Hayatta bazi seyleri cok isteriz , arzulariz ulasmak icin elimizden geleni yapariz. Ulasiriz ya da Ulasamayiz. Sorun ikincisi degildir cogu zaman , genellemezsek belki de sadece bana gore oyle. Bilemiyorum, ilkinden farkli oldugunu dusunmedigimden sanirim.
Diger yonden bakarsak, sorun bence cevremizdekilerin , bizim ne istedigimizi gorememesinden. Ya da cogu zaman anlamamasindan.
Neden?
Cok basit bir soru mesela.
Neden yaptin? Neden boylesin? Neden? Neden...?
Gun icinde bu soruyu ne kadar cok kullaniliriz anlamadan. Gereksiz zamanlarda. Gereksiz yerlerde, pek cok. Kendinizi bizim yerimize koyup, hayatinizdan bir sureligine cikartin mesela bu basit ve gereksiz bir ayrinti gibi gorunen kelimeyi. Bugun ya da yarin hic fark etmez. Sadece her seyin ne kadar karmasik ve cevapsiz gelecegini anlayin yeter.Hicbir sorununuzun cozumune kavusamadigini gorun yeter. Ustu carsafla ortulerek kilitli kapilarin ardina saklanmasina izin vermeyin.Yeter.
O gunu, o anı , icinde bulundugum o saniyeyi unutmak mumkun degil. Aniden onunde birinin trafik kazasi gecirmesi gibi sanki. Hani ambulansi hemen arayamazsin ya oldugun yere civilenir bedenin. Ne yabacagini bilemez sekilde bakar durursun.Tam da oyle bir sey iste.
Saat 4 ya da 5 olmaliydi. Gokyuzunun koyu rengi yeni yeni kirilmaya baslamis, ne aydinlik ne alacakaranlik. Evden daha yeni disariya cikmis, bahce kapisina giden yolun basinda, temiz havayi cigerlerime dolduruyordum. Kollarimi acmis geriliyor ve gozlerimi kapamis ruzgarin yuzumu oksayisini hissediyordum. Kafam rahatti. Dusuncelerimi, annemi ve babami rafa kaldirmistim.
Taki hersey icinde bulundugum bu essiz saniyede oluverdi. Carcabuk , anlamadan.
"Hayir! Bunu gercekten yapmis olamazsin. Henry yapmamis de. Yanlis gordugumu soyle."
Ilk once annemin aciyan sesini duydum. Neler oldugunu anlamam 2 3 dakikami aldi tabi. Onlarin burda ne isi olabilir ki ?
Arkami dondugumde annem elleriyle yuzunu kapatiyordu.
Siktir.Siktir.Siktir.
Cok sinirlenmistim , bu mumkun degildi onlar. O-onlar burda olmamaliydi. Hadi ama! Partim, arkadaslarim peki ya ev? Herseyi birden, bu sekilde sonlandiramazdim. Imkansiz. Bir elimi yumruk yapip, hissetmeyinceye kadar siktim.
" Bunu beklemiyordum Ryan , bunu gercekten beklemiyordum." Annemin sesi catalliydi , bahcede amacsizca dolanmaya baslamisti , gorduklerine inanamiyor , gerisin geri yuzunu gozunu kapatip soylenmeye devam ediyordu.
" Buranin hali ne! Sen gercekten inanilmazsin. Tanriim saat kac , soyle sunlara gitsinler " Resmen cildirmisti.
" Sakin ol tamam mi , bende sizi beklemiyordum. Sahi gercekten, anlatsana burda ne halt ediyorsunuz! " sesim bekledigimden sert ve yuksek cikmisti. Bu hic iyiye isaret degildi.
" Bak ,kalacagimiz yerde aksil- "
" Annenle dogru konus evlat. " Babam bavullari birakmis bize dogru yuruyordu. Genelde sessizligini koruyan peder olayi sonradan ele alir, kokten hallederdi. Iste buda iyiye isaret degildi.
