Hiç inanmayan kalır
Suspus olur.