Hindi naman talaga kami magbabar ni Hugo kakain lang kami ng dinner sa labas like duh! Wala akong dalang pamparty na damit ang susuotin ko lang bukas ay yung iniwanan ko sa kanya last time na natulog ako dito dahil sa tinatamad akong magbitbit. Siya pa ang naglaba non HAHAHA
“Ano Teh ngingiti-ngiti ka diyan?!”
“Hahaha tama yung payo mo sa akin asarin siya para malaman ko ang tunay niyang naramdaman sinabi ko sa kanya na magbabar tayo galit na galit siya sa akin. Kung ano-ano pa mga pinagsasasabi.”
“Sabi ko naman sayo eh. Ano tuloy na natin ang plano? “
“Oo Teh! Don ka sa amin mag Christmas.” Plano naming pagselosin si Yogi ay hindi pala namin kundi si Hugo lang Kaialngan daw namin gawin yon para maliwanagan ako kung may nararamdaman pa ba sa akin si Yogi o wala na. Natatakot man ako pero MAHAL KO parin SIYA hanggang ngayon.
“So Tara na. I’m hungry na.”
***
From: Y
I’m here now. Starbucks.
Nabasa ko ang message niya na kanina pa pala? Shit! Kagigising ko lang wag sanang traffic para hindi masyadong haggard sa akin. Agad na akong tumakbo papunta sa banyo at naligo lang ng mga sampung minuto.
Pagkalabas ko ay agad ko nang isinuot ang skinny jeans kong kulay brown at ang isang customized t-shirt na pinagawa naming magkakaibigan sa Australia. Isinuot ko na din ang keds kong sapatos na kulay pula. Saglit ko lang na binilower ang buhok ko at naglagay ng konti chuchu sa mukha ko para di makita ang malalalim kong mga mata dahil sa puyat kagabi.
Lumabas na agad ako ng kwarto pagkasakbit ng bag ko sa balikat ko. “Ano Te hindi nakatulog kaya late na gumising?” Bunagad agad sa akin ng nakangising si Hugo.
“Shut up! Alis na ako. Bye.”
“Hindi ka man lang magbebreakfast?”
“Hindi na. Late na ako doon na ako kakain.” Sabay halik at takbo palabas ng condo niya.
Tinupad nga ang hiling ko kanina na hindi ako matraffic este nasa gitna na pala ako ngayon ng traffic dito sa edsa. Kung minamalas nga naman ako oh! Hindi ko pa siya nirereplyan para hindi na ako magpaliwanag pa kung bakit ako nalate.
Ayan na nga tumatawag na siya ngayon. “manong matagal pa ba tayo? Late na po kasi ako.” Angal ko dito at sinagot ang tawag niya.
“Halo.”
“May balak ka bang siputin ako? Sabihin mo lang baka kasi mag antay na naman ako saw ala para lang akong tanga.” Halata sa boses nito na iritado na siya ngayon. Kasalanan ko bang mapuyat kagabi ng dahil sa kakaisip ko sa kanya?
“Sorry. I’m in the middle of traffic right now. Yeah sisiputin kita wait lang. Tell it to Ate Allison too.” Sabi ko dito agad na akong pinatayan ng cellphone ngayon. Shit galit na nga siya. Megad!
Pagkatapos na mahaba-habang siksikan sa trapiko ay nakarating na agad akong tumakbo papunta sa starbucks kung nasaan siya buti nalang nakaflats ako kundi ang sakit ng paa ko.
“Sorry.” Bati ko dito at umupo sa harapan niyang pawis pawisan at haggard na ang mukha. Megad mas nakakahiya ang itsura ko.
“Nagbreakfast ka na ba?”
“Huh?”
“Nagbreakfast ka na ba? Sa itsura mo ngayon parang kagigising mo lang kaya nalate ka ngayon.” Mababang sabi nito. Napalunok ako sa itsura niya ngayon. Nakakatakot na ewan.