" Bu sorumun cevabi degil. "
" Hemen evi bosaltiyorsun ,hemen! "
" Siz bir sure eve ugramasaniz yarina kadar mesela, burda daha cok kisiyiz sanki ha? "
" Ryan babani kizdiriyorsun , zaten yaptiginin affedilecek hic bir yani yok .Bu konu konusulacak ve sonucl- "
" ...ve sonuclarina katlanacaksin degilmi anne her zamanki gibi! "
" Pekala sen yardimci olmazsan ben yaprim. " Babam sinirli ve gergindi. Hizli adimlarla giris kapisina dogru ilerlemeye basladi. Hayir, buna izin verecegimi sanmiyordum. Babamin arkasindan hizli adimlarla onu takip etmeye basladim. Yetistigimde annem duyamadigim bir seyler soyluyordu. Koluna yapistim ve bana bakmasini sagladim.
" Bunu yapabilecegini hic sanmiyorum Henry. Bence biraz saygili ol ve bitmesini bekle. "
" Sabir sadece sabir! " dedi ve kolunu benden kurtardi. Ellerimi saclarimin icine daldirdim. Canimin yanmasiyla saclarimi cektigimi farketmem bir oldu. Babam hizli adimlarla iceri dogru ilerlerken bir yandanda bagiriyordu.
" Bekle. Sira sana da gelecek serseri! "
Onumde duran banklara tekme atmaya basladim. Bu bana aci veriyordu fakat babamin suratina indiremedigim her bir yumruga bedeldi. Tum bunlari dusunurken koluma tutan bir elle irkildim. Annemdi.Geri cekildim ve bana tutmamasini saglamak icin onu biraz ittirdim.Tam agzini acacagi sirada ondan sozu caldim ve tum sinirimi suratina bosalttim.Iste bunu yapmamaliydim. Tamamen yanlis kisiydi.
" Siktigimin tatili ne diye erken bittiki anlamiyorum. Suratinizi gormeye merakli miyim sanki. Lanet bir g- " derken suratimda patlayan bir el. Canimi yakmisti.
Annem artik goz yaslarini tutmuyordu. Keske tutsaydi. Icine atsaydi gene keske , onceden hep yaptigi gibi. Onu boyle gormek bir kez daha acitti , hem bedenen hem de ruhen fena darbe yemistim bugun. Nedensiz yere hep mutlu olan birini bile aglatmayi basarmistim.
"Biz bunlari haketmedik." Arkasini donup babamin gittigi yoldan ilerlemeye basladi annem. Bu beni korkuttu. Nedenini bilmiyorum fakat demin huzur buldugum ruzgarda simdi usudugumu hissediyordum.
Her ne kadar iceri girmek istesemde peslerinden gidemedim. 10-15 dakika sonra evi bosaltmaya basladilar zaten. Bazilari kendi aralarinda konusuyor , soyleniyor, elestiriyordu. Bazilari da yuzume karsi bir seyler soyluyordu , goruyor duyuyor ama hic birine cevap veremiyordum.
" Boyle bitmemeliydi. "
" Her sey mukkemmeldi dostum."
" Arayi acma. "
" Babasi miydi o? "
" Dostum hani peder tatildeydi? Hey-ho. " Mike onumde garip garip hareketler yapiyordu.
" Sonra konusalim. " diyebildim. Hafifce omzuma vurdu.
" Iyi degilsin sen, dostum kendine gelince ara klupte bulusuruz. "
Digerlerini gorup gormedigimi hatirlamiyorum bile. Beynimin icinde donup dolasan bir suru ses. Ayaklarim yere civilenmisti sanki. Aradan kac dakika gecti bilmiyorum ama oldugum yerden hic kipirdamadim , ne ileri ne de geri gidebildim.
Kafami iki elimin arasina alip , basimi ovalamaya basladim. Tum bunlardan kurtulabilmem icin biran once aklimi toparlamam gerekiyordu. Evet yapabilirdim, daha once de bir cok defa yaptim. Kafami kaldirip evin girisini gorus hizzama soktum, boyle biraz daha kolay olacakti.
Kalbim hala ne yapacagini bilmezken, aklim ayaklarima komut vermis beni yavasca eve dogru surukluyordu. Sanirim suan ucuncu asamadaydim, cunku bu sefer ruzgari bile hissedemiyordum. Birakin ruzgari ,her sey icin, her duygu, her dokunus icin gecerliydi bu, hissizlesmisti sanki vucudum. Dusunebiliyordum sadece, sessizce kendi kendime.
Dudagimin bir kenari yavasca yukari kivrildi. Annem simdi beni goruyor olsa yine 'Dusuncesiz hareketler' kitabini yazmis oldugumu soyler, su halime kizardi. Aslinda oldukca sacma ve yanlis bir gozlem. Ne kadar cok dusundugumu simdiye kadar gormus olmalisiniz. Hareketlerim, onlar biraz tutarsiz olabilir.
Evin onunde bir sure dikildikten sonra bu sefer hic dusunmeden iceri daldim. Giristeki salon bostu, merdivenleri taradi gozlerim, ucer beser atlayarak ciktim ikinci kata. Bir ses duyuyordum, soluk alip verme gibi, kesik ve acili. Beraberinde cok gecmeden hickiriklar da duyulmaya basladi koridorda. Sanki biri kendini tutmak istiyor ama goz yaslarina hakim olamiyor gibiydi. Annemdi bu. Bogazim dugumlendi ayni saniyede, nefes alis veriste gucluk cektim. Onlarin odasinin onunde durmus, iceriye girecek cesaretin gelmesini bekliyordum. Gelecekti suphesiz ama ne zaman. Hep yanimda olurdu peki ya simdi nerelerde?
Beni neyin boyle etkiledigini inanin bende bilmiyordum. Belki sok geciriyordum belki de, bilmiyorum. Tanrim gercekten kafam cok karisikti. Aniden kapi acildi, bu tum dusuncelerimden siyrilmami saglayan sey oldu.
"Bizde sizi bekliyorduk beyefendi, tesrif edebildiniz demek. Ne hos. " babam gergin konusuyordu, ses tonu igneleyiciydi. Bana yakismaz ama, ne yaptigimi bilmeden ve tek kelime etmeden iceriye dogru yurudum. Yerde kirik cam parcalari ve dokulen icki, karsimda annemin kizarmis gozleri.
Uzerine bastigim hali kadar kararmisti icim. Gunesin denk geldigi tek bir noktasi yoktu. Babam umrumda degildi dogrusu , beni sarsan annemdi. Onu cok uzdugumu bilmemdi.
"Artik sana dur demiyorum evlat. Artik sana neyi yapip yapman gerektiginide soy-"
" Bir dakika lanet bir kamera sa-sakasi falan mi bu! " Babamin konusmalari beni gercekten sinir ediyordu. Annemi gorus alanimdan cikardim. Cunku peder gene benimle oynamaya baslamisti ve bu icinde bulundugum ruh halini degistirmek icin yeterliydi.
" Ryan lutfen babani dinle lutfen, bu oldukca zor. " son kelimeler agzindan fisilti seklinde cikmisti. Neydi onu bu kadar üzen?
" Oldukca zor olaan ne anne! Hic bir sey anlayamiyorum. Artik gercekten sikildim, ikinizdende, davranislarinizdan da."
" Dinlemiyorsun." dedi babam. Ellerimle yuzumu ovusturdum, biraz saclarimda oyalandim.
" Tamam, hadi. " derken elimi one dogru uzattim. Dinleyecektim.
" Annenle dusunduk ve ortak bir karar aldik. " Ortak kelimesine yaptigi gereksiz vurgudan anladigim kadariyla soyleyecegi sey onun igrenc fikriydi.
" Yaptiklarinin ve yapacaklarinin sonu gelmiyor. Bizim boyle seylere alisik olmadigimizi biliyorsun, ki bunlar alisilacak seyler de degil. B-ben anlamiyorum nasil bu kadar degise bilirsin. Her seye sahipsin, ayricaliklisin fakat sen adimi lekelemekten baska bir ise yaramiyorsun! "
Isaret parmagini bana dogrulttu. Sinirlenmisti. Kollarimi birbirine doladim ve dinlemeye devam ettim, kimi zaman suratimda hafif bir tebessum beliriyordu ve bunun onu daha da sinir ettigi ortadaydi.
" Kelimenin tek anlamiyla duygusuz bir serserisiin. " Gulusum buyudu, bana mi duygusuz diyordu. Ben duygusuz olursam ona ne kalirdi?
" Davranislarin beni gercekten sinir ediyor. Benim kahrolasi bir sayginligim var. Oglumunsa yaptiklarina bak. " Derin bir nefes aldi.