“B-baka inaantay na nila tayo? Doon na lang ako kakain.” Tumungo ako dahil sa kahihiyan habang itinuck ang buhok ko sa tenga ko.
“Alam mong may lakad tayo ngayon nagbar ka pa kagabi malambg malalate ka talaga ng gising kung inumaga ka pa ng uwi.”Ganon pa rin ang tono niya mababang madiin. Napaangat ako ng ulo sa sinabi niya hindi naman ako nagbar ay oo nga pala sabi ko yon sa kanya.
Tumayo ito at nagpamulsa. “Tara sa fastfood kumain ka muna bago tayo umalis palaguna alam nilang malalate tayo.” Sabay talikod sa akin. Kahit kailan napakamoody niya talaga. Sumunod nalang ako sa kanya pumasok kami sa Jollibee kokonti palang ang tao dito at walang makakakilala sa amin sana! “Hanap ka ng table oorder lang ako.” Utos nito akmang kukuha na ako sa bag ko ng pera ng mabasa niya ang gagawin ko. “No treat ko to lalaki ako kaya wag mong ibaba ang pride ko.” Napatango nalang ako sa sinabi niya ata gad na naghanap nang mauupuan.
Hindi ko alam kung paano siya pakikisamahan ngayon bukod sa naiilang ako ay mainit pa ang ulo nito. Masurvive ko sana ang araw na to sa mood niya ngayon. Dumating na ito habang dala-dala ang tray na may lamang Pancake at bacon na may kasamang coffee. Iisa lang yung pinggan so ako lang ang kakain sa amin? “kumain ako ng breakfast bago umalis so magcocoffe nalang ako ikaw ang dapat kumain niyan bilisan mo para hindi tayo matraffic.” Kainis! Bakit niya ba nababasa ang nasa isip ko.
Hiyang-hiya ako kumain sa harapan niya habang nakakatitig lang ito sa akin. “Ahmmm hindi ka talaga kakain? Madami to pwede taong maghati.” Hindi ko naman kayang ubusin ang tatlong malalaking pancake na to yun lang bacon ang gustong-gusto ko dahil napaka crunchy nyon. Umiling lang siya sa akin.
“No busog pa ako sa nilutong fried rice at sunny side up ni Lila.” Sa sagot niya ay nawalan ako ng bigla nang gana. Bakit kasi nagtanong pa ako eh di nasaktan ako sa sagot niya. “Wag ka nang tumulala diyan kumain ka na baka galit na yong pinsan mo.”
“Sungit!”
“Naririnig kita kaya wag mo nang ibulong.” Napatingin ako sa kanya nakangisi na ito ngayon. STUPID ME! Isinubo ko ang malaking natitirang pagkain sa bibig ko at hindi na nahiyang nguyain iyo sa harapan niya dahil kanina pa ako hiyang-hiya. “Nag order lang ako nakapag ayos ka na nang sarili mo. You don’t need to do that. Simplicity is beauty mas maganda ka kung wala kang make up.”
“Duh hindi to make up. Naglagay lang ako ng poweder sa haggard kong mukha hindi iyon para sayo wag kang feeling para sa akin ito para hindi ako pagtinginan ng mga tao.” Sabay irap ko.
“Wala akong sinasabi na nagpapaganda ka para sa akin. yun na nga nag ayos ka pa kaya mas maraming tumitingin sayo tignan mo ang paligid mo.” Napahiya ako sa una niyang sinabi Inilibot ko ang mga tingin ko yung mga lalaki nakatingin sa akin pati na rin ang mga tomboy.
“Kasi nga kumain ako ng wala man lang kaclass class. Ewan ko sayo.”