" Fakat bu boyle devam etmeyecek. Annen ve baban olarak seni bu cukurdan cikaracagiz. Bak Ryan bu konuyu uzun zamandir dusunuyorduk ve sen sonunda bardagi tasirdin, yani sonuclarina katlanacaksin. "
" Merak ettim dogrusu ." dedim dalga gecercesine.
" Seni yatirmak icin cesitli klinikler , yurtdisinda ozel doktorlar yada ozel hastaneler, bakim ve egitim evleri hepsini arastirdim. Bana gulmeyi kes Ryan bu dogru. Ve hepside alinabilecek en iyi hizmeti veren yerler. Sonra bir arkadasimla gorustum ve tanidiklardan birinin sehir disinda ozel, icinde senin gibi cocuklarinda bulundugu ,yatili bir egitim yurdu oldugunu buldum."
" He-ey, bir dakika yavas ol Henry. Sen benimle dalga mi geciyorsun. Yatili? Sehir disinda? Egitim? Tum bunlar cok fazla. Ve bende bu sacmaliklari dinleyecegimi sanmiyorum." Tam yerimden kalkmis ilerlemeye baslamisken annemin sesi beni durdurdu.
" Ryan , dur gitme. Dinle babani, bosa konusmuyor. Her sey coktan ayarlandi artik geri donus yok. "
" Ne demek her sey ayarlandi? Bana sordunuz mu? "
" Bu sana danisilcak bir konu degil. Baban ve annen olarak senin icin en iyisini dusunuyoruz. Orada bir suru zivanadan cikmis cocugu egitimli ve disiplinli bir hale sokmuslar. Oldukca basarili bir kurum ve biz eski Ryani istiyoruz. "
" Bunu unutun. 19 yasindayim ve oraya zorla goturulecegimi sanmiyorum. "
Evet gayette goturulebilirdim , babam eli uzun bir adamdi. Pis islerle de ugrasirdi ve bunu bana istemeyerekte olsa yaptirabilirdi. Ya da direk kendi hallederdi. Yine de karsi cikma icgudumu, inatci gururumu ve zayif direnisimi bastiramadim.
" Seninle bunu tartismayacagim. Ucak yarin 3' te. Yanina bikac parca bisey al. Ortami ya da egitiminin nasil oldugunu pek bilmiyorum. Bunu kendin goreceksin. Bizde bir haftaya isleri yoluna koyup gelmeye calisacagiz. Kisacasi bu sefer yalnizsin evlat. "
Kapiya dogru ilerledim ve ikisini de gorebilecegim bir noktada durdum. Gozlerimi kisarak bakiyordum onlara. Kucuk goruyordum onlari, olduklarindan bile kucuk. Daha fazla itiraz edemezdim. Niye yarina ya da niye saat 3' e diye kizacak halim bile kalmamisti. Sok geciriyordum , sinirliydim , onlara aciyordum, icinde bulundugum duruma kufrediyordum.
" Ikinizden de gercek , gercek anlamda nefret ediyorum. Bu durumun tek guzel yani da yuzunuzu gormeyecek olmam! "
Ikiside saskin gorunuyordu. Bunun nedeni onlara daha fazla itiraz etmememdi buyuk olasilikla. Yorulmustum gercekten, bugunluk bu kadar yeterliydi. Kaslarimi kaldirdim , bu sefer ben isaret parmagimi babamin uzerine dogrulttum.
" Sakin zaten yalniz degilmisim gibi davranma. Sakin! "
Sonra disari cikip sesli bir sekilde kapiyi ardimdan kapattim. Ses bir sure koridorda yankilandi. Hizla bir ust kata ciktim ve kendimi odama attim. Kapiyi kitledim ve oylece durdum. Su anda cama gagasini vuran ve iceri girmek isteyen kus kadar caresizdim. Bitkin ve Yitiktim.
Babam , o gordugum en...
Yerimden sinirle firladim ve calisma masamin ustundeki her seyi yere firlattim. Ardi ardina gelen kirilma sesleri.
Beni ucuruma surukleyen kendi annem ve babam degil miydi?
Bir adim. Sadece bir adim vardi sonsuzluga.
Kabullenmesi zor bir gercekti bu.
Kendi babam miydi beni asagi atacak olan?