***
Hindi kami nagpansinan sa byahe dahil sinabi niyang puyat ako ay pinanindigan ko na iyon natulog nalang ako hanggang sa tapikin niya nalang ako sa balikat na nasa ek na pala kami. Nagtanggal ako ng mga muta sa mata ko at tumingin sa front view mirror kung ayos lkang ang itsura ko. Messy hair? Nah! Gora lang. Hindi ko na siya pinag antay na pagbuksan ako nang pinto kaya nakasimangot itong bumaba at pinuntahan sila Ate Alli.
“I thought hindi na kayo darating dalawa . Ang dami naming nasakyan pero kayo wala pa rin.” Reklamo ni Ate Allison. Nakipag beso ako dito at nakipag high five sa boyfriend niya. “So Ferris wheel tayo?” Tanong niya habang nakangisi.
Napatingin ako kung nasaan kami nasa tapat pala kami ng ferris wheel kaya ito agad ang tanong niya. “Ready!” nah ako pa chinallenged niya? Hahaha magsisisi siya.
“So kami ni Fiancee ang magkasama at kayong dalawa ni Kuya Yogi ang partner. “ Then she winks. Okay anong meron sa kindat na yon? Wala akong magets? Pati bakit niya ako hinahayaan kay Yogi eh siya nga ang nagpayo na makipaghiwalay sa kanya.
Hinigit na nito ang FIancee niya papunta sa booth kung saan kailangan pang pumila para makasakay doon. SUmunod na rin ako sa kanila. Nakuryente ako ng makaramdam ako ng palad sa likurang bahagi ng katawan ko kaya napa igtad ako. “Ohh sorry inaalalayan lang kita.”agad na namula ang mukha ko nang sinabi niya iyon. “Ang ganda mo pag nagbablush ka.” Sumunod pa niya. Wala na! Lokohan na to!
Nakasakay na kaming dalawa sa loob at unti-unting pumapaitaas na iyon. Parehas lang kaming tahimik na dalawa habang nakatingin sa labas.
“Ahmmm bakit hindi mo pinilit si Lila na isama dito?” Pagbubukas ko ng usapan. Wala talaga akong maisip at gustong-gusto kong malaman ang sagot niya doon.
“Because I MISSED YOU!” Mula sa bintana ay napatingin ako sa kanya. “That’s why gumawa ako ng paraan para makita at makasama ka lang kahit takot na takot ako kanina na hindi mo ako siputin.”
“K-Kuya Y-Yo.”
“Stop calling me KUYA. THAT’S BULLSHIT! Everytime na tinatawag mo ako niyan mas lalo akong nasasaktan at pinanghihinaan ng loob na maging tayo.”
Napatungo ako dahil sa nangingilid na luha sa aking mga mata. Nahihirapan akong huminga ngayon hindi ko aakalain na magtatapat siya sa akin ng ganito. Kabilis. Walang pasabi.
“Sinasabi ko to dahil ayokong sayangin ang araw na nandito ka pa. Ayokong magpakaipokrito but I still love you. Habang tumatagal mas lalong lumalalim yung nararamdaman ko sayo. Everytime na may kausap kang lalaki na yung aggaong Hugo na yon minsan gusto ko siyang sakalin at balian ng buto pero sino ba ako para sayo? Wala. Kahit iniwanan mo ako nandito pa rin ako nag-aantay sayo. “
“Y-Yogi Please.” Namumula na ang mga mata niya buti nalang sarado ang ferris wheel na ito kaming dalawa lang ang nakakakitang umiiyak siya. “I’m Sorry.”
“Please Andrea tell me wala ka bang nararamdaman para sa akin? Dahil handa akong gawin lahat mapasa akin ka lang.” gusto kong kiligin sa sinasabi niya pero hindi ko kayang makita siyang umiiyak dahil lang sa akin.
“I’m scared.”
“Neither me, Please ipaglaban mo naman ako at sundin yang sinsabi ng mga puso mo. Please lang. Please Andrea.” Tinakpan niya ng palad niya ang mukha niya at humagulgol ng iyak kahit hindi ko naririnig ay kita sa pag alog ng kanyang mga balikat.
“I Love You.